Türk Yazar Sedef Betil edebi kişiliği, hayat hikayesi ve eserleri merak ediliyor. Kitap severler arama motorlarında Sedef Betil hakkında bilgi edinmeye çalışıyor. Sedef Betil hayatını, kitaplarını, sözlerini ve alıntılarını sizler için hazırladık. İşte Sedef Betil hayatı, eserleri, sözleri ve alıntıları...

Doğum Tarihi: 1945

Doğum Yeri: Ankara

Sedef Betil kimdir?

1945’te Ankara’da doğdu. 1966’da Arnavutköy Amerikan Koleji’nden, 1971’de Devlet Güzel Sanatlar Akademisi’nin Grafik Bölümü’nden mezun oldu. Grafik, iç dekorasyon ve renk danışmanlığı yaptı. 1994’ten beri yoğun olarak sosyal sorumluluk projelerinde çalışmaktadır.

--reklam--

Sedef Betil Kitapları - Eserleri

  • Kısa Karanlıklar
  • Parçalar ve Zerreler
  • Kırgınlığın Kuytusunda

--reklam--

Sedef Betil Alıntıları - Sözleri

  • "Etrafım yaşamlarının başı ile sonu karışmış insanlarla dolu." (Kısa Karanlıklar)
  • "Eve hiç naftalin sokmadım ... parfümü tercih ederim, o her şeyin üstünü inatla örtüverir, her şey güzelmiş, her şey yolundaymış gibi." (Kısa Karanlıklar)
  • "Aşk bu değil Mert, aşk arkasında durmanı bekler, emek ister, besin ister, canlıdır. Yoksa bir anda söner gider. Bedeli de ölçüsü de yoktur. Ben artık senin karanlığında yaşamak istemiyorum." (Kısa Karanlıklar)
  • "Hep oyun mu hayat?" (Kısa Karanlıklar)
  • "İnsanlar onun için satranç takımının parçalarıydı, ilişkileri de sürekli oynanan bir oyun. Düşünceleri ve davranışları rakibin hamlesine göre, hesaplı. Kendi hep mat etmeye odaklı." (Kısa Karanlıklar)
  • "Biliyor musun, en çok saçının kokusunu özlüyorum. Tanıştığımızda, gençliğimizde saçları nedense elma kokardı." (Kırgınlığın Kuytusunda)
  • Annem der ki, "Sen suskun doğdun baban gibi, Ayşe sazlı sözlü." Bu yüzden midir nedir ben unutulurum, hele doğum günlerimi kimse hatırlamaz. (Kısa Karanlıklar)
  • Mutlu oldum mu? Bunca yıllık bir ömür, aralıklara bir iki muuluk sıkışmıştır herhalde, bilinir mi mutluluk? (Kısa Karanlıklar)
  • "Odamdayım. Önce maskeyi çıkarttım, çok sıkmıştı. Aynaya bakıyorum, aynada ben yokum. Uzun zaman oldu beni kaybedeli. Uzun zamandır yüzü yitik yatıyorum. Beni bulmam lazım, onsuz son perdeyi oynayamam." (Kısa Karanlıklar)
  • "Birisi, son durakta bekler gibi oturuyoruz işte, konuşacak ne kaldı ki demişti." (Kısa Karanlıklar)
  • Seyrettiğim kızım, bana benzemiyor, taleplerini, ihtiyaçlarını açıkça ortaya koyabiliyor. Ben hep anlaşılmayı bekledim, bunu da diyemedim. (Kısa Karanlıklar)
  • "Ben denizde ufak bir tekne olsam veya gökyüzünde tombul bir bulut, rüzgâra bıraksam kendimi, Selim ne yapar, gelir mi benimle?" (Kırgınlığın Kuytusunda)