Yazar Lidia Yuknavitch edebi kişiliği, hayat hikayesi ve eserleri merak ediliyor. Kitap severler arama motorlarında Lidia Yuknavitch hakkında bilgi edinmeye çalışıyor. Lidia Yuknavitch hayatını, kitaplarını, sözlerini ve alıntılarını sizler için hazırladık. İşte Lidia Yuknavitch hayatı, eserleri, sözleri ve alıntıları...

Doğum Tarihi: 18 Haziran 1963

Doğum Yeri:

Lidia Yuknavitch kimdir?

--reklam--

Lidia Yuknavitch Kitapları - Eserleri

  • Freud'a Kafa Tutan Kız - Dora
  • Dünyanın Sonundayız
  • Ateşten Çıkan Kız
  • Sınır

--reklam--

Lidia Yuknavitch Alıntıları - Sözleri

  • Sevdiğim herkes sanatçı. Ne demek istediğimizi hiçbirimiz bilmeyiz. Ah, biliyormuş gibi yaparız. (Ateşten Çıkan Kız)
  • Herkes kendi ben'lerini nasıl bu kadar kolay taşıyordu? (Sınır)
  • “Alışveriş yapıyorum, öyleyse varım.” (Freud'a Kafa Tutan Kız - Dora)
  • ''Herkes herkesi kullanıyor ve sonunda hepimiz lağıma gitmeyi bekleyen birer bok çuvalına dönüyoruz.'' (Freud'a Kafa Tutan Kız - Dora)
  • Herkes herkesi kullanıyor ve sonunda hepimiz lağıma gitmeyi bekleyen birer bok çuvalına dönüyoruz... (Freud'a Kafa Tutan Kız - Dora)
  • Virginia Woolf ne demişti hatırla: Ödülleri iade edin, onların bir anlamı olduğuna inanmak için zekice kandırılmanız gerekir. (Ateşten Çıkan Kız)
  • Anlatıcılardan hep şüphelenmişimdir. Karakterlerden de hatta. İnsanların yerlerine geçmeleri için yarattığımız mecazlardan. Veya benliklerden. Onlarda tuhaf ve doğal olmayan bir şey var - onlara söylediklerimizi yapmalarında, itaatlerinde. Onlara güvenmiyorum. Özellikle de anlatıcılara. Korkaklar. (Ateşten Çıkan Kız)
  • Etraflarını saran dünyada, şiddet daimi oldu. Erkekler buzhane hapislere gönderildi. Kadınlar ve çocuklar defalarca tecavüze uğradı. Çocuklar pazarlarda alınıp satıldı. Sistematik şiddet sıradan yaşamın bir parçası oldu, bu yüzden şunu görmek sıradışı bir şey değildi: Kan ve beden parçalarını değil de mikro hareketlerdeki korku ve dehşeti görmek. Bir elin ürperişi ya da bir gözün seğirmesi; bir evin yanındaki kurşun izleri; gözlerinin ve ağızlarının etrafında, arkeolojik bulgular kadar derin yara izleri olan kadınlar; sandalyelere oturamayan küçük oğlanlar. (Ateşten Çıkan Kız)
  • Kriz ve umutsuzluk anlarında kimiz biz? Daha derin, daha gerçek kendimiz mi oluruz yoksa neşelenip bir kendilik halinden uzaklaşır mıyız, aniden sıcaklığa ya da ışığa yönelen pervaneler gibi normal anlamlardan zincirlerimizi koparır mıyız? Birisinin ölme ihtimali varken daha iyi insanlar mıyız ve eğer öyleyse, neden? Daha mı zayıfız yoksa daha mı güçlü? Güzel miyiz yoksa sefil mi? Ciddi miyiz yoksa karikatür mü? Canlı olduğumuzu hatırlatsın diye gizlice ölümü mü arzularız? (Ateşten Çıkan Kız)
  • Şu güzel ne aciz kelimedir. (Dünyanın Sonundayız)
  • Bizler teknoloji sayesinde ses ve ışıklar içinde yaşarız. Anne babalarımızın zombi hayatları parmak uçlarımıza cephanelik dopingi yapıyor. (Freud'a Kafa Tutan Kız - Dora)
  • İki şey daima uyuşmazlık yaşamıştır ve bu da hegemonya aracılığıyla olmuştur: Sanat ve bedenler. (Dünyanın Sonundayız)
  • Sizin için bütün zamanların en iyisi olan beş müzisyeni sıralayın ya da ressamı ya da bilim insanını. Sonra da zaaflarını. Hı hı. Uyuşturucular olmasa kültürümüz ne durumda olurdu acaba? Ben söyleyeyim. Zavallı bir bok çuvalı olurdu. Tam bir çelişki. (Freud'a Kafa Tutan Kız - Dora)
  • Ergenliğinin yeni yastıklarının arkasında kalbi gizliydi. (Sınır)
  • Herkes herkesi kullanıyor ve sonunda hepimiz lağıma gitmeyi bekleyen birer bok çuvalına dönüyoruz. (Freud'a Kafa Tutan Kız - Dora)
  • Tekrar, bir şeyi gerçek kılıyordu. (Sınır)
  • Kitaplar beni eski benden kurtardı. (Sınır)
  • Yaşamı ve ölümü tutuyordum -bu birbirine zıt olması gereken şeyleri, anlatı değerinin o işaretlerini, bir başlangıcı, bir sonu- hepsi aynı anda kollarımdaydı. (Ateşten Çıkan Kız)
  • Direnişim benim haysiyetimdir. (Dünyanın Sonundayız)
  • Ben var ölüleri sevmek, yaşayanlardan iğrenmek. (Freud'a Kafa Tutan Kız - Dora)