Tam / Gerçek Adı: Mir Celal Paşayev
Doğum Tarihi: 26 Nisan 1908
Doğum Yeri: Erdebil
Ölüm Tarihi: 28 Eylül 1978
Ölüm Yeri: Bakü
Mir Celal kimdir?
Mir Celal Elioğlu Paşayev, 1908’de Erdebil’de doğdu. 1919’da Hayriye Cemiyetinin yardımıyla ilk eğitimini almaya başlayan yazar, 1924’te Azerbaycan’da Sovyet hâkimiyetinin kurulmasıyla beraber Gence Darülmualliminde eğitim alamaya başladı. 1926’da 1923’te Pedagoji Okulundan mezun oldu. Aynı yıl Gence’de öğretmenlik yapmaya başladı. Gedebey ve Gence’de müdürlük görevlerinde bulundu. 1932’de Kazan Doğu Pedagoji Enstitüsünün Edebiyat şubesinde yüksek lisans, 1935’te Azerbaycan Devlet İlmi-Tetkikat Enstitüsünde doktora yaparken öğretmenlik vazifesine devam etti. 1940’ta Fuzuli’nin Poetikası konulu yüksek lisans tezini, 1947’deAzerbaycan’da Edebi Mektepler konulu doktora tezini savundu. 1928’de Edebi yaşamına başladı. Azerbaycan Devlet Üniversitesinde doçent, 1948’de profesör olarak faaliyet gösterdi. 1961’de Azerbaycan Edebiyatı Bölümünün başkanı oldu. Çok sayıda ödül alan yazar, 1934’te Azerbaycan Yazarlar Birliğine üye oldu. 1978’de vefat etti. Fahri Hıyaban’da defnedilen yazarın adı, Bakü’de bulunan bir sokağa verildi.
--reklam--
Mir Celal Kitapları - Eserleri
- Bir Gencin Manifesti
- Dirilen Adam
- Seçilmiş Əsərləri
- Yuxu və Külək
- Açık Kitap
- İki Rəssam
- Kemterovlar Ailesi
- XX Əsr Azərbaycan Ədəbiyyatı
- Fuzuli'nin Poetik Hususiyetleri
- Azərbaycanda Ədəbi Məktəblər
- C. Məmmədquluzadə Realizmi Haqqında
- Ədəbiyyatşünaslığın Əsasları
- Füzuli Sənətkarlığı
- Mirzə Ələkbər Sabirin Sənət Dünyası
--reklam--
Mir Celal Alıntıları - Sözleri
- Ey dil, dəxi dinmə və sükut et, səni tarı, lal ol və danışma, Sal başını aşağa və heç baxma yuxarı, mal ol və danışma... (XX Əsr Azərbaycan Ədəbiyyatı)
- Dörd tərəfimiz kapitalistdir, hansı ki, hər dəqiqə bizə qarşı vuruşur, biz qalib gəldikcə sinfi mübarizə kəskinləşir. Biz indi hər addımda düşmən axtarmalıyıq. (Açık Kitap)
- Мәnә anlatma ki, eşq, aləmi-sevda nə imiş? Bilirəm mən səni, get! Hər sözün əfsanə imiş. Get gülum, get gözəlim! Başqa bir aşiq ara, bul Duydum artıq sənin eşqindəki məna nə imiş! Bivəfasın, mələk olsan belə uymam daha, get! Kim ki uymuş sana, könlüm kimi divanə imiş... H.Cavid (XX Əsr Azərbaycan Ədəbiyyatı)
- Bu göz yaşları nədir, bunlar nə üçündür! (Bir Gencin Manifesti)
- Əlbət ki, müalicə, müvəqqəti vasitələrdən ustayana istifadə etməyi bacarmaqdan asılıdır. (Seçilmiş Əsərləri)
- Burjua pessimizmidir. Biz göz yaşı olan dünyanı çoxdan yıxıb dağıtmışıq. Komsomol gərək ağlamaya, gülə! Gərək lap ağır vəziyyətdə də sən gülüb, komsomol olmağını düşmənə sübut edəsən (Açık Kitap)
- Qarışqa qanad gətirəndə ölümü yaxınlaşar (Bir Gencin Manifesti)
- ...Dünya o kadar karışık ki... (Dirilen Adam)
- Fuzuli ilimsiz şiire "temelsiz duvar" gibi bakıyor. (Fuzuli'nin Poetik Hususiyetleri)
- Bu şəhərdə adamlar hörmətsiz yaşar, təqsirsiz ölərdilər. (Bir Gencin Manifesti)
- İki ömür istəyirəm. İstəyirəm ki, ilk ömrüm- təcrübə dərsi olsun, mürəkkəb dünyanı, qapalı adamları öyrənməyə sərf olunsun. İmtahandan çıxa bilsəm, mənə ikinci həqiqi ömür imkanı verilsin. Belə ömrün qədrini bilərəm. Mən yenidən bir körpə olum, anamın qucağına atılım. Atamın sərin torpaq astanasında iməkləyim. Səsim gəlsin. Yıxıla-dura yeriyim, ağı qaradan, şirini acıdan, istini soyuqdan seçən qayğısız körpəlik günləri başlasın... (Seçilmiş Əsərləri)
- ...İnsanları tanımak mümkün değil. Dünyanın bin bir türlü hali var. Kim bilir... Şimdi insanlar insanlıktan çıkmışlar. (Dirilen Adam)
- Sədaqət, məhəbbət qalib gələn yerdə hər şey məğlub olar. (Açık Kitap)
- Söyüd əmi, sənin düzlüyün var, amma davamın yoxdur. Adamların işində düzlükdən başqa, möhkəmlik də lazımdır (Yuxu və Külək)
- Ay dünya, nələrin var! (Bir Gencin Manifesti)
- Qadın ovunda iki silah var: rütbə, dil! (Açık Kitap)
- Onun "dostu pervasız, derdi çok, düşmanı kavi, kaderi zebun" idi. (Fuzuli'nin Poetik Hususiyetleri)
- Bütün xoşbəxt ailələr bir-birinə bənzəyirlər, bədbəxt ailələrin isə hərəsi bir cür bədbəxtdi L.Tolstoy (Bir Gencin Manifesti)
- “Müsəlmanların halı” adlı başqa bir yazı: “Hökumət qapısında: - Kərbəlayı Bədəl, görə bildin? - Görə bildim. - Nə dedi? - Dedi: “zavtra”. Ağalar qapısında: - Məşədi Fərəcullah, ağa evdə idi? - Bəli, evdə idi. - Səni gördü, nə dedi? - İki dəfə üzümə, bir dəfə də atamın goruna söydü. İntelligent qapısında: - Mahmud əmi, razı oldumu? - Balam, yox. - Nə üçün? - Dedi, beş yüz manat ver, yazım. Dövlətli qapısında: - Kərbəlayı Müseyib, getmişdin? - Hə, getmişdım. - Görə bildin? - Balam, yox. Səhər yatmışdı, günorta çörək yeyırdi, axşam da evdə yox idi” ~Üzeyir Hacıbəyov (XX Əsr Azərbaycan Ədəbiyyatı)
- Səngərimdən çıxanda üzgüçü suya atılan kimi, ön xəttin atəşinə atılmışdım. Nə gurultu, nə alov, nə də sanki dəhşətləri örtmək istəyən toz, duman mənə qəribə gəlirdi. Güman edirdim ki, bu atılan güllələrin biri də mənəm, gurultunu qopardan da mənəm, gündüzün boz və kəsif üfüqlərində bir bayraq kimi açılıb örtülən də mənəm. (Seçilmiş Əsərləri)
Yorumlar
0 yorumYorum yazmak için tam sürüme geçin