Kitap Künyesi

Yazar: Thomas Pynchon

Çevirmen: Feride Evren Sezer

Yayın Evi: İthaki Yayınları

İSBN: 9786053758891

Sayfa Sayısı: 175

--reklam--

49 Numaralı Parçanın Nidası Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

TIME'ın 1923-2005 arası En İyi İngilizce 100 Roman listesinde yer alan 49 Numaralı Parçanın Nidası, Amerikalı yazar Pynchon'ın kaleminden 1966'da çıkan postmodern bir gizem romanı. Zamanında Nabokov'un öğrencisi olduğu gibi, aynı zamanda William Gibson, David Foster Wallace, Salman Rushdie ve Neal Stephenson gibi farklı türlerde ustalaşan yazarların etkilendiği bir kalem olan Pynchon, medyadan kendisini çok iyi sakladığı için günümüzün Salinger'ı olarak da anılıyor. Nerede yaşadığı kesin olarak bilinmeyen ve birkaç pozu dışında fotoğrafı da bulunmayan yazarın adı, Nobel Edebiyat Ödülü kulislerinde uzun yıllardır tartışılıyor. Pynchon, Harold Bloom'a göre çağının en önde gelen Amerikan romancılarından biri.

49 Numaralı Parçanın Nidası Amerikan tarihindeki, gerek politik gerekse sosyal açıdan, en çalkantılı dönemlerden biri olan 1960'lı yıllarda yazılır. Uyuşturucu kültürü, Vietnam Savaşı, John F. Kennedy ve Martin Luther King cinayetleri, kadın hakları mücadelesi bu döneme damgasını vuran olayların yalnızca bir kısmıdır. Thomas Pynchon, bu kültürel olaylardan faydalanır: 49 Numaralı Parçanın Nidası tüm kültürel karmaşayı içinde barındırır. 

Oedipa Maas, kocası Mucho ile beraber yaşayan genç bir kadındır. Bir gün, eski erkek arkadaşı Pierce Inverarity'nin öldüğünü ve kendisini vasisi olarak adadığını açıklayan bir mektup alır. Vasiyeti yerine getirmeye karar veren Oedipa, San Narciso'ya yola çıkar ve bundan sonra kendisini gizemli bir dünyanın içinde bulur. Büyük bir gizemi çözmek üzere olduğuna inanan Oedipa gitgide dünyadan soyutlaşacak ve yalnızlığa gömülecektir. Oedipa'nın çevresindeki dünya uyuşturuculara, komplo teorilerine, hayallere dayalı bir yer haline gelir. Öyle sık halüsinasyon görür ki kaotik bir yabancılaşmanın içine tıkılıp kalır. 49 Numaralı Parçanın Nidası her şeyden öte kültürel kaosu ve iletişim sorunlarını kendisini çevresinde dağılıp giden halüsinojenik bir dünyanın içinde bulan genç bir kadının gözlerinden anlatan bir romandır. 

Oedipa, bir gün Pierce'ın pul koleksiyonunun açık artırma ile satılacağını öğrenir. Pullar 49 numaralı parça olarak satışa çıkarılacaktır. Gizemli bir katılımcı 49 numaralı parçanın peşindedir. Bu gizemli kişinin kimliğini öğrenmek üzere müzayedeye gitmeye karar veren Oedipa, 49 numaralı parçanın nidasını bekler.

(Tanıtım Bülteninden)

--reklam--

49 Numaralı Parçanın Nidası Alıntıları - Sözleri

  • Hayattaki en büyük hatam aşktı. Yemin ederim, bugünden sonra aşktan uzak duracağım.
  • İnamorati aşık olan biridir. Bu bağımlılıkların en kötüsüdür.
  • Görünüş artık hiçbir şey ifade etmiyor, görünüşümün içinde yaşıyorum ama bundan hiçbir zaman emin olamıyorum.
  • Bugün de başka bir yenilgiydi
  • Hayatını bu şekilde harcayıp hiçbir zaman hakikate dokunamayabilirsin.
  • Her bir enkazı yaratan şiddet yeterince nadirdi ve mucizevi olacak denli uzaktı ondan, tıpkı her ölümün, kendi ölüm anımıza dek mucizevi oluşu gibi.
  • "Takım çalışması," diye homurdandı Koteks, "böyle de denebilir, evet. Aslında sorumluluktan kaçmanın bir yolu. Toplumun genelindeki ödlekliğin bir belirtisi."
  • . Hiyeroglifli sokakların ardında ya aşkın bir anlamı ya da yalnızca dünya olurdu. ...
  • Her bir enkazı yaratan şiddet yeterince nadirdi ve mucizevi olacak denli uzaktı ondan, tıpkı her ölümün, kendi ölüm anımıza dek mucizevi oluşu gibi.
  • Her bir enkazı yaratan şiddet yeterince nadirdi ve mucizevi olacak denli uzaktı ondan, tıpkı her ölümün, kendi ölüm anımıza dek mucizevi oluşu gibi.

--reklam--

49 Numaralı Parçanın Nidası İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Thomas Pynchon ülkemizde fazla bilinmese de Amerika’da ve dünyada oldukça fanatikleri olan bir yazar. Kült seviyesine uğraşmış neredeyse. Gerçi bunda münzevi hayatı yaşaması ve bilinen son fotoğrafının 1940’ların sonunda çekilmesi gibi magazinsel şeyler de var. (Geçen yıllarda yakalanmış galiba nihayet paparazzilere -80 yaşındaki adamı ne yapacaklarsa:) Ama esas özelliği yoğun ve karışık kitaplar yazması. Bu kitaplar genellikle –Rüstem Batum’un deyişiyle- beyin tokatlayan eserler oluyor. İnsanlar anlayabilmek için zaman harcıyor bolca, yazar da tüyo vermeyince efsane olarak kalıyor çoğu şey. Mesela yazarın ödüllü kitabı Gravity’s Rainbow üzerine bir çok kitap/çalışma/tez vb. yazılmış. Hatırlarsanız zamanında Goodreads okuyucularının okurken en çok zorlandığı kitaplarının listesini vermiştim size (gonderi/39495551 ) İşte Pynchon ‘un hemen tüm kitapları bu listede mevcut. Daha sonra bu listenin gazıyla biz de bir liste yapmıştık 1000 Kitap okurları olarak . ( gonderi/40159486 ) O listede ama sadece bu kitap var. Çünkü bugüne kadar yazarın başka bir kitabı Türkçeye çevrilebilmiş değil. Neden 49 Numaralı Parçanın Nidası peki ilk çevrilen , çünkü en kısa ve nispeten en kolay kitabı. Yazarın kendisi bile bu kitabı fazla tutmuyor, Hikayelerini topladığı Slow Learner kitabının önsözünde; hikaye olarak yazmasına rağmen kitabın roman olarak pazarlandığını ve kitabın kendi öğrenme eğiminde olumlu ya da profesyonel bir yönde olduğunu düşünmediğini, sanki o zaman akadar öğrendiği şeyleri unutmuş olduğunu söylüyor. Ama tıpkı Türkiye’de olduğu gibi dünyada da yukarıda belirttiğim sebeplerden ötürü en çok erişilebilen kitap 49 numaralı parça. Biz de sadece bunu okuyabildiğimiz için (Beni Türk çevirmenlere emanet ediniz:) biraz spoiler verme pahasına bu kitabı inceleyebiliyoruz sadece. Kitabın çevirisiyle başlayayım önce, Feride Evren Sezen’in Pynchon’un hızını yakalayamadığı muhakkak. Ara sıra çeviri hataları ve karıştırılan yerler var. Ama yine de elinden geleni yaparak aslına oldukça yakın bir şekilde çevirmiş kitabı. Orijinal kitapta anlayamadığım bazı yerlerde yardımı dokundu sağ olsun (Bazı yerler sıkıntılı ama:) Zor adam ama başından beri söylüyorum. (Kolaysa sen çevirseydin diyecekler için) Yani o uzun ve karışık – kimi anlaşılmaz- cümleler çeviri kaynaklı değil çoğunlukla. ‘Ee, madem bu kadar zor, yazarı bile beğenmemiş niye okuyacağız ki bu kitabı’ dediğinizi duyar gibiyim. O yüzden biraz geri gitmemiz lazım, Ulysses incelemesine. Armağan Ekici ne diyordu Ulysses’in neden okunması ile ilgili; hayat aşkına, edebiyat aşkına, mizah aşkına, müzik aşkına ve kızılca kıyamet aşkına okunmalıydı Ulysses. Açıkçası Pynchon ve bu kitabı için de ben aynısını söyleyeceğim. Her şeye rağmen beyninizi tam kapasitede çalıştıracak, düşündürecek, kafanızı karıştıracak, sizi provoke edecek ve hatta küfrettirecek bir şey okumak isteyenler devam edebilir okumaya. Cortazar’ın deyişiyle dişi okurlar (dişi priz misali sadece yazarların sahte sorunlarını okumakla ilgilenen, kendisinin bir parçası olacağı sorunlar değil sadece çözümler isteyen, kendinden bir parça vermek istemeyen sadece almakla ilgilenen okur) burada ayrılabilir. Biz yardakçı okurlarla devam edeceğiz incelemeye. Hem daha spoiler bile veremedim. 49 Numaralı Parçanın Nidası ilginç bir isim. Storytel’de ismi kitabın ilk sayfasında olan kitaplar diye bir kategori var. Bu kitabın ismi ise sadece kitabın son satırında geçiyor. Müzayedelerdeki parçaların satışı için yapılan konuşmalar anlamındaki “Call” kelimesini “Nida” olarak çevirmiş çevirmen. İnternette böyle bir şey bulamadım ama konu ile ilgili cehaletim sebebiyle fazla zorlamıyorum. Yani sizin anlayacağınız müzayedede bitiyor kitap:) 49 Numaralı parça biraz kara film (film noir) havasında, biraz 60’lar dönem filmi havasında bir kitap. Epey zevkli bölümleri var, ama genel olarak bir komplo teorisi üzerinden işleniyor konu. Daha doğru ana karakterimiz bile tam olarak çözemiyor bu işin aslını. Kitabın sonuna kadar eşiliyor konu. Biz de onunla birlikte savruluyoruz kitap boyunca bir ipucunun peşinde. Bu savruluşlarda neler yok ki kapitalizm eleştirisi, uyuşturucu gençliği, erkek egemen dünya, 17.-18. yy Avrupa’sı, sinema , reklam , emlak vb. sektörleri, termodinamik (entropi önemli:) , bilmiyorum çok fazla şeyle karşılaşıyorsunuz kitap boyunca. Arada Çanakkale Savaşı hakkında çekilmiş bir kitch film bile var ve bir bölüm boyunca süren Shakespeare-vari vahşet dolu bir tiyatro oyunu :) Yani 160 sayfalık kitabı böyleyse 800 sayfada ne verecek diye merak da ediyor haliyle insan. Ana karakter Oedipa Maas ile birlikte kitabın sonuna kadar kafamız karışık dolaşıyoruz California’daki gerçek ve sahte şehirlerde. Kadın paranoyak mı yoksa biz mi yanlış anlıyoruz her şeyi , yoksa her şey bir rüya mı? (Yok, rüya yok pardon) Neyse ki kitabın sonunda da her şey…yoksa…? Evet,kitabın sonunda müzayede var:) Neyse kitabın sonunu söyledim, daha fazla ipucu vermeye gerek yok - artık kapatabilirim burayı. Yukarıda söylediğim gibi Tolstoy gibi güvenebileceğiniz , düzgün bir yazarla ilişki kurup sakin ama tatminkar bir hayat istiyorsanız Pynchon’un yanına bile uğramayın, sıkılırsınız kesin. Ama kötü niyetli postmodernizm sizi bir şekilde çekiyorsa, zaten bir şekilde keşfetmişsinizdir yazarı. İyi okumalar. (Erhan)

Thomas Pynchon / 49 Numaralı parçanın nidası Thomas pynchon edebiyat eleştirmenleri tarafından döneminde yaşayan dört büyük yazardan biri olarak gösterilmiştir. Kariyerine kısa öyküler yazarak başlayan Pynchon ayrıca IBM’in dünyaya hükmettiği distopik bir bilimkurgu müzikali olan Minstrel Island’ı yazdı. Postmodern tarzda bir üslubu ve yazım anlayışı olan Thomas Pynchon münzevi yaşam tarzıyla bilinen bir yazar. Yazım külliyatının önemli eserlerinden biri olan ve en kısası olarak tabir edilen 49 numaralı parçanın nidası isimli romanını okudum ve bu benim yazar ile tanışma kitabım oldu. Kocasıyla beraber yaşayan Oedipa Maas’ın bir parti dönüşü hafif sarhoşken eline geçen bir mektupla başlıyor kitap. Mektupta eski erkek arkadaşı Pierce İnverarity’nin öldüğünü ve kendisini vasisi olarak atadığını öğreniyor. Vasiyeti yerine getirmeyi kafasına koyup San Narciso’ya doğru bir yolculuğa çıkıyor. Başlarda sıradan bir macera gibi başlayan yolculuk, içerisinde Amerikan ve dünya tarihinin önemli olaylarını içeren bir komploya dönüşüyor. 49 numaralı parçanın nidası yazarın postmodern edebiyat tarzını benimsediğini hissettiren bir kitap. Bir vasiyet üzerinden başlayıp polisiye dedektif hikayesine doğru evrilen barındırdığı pek çok hiciv unsuruyla olaylar arasında bağlantılar kurmaya iten kısacası dolambaçlı bir eser. (Caner)

"KELİMELER KİMİN UMURUNDA Kİ?!": Ne hissettiğimi her şeyiyle ifade edemedikten sonra.. Aslında tam olarak şöyle..; Dev bir ekranın önünde, sessiz bir odada, elinde buz gibi içeceğinle rahat koltuğuna gömülmüş, kumandanın oynat tuşuna basıyorsun. Görüntü akmaya başlıyor yavaştan. Alt yazı istemiyorum diyorsun, orijinal kelimeleri duymalıyım. Belki kıyısından köşesinden aşina olduğum bir lisandır. Sesler kılavuzluk etsin bana.. Oedipa Maas beliriyor sahnede. Elinde bir mektup. Gözleri, mimikleri, heyecanı oldukça net. Her şey fazlasıyla açık. Ama sadece buraya kadar. Aniden koyu bir perde iniyor ekrana. Sesler hâlâ belirgin. Sen ne olduğunun farkına varmaya çalışırken, görüntü akmaya devam ediyor. Çırpınmaya başlıyorsun anlamak için. Ayağa kalkıyorsun bazen, ekrana yaklaşıyorsun. Aydınlık bir nokta bulsan süzülüvereceksin içeri. AMA YOK! Aydınlığa, ferahlığa yer yok bu kitapta. Yazarın da kuralları var. Sen, onun yazdıklarını ölçüp tarttığını zannederken, o seni teraziye koyuyor farkında değilsin. Arka planda tarih akıyor. Farklı isimler, farklı olaylar, göndermeler.. Akışı durdurup düşünmek ya da ne demek istedi diye kafa yormak belki de yapabileceğin en mantıklı şey. Halüsinasyon mu, gerçek mi? Parçalarının boyutları birbirinden farklı olan iki puzzle arasından nereye ait olduğumu bulabilecek miyim? Törpülemem gereken kısımlarımdan kurtulduğumda, şeklimi kaybederken, ruhumu koruyabilecek miyim? Ya da.. Daha ne kadar yabancılaşabilirim ki kendime?.. Pynchon 'u damardan almam lazım, yazdıklarına gark olabilmek için. Peki başarabilir miyim? Bu kaos ve esrarla kuşatılmış hikâyeyi, onun gibi düşünmeden nasıl çözebilirim? Yazarın kendini sakladığı satırlarda, kitabın yazıldığı dönemin izleri çok belirgin. Vietnam Savaşı'ndan Kennedy suikastine, muazzam bir karmaşanın süzgeçten geçirilmiş hali. Bulmaya çalışırken kaybeden, Aradıkça yalnızlığa gömülen, Çığlık attıkça sesi tükenen Oedipa.. Kitap, belki bir tür dedektiflik hikayesine benziyor gibi görünebilir. Ama kaosun son baskısı niteliğinde. Gizem çözülecek, o simsiyah perde kalkacak, ufacık bir çatlaktan içeri sızacağım, hangisi gerçek, hangisi kurgu anlayacağım diye düşünmek nafile. Kelimeden bir urganla kolun kanadın bağlanacak. Beklenti büyüyüp büyüyüp boyunu aştığında, paranoyanın zirvesine ulaştığında, güzelleştiği kadar zorlaştığını gördüğün satırların sonuna gelmişken.. Evet, ancak son sayfada, kitabın adının anlamını çözebileceğin ama geri kalan her şeyin düğüm düğüm olduğu, müthiş bir deneyim. Keyifli okumalar..:) (Liliyar)

--reklam--

49 Numaralı Parçanın Nidası PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Thomas Pynchon - 49 Numaralı Parçanın Nidası kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de 49 Numaralı Parçanın Nidası PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Thomas Pynchon Kimdir?

Yapıtlarında kara mizahla düş dünyasını birleştirerek modern toplumlardaki insanın yabancılaşmasını betimlemiştir.

1958’de Cornell Üniversitesi İngilizce bölümünü bitirdi. 1963’te ilk romanı V. ile Faulkner Vakfı Ödülü’nü kazandı. Romanda orta yaşlı bir İngilizin, Avrupa tarihinin önemli dönemlerinde çeşitli kılıklarda ortaya çıkan, doğaüstü niteliklere sahip, serüven tutkunu “V.” adındaki kadını arayışı anlatılır. Pynchon, sanayi toplumlarını eleştirdiği sonraki romanı The Crying of Lot 49'da (1966) geleceğin düşsel kapalı toplumlarını betimler. William Dean Howells Madalyası'nı kazanan Gravity’s Rainbow (Yerçekiminin Gökkuşağı) (1973) adlı yapıtı 20. yüzyıl edebiyatının önemli yapıtlarından biridir. II. Dünya Savaşı sonrası Almanya’sında “Bölge” denilen bir yerde geçen romanda yerçekimi engelini aşacak gizli bir “V-2” roketini arayan çok sayıdaki garip karakterden biri olan Amerikalı bir askerin serüvenleri çerçevesinde, çağdaş dünyada insanın önündeki ikilemler ele alınır. Sonraki romanları Vineland 1990’da, Mason and Dixon (Mason ve Dixon) ise 1997’de yayımlanmıştır. Ulusal Kitap Ödülü’nü kazanan Pynchon’un az sayıdaki öyküsü arasında, teknik dili ve bilimsel mecazları ilk kez geniş ölçüde kullandığı Entropy (Entropi) (1960) ile küçük kasaba insanındaki bağnazlığı ve ırkçı eğilimleri işlediği The Secret Integration (Gizli Bütünleşme) (1964) sayılabilir. Bu son öykü Slow Learner (Yavaş Öğrenen) (1984) adlı kitabı içinde yer alır.

Hiç fotoğraf çektirmeyen, basın mensuplarından ısrarla kaçan Pynchon’un kişiliği, bugün Amerikan medyasında bir efsane halini almıştır.

--reklam--

Thomas Pynchon Kitapları - Eserleri

  • 49 Numaralı Parçanın Nidası
  • V.
  • Gizli Kusur
  • Gravity's Rainbow
  • Inherent Vice
  • Mason and Dixon
  • Bleeding Edge
  • Against the Day

--reklam--

Thomas Pynchon Alıntıları - Sözleri

  • . Bazılarımız ölmekten korkar; diğerleri insan yalnızlığından. Profane, kendisinden başka hiçbir şeyin yaşamadığı böyle karadan veya deniz manzaralarından korkuyordu. ... (V.)
  • Bugün de başka bir yenilgiydi (49 Numaralı Parçanın Nidası)
  • . Savaşın asıl işinin alıp satmak olduğunu unutmayın.Gerçek savaş, pazarların kutlanmasıdır. ... (Gravity's Rainbow)
  • . İçimde rüyadan rüyaya gidiyorsun. Son eski püskü köşeme geçişin var ve orada, enkaz arasında hayat buldun. Artık kelimelerin, görüntülerin, hayallerin veya hayaletlerin hangisinin 'senin', hangilerinin 'benim' olduğundan emin değilim. Artık ayıklanma geçti. Artık ikimiz de yeni biri oluyoruz, inanılmaz biri… ... (Gravity's Rainbow)
  • . Hiyeroglifli sokakların ardında ya aşkın bir anlamı ya da yalnızca dünya olurdu. ... (49 Numaralı Parçanın Nidası)
  • Her bir enkazı yaratan şiddet yeterince nadirdi ve mucizevi olacak denli uzaktı ondan, tıpkı her ölümün, kendi ölüm anımıza dek mucizevi oluşu gibi. (49 Numaralı Parçanın Nidası)
  • . Onlar aşık. Savaşın canı cehenneme !.. ... (Gravity's Rainbow)
  • Hayattaki en büyük hatam aşktı. Yemin ederim, bugünden sonra aşktan uzak duracağım. (49 Numaralı Parçanın Nidası)
  • İnamorati aşık olan biridir. Bu bağımlılıkların en kötüsüdür. (49 Numaralı Parçanın Nidası)
  • . Bazılarımız ölmekten korkar; diğerleri insan yalnızlığından. Profane, kendisinden başka hiçbir şeyin yaşamadığı böyle karadan veya deniz manzaralarından korkardı. ... (V.)
  • . Tanrı'nın bedeninde, korku ve özlemimizin şifalı iğnelerini soktuğumuz noktalardan başka yıldızlar nelerdir? ... (Gravity's Rainbow)
  • . Biraz bilebilir, kendini, yüzünü ve vücudunu 'güzel' olarak düşünebilir ama gerisini, kaç canlıyı, kuşları, çimen ve yağmur kokan geceyi, güneşin aydınlattığı anları ona asla söyleyemezdi. Basit barış, aynı zamanda onun için ne olduğunu da anlayın. ... (Gravity's Rainbow)
  • . Sorular ortaya çıktı. Mesela, temelde burada neler oluyordu ? ... (Inherent Vice)
  • . Şimdiye kadar ancak pişmanlık bulvarlarında gezinebilirsiniz ve sonra tekrar otoyola çıkmanız gerekir. ... (Inherent Vice)
  • Hayatını bu şekilde harcayıp hiçbir zaman hakikate dokunamayabilirsin. (49 Numaralı Parçanın Nidası)
  • . Tanrı'nın bedeninde dehşetimizin ve özlemimizin şifalı iğnelerini soktuğumuz noktalardan başka yıldızlar nelerdir ? ... (Gravity's Rainbow)
  • . Fiziksel nesnelerde, dış kuvvetlerin neden olduğu bozulmanın aksine, yapıldıkları bileşenlerin temel kararsızlığı nedeniyle bozulma eğilimi oluşur. ... (Inherent Vice)
  • By the time the sun was going down they'd nearly finished the case between  them. Profane was balefully drunk. He got out of the car, wandered off  behind a tree and pointed west, with some intention of pissing on the sun to  put it out for good and all, this being somehow important for him.  (Inanimate objects could do what they wanted. Not what they wanted because  things do not want; only men. But things do what they do, and this is why  Profane was pissing at the sun.) It went down; as if he'd extinguished it after all and continued on  immortal, god of a darkened world. (V.)
  • Geçtiğin her şehir biraz senindir biraz da hikayendir.. Kimbilir… Belki de ömrünü bıraktığın yerdir. (V.)
  • "Takım çalışması," diye homurdandı Koteks, "böyle de denebilir, evet. Aslında sorumluluktan kaçmanın bir yolu. Toplumun genelindeki ödlekliğin bir belirtisi." (49 Numaralı Parçanın Nidası)