Mert Balaban edebi kişiliği, hayat hikayesi ve eserleri merak ediliyor. Kitap severler arama motorlarında Mert Balaban hakkında bilgi edinmeye çalışıyor. Mert Balaban hayatını, kitaplarını, sözlerini ve alıntılarını sizler için hazırladık. İşte Mert Balaban hayatı, eserleri, sözleri ve alıntıları...

Doğum Tarihi:

Doğum Yeri:

Mert Balaban kimdir?

--reklam--

Mert Balaban Kitapları - Eserleri

  • İşyerlerine Akşam Vakti Çöken Hüzün
  • Müjdemi İsterim

--reklam--

Mert Balaban Alıntıları - Sözleri

  • “ İkimiz de biliyoruz ki, sonu bilinen bir masal ancak bu kadar heyecan verici olabilirdi.” (İşyerlerine Akşam Vakti Çöken Hüzün)
  • 'Nasılsın bakalım?' Hiç değilse, bu alt üst edici soru olmasaydı. Böyle bir soru hiç olmasaydı da, kimse kimseye, nasılsın bakalım diyemeseydi. Keşke merhaba, merhaba değil de taş demek olsaydı. (İşyerlerine Akşam Vakti Çöken Hüzün)
  • "Bok var gidiyorsunuz alışveriş merkezlerine. Gidip kredi kartlarına yükleniyorsunuz aptal gibi. İhtiyacınız olmayan ne varsa dolduruyorsunuz cebinize, sonra da dışarı çıkıp sıvasız bir bina arıyorsunuz, tepesine çıkıp intihar etmek için. Ya da birbirinizi vuruyorsunuz. " (İşyerlerine Akşam Vakti Çöken Hüzün)
  • Bazen susmak gerekir, kimse dinlemiyorsa ya da sözlerin anlamının yitirildiği bir noktadaysak. (Müjdemi İsterim)
  • "Çay içiyordu adam, deli gibi çay içiyordu. Çaydan medet uman erkekler hüzne boğuyordu yeryüzünü. Çayın demi adamın kanlı gözlerine yürüyordu. Bir şeyler olsun diye bekliyordu adam." (İşyerlerine Akşam Vakti Çöken Hüzün)
  • Nefes alan her şey biraz nankördür, nefes alan her şeyin karanlık bir tarafı vardır, nefes alan her şey günün birinde terk edip gider insanı ve dünyadaki bu acımasız dengenin adına da ömür denir. (Müjdemi İsterim)
  • Kaderini yaşa ama ona köle olma. (Müjdemi İsterim)
  • Dünya dönüyor... Dönüyor ama sıkıntıdan. Kusmak istemeyen bir ayyaş gibi... (İşyerlerine Akşam Vakti Çöken Hüzün)
  • "İkimiz de biliyoruz ki, sonu bilinen bir masal ancak bu kadar heyecan verici olabilir. Ve yine ikimiz de bundan daha önemli başka bir şey daha biliyoruz ki, kara kepenklerin üzerinde sağlam bir iple tutturulmuş o sarı kırmızı uçurtma oradan hiçbir yere gitmeyecek. Ne şimdi ne de sonra." (İşyerlerine Akşam Vakti Çöken Hüzün)
  • "Belki güneş güneşliğini unutup -insan nasıl insanlığını unutuyorsa bazen- fanilerin köşe bucak kaçtığı karanlık bir boşluğun içine atacaktı kendini. Kara bir delik yaratıp kendine nerede olduğunu unutacak, o kara deliğin içine girip kendine bile doğmayacaktı... "☀ (İşyerlerine Akşam Vakti Çöken Hüzün)
  • Oysa sıradan bir öğle üzeri yaşanıyordu. Güneş, kimseleri ısıtmayacağı şimdiden belli olan o ölgün ışığıyla yeni yeni tepeye geliyordu. Aheste aheste, istemeye istemeye, dağa bayıra, çamura toprağa, şuna buna burun kıvırarak, sırf adı güneş diye geliyordu güneş. Belki ele güne rezil olma korkusu, belki güçten düştüğünü kendine itiraf edememe telaşı, belki de varoluşsal bir tantanaydı bu, kim bilir. Doğmamak gibi bir lüksü olsaydı, bir tek gün doğmama hakkı verselerdi mesela ona, sanki bugün doğmayacaktı hiç çekinmeden. (İşyerlerine Akşam Vakti Çöken Hüzün)
  • "Aheste aheste, istemeye istemeye, dağa bayıra, çamura toprağa, şuna buna burun kıvırarak, sırf adı güneş diye geliyordu güneş. Belki ele güne rezil olma korkusu, belki güçten düştüğünü kendine itiraf edememe telaşı, belki de varoluşsal bir tantanaydı bu kim bilir. Doğmamak gibi bir lüksü olsaydı, bir tek gün doğmama hakkı verselerdi mesela ona, sanki bugün doğmayacaktı hiç çekinmeden." (İşyerlerine Akşam Vakti Çöken Hüzün)
  • Yine de bazı sabahlar, henüz ortalık sıcaktan yanmaya başlamadan önce, güzel bir şeyler olabilecekmiş gibi hissederdi insan. (Müjdemi İsterim)
  • Bazen, mutluluk sosuna bulanmış hüzünlü anlar yaşanır. Gülsen mi ağlasan mı bilemezsin. Birine anlatsan tam olarak anlayamaz, yazsan kelimeler başka türlü yankılanır kağıdın üzerinde. (Müjdemi İsterim)
  • Biraz olsun rahatlamak, yaşamın heyulasından uzaklaşmak istiyordu o da. Bazen insan annesinin insan olduğunu unutuyor. (Müjdemi İsterim)
  • Aşk kapıyı çaldı birkaç kez, ısırmayacağı belli bir köpek gibi. Kuyruğunun şekline tav olduk, inanıverdik her insan evladı gibi. Kiminin gözlerinden orta yere saçılan sözlerine inandık, kiminin insanoğlu da yeryüzüne boşuna gelmedi tavrına, şekline. Yarı yolda kalmak konusunda idmanlıydım Allah'tan, komadı bu zelzele. (Müjdemi İsterim)
  • Çaydan medet uman erkekler hüzne boğuyordu yeryüzünü. (İşyerlerine Akşam Vakti Çöken Hüzün)
  • Hiç sevilmeden ayrıldı şu fani dünyadan, ne büyük haksızlık, şimdi düşününce. Şimdi düşününce her şey ne eski, ne geri döndürülemez. Sesini bile unuttum. (Müjdemi İsterim)
  • Para pul insana hiç tanımadığı düşmanlar yaratabilir. (Müjdemi İsterim)
  • Ah o kelimeler memur bey, yan yana geldiklerinde, bazen en alakasız olanları bile, insanın kalbine bir ok gibi saplanıveriyor. (Müjdemi İsterim)