Alman Yazar Emil Brachvogel edebi kişiliği, hayat hikayesi ve eserleri merak ediliyor. Kitap severler arama motorlarında Emil Brachvogel hakkında bilgi edinmeye çalışıyor. Emil Brachvogel hayatını, kitaplarını, sözlerini ve alıntılarını sizler için hazırladık. İşte Emil Brachvogel hayatı, eserleri, sözleri ve alıntıları...

Tam / Gerçek Adı: Albert Emil Brachvogel

Doğum Tarihi: 29 Nisan 1824

Doğum Yeri: Wroclaw, Polonya

Ölüm Tarihi: 27 Kasım 1878

Ölüm Yeri: Berlin, Almanya

Emil Brachvogel kimdir?

--reklam--

Emil Brachvogel Kitapları - Eserleri

  • Friedemann Bach

--reklam--

Emil Brachvogel Alıntıları - Sözleri

  • Hiçbir şey, bahar ve güneşin, çiçek beyazı ile orman yeşilliğinin ölünceye kadar birleşmek isteyen iki kalbi kutladığı bir kır düğünü kadar güzel değildir. (Friedemann Bach)
  • Fakat Tanrı, sana her türlü kedere tahammül edebilen asil bir ruh, büyük, yumuşak bir kalp ve cesaret vermiştir. Fakat büyük ruhlu insanlara Tanrı, tahammülü zor dertler, başkalarını parçalayacak kadar ağır yükler verir. (Friedemann Bach)
  • Her melodi bir fikir, her ton bir kelimedir. (Friedemann Bach)
  • Hisleri acı ve derin, istekleri ateşli ve yakıcı olmuştu, onu yaratmaya zorluyan şey, yüksek bir heyecan değil, yaralı bir gururu idi. (Friedemann Bach)
  • Acı ve sevgi dolu kalbiniz anlaşılmadı, sevilmedi. (Friedemann Bach)
  • Bizi binlerce renk ve şekil, düşünce ve duygu, feragat ve zevkleriyle saran hayat kaleydeskop'u bazen dev gibi bir perspektif halinde önümüze serilir ve biz kendimizi yeni bir kutsal toprakta zannederiz. Fakat sonra birdenbire daralır, öylesine daralır, öyle soğuk ve kasvetli bir hal alır ki; öteki dünyaya, tasavvur kabiliyetmizin iflas ettiği ve ancak ümitlerimizin erişebildiği öteki hayata ulaşmak için son adımı attığımız ölüm döşeği gibi. Hayatımızın böyle dar bir noktaya toplandığı, hiçbir şey ümit etmediğimiz, hiçbir şey sevmediğimiz ve "ruhun ne şekilde daha asil olabileceğini" düşünerek bocaladığımız bir an muhakkak gelip çatar. (Friedemann Bach)
  • Kalemi, kağıt üzerinde uçarken, hayalleri genişliyor, etrafı bir güneş aydınlığı ile saran eski günlere dönüyordu. O, bu seyre dalmıştı. (Friedemann Bach)
  • Ah, erişilebilseydi idealler, ne olurdu? Şimdi hasret dolu mütevazi kalb, doğrularak, hayatın dar hudutlarından kaçıyor ve ta ezeli ideallere, bilgi, iktidar ve gücün kainatı kucaklayan bağrına koşuyordu. (Friedemann Bach)
  • Eğer Tanrı'ya inanabilseydin, her şeyin onun buyruğu olduğuna ve herkesin felaketini kendi sırtında taşımaya razı olması gerektiğine inanırdın. Eğer hakikaten inancın olsaydı, Tanrı'ya olan inancından kuvvet bulup kendini üzüntülerden kurtarırdın. (Friedemann Bach)
  • Bundan sonra aşk, onun için uzak bir hayal, sanatı ise onu aşka layık kılacak olan şeydi. (Friedemann Bach)