Çevirmen,okutman,editör Birgül Oğuz edebi kişiliği, hayat hikayesi ve eserleri merak ediliyor. Kitap severler arama motorlarında Birgül Oğuz hakkında bilgi edinmeye çalışıyor. Birgül Oğuz hayatını, kitaplarını, sözlerini ve alıntılarını sizler için hazırladık. İşte Birgül Oğuz hayatı, eserleri, sözleri ve alıntıları...

Doğum Tarihi: 1981

Doğum Yeri: İstanbul

Birgül Oğuz kimdir?

Birgül Oğuz, Türk yazar. 1981'de İstanbul'da doğdu. Bir süre müzikle uğraştıktan sonra bu ilgisini devam ettirmedi. Lisans eğitimini İstanbul Bilgi Üniversitesi Karşılaştırmalı Edebiyat Bölümünde tamamladı. Üniversite yıllarında tiyatroyla ilgilenerek oyun yazarlığı ve dramaturgluk yaptı

--reklam--

Birgül Oğuz Kitapları - Eserleri

  • Hah
  • İstasyon
  • Fasulyenin Bildiği

--reklam--

Birgül Oğuz Alıntıları - Sözleri

  • ..... Ama hiçbir şey olmadım. Sonra el kaldırdım ve kalktım, kalbimin karatahtasına koca koca harflerle EY SENİN DEĞİLİM yazdım. (Hah)
  • birbirlerini severlerdi ama damak tatlarına aykırı bir lezzetin özgünlüğünü sever gibi... (İstasyon)
  • Anımsamak için unutmak gerek. (Hah)
  • "Ne kadar uzaklaşırsam her şeyin o kadar netleşeceği düşüncesi ilk kez o an çaktı zihnimde." (İstasyon)
  • Ne kadar uzaklaşırsam her şeyin o kadar netleşeceği düşüncesi ilk kez o an çaktı zihnimde. (İstasyon)
  • Anımsamak için unutmak gerek.. Ben anımsayamam.. Ama bu yasa eski, bu gergef ondan eski. Ve herkes biliyor: Anımsamanın ilk hecesi ah, ikincisi vah. Peki unutmak kaç hece, Akasya? Ya benim takatim nereye kadar? (Hah)
  • "Bir daha asla" ölümsüzün sözüdür (Hah)
  • .... Gerektiğinde çakılların üstünde de uyunabileceğini düşünmüştü.. Uzun sürmüş her günün önünde sonunda kendi akşamına kavuşacağını, susmanın ve anlatmanın, kalmanın ve kaçmanın boşunalığını. (Hah)
  • Başıbozukluk bazılarının cennetidir. (İstasyon)
  • İnsanın anlamını tam olarak kavrayamadığı davranışları olabilir. (İstasyon)
  • "Hikâyeler hep güzeldir," dedi başka biri, "dinleyecek biri kaldıysa tabii." (Fasulyenin Bildiği)
  • Kaç hece bu "biz" dedikleri, diyordum. Kaç kişi sığar bir heceye? (Hah)
  • Madem kaldı bu silinmez yaşamak suçu üzerimde, kuşanacağım kılıç, çıkıp gideceğim kapı nerede? (Hah)
  • Basit isteklerimden daha kıymetli bir şeyim yoktu şu hayatta. (İstasyon)
  • " ... kimseye kalmaz, sabır, ah, irmik, zaman, falan..." (Hah)
  • Bazen küçücük bir sarsıntı, her şeyi bir arada tutanı yerinden oynatmaya yeter. (İstasyon)
  • Acı insanları bir araya getirir ama bir arada tutmaz. (Hah)
  • … Gözlerimi Pepe’den alamıyorum. Pepe bir köpeğin yasını tutuyor; adım gibi biliyorum. Gömülmemiş bir ölüyü gömmeye çalışıyor. Toprak değil, yüzlerce ad atıyor ölünün üstüne. Ve yetmiyor. Çukur dolmuyor. … (Fasulyenin Bildiği)
  • Ne kadar uzaklaşırsam her şeyin o kadar netleşeceği düşüncesi ilk kez o an çaktı zihnimde. (İstasyon)
  • Pis faşistlerin göbekleri çatlamıştı işçi köylü kanı içmekten ama gün doğmuş hep uyanmıştık. (Hah)