Doğum Tarihi:
Doğum Yeri:
Celal Hosrovşahi kimdir?
--reklam--
Celal Hosrovşahi Kitapları - Eserleri
- Furuğ'un Öyküsü
--reklam--
Celal Hosrovşahi Alıntıları - Sözleri
- İnsanlar az güler, çok ağlardı. (Furuğ'un Öyküsü)
- "Sen hiç bulut uçurdun mu?" (Furuğ'un Öyküsü)
- ''...ben eve dönmek istiyorum. Dönmek istiyorum. Yolumu kaybettim.'' (Furuğ'un Öyküsü)
- İçimde bir şeyin düşüp kırıldığını duydum. (Furuğ'un Öyküsü)
- Bir yaranın kabuk bağlamış izi... (Furuğ'un Öyküsü)
- Elinde bir mumla kenti dün dolaşıyordu Şeyh. "Kederliyim," diyordu, "bu adam kılığındaki yaratıklardan. İnsan arıyorum ben." Dedim ki: "Bulunmaz o. Biz çok aradık." "İşte tam da onu arıyorum," dedi Şeyh, "o ‘bulunmazı...' (Furuğ'un Öyküsü)
- İnsanlar az güler, çok ağlardı. (Furuğ'un Öyküsü)
- ''...Nereye gidiyorsun?" "Hiç. Bir uzun ‘şiir’in caddesinde yürüyordum...'' (Furuğ'un Öyküsü)
- Bir gün bir bulutu gösterdi bana: "Bak! Üç çocuk aslında bunlar. El ele tutuşmuş gidiyorlar..." "Nereye gidiyorlar, peki?" "Annelerine gidiyorlar, elbette. Anneleri de deniz. Ona kavuşacaklar..." (Furuğ'un Öyküsü)
- Furuğ’un çok sevdiği bir dostuydu. Hepimizin. Konuşunca sadece şiir konuşurdu Sohrab, ya da susardı. Aramızda olması bile yeterdi bize. Sohrab’ın bir yerde bulunmasıyla sanki tanımadığımız bir çiçeğin kokuşu yayılırdı ortalığa. (Furuğ'un Öyküsü)
Yorumlar
0 yorumYorum yazmak için tam sürüme geçin