Yazar Arife Kalender edebi kişiliği, hayat hikayesi ve eserleri merak ediliyor. Kitap severler arama motorlarında Arife Kalender hakkında bilgi edinmeye çalışıyor. Arife Kalender hayatını, kitaplarını, sözlerini ve alıntılarını sizler için hazırladık. İşte Arife Kalender hayatı, eserleri, sözleri ve alıntıları...

Doğum Tarihi: 1954

Doğum Yeri: Arguvan, Malatya

Arife Kalender kimdir?

1954 yılında, Malatya – Arguvan kazasına bağlı Ermişli köyünde doğdu. İlk ve Ortaöğreniminin büyük bölümünü Malatya'da tamamladı. Daha sonra Fenerbahçe Lisesi, ve İstanbul Üniversitesi Yabancı Diller Yüksekokulu Almanca Bölümü'nde okudu (1977). Mezuniyetinden sonra, Kadıköy Ortaokulunda, Kadıköy Anadolu Lisesinde Almanca öğretmenliği ve yöneticilik yaptı. 1997 yılında, emekli oldu. İlk şiirleri yerel dergi ve gazetelerde çıktı. 1970'li yıllarda Yansıma dergisine yazdı. Sonrasında çok sayıda dergide ( Karşı, Kıyı, Damar, Gösteri, Evrensel Kültür, Varlık, Yaşasın Edebiyat vb. ) yazı ve şiirleri yayımlandı. Şiirlerinin yanı sıra; Erich Fried'den, Gerhard Hauptmann'dan, Georg Trakl'dan, Ulla Hahn'dan, Albert Ehrenstein'dan, Erich Kâstner'den şiirler çevirdi. Edip Cansever, Metin Eloğlu, Şükran Kurdakul, Arif Damar, Behçet Necatigil, Turgut Uyar, Özdemir Asaf, Melisa Gürpınar, Ataol Behramoğlu, Oktay Rifat, Gülten Akın, Cemal Süreya, İlhan Berk ve Ahmet Muhip Dıranas incelemeleri yaptı. Bu incelemelerini Şiir Irmakları adlı kitapta topladı.

--reklam--

Arife Kalender Kitapları - Eserleri

  • Şiir Adaları
  • Delibal
  • Suçlu Fırtınalar
  • Gece Islıkları
  • Maviler de Eskidi
  • Bendeki Malatya
  • Dil Altı
  • Gül Küstü
  • Şiir Irmakları
  • Acı Yeşil
  • Alpay Kabacalı Kitabı
  • Bir Uzun Gökyüzü
  • Herkesin Karanlığı
  • Kırmızı Firari
  • Yedi İklim Dört Mevsim
  • Deren'in Şarkıları
  • Kuşlar Geçiyor
  • Mehmethan'ın Rüyası

--reklam--

Arife Kalender Alıntıları - Sözleri

  • gözlerime el taktım parmaklarım saçlarında dolanıp durdu (Suçlu Fırtınalar)
  • hiçbir şey umurumda değil diyorum aşktan ve umuttan başka. (Şiir Irmakları)
  • Sesim bir kayaya tutunmuş, Uçurumda sallanır korkularım. (Maviler de Eskidi)
  • İki kişiydik ,sen ve ben Sanki dünya bu kadar (Delibal)
  • Aşk da yorulur çok bedende gezinmekte (Delibal)
  • Solmamıştı burnumuzda Yirmi yaş çiçeği Göz ucuyla baktığımız Kız-erkek Tekil değildi aşklar Çoğul bir güldük O zamanlar.. (Maviler de Eskidi)
  • ÇELİŞKİ Ne çok küfür ediyorum son günlerde Öfkenin zincirle bağlandığı yerde. Bir yanım ipek sağıyor Gün batımı durgun deniz üstünde Bir yanım boran boran Küfür-kavga içinde. Bir yanım kanlı bıçaklı Bir yanım zümrüt sarmaşık İkisi de benim işte Sevgi kavga karışık. (Maviler de Eskidi)
  • Sesin de kokusu var Bazıları iğde kokar Sessiz dalgalarla kaybolur Bazıları baharı taşır dilinde Saçlarını tarar sesinin müziği Öteki sanki orkide Hangi ana doğurmuş Nerde yaşar.. Yaşamak gül kokuyor Yine de.. (Maviler de Eskidi)
  • Gülün gürültüsüne uyandım dağılmış gökyüzünü kim toplar kim hayata yakışsın diye bulutların önüne asmış güneşi umut bir gölge sadece biz uyurken az az mavileri çalmışlar... (Dil Altı)
  • Duaların örtsün bizi hasret üşütmesin ' (Delibal)
  • Bugün çok fazlayım kendime.. (Şiir Adaları)
  • Sen mi açtın tüm kafeslerin kapısını Kanadın kanadımda susuyoruz (Delibal)
  • ... ömür nedir bir nefeslik sultanlık (Yedi İklim Dört Mevsim)
  • Şiir satıyordu bir kadın Çilek kokan pencerede Ömrünün çoraplarını örmüş Kış gecelerinde. İki göğsü arasında gezinen Yolları satıyordu Kesti elini orta yerde.. Sen mavi değilsin artık Ayaklarından mil akan kentin Havalandırması kapalı Ey güzelliklerin allahı Yaşam Hâlâ alacaklı. (Maviler de Eskidi)
  • akşam biterken üstüne çarpı konan bir günüm ömrüm kalemin yazdığı kadar şeklim kâğıda değdiği yerde uçan bir kuştur sevdam dur diyemem günlerim dar (Gece Islıkları)
  • sizde satılık sözcük var mı sığdırmak için çok şeyleri içine (Suçlu Fırtınalar)
  • söylenmemiş aşkın güzelliğiyledir kâğıtlarda yarım bırakılmış şiir (Şiir Irmakları)
  • Bugün değdi yarama kuş kanadı Yakındı yangınlar yakın Korkularımdan perde yaptım Tuttu nefesini kişi Sıyırıp geçti rüzgâr Aralıktı ölmelerin kapısı O aralık kapıdan Bakmak için Mangal gibi Yürek ister... (Maviler de Eskidi)
  • Arife Kalender Önel, 1954 yılında Malatya'nın bir köyünde dünyaya gelmiş. Bugün otuz sekiz yaşının baharında. Almanca öğretmeni olarak görev yapıyor. Türk dilinin şiir ve düzyazı dallarının bütün inceliklerine küçük yaşta gönlünü kaptırmış bir insan olarak, köy yaşamından başlayıp kent yaşamına kadar sürüp giden ve özellikle şiire vurgun, şiir diline tutkun bir sanatçı kişiliğiyle çıkıyor karşımıza, dünyamızdan, özüne yansıyan ışıği bizlere ustaca ulaştırarak. İnsanca düşüncelerini imbiklerden süze süze bize denizin üstünden bakıp dibini görmek diye nitelediği şiir sanatının gizemine büyülü bir çağrıda bulunuyor, var gücüyle. Arife Kalender, bir yabancı dil bilmenin ayrıcalığı ile ana diline bilinçle eğilmenin desteğinde, düşünce ve duygularını inanılmaz güzellikte dile getirmenin gizini bulmuş kimi dizelerinde. Alın size şu dizeleri: Yaşamak Üzerine Yaşamak bazen ne kadar eski Her gün giyilen giysi Yürünen yol Girilen bina Bazen de Dişbudak tazeliği. İlk şiiri bulduğumda Kesin ne zamandı bilmem ki; Belki köyde bir karınca yuvasına Dikip gözlerimi bir öğlen sıcağında, Belki bir kaval sesinde akşam üzeri, Meşe yaprağı, kuzu sesi, sac ekmeği, Yanıt vermeyen toprak, sonuçsuz sıla Belki hepsi... İlk şiiri bulduğumda ama Sakla dedim Bir dost mektubu gibi (Maviler de Eskidi)
  • gücünüz varsa sizin sözcüğü tutuklayın. öğrenci, kitap, türkçe en güzel kavramı dilimin özgürlüğünü tutuklayın. (Şiir Irmakları)