Kitap Künyesi

Yazar: Şebnem İşigüzel

Yayın Evi: Can Yayınları

İSBN: 9789750733598

Sayfa Sayısı: 360

--reklam--

Ağaçtaki Kız Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Bu zamanın ruhunun, içinden geçtiğimiz günlerin romanı. Hayatın altüst olması diye bir şey varsa bunu bizden başkası bilemez. Ne olacak kaygısıyla yaşayan, endişeli, hayat standartları şaşmış, işinden olmuş. Ama her şeye rağmen hayat dolu, umut eden, direnen. Şebnem İşigüzel anlatıyor. Coşkuyla, tutkuyla, hazla. Eşsiz bir hayal gücüyle taçlanan Ağaçtaki Kız unutulmayacak bir hikâye sunuyor. Aklınızın ucundan geçmeyecek bir yerde karşılıyor bizi genç kahramanımız. Sonra başlıyor içtenlikle, tatlı tatlı şakımaya, anlatmaya. "Bu bir özgürlük ve aşk hikâyesidir. İki hasta gencin hikâyesi. Birisi benim." Böyle söylemesine rağmen bu aynı zamanda manzaraya hasret kalanların, aşkın, âşıkların, arkadaşlıkların, vicdan sahibi insanların, hayallerin, yere çakılmanın, bu hayatın romanı. Genç kız tam da bizi anlatıyor: gençlerini, çocuklarını, kadınlarını sevmeyen ülkeyi. Dallardaki kuşlar gibi cıvıl cıvıl diliyle bir solukta okunan, soluksuz okunan bir roman bu.

--reklam--

Ağaçtaki Kız Alıntıları - Sözleri

  • “Hiçbir hayalinden vazgeçme. İnsan açlığa bile dayanır ancak hayallerinin ve talihinin yarıda kalmasına asla.”
  • "Bir hikâyenin hikâye olabilmesi için iki kişi tarafından yaşanması gerekir."
  • "Belki kalp yerine çam kozalağı taşıyanlardansınızdır."
  • “Olmuştan çok olmamışa bakmak bir şeyin nasıl iyi ve yerinde olabileceğini öğrenmenin en doğru metodudur.”
  • "Aşk başkasını kendine köle etmektir yada kölesi olmaktır. Eşit olduğunuz durumlar da olabilir. O zaman dış güçler müdahale eder aşka. Aşka birinin nefes vermesi gerekir. Onu harlaması."
  • İnsan bir başkasının hikâyesidir. En çok da anne ve babasının. Genetiği geçtim, bu ruhen böyledir. Hiç istemezken onlar gibi olursunuz.
  • …Nasıl ki ölü çocuklar büyümez, ölüler yaşlanmaz, geride kalanlar için de geçerliydi bu. Dünya fiziksel olarak geçiyordu üzerinizden. Ama içinizdeki dünya, içinizdeki alem, içsel hayatınız sevdiklerinizi kaybettiğiniz anda takılı kalıyordu.
  • Bence herkes bir başkasının hikâyesidir. Kimse kendi hikâyesini anlatamaz. Ama başkası da eksik anlatır. Bu yüzden herkes hikayesini kendisi anlatmalı. Gerekirse aynaya baka baka anlata konuşa!
  • Acılar dönmeyen bir kilit gibidir. Sizi zorlar. Sonra işte siz her şeye rağmen döndürüverince bu kilidi, kendinizi güvende hissettiğiniz kısacık bir anda dökülüverirsiniz benim gibi.
  • Geçmiş olmadan bugün yaşanamaz çünkü. Hele çocukluk, gençlik bunlar başımızın üzerindeki gökyüzü gibidir, hiçbir yere gitmezler.

--reklam--

Ağaçtaki Kız İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Hiç sevmedim. İncelemem bu kadar .. pardon en az 150 krakter olmalıymış biraz daha devam edeyim. Ihımm nerede kalmıştım.. benım icin tam bir vakit kaybıydı (psk.okuyor)

Yarım bıraktığım kitaplara bir tane daha ekliyorum. Şebnem İşigüzel'in muazzam İyilik kitabından sonra okumaya çalıştığım 3. kitabı (Sarmaşık'ı da yarım bıraktım aslında, hem de bayağı okumuşken), bu yazara devam etmemem konusunda beni ikna ediyor. Aslında yaş ilerledikçe kemale ermesi gerekirken bende huysuzluğa sebep olabiliyor, önyargılı davranabiliyorum, bazen bu önyargılar doğru da çıkabiliyor. Bu sefer önyargılı olmadığımı umarım. Kitapta aforizma olarak instagramda, twitter, facebook vb bilumum mekânlarda karşımıza çıkabilecek cümleler var: "Her insanın suskunluğu bozulur elbet günün birinde. Ama birdenbire anlatmaz insan. Yavaş yavaş anlatır, anlattıkça kendi sesini duyar. İnsan anlatmaya başladığında duygular konuşur artık, akıl değil. Zaten bütün mesele budur. Akıl çok konuştuğu zaman işe yaramaz. Çünkü akıl insanı iyileştirmez". Bu tür cümleler..bunlar işte. Böyle yüklü, manalı cümleler. Bunlar bende sıkıntı yaratıyor. Büyük cümleler çünkü bunlar, büyük konuşmak isteyen cümleler. Akıl çok konuşunca işe yaramaz, insanı akıl iyileştirmez duygular iyileştirir vb. Bu cümleler "edebiyat" kokuyor. Yazarın en azından "İyilik" kitabında - belki de ilk kez okumamın getirdiği bir heyecanla- ama kitabın sadeliğini de es geçmemek gerektiğini bilerek- bu tavrı hatırlamıyorum; ancak Sarmaşık, İstanbullu Amazonlar, Sarmaşık ve Ağaçtaki Kız bu kadar yeter dedirtti bana. Bir de Öykümü Kim Anlatacak" kitabındaki ilk iki öykü var. Gördüğüm şey şu: bu yazar için kadınlar, kadın olmak ana temalardan birisi. resmi ve kişisel tarihlere müdahale ederek kadınlar lehine çeviriyor olayı yazar, anlatım tarzı bana göre İyilik kitabında çok iyi, duygu olarak çok yorucu ve üzücü bir eserdi o, ancak Sarmaşık için de aynı şeyi söylemek mümkün. Sarmaşık'ı bırakma sebebim yaratıcılığının gerçeklik hissini aşıp başka yerlere gitmesiydi, okuduğum şeyin kitap içerisinde dahi olsa gerçeklik hissini yitirmesi beni rahatsız ediyor, örnek: Murakami kitaplarından bazıları, mesela Kumandanı Öldürmek. Burada da bu duruma benzer şeyler vardı. Ancak Şebnem İşigüzel bütün klişe gelen, "edebiyat" kokan üslûbuna rağmen bence atmosfer yaratabiliyor. Ancak gelişigüzel yazdığı hissini de almadığımı söyleyemem. Umarım bunları sadece ben hissediyorumdur ve yazarımız aslında oldukça iyi bir yazardır. O zaman suçu yaşlanmaya, eskimeye, edebiyat zevkimin bozulmasına, kalitenin düşmesine bağlayabiliriz... (CemCBG)

Bu ülkede yaşamaya çalışmanın sıkıntısını her gün derinden hissettiğim günlerde okumak şanssızlığım oldu. Art arda birden fazla olaya değinmeye çalışan romanları genelde zorlama bulurum ama gündeminde her allahın günü yeni bir olay meydana gelen bir ülkede suya sabuna dokunmayan bir roman yazmayayım deyince pek de mümkün olmuyordur zaten bu. Bu ülkede insan olarak kadın olarak yaşamanın hatta var olmanın gerçek bir mücadele olduğunu yüzünüze vuruyor. "Bizler"- "sizler" çekişmesiyle anlatılan olayların tarafı taraftarı olmasanız bile size aslında her şeyin neticesinde geride kalan duyguları yansıtıyor. Çünkü her şey geçiyor ve geride sadece bir avuç duygu ve anı kalıyor. 17-18 yaşlarında bir çocuğun gözünden anlatıyor son yılların çekişmesini, trajedisini, ölümlerini, kavgalarını. Yetişkinliğin kirli dünyasına adım atmayan birinin sahici hislerinden daha gerçekçi ne olabilir ki hayatta? Bu dünyada var olmaya devam ederek yine de bu dünyadan el ayak çekmenin ağaç tepesine yuvalanmaktan daha güzel yolu olur mu? Roman size soruyor her şeyden bittikten sonra devam etmenin bir yolu var mı hala? Ben ağaçtaki kızın sonunu çok merak ettim. Kitabın sonundan sonrasında ağaçtaki kızın ne olduğunu ve kitap size gerçekten de bunların hiçbirini sorgulatmayıp gerçekten diğer incelemelerdeki gibi küfüre takınmanıza sebep olduysa suya sabuna dokunmayan bir şeyler okumanızı öneririm. Çünkü bence küfür ve argo hayatın içinden ve inanın bu ülkeye dair bazı gerçekler küfürsüz anlatılamaz. Yok yine de "Aman allahım siktir dedi kör oldum" falan diyecekseniz de Viktorya Dönemi İngiliz romanları okuyabilirsiniz. (Melis Fidan)

--reklam--

Ağaçtaki Kız PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Şebnem İşigüzel - Ağaçtaki Kız kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Ağaçtaki Kız PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Şebnem İşigüzel Kimdir?

İlk ve orta öğrenimini Yalova'da tamamladıktan sonra İstanbul Üniversitesi Antropoloji bölümüne girdi. Pek çok dergi, gazete ve televizyon kuruluşunda muhabirlik ve editörlük yaptı. 1993 yılında ilk kitabı olan Hanene Ay Doğacak ile Yunus Nadi Öykü Ödülü'nü kazandı. Bu kitabı Öykümü Kim Anlatacak (1994) ve ilk romanı olan Eski Dostum Kertenkele (1996) takip etti ve Eylül 2009 da "Kevnedostê Min Gumgumok" ismiyle Ronî War tafından Kürtçeye çevirildi. Bir kız (Tamar) ve bir oğlan (Ararat) annesi olan yazar hayatını yazarak sürdürmektedir.

--reklam--

Şebnem İşigüzel Kitapları - Eserleri

  • Gözyaşı Konağı
  • Ağaçtaki Kız
  • İyilik
  • Sarmaşık
  • Hanene Ay Doğacak
  • Kirpiklerimin Gölgesi
  • Venüs
  • İstanbullu Amazonlar, 1809
  • Çöplük
  • Öykümü Kim Anlatacak
  • Eski Dostum Kertenkele
  • Bir Puding Hikayesi
  • Resmi Geçit
  • Kaderimin Efendisi
  • Annem, Kargalar ve Ben
  • Öykümü Kim Anlatacak
  • Neşeli Kadınlar Arasında
  • Kevnedoste Min Gumgumok
  • Uçtu Uçtu

--reklam--

Şebnem İşigüzel Alıntıları - Sözleri

  • Dünyanın kaçıp gidebileceğin bir deliği yok. İğne başı kadar bile olsa yok. (Kirpiklerimin Gölgesi)
  • "Siz onu bırakın, devletin kurumlarında bir yer kapmaktan başka gayesi olmayan subay bile, altlarında, genç kız elinden çıkmış dantel gibi serilmiş Ege kıyılarını seyretmekte olan Cevdet Kara ile Ali Çoban'a bakarken aklından şunu geçirmişti: 'Aynı pencereyi paylaşıp aşağıdaki manzarayı seyredebiliyorlar. Neden beraberce ülkeyi yönetemediler?" Sorun buna indirgenemezdi. Ateşle su kadar birbirinden uzak bu iki siyasi şimdi aynı yatakta uyuyor gibiydiler." (Resmi Geçit)
  • "Sarmaşık gibidir insan, kime dolanacağı hiç belli olmaz / Sarmaşık gibidir hayat, nereden geçip nereye tırmanacağı hiç belli olmaz." (Sarmaşık)
  • Sana acı veren şeye bakma. Sana acı veren şeyin üstüne gitme. Başka tarafa bak. (Gözyaşı Konağı)
  • "Aşk başkasını kendine köle etmektir yada kölesi olmaktır. Eşit olduğunuz durumlar da olabilir. O zaman dış güçler müdahale eder aşka. Aşka birinin nefes vermesi gerekir. Onu harlaması." (Ağaçtaki Kız)
  • Zehrin tortusu dibe çökeceği yerde kafamda birikti. Çünkü insan vücudunun dibi, sanıldığı gibi ayakları değil, kafasıdır, zihnidir. Bütün ömrün tortusu işte buraya çöker. (Kirpiklerimin Gölgesi)
  • Kimse ne kadar kötü olabileceğini bilemez, bunu bilmeden yaşar. (Çöplük)
  • “Olmuştan çok olmamışa bakmak bir şeyin nasıl iyi ve yerinde olabileceğini öğrenmenin en doğru metodudur.” (Ağaçtaki Kız)
  • -Her şey sonra kötü olursa? +Sen de yatar uyursun. (Eski Dostum Kertenkele)
  • Vicdanını kaybedince yok olur bir insan. (Gözyaşı Konağı)
  • Geçmiş olmadan bugün yaşanamaz çünkü. Hele çocukluk, gençlik bunlar başımızın üzerindeki gökyüzü gibidir, hiçbir yere gitmezler. (Ağaçtaki Kız)
  • İnsan kimseyi aniden bir günde bir saat içinde terk etmez. Kimse kimseden ışık hızıyla kaçmaz. Kaçmak, terk etmek yıllar sürer ama aniden olur. (İyilik)
  • Ali Çoban dünyaya siyaset yapmak için gelmişti. Nitekim yapıyordu da. Sorsanız kimin için? “Halk için” derdi muhtemelen. Ama okuyup göreceksiniz, bu sözünü ettiğimiz memlekette siyaset hiçbir zaman halk için yapılmamıştı. Kişisel hırslar, ihtiraslar, çıkarlar, inatlaşmalar, daha ne kadar saçmalık varsa siz ekleyin, bunlar yönlendirmişti siyaseti. (Resmi Geçit)
  • Söylemiştim , her acı bu dünyayı terkettirir , her kedere başka bir evren yaratılır . (Çöplük)
  • "Belki kalp yerine çam kozalağı taşıyanlardansınızdır." (Ağaçtaki Kız)
  • “Hiçbir hayalinden vazgeçme. İnsan açlığa bile dayanır ancak hayallerinin ve talihinin yarıda kalmasına asla.” (Ağaçtaki Kız)
  • .. Kimse ne kadar perişan olduğumu görmedi. Göstermedim belki de. Hayatta en acıklı şey bir insanın sorunun kendinden kaynaklandığını görmemesi. Bu böyle ama bence en kötü şey insanın kendisini yapayalnız hissetmesine neden olan insanlarla yaşaması. (İyilik)
  • “Karanlık tekinsiz sularda sizi taşıyan fındık kabuğudur kafamızın içi.” (Kirpiklerimin Gölgesi)
  • “Hafıza sadece akılda mıydı yoksa kalpte yeri var mıydı?” (İstanbullu Amazonlar, 1809)
  • Babam, annemin bir fotoğrafının arkasına, "Seni gördüğümde her şeyin nedeni olabilirmişsin gibi geldi bana. Ölmemin, dünyanın bir ucuna gitmemin, ayaklarına kapanmamın," diye yazmıştı. (Öykümü Kim Anlatacak)