Mardin İş Kur İl Müdürlüğü tarafından yapılan İşgücü Piyasası Talep Araştırmasına göre En fazla açık iş makineci dikiş mesleğinde olduğu ortaya çıktı.

Mardin Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğü İş ve Meslek Danışmanı Mehmet Sait Asan ve Osman Güngör tarafından hazırlanan Mardin İşgücü Piyasası Talep Araştırması tamamlandı.

Rapor hakkında bir açıklama yapan Asan, Mardin genelinde tüm il, ilçe ve köylerini de kapsayan raporun araştırmanın inceleme biriminin İş ve Meslek Danışmanı Mehmet Sait Asan, 10 ve daha fazla kişi çalışan bin 336 işyerini kapsadığını söyledi.

Rapordaki amacın talep araştırmasının amacı işsizliğin azaltılması ve iller bazında sektörlere göre istihdam politikalarının oluşturulması için işverenlerin işgücü talebini tespit etmek, işgücü piyasasında mevcut, geçmiş ve gelecek dönemde meydana gelen veya gelmesi beklenen mesleki değişim ve gelişimleri izlemek olduğunu anlatan Asan, istihdamın artırılması ve işsizliğin azaltılması; eğitimin işgücü talebine duyarlılığının artırılmasına, işgücü arz ve talebinin doğru olarak tespit edilmesine ve buna uygun politikaların geliştirilmesine bağlı olduğunu kaydetti.

Asan bu hedef doğrultusunda Mardin genelinde işgücü piyasasının talep boyutunu tespit edebilmek amacı ile 2013 Yılı I. Dönem “İşgücü Piyasası Talep Araştırması” hazırladıklarını belirterek araştırma sonuçlarına göre Mardin’de her 100 işyerinden 22’sinde açık iş olduğu ve 2013 yılı içerisinde her 100 işyerinden 29’ında eleman temininde güçlük çekildiği tespit edildiğini anlattı.

Mardin genelinde 1316 açık iş olup açık iş oranının %5,1 olduğunu dikkat çeken, Asan Rapor hakkında şu bilgileri verdi:

“Araştırmanın sonuçlarına göre Mardin’ de açık iş oranı yüzde 5,1’dir (1316 kişi). Sektörlere göre en yüksek açık iş oranı yüzde 15,8 ile Kültür, Sanat, Eğlence, Dinlence ve Spor sektöründe tespit edilmiştir. Kültür, Sanat, Eğlence, Dinlence ve Spor sektörünü yüzde 12,0 ile Gayrimenkul Faaliyetleri sektörü ve 11,9’lük açık iş oranı ile Konaklama ve Yiyecek Hizmeti Faaliyetleri sektörü izlemektedir.

 

En fazla açık iş makineci (dikiş) mesleğindedir. Mardin’ de açık işlerin en fazla olduğu mesleklerin; Makineci (Dikiş),Beden İşçisi (Genel),Tır-Çekici Şoförü, Beden İşçisi (İnşaat),Şoför-Yük Taşıma, İnşaat Elemanları Kalıpçısı (Elle),Pazarlamacı, Hemşire, Muhasebeci ve Garson (Servis Elemanı)meslekleri olduğu tespit edilmiştir.

İşgücü talebinde eğitim düzeyinden ziyade mesleğe ilişkin yeterli bilgi öne çıkmıştır.  Açık işler için yaklaşık olarak yüzde 56,9 oranında asgari bir eğitim düzeyi talep edilmektedir.  Açık işler için yüzde 6,8 oranında Meslek Lisesi, yüzde 12,1 oranında lise altı eğitimliler ve yüzde 15,6 oranında genel lise, yüzde 12,8 oranında Lisans düzeyinde eğitimliler talep edilmektedir. İşverenlerce  açık işler için iş arayanlardan talep edilen ek beceriler incelendiğinde ise; yüzde 83,8’ inin mesleğe ilişkin yeterli bilgiyi, yüzde 37,7’sinin fiziksel yeterliliği, yüzde 29,5’inin takım çalışması becerilerini, yüzde 21,0’inin iletişim ve ifade etme becerisini, yüzde 20,8’inin bilgisayar destekli çalışmayı, yüzde 12,7’sinin hesap yapabilmeyi, yüzde 10,0’ unun sorun çözebilme kabiliyetini, yüzde 9,9’ünün proje tabanlı çalışabilmeyi, yüzde 7,3’ünün satış ve pazarlama kabiliyetini ve yüzde 2,7’sinin yabancı dil yeterliliğini talep ettiği tespit edilmiştir.

Temininde güçlük çekilen mesleklerin başında Makineci(Dikiş) gelmektedir. Araştırma kapsamında işyeri ziyaretleri sırasında görüşülen işverenlere hangi mesleklerde ve hangi nedenlerden dolayı eleman temininde güçlük çektikleri sorulmuştur. Eleman temininde en fazla güçlük çekilen bazı meslekler; Makineci (Dikiş), Tır-Çekici Şoförü, Şoför-Yük Taşıma, Muhasebeci, Pazarlamacı, İş Makineleri Operatörü, Hemşire, Sıvacı, Garson (Servis Elemanı),  Ütücü, Diğer Taş Kesme Ve Oyma İşçileri, Oksi-Gaz Kaynakçısı, Satış Danışmanı, şeklindedir.

İşverenlerin yüzde 63,0’ ü eleman temininde güçlük çekilme nedeni olarak “yeterli beceri ve niteliğe sahip eleman bulunamamasını”, yüzde 60,4’dü “meslekte eleman bulunamamasını”, yüzde 40,4’dü “tecrübeli eleman bulunamamasını”, yüzde 10,2’si “çalışma ortam ve koşullarının beğenilmemesini”  ve yüzde 6,3’ü  “önerilen ücretin yeterli bulunamamasını” göstermiştir.”