Doğum Tarihi: 1976
Doğum Yeri: İstanbul
Hakan Balcı kimdir?
1996 yılında İst.Ünv.Bilgisayar Mühendisliği bölümünü bitirdi. Aynı yıl başladığı çalışma hayatına -1998-2000 arası askerlik dönemi hariç- 2012 yılına kadar, yazılım mühendisi olarak kesintisiz devam etti. Tamamı özel sektörde olmak üzere, irili ufaklı pek çok yazılım projesinde çeşitli seviyelerde görev aldı.
2012 yılında, uzun süredir hayalini kurduğu ve planlarını yaptığı şekilde mesleğini tamamen bırakmaya ve kendimi yazmaya adamaya karar verdi. 2012 yılı Mayıs ayında ilk kitabı olan “Tarikat” Cinius yayınlarından çıktı. Kitap 223 sayfa olup, gizem-macera-gerilim türünde roman / uzun hikayedir. 3 kitaplık bir serinin ilk kitabı olarak düşündüğü bir çalışmadır.
Halen yazmaya, okumaya ve kendini mümkün olduğunca geliştirme çalışmalarına devam etmektedir. Yazarlığı bir meslek olarak yürütmek niyetindedir.
--reklam--
Hakan Balcı Kitapları - Eserleri
- Korkuyu Bekleyenler
- Tarikat 1
--reklam--
Hakan Balcı Alıntıları - Sözleri
- Kişi kendinin kurdudur. (Korkuyu Bekleyenler)
- Ölüler usulüne uygun gömülmediklerinde geri dönerler. (Korkuyu Bekleyenler)
- Arada bir gölgeler görür gibi oluyordum. Sanki karanlığın içinde birileri beni gözetliyordu. Belki bir kediydi, belki başka bir şey. Belki de hiç tanımadığım, daha önce kimsenin karşılaşmadığı, karşılaşsa da anlatacak kadar yaşayamadığı bir karanlıklar yaratığıydı. Gölgelerin arasında avlanıyor, yalanıyor, kendi cinsinden yaratıklarla kendi dilinde sohbet ediyordu. Karanlık beni ele geçirmeden kim olduğumu, varoluş amacımı bulmalıydım. (Korkuyu Bekleyenler)
- Bedenime çoktan sızmış ölüm, damarlarımda ağır ağır dolaşarak sonumu yazmaya başladı bile. Boynumun etrafında dolaşıp duran demonun tırnak izleri dışarıdan belliydi artık. Başımı dik tutamıyordum. Gözlerim topraktan ayrılmadığı için, zihnim de oraya ait olduğunu kabullendi. Hayallerime üflenen o kara duman konuşmalarımı çarpıklaştırdı. (Korkuyu Bekleyenler)
- Var olan gerçeklikte, sizin gerçekliğinizde yaşayamıyorum. (Korkuyu Bekleyenler)
- Şarap mi müzikten geliyordu yoksa müzik mi şarabı getiriyordu, bunu bilmiyordum. " (Korkuyu Bekleyenler)
- Akıl yürütmeler gündelik hayata kadar taşarak o çok sıkılıp durduğunuz rutinin aslında çok da kötü olmadığını söyletir içinizden. Rutine dönmek için yalvarırken bile bulabilirsiniz kendinizi ama artık çok geçtir, statik denge bozulmuş, her şey kaos içinde hareket etmeye başlamıştır. (Korkuyu Bekleyenler)
- Neden kayıplarımızı çok sonraları fark ediyorduk ki? Hayatımızdaki nesnelerin, insanların kaybolduklarını,bizi bıraktıklarını ya da bizim onları uzaklaştırdığımızı görmemizin bu kadar zor olması bir savunma mekanizması mıydı? (Korkuyu Bekleyenler)
- Ürküyorum. Fakat duramam, durmak için doğru zaman değil. İlerlemem, hedefime ulaşmam lazım. Onun gene orada olup olmadığını bilmem lazım. Beni bekleyip beklemediğini. Kendi ayaklarımla korkumla yüzleşmeye gidiyorum. (Korkuyu Bekleyenler)
Yorumlar
0 yorumYorum yazmak için tam sürüme geçin