Siyasetçi, Öğretmen Necmettin Salaz edebi kişiliği, hayat hikayesi ve eserleri merak ediliyor. Kitap severler arama motorlarında Necmettin Salaz hakkında bilgi edinmeye çalışıyor. Necmettin Salaz hayatını, kitaplarını, sözlerini ve alıntılarını sizler için hazırladık. İşte Necmettin Salaz hayatı, eserleri, sözleri ve alıntıları...

Doğum Tarihi:

Doğum Yeri:

Necmettin Salaz kimdir?

Bu zamana kadar farklı oluşumlarda yer almış, siyasi bilgi ve deneyimi üst düzey olduğu çok açık, yanılmıyorsam asıl mesleği öğretmenlik olan siyasetçi, tkp genel sekreteri*. tkp'ye girişi özellikle yakın çevresinde şaşkınlık yaratmış olsada yinede bilgi ve birikiminden yararlanılması gereken gerçek bir beyindir kendileri. ayrıca bu kişin şairlik ruhu da vardır.

--reklam--

Necmettin Salaz Kitapları - Eserleri

  • Kürtmüşüz
  • Halepce
  • Adule
  • Bir Derenin Gözyaşları Zilan
  • Kürt'müşüz
  • Gözlerin Gözlerime Kapı Komşu
  • Roboski'ye Ağıt

--reklam--

Necmettin Salaz Alıntıları - Sözleri

  • Heci Sılhedin: Kurban bi yol izin verin Bir abdest alalım Son olsun iki rekat da Namaza duralım diye yalvardı Abdeste izin aldılar ama Namaza duramadan Vuruldular Onların da kanı Çeşmenin akan suyuna Oradan da Zilan'a yol aldı. (Bir Derenin Gözyaşları Zilan)
  • Sessizlik , Arap dünyasında merhamet duygusunun ölümü demektir . Sessizlik , dört bir yanınızda zulmün en iğrenç biçimleri uygulanırken kendi kirli çamaşırlarınızı yıkamama politikasıdır . (Halepce)
  • İhanet çoğunlukla çok yıldızlıdır. Bazen de mavi beyazdır renkleri... (Adule)
  • Zaten Kürt değil miydi ölen Ha üç binden aşağı Ha beş binden yukarı Ne fark ederdi ki? (Bir Derenin Gözyaşları Zilan)
  • Halepcede yürümek zor. Utanıyor insan ora insanının yüzüne bakarken. (Halepce)
  • İhanet çoğunlukla çok yıldızlıdır. Bazen de mavi beyazdır renkleri.. (Adule)
  • Acı şeyler de yaşasalar, ailerinden kayıplar verip kampta da olsalar ,Kurtulmuş olanlarla buluşmuş, bir araya gelmişti insanlar. Hiç değilse kan bağı olan birileri vardı etraflarında. Hiç değilse sarilip ağlayacaklari birileri vardı. Ama Aras için durum böyle değildi. Başını omzuna koyup ağlayacağı kimsesi kalmamıştı. (Halepce)
  • "Duvarlara yazi yazmişsinuz doğri midir?" "Doğrudur," dedik. Zaten inkâr etme şansımız yok, üstümüz başımız, ellerimiz boya. Suçüstü yakalanmışız. "Pekii ne yazdunuz?" " Yaşasın halkların kardeşliği, kahrolsun faşizm, kahrolsun ağalık ve şeyhlik!" Yaşasın özgürlük, yazdık efendim!" (Kürtmüşüz)
  • Kürt ki Kendisi için elmanın kurdudur Kürt bitirmese kendi soyunu Tüketmese kendi soyunu... (Bir Derenin Gözyaşları Zilan)
  • Zaten Kürt değil miydi ölen Ha üç binden aşağı Ha beş binden yukarı Ne fark ederdi ki? (Bir Derenin Gözyaşları Zilan)
  • Babasının parçaları toplandı yerden, fırlayıp uzağa gitmiş kafasını da alıp getirdiler, bombanın açmış olduğu o çukura koyarak üzerini toprakla örtüler. (Halepce)
  • "Allah rızası için bir yudum su yetiştirin, yanıyorum." Ya da "kör oldum hiçbir şey göremiyorum yardım edin." Diye bağıran insanlar vardı sokakta (Halepce)
  • Ölüm, yaşamlarının doğal bir parçası olmuştu. (Halepce)
  • Annenizin kardeşlerinizin mezarlarinin nerede olduğunu bilmemek, sonradan basılan resimlerde, kimyasaldan ölen insanlar arasında kardeşlerinizin ve onların çocuklarının parçalanmış cigerlerinden ağızlarına, oradan dışarıya sızıp kurumuş kan izlerini, yanmış yüzlerini, dışarıya fırlamış vr beyaza çalmış gözlerini görmek nasıl bir duygudur diye. Sizce bu sorunun yanıtına yetebilecek kelimeler olan bir dil var mıdır? Anlatılabilir mi böyle birşey, NE DERSİNİZ? (Halepce)
  • ZİLAN 1930 Oy kanlı Zilan Sen ne biçim deresin Bu taşıdığın su değil kan... (Bir Derenin Gözyaşları Zilan)
  • Oy kanlı Zilan Sen ne biçim deresin Bu taşıdığın su değil kan... (Bir Derenin Gözyaşları Zilan)
  • "... Dayımın evine doğru yürüdüm, evin kapısını Bir dozerle gördüm, dozerle cenazeleri traktörlere yüklüyorlar, napalmların açtığı çukurlara doldurup üzerlerini örtüyorlardı. Dozer sahibine kepcedeki cesetleri çukura dökmeden önce bakmama izin vermesini söyledim. Adam zaten içinde olduğu durumdan dolayı çıldırmış gibiydi ,kızdı bağırdı ama ben ısrar ettim. Mecbur kaldı, indirde. kepçe İner inmez annemin cesediyle karşılaştım. Sadece o mu diye düşünürken hemen altına kız kardeşimi gördüm, onu kucaklayıp yana çektim , onun altında bir diğer kardeşimi sonra diğerleri, diğerleri . İşte o an orada kendimden geçmiş , bayİlkadım..." (Halepce)