Şair, Hakim Arzu Eşbah edebi kişiliği, hayat hikayesi ve eserleri merak ediliyor. Kitap severler arama motorlarında Arzu Eşbah hakkında bilgi edinmeye çalışıyor. Arzu Eşbah hayatını, kitaplarını, sözlerini ve alıntılarını sizler için hazırladık. İşte Arzu Eşbah hayatı, eserleri, sözleri ve alıntıları...

Doğum Tarihi: 1969

Doğum Yeri: İstanbul

Arzu Eşbah kimdir?

1969 İstanbul doğumlu. 1990 Dicle Üniversitesi Hukuk Fakültesinden mezun oldu. 1994 yılında staj dönemi ile hakimlik mesleğine başladı. Bir çok ilde hakim olarak çalıştıktan sonra GaziAntep iline atandı. Bir oğlu olan Arzu Eşbah halen görevini sürdürmektedir. Şiirleri Hayal, Çalı, Şehir, Öğretmen Dünyası, Onaltıkırkbeş, Temrin, Herşey Karşın, Şair Çıkmazı, Yokuş, Deliler Teknesi'nde yayımlandı.

İlk şiir kitabı 2006 yılında Hayal Yayınlarından çıkan Adalet Hanım'ın Düşleri'dir.

--reklam--

Arzu Eşbah Kitapları - Eserleri

  • Alanguva ve Uzaklar
  • Dilküşa
  • Aşk’efşan
  • Adalet Hanım'ın Düşleri
  • Her-Cai Aşk

--reklam--

Arzu Eşbah Alıntıları - Sözleri

  • O'nu bu denli sevmeden evvel neydi adım.. (Alanguva ve Uzaklar)
  • "Bütün izleri tümledim sevgili ''im'', seni gizledim Bu gün de tıpkı dün gibi yine senden ibâretim." (Dilküşa)
  • “Kulağa ne kadar soğuk Ve dimağa ne kadar uzak da gelse Yaşamak kadar gerçek ve yakın oysa ölüm de” (Adalet Hanım'ın Düşleri)
  • Herkesin penceresi tıpkı kalbi gibi : kiminin ki, öfke, kavga, kin, nefret... Kiminin ki; dört mevsim bahar, aşk, sevgi,şefkat,merhamet../Arzu Eşbah (Dilküşa)
  • "En güzel maske bendeydi; Çoktan ölmüş olduğumu kimse fark etmedi..!" (Dilküşa)
  • bütün zamanların en yalnızıyım ben ve masalların en kırılgan figüranı kendi ihtilalinin kahramanıyken gecenin mağlup kumandanı ... (Aşk’efşan)
  • bütün leylakları düşünmeden öldürüyorlar yeşermeden sınır dışı erguvanlar bu bahar sustum o sırlı kapılarda içimin en kadınına küfür etmeyin diyor ya inandığımız kitaplar yalandan ağıtlarla dolu ve tekin değil sokak bak; omuz omuza korkak cesetlerle tabutlar insanlar aynalardan neden bu kadar korkar neden çırılçıplak sığındığımız kahramanlar ey içinden geçtiğim gürültülü cümle söyle cellatlar ne zamana kadar acımadan susar (Her-Cai Aşk)
  • . ey içinden geçtiğim gürültülü cümle söyle cellatlar ne zamana kadar acımadan susar. . (Her-Cai Aşk)
  • aynalar hoyratça yüzüme vurur kimsesizliğimi evet; kimsesiz kedi yavrusuyum kaldırımlarda kuyruksuz bir uçurtma penceresiz duvar ölüsü yitik bir mezar kâh evsiz berduş olurum köprü altında kâh kafeste kanadı kırık kuş ya da sessiz bir nota hani o çoktan unutulmuş yetim şarkılarda (Adalet Hanım'ın Düşleri)
  • “Gözlerimden doğuyor güneş doğudan değil Gözlerinde batıyor cümle hüzünlerimi yıkıp çil çil” (Adalet Hanım'ın Düşleri)
  • "En güzel maske bendeydi; Çoktan ölmüş olduğumu kimse fark etmedi..!" (Dilküşa)
  • Gözlerine bir şiir yazmalıyım Sadece gözlerine.. (Alanguva ve Uzaklar)
  • haydi kalk. gülümse ve bir kahve yap kendine sonra bir plak şeç eskimeyen eskilerden ezgiler dağılsın bahçeye gülleri kokla denize bak pencereden (Alanguva ve Uzaklar)
  • “Ne çok oldu gözlerinde boğulmayalı Yitmeyeli sesinin buğusunda tenine uyanmayalı” (Adalet Hanım'ın Düşleri)
  • Ben kim miyim? İçine şiir cini kaçmış bir anneyim. bazen hamur kokar çabalayan, adil, merhametli ve işini kutsal kabul eden bir hakim. terazi bir burç değil yani lügatimde. Hepsinin her derdine yetişemesem de bütün arkadaşlarını çok seven kalbini hepsine parselleyen bir kadın işte. Hani vardır ya etrafınızda bir lokma bir hırkadır hayat gerisi aslında teferruat diyenlerden. Çiçekleri severim kitapları, kuşları, kuşların kanatlarını, bulutları, yazı, kışı, baharı. Renkli kalemleri ve kahveyi. Bir de fındıklı akide şekeri ile pazen gecelikleri. Minik minik çiçekleri olan hani. Yemek yaparken şarkı söyler hayal kurarım el ayak çekilince geceleri. Ben kim miyim? Biraz şarkı, biraz şiir, biraz gözyaşı, biraz kahkaha. Bir kadın işte mücadele eden hiç durmadan hayatla. (Alanguva ve Uzaklar)
  • aynanın arkası a’raf l bütün leylakları düşünmeden öldürüyorlar yeşermeden sınır dışı erguvanlar bu bahar sustum o sırlı kapılarda içimin en kadınına küfür etmeyin diyor ya inandığımız kitaplar yalandan ağıtlarla dolu ve tekin değil sokak bak; omuz omuza korkak cesetlerle tabutlar insanlar aynalardan neden bu kadar korkar neden çırılçıplak sığındığımız kahramanlar ey içinden geçtiğim gürültülü cümle söyle cellatlar ne zamana kadar acımadan susar ll büyürken canın acıyacak dememiştin anne ellerimdeki dikenleri toplamıyor masallar açılmıyor oynadığım sahnelerde asla perde bensiz başlıyor bensiz bitiyor o sihirli rüyalar lll susmuyorum aslında bakma bana öyle yağmursuz gün yok sanki gök’yüzümde ne kadar bağırsam da geceye ve güne sesim ulaşmıyor artık gökteki meleklere yoksa benim de mi ellerim kirlendi anne ? (Her-Cai Aşk)
  • “Söyleyin kim dikti yırtık ceplerini kefenlerin Kimdir faili bu ruhsuz bedenlerin” (Adalet Hanım'ın Düşleri)
  • “Her başlangıç bir son... Her aşk yine bir son’a gebe” (Adalet Hanım'ın Düşleri)
  • “Kalakaldım Bir adım geride kırık dökük anılar Bir adım ileride güz var” (Adalet Hanım'ın Düşleri)
  • “Ah nasıl da yorgundu tin Hece nasıl da bezgin Sen gün tadındaydın Bense güne yetim” (Adalet Hanım'ın Düşleri)