Şair, roman yazar Andrey Beliy edebi kişiliği, hayat hikayesi ve eserleri merak ediliyor. Kitap severler arama motorlarında Andrey Beliy hakkında bilgi edinmeye çalışıyor. Andrey Beliy hayatını, kitaplarını, sözlerini ve alıntılarını sizler için hazırladık. İşte Andrey Beliy hayatı, eserleri, sözleri ve alıntıları...

Tam / Gerçek Adı: Boris Nikolayeviç Bugayev

Doğum Tarihi: 26 Ekim 1880

Doğum Yeri: Moskova

Ölüm Tarihi: 8 Ocak 1934

Ölüm Yeri: Moskova

Andrey Beliy kimdir?

(1880-1934, asıl adı Boris Nikolayeviç Bugayev). Şair, roman yazarı. Rus simgeciliğinin en önemli şairi ve kuramcısı olan Belıy, ilk olarak müzik ve dil arasında bir bileşim denemesi olan Simfoniya (1902) adlı eseriyle ünlendi. Zoloto v Lazuri (Gökyüzündeki Altın, 1904), Pepel (Küller, 1909), Urna (Kül Vazosu, 1909) adlı şiir kitaplarının ardından 1910 yılında ilk romanı Serebriyanniy Golub'u (Gümüş Güvercin) yazdı. İkinci romanı olan Petersburg (1913) anlatımındaki yenilikler ve zengin olay örgüsüyle büyük yankı uyandırdı. Nikolay Berdyayev'in Rus kübizminin edebiyat alanındaki bir örneği olarak nitelediği bu romanı, Vladimir Nabokov, bu romanı dünya edebiyatının en önemli dört romanı arasında saymaktadır. Matematikten ezoterik bilimlere dek geniş bir ilgi alanına sahip olan Andrey Belıy, 1917 yılında devrimi coşkuyla karşılayan yazarlar arasında yer aldı. Diğer önemli eserleri arasında şunlar anılabilir: Simvolizm (Simgecilik, 1910), Rudolf Şteyner i Göte v Mirovozzrenii Sovremennosti (Çağdaş Dünya Görüşünde Rudolf Steiner ve Goethe, 1915), Kotik Letayev (1917), Hristos Voskres (Dirilen İsa, 1918) Kreşçonıy Kitayets (Vaftiz Edilmiş Çinli, 1921), Glossolaliya (Glossolalia, 1922), Moskva (Moskova, 1926), Maski (Maskeler, 1932), Masterstvo Gogolya (Gogol'ün Ustalığı, 1934).

--reklam--

Andrey Beliy Kitapları - Eserleri

  • Petersburg
  • Gümüş Güvercin
  • Senfoniler
  • Glossolalia

--reklam--

Andrey Beliy Alıntıları - Sözleri

  • Her şey akıyor. Uçuyor. Puslu daireler içinde hızla yol alıyorlar. Dünyanın kocaman hortumu her türden yaşamı taşıyor fırtına kollarıyla. İlerisi bir boşluk. Gerisi de. (Senfoniler)
  • "Devlet adami hümanizmiyle öne çikar... Devlet adami..." (Petersburg)
  • Zaman sildi kayıp acılarını... Dudak kıvrımlarında sadece yalnızlık acısının izi kaldı. (Senfoniler)
  • Pek çok şey görür gibi oluyordum. Pek çok şeyi ilk defa öğreniyordum... (Senfoniler)
  • Dinlemiyor kalbim aklımı Görünce seni... (Senfoniler)
  • "Acımasız akıl söylerse söylesin bana, beni artık sevmediğini ve nana ihanet ettiğini! Benim için ağır pranga değil büyülerin: Etkisindeyim senin güzelliğinin!" (Senfoniler)
  • Yıllar birbiri ardından böylece geçip gitti. (Senfoniler)
  • Her şey akıyor. Uçuyor. Puslu daireler içinde hızla yol alıyorlar. Dünyanın kocaman hortumu her türden yaşamı taşıyor fırtına kollarıyla. İlerisi bir boşluk. Gerisi de. (Senfoniler)
  • Kendimizi, ah, kendimizi çalışmaya ve köleliğe edıyoruz. (Senfoniler)