Doğum Tarihi:
Doğum Yeri:
Barış Çiçek kimdir?
--reklam--
Barış Çiçek Kitapları - Eserleri
- Ters Ayin
- Züleyha
- Gül Havarisi
- Kül Karası
- Sesimi Duyan Var mı?
--reklam--
Barış Çiçek Alıntıları - Sözleri
- Topukların ki bastığın yerde zemzem, varlığın müthiş elzem. (Ters Ayin)
- Sanki dünya yıkılmış da, Bir tek sen kalmışsın göğüs boşluğumda! (Kül Karası)
- Ve her siren sesinde yok oluyordu benliğim, trenlerin peşinden gidince ellerim. (Ters Ayin)
- Toprağın cömertliğidir seni sevmenin t/adı. (Kül Karası)
- Bildim! Suda yanmanın çaresizliğini. Anka bendim. Kül bendim. Bin kez öldüm de yine geldim. (Ters Ayin)
- Sonra sen çıkıp geldin Havva annemin en güzel kızı Züleyha bakışlım! bir güz'ün bulmuş(t)um seni o gün bugündür, yanıyorum narında. (Kül Karası)
- Sanki dünya yıkılmış da Bir tek sen kalmışsın göğüs boşluğumda (Kül Karası)
- Ki! Üşür bir avuç mavi avuçlarımda. (Ters Ayin)
- Kalbimi kalbine gömdüm kendimsizim Zerya. (Ters Ayin)
- telkin et beni bu aşka ya da bırak kirpiklerin parçalasın sinemi suyun kudretine ekmeğin bereketine ateşin hükmüne yemin ettim toprağı deşen bilge karıncalara peygamberi gizleyen örümceğe özendim kanatlandım yedi iklimin üstüne güvercin gibi yetmedi aşk biraz t’uzaktı gözlerimin zembilinden düşen ağrı bu yüzden sesim içime aktı irkildim hasretin sancısı yüreğimde sızlayan bir düş sonu belirsiz bekleyişlerin iç çekişleriyle kudurdu işte Marmara dudaklarının değdiği bir çay bardağında hüznü yudumlarken ahvalim cehennem yokluğun talan Anla h’iç çekiyorum adının geçtiği her mısra da sanki dünya yıkılmış da bir tek sen kalmışsın göğüs boşluğumda çürüyor dilimde sana dökülen her sözcük yutkunamıyorum artık bu özlemi ah yar çek yüreğimin pimini tavan arasına sıkıştırılmış köhne bir eşya gibiyim bu dünya da ahraz bir gülüş atıp geçiyorum ah bilmiyorlar içimde kopan zelzeleleri moloz bir aşk yığınıyım şimdi Yâr dur gitme ! gidersen kökünden sökülmüş çınar gibi devrilirim yollara gündüzüm geceme karışır ve hiç bir ölüm p/aklamaz beni susma/sana yâr geceye mülteciyim sessizliğinde bir yanım sarp uçurum hasretin ölüm ah ölüm korkular içimde bitimsiz sanrı dilimde pas tutmuş isli bir şarkı gözlerime tüneyen zehir zemberek gidişler yürekte mıh beyinde vaveyla bir nefeslik daha kal sonra dökülsün boğazıma yutkunamadığım aşkın her zerresi sicili bozuk alfabeler türesin münzevi susuşlarımda sen yine de seni bana bağışla yitirdim elimde avucumda kalan ne varsa senden hatıra ’s e n i s e v i y o r u m ’ cümlesinden b’aşka bir ömürlük daha kal sesinin tınısındaki o ürperiş adına yüreğime kondurduğun öpüş hatrına ses ver feryadıma gitme yâr bırakma. (Kül Karası)
- Tırnaklarınla kazı yüreğimin kirli geçmişini ve 'ben kendine aforoz et'. (Kül Karası)
- Esmer yaralarımın izi kaldı gülüşümde. (Ters Ayin)
- Gözlerinden içtiğim ab-ı kevser hatrına yüreğimin çorak toprağına sız. (Kül Karası)
- Ki! Saçının teliyle dikmiştim yaramı. (Ters Ayin)
- Muamma iniltilerden öteydi aşk fakat kimse bilmiyordu. (Ters Ayin)
- h’iç çekiyorum adının geçtiği her mısra da sanki dünya yıkılmış da bir tek sen kalmışsın göğüs boşluğumda (Züleyha)
- Saçların limon kokar Gule! Kalbinde boy veriyor bir çiçek durmadan ve gözlerinde ebemkuşağı... (Kül Karası)
- Böldüm kalbimi dört parçaya yarısında ölüydüm, bütününde çocuktum. (Ters Ayin)
- Aşk bu Sevgi bu Fazlası ölüm Eksiği yalan (Kül Karası)
- Sabır çekilen tespihlerdeki kudret Gönül yorgunluğuymuş (Gül Havarisi)
Yorumlar
0 yorumYorum yazmak için tam sürüme geçin