İrlandalı yazar Emma Donoghue edebi kişiliği, hayat hikayesi ve eserleri merak ediliyor. Kitap severler arama motorlarında Emma Donoghue hakkında bilgi edinmeye çalışıyor. Emma Donoghue hayatını, kitaplarını, sözlerini ve alıntılarını sizler için hazırladık. İşte Emma Donoghue hayatı, eserleri, sözleri ve alıntıları...

Doğum Tarihi: 24 Ekim 1969

Doğum Yeri: Dublin, İrlanda

Emma Donoghue kimdir?

1969'’da Dublin'’de doğan Emma Donoghue, çağdaş ve tarihsel kurmaca yazarı. Ayrıca sahne ve radyo oyunları ve edebiyat tarihi yazıyor. Hayat arkadaşı ve iki küçük çocuğuyla birlikte Kanada’'nın Ontario eyaletindeki London kentinde oturuyor.

--reklam--

Emma Donoghue Kitapları - Eserleri

  • Oda
  • Mucize

--reklam--

Emma Donoghue Alıntıları - Sözleri

  • Neden bir kadının görüşlerinin kişisel etmenlerine bağlı olduğu varsayılır her zaman? (Mucize)
  • " Başım inanmak zorunda olduğum bütün bu şeyler yüzünden patlayacak gibi. " (Oda)
  • Genelde tacizciyi bir bakışıyla tahrik etmekle suçlanan hep -yaşı ne olursa olsun- kız olmaz mıydı ? (Mucize)
  • Eğer dünya kanmak istiyorsa bırakın kansın. (Mucize)
  • It's called mind over matter. If we don't mind, it doesn't matter. (Oda)
  • “Ona örümcek ağını anlatmıyorum. Anne’nin değil benim olan bir şeye sahip olmak garip. Başka her şey bizim. Sanırım bedenim ve kafamdaki düşünceler benim. Ama hücrelerim onun hücrelerinden yapılma bu yüzden ben bir çeşit ona aidim. Ayrıca ne düşündüğümü söylediğim zamanlar o da bana ne düşündüğünü söylüyor, birimizin fikirleri öbürünün kafasına sıçrıyor, tıpkı sarının üstüne mavi pastel sürüp yeşil yapmak gibi.” (Oda)
  • Ve ne zaman çocuklara baksam, yetişkinler çoğunlukla onları sevmiyor gibi görünüyor, anne babalar bile. Çocuklara muhteşem olduklarını söylüyorlar ve ne kadar şeker diyorlar, çocuklara aynı şeyi bir kez daha yaptırıyorlar ki bir fotoğraf çekebilsinler, ama onlarla sahiden oynamak istemiyorlar, bunun yerine kahve içip öteki yetişkinlerle konuşmayı yeğliyorlar. Bazen küçük bir çocuk ağlıyor ve annesi onu işitmiyor bile. (Oda)
  • " Anne özgür olacağımızı söylediydi ama bana özgürmüşüm gibi gelmiyor hiç. " (Oda)
  • “Ona örümcek ağını anlatmıyorum. Anne’nin değil benim olan bir şeye sahip olmak garip. Başka her şey bizim. Sanırım bedenim ve kafamdaki düşünceler benim. Ama hücrelerim onun hücrelerinden yapılma bu yüzden ben bir çeşit ona aidim. Ayrıca ne düşündüğümü söylediğim zamanlar o da bana ne düşündüğünü söylüyor, birimizin fikirleri öbürünün kafasına sıçrıyor, tıpkı sarının üstüne mavi pastel sürüp yeşil yapmak gibi.” (Oda)
  • Biz bir kitabın içindeki insanlar gibiyiz, başka hiç kimsenin bizi okumasına izin vermeyecek o. (Oda)
  • Açlık en lezzetli sostur. (Mucize)
  • " Dışarısı'nın her şeyi var. Kayaklar veya havai fişekler ya da adalar veya asansörler yahut yoyolar gibi bir şeyi her düşündüğümde, bunların gerçek olduğunu, Dışarısı'nda hep birlikte var olduklarını hatırlamam gerekiyor. Bu düşünce başımı yoruyor. Ve insanlar da, itfaiyeciler öğretmenler soyguncular bebekler azizler futbolcular ve her çeşit insanlar, hepsi gerçek olarak Dışarısı'nda varlar. Ama ben orada değilim, ben ve Anne, orada olmayan bir tek biziz. Biz gene de gerçek miyiz? " (Oda)
  • -Her zaman her yerde insanlar Yaradanlarına yakarmamış mıdır? + Bu da sadece varlığını dilediğimizi kanıtlar. Bu isteğin yoğunluğu bile sadece bir hayal olduğu ihtimalini artırmıyor mu? (Mucize)
  • “ Dünyada kişilerin her zaman gergin olduklarını ve hiç zamanları olmadığını fark ediyorum. Büyükanne bile sık sık söylüyor bunu, ama onun ve Cicidede’nin işleri yok, bu yüzden işleri olan kişilerin hem işlerini yapıp hem nasıl yaşayabildiklerini bilmiyorum. Oda’da ben ve Anne’nin her şey için zamanımız oluyordu.” (Oda)
  • “Kilitli bir kapının ardında olmayı özlemek gibi bir duygu var mı içinizde?” (Oda)
  • "İyi geceler, tatlı rüyalar, kovalasın tavşanlar..." (Oda)
  • Bürokratlar. Hiçbir şeyin sorumluluğunu almayan merhametsiz küçük bir Pilatus ordusu hepsi. (Mucize)
  • “Ama ben bir şeyi isteyince hep istiyorum, çikolatalar gibi, çikolataları asla çok fazla kez yemiş olmuyorum” (Oda)
  • Kader meçhuldü, hayat ise tesadüfi; bir aptalın anlattığı bir masaldan ibaretti. (Mucize)
  • Bebek kaplumbağalar kabuklarından çıkıyor, ama anne kaplumbağalar çoktan gitmişler, bu tuhaf.Günün birinde denizde karşılaşırlar mı acaba bu annelerle bebekler,eğer karşılaşırlarsa birbirlerini tanıyacaklar mı, yoksa birbirlerinin yanından geçip gidecekler mi diye merak ediyorum.. (Oda)