Doğum Tarihi: 7 Eylül 1902
Doğum Yeri: Kuzey Kore
Ölüm Tarihi: 24 Aralık 1934
Ölüm Yeri: Kuzey Kore
Gim So-Vol kimdir?
Gerçek adı Kim Jeong-sik (김정식; 金 廷 湜) olan Kim Sowol, 7 Eylül 1902'de Kuzey Pyong'an Eyaleti, Kwaksan'da doğdu ve 24 Aralık 1934'te öldü. Doğduktan kısa bir süre sonra babası çıldırdı. Bu gerçek şairin erken yaşamını etkilemiş ve sonunda kendi erken ölümüne yol açmış olmalı. Büyükbabası ona klasik Çince öğretti ve on beş yaşında ünlü Osan Ortaokuluna (ayrıca Baek Seok ve Kim Eok'un mezun olduğu okul) girdi. Orada hayatının geri kalanında akıl hocası olarak kalan Kim Eok'un (김억; 金 憶) öğrencisi oldu.
Kim 1923'te Japonya'ya gitti, ancak kısa süre sonra Seul'e döndü ve sonraki iki yıl boyunca edebiyat alanında kariyer yapmaya çalışmak için kaldı. Ancak daha sonra memleketine, Dong-a Ilbo gazetesinin yerel ofisinin müdürü olarak çalıştığı Namsai kasabasına döndü. Şiirleri orada görünmeye devam etse de, kaliteleri bozuldu ve Kim'in yaşamı alışılmış içkiye düştü ve 1934'te bildirilen bir intihar oldu. 2007'de, Kore Şairler Derneği tarafından en önemli on modern Koreli şair arasında yer aldı.
--reklam--
Gim So-Vol Kitapları - Eserleri
- Açelya Çiçeği
--reklam--
Gim So-Vol Alıntıları - Sözleri
- ... Gece bitmekte gözyaşımla birlikte ... (Açelya Çiçeği)
- Parçalanıp kırılan ismin! Boşluğun ortasına dağılan ismin! Çağrılınca da sahipsiz kalan ismin! Çağıra çağıra öleceğim! Yüreğimde sakladığım bir kelime Hiç söyleyemedim 'Sevdiğimdin'! 'Sevdiğimdin'! ... (Açelya Çiçeği)
- Gece yarısı, gece serinken Yalnız pencere kenarında ayaklarını sarkıtarak oturup İlk kurbağa sesini dinle Hüzünle, sen önce tek başına uykuya dalmışsın Bedenim düşüncelere dalmışken donuk çalılıkta Köydeki evlerin kadersizliğini engellemek için ettikleri duaların ışıkları sızar Nihayetinde ruhlara seslenişleriyle şikayetler de kurbağa sesleriyle azalır Dopdolu ruhum kalkıp sana gelecek gökle yer arasında Düşüncesizce senin ölü bedeninin üzerine yaslanayım Sakinlikte, gök gürültüsü sesi sessiz kalır Sessiz ve durgun ışık saçan yıldızlar Bedenimi çekip sana daha da yakınlaştırır. (Açelya Çiçeği)
- Geleceği gün... Gelmeyen adam! Sanki gelecekmiş gibi... Huzursuz olduğum gün! Artık güneş batar hava kararır! (Açelya Çiçeği)
- Güneş Dağın Arkasına Batsa Da.. Yeryüzü batıp gökyüzü yıkılsa da Senin yüzünden sonuna kadar var olacağım.. Yine yalnız kalbim o gün geldiğinde Tıpkı bir gölge gibi sana doğru gelecektir Ah, benim sevdiğimdin sen.. (Açelya Çiçeği)
- Yolcunun Izdırabı Bugün de özlediğim şu denizi Uzaktan baktığımda gözüm yaşardı. Birazcık hassas o eski duygularım Sevgilimin pudra gibi beyaz ellerini Kavak ağacından daha ağır olan acısı Tüm bedenimi sarıp titreyerek acıtsın Büyüdüğüm memleketimin güneş doğan denizi... (Açelya Çiçeği)
- Uyuyamayan Güneş Capcanlı ışıklarıyla bir zamanlar ışık saçan başka günler olsa bile Güçsüzce batıya yönelen güneş loşlaşıyor Gece bitmekte gözyaşımla birlikte Besbelli ama uzak Besbelli ama ırak Besbelli ne kadar uzak ve soğuk bir yerdir... (Açelya Çiçeği)
- İleride Bir Gün... İleride bir gün beni ararsan O zaman ben 'unuttum' diyeceğim Kalbinin derinliğinde bana sitem edersen Özlemin sonunda 'unuttum' diyeceğim Sen hala sitem etmeye devam edersen 'İnanamadığımdan unuttum' diyeceğim Bugün de dün de unutmamıştım 'İleride bir gün de unuttum' diyeceğim İleride bir gün unuttum (Açelya Çiçeği)
- Unutulurcasına görürcesine her zaman görmüşçesine Çok özlediğim gerçekten özlediğim Bu yüreğimde bilinmeyen derin bir yerde Her zaman bulunan o kişiyi biliyorum. ... (Açelya Çiçeği)
- Ölülerin Yakarışı Paramparça adın. Havada ayrılan adın. Sahipsiz adın. Son nefesimde sesleneceğim adın.. Son sözlerimi tamamlayamadım (Açelya Çiçeği)
Yorumlar
0 yorumYorum yazmak için tam sürüme geçin