Fransız yazar Valerie Tong Cuong edebi kişiliği, hayat hikayesi ve eserleri merak ediliyor. Kitap severler arama motorlarında Valerie Tong Cuong hakkında bilgi edinmeye çalışıyor. Valerie Tong Cuong hayatını, kitaplarını, sözlerini ve alıntılarını sizler için hazırladık. İşte Valerie Tong Cuong hayatı, eserleri, sözleri ve alıntıları...

Doğum Tarihi: 1964

Doğum Yeri:

Valerie Tong Cuong kimdir?

Paris’in kenar mahallelerinde geçen çocukluk, asi gençlik yılları, edebiyat eğitimi ve üç dönem siyaset bilimi.

Sekiz sene gazetecilik ve iletişim alanında çalıştıktan (geceleri yazarak) sonra, kendini yazmaya ve müziğe vermek için her şeyi bıraktı.

Bugün dört dile çevrilmiş olan ilk romanı Big 1997’de, Gabriel 1999’da yayımlandı.

Kitaplarının yanı sıra şarkı sözü yazıyor ve Quark grubunda şarkı söylüyor (Qvoice ismiyle). Grubun 1999’da Fransa ve İspanya’da aynı adla çıkan albümü çok olumlu eleştiriler aldı (Figaro: “İnsanın aklına Portishead’i, Gainsburg’un konsept albümlerini ve Brigitte Fontaine’in maceralarını getiriyor”; El Pais: “katışıksız elektronik şiir”).

Yeni ve remiks parçalardan oluşan ikinci albüm “Manga” kasım 2002’de gene Fransa ve İspanya’da çıktı.

2001 baharında bir üçüncü albüm ve konser turneleri bekleniyor.

İki çocuk sahibi.

--reklam--

Valerie Tong Cuong Kitapları - Eserleri

  • Mucizeler Atölyesi
  • Aşk da Aldatır
  • Geriye Bir Umut

--reklam--

Valerie Tong Cuong Alıntıları - Sözleri

  • Sonuçta kader; korkakların, hayata olumsuz bakanların ve yaşama isteği olmayanların sunduğu bahaneden başka bir şey değildi. (Mucizeler Atölyesi)
  • Sonuçta kader, korkakların, hayata olumsuz bakanların ve yaşama isteği olmayanların sunduğu bahaneden başka bir şey değildi. (Mucizeler Atölyesi)
  • Onu dinlemeniz, bir başkasının gözlüklerini takmanıza benzer. Tek gördüğünüz çarpıtılmış bir gerçek olur, onun gerçeği.. (Mucizeler Atölyesi)
  • Kan dolaşımım: uzun bir uykudan uyanmış, vücudumu oluşturan bütün hücrelerin aniden farkına varmış, kendi benliğimle ilk kez tanışıyormuşum gibi çalışmaya başlamıştı. İnsanın kendisini bu derece unutmuş olması mümkün olabilir miydi? (Mucizeler Atölyesi)
  • Sonuçta kader; korkakların, hayata olumsuz bakanların ve yaşama isteği olmayanların sunduğu bahaneden başka bir şey değildi. (Mucizeler Atölyesi)
  • Aramızda sessiz ve buz tutmuş bir nehir akardı. Ve içimizde dile getirilemeyecek ne kadar suçlama ve şikayet varsa hepsini sürükleyerek götürürdü. (Mucizeler Atölyesi)
  • Cahilliğin, patlamak üzere olan bir bombadan daha tehlikeli olduğunu uzun zaman önce anlamıştım. (Mucizeler Atölyesi)
  • “Gördüğünüz gibi yenilenmek için bazen her şeyi kesip atmak, gerçek bir ara vermek yetiyor. Bunu bir tazelenme gibi algılayın, kendi kendinize buna ihtiyacınız olduğunu, yeni bir sayfa açmak için bazen bir sınırı yıkıp geçmek gerektiğini telkin edin.” (Mucizeler Atölyesi)