Geçmişin Mizahı, Bugünün Gerçeği

11 Ağustos 1937 tarihli Ulus Sesi gazetesinde Cemal Işınay, “Kendi Kendimle Röportaj” başlıklı köşe yazısında “Milyoner olsam neler yaparım?” sorusuna yanıt arıyordu. Mizahi bir üslupla Mardin’e su getirmekten modern ulaşım sistemleri kurmaya, sinema salonları açmaktan şehrin çehresini değiştirmeye kadar hayaller sıralıyordu.

O günlerde bir espri olarak kaleme alınan bu satırlar, bugün Mardin’in hâlâ çözüm bekleyen sorunlarını hatırlatıyor.

Su, Ulaşım ve Kültür

1937’de dile getirilen “Mardin’e su getirmek” arzusu, aradan geçen onca yıla rağmen hâlâ gündemde. Kentin birçok mahallesinde su kesintileri ve altyapı yetersizlikleri yaşanıyor.

Işınay’ın “modern ulaşım” hayali ise bugün trafik yoğunluğu, yetersiz toplu taşıma ve çevre yollarının eksikliğiyle yeniden gündeme geliyor.

Sinema ve kültür alanında da tablo çok farklı değil. Mardin, uluslararası festivallere ev sahipliği yapmasına rağmen yerel halk için hâlâ sınırlı kültürel imkânlar sunuyor.

Mizahın Ardındaki Gerçek

Cemal Işınay’ın satırları, dönemin mizah köşesinde yer almış olsa da aslında bir şehrin temel ihtiyaçlarını dile getiriyordu. Bugün Mardin’in gençleri hâlâ daha fazla kültür, sanat ve spor alanı talep ediyor. Halk hâlâ daha güçlü altyapı ve modern yaşam koşulları bekliyor.

Değişmeyen Sorunlar, Değişmeyen Umut

Aradan geçen 89 yıl, Mardin’in sorunlarını tamamen çözemedi. Ancak Işınay’ın mizahi hayalleri, bugün hâlâ bir yol haritası gibi okunabiliyor.

Mardinliler, “Bir milyoner çıksa da şehre su getirse, yolları düzeltsa, kültür merkezleri kursa” diye hayal kurmaya devam ediyor.