Kitap Künyesi

Yazar: Bekir Yıldız

Yayın Evi: Everest Yayınları

İSBN: 9789752898585

Sayfa Sayısı: 82

--reklam--

Alman Ekmeği Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Gece lambasını söndürüyorum. Uyuyamıyorum hemen. Oysa yorgunum. Yıllar sonra Almanya'da geçen bir gece daha! Üç beş kilometre ötede, on yıl önce bir barakada yatmıştım ilk kez. Karımı, çocuklarımı, yakınlarımı düşünmüştüm o gece. Ama şimdi; Türkiye'yi düşünüyorum...

Daha çok Güneydoğu'nun ağalık sistemi, töre, topraksızlık, işsizlik, yoksulluk, eğitimsizlik gibi sorunlarını işleyen Türkçe edebiyatın ustalarından Bekir Yıldız, Alman Ekmeği'nde Almanya'da çalışarak para kazanmak zorunda kalan Türk işçilerinin hayatlarını gözler önüne seriyor.

Yıllar önce Almanya'da çalıştıktan sonra ülkesine dönmüş bir gurbetçinin gözünden anlatılıyor oradaki zorlu yaşam. Kendi geçmişinin acı tatlı anılarıyla harmanladığı gözlemlerini bu kez bir işçi olarak değil bir "Alamancı", bir gurbetçi olarak ülkesinden uzak insanların yaşam savaşlarını sunuyor okurlara.

--reklam--

Alman Ekmeği Alıntıları - Sözleri

  • Bir ulusu ele geçirmek için, ordular göndermeye gerek yok artık. Değerlerini ele geçirince, insanları da ele geçirilmiş oluyor. Aslanlar, orman içlerinde avlanmıyor çağımızda. Şu başlarında avlamak mümkün onları. Nasıl olsa, su içmeye geleceklerdir çünkü. Demek oluyor ki, aslanı değil, suyu ele geçirmek gerekir önce. Bunu sezmiş süper devletler de. Böyle yaptılar işte. Emperyalizm dediğimiz, bundan başka nedir, dostum? Geri bırakılmış ülkeleri de yanıltan bu ya. Onlar hala, aslandan önce suyun ele geçirilişine akıl erdiremiyorlar.
  • Karar verirken çok aceleciler. Verdikleri karara da sahip çıkmıyorlar.
  • İkinci Dünya Savaşı'nda, Amerikalılar Heidelberg'in doğal güzelliğine kıyıp bombalamamışlar. Bombalamamışlar ama, Heidelberg, savaştan sonra bombalanmış. Başka bir yöntemle. Yeni bir yöntemle. Amerikan kapitali, Amerikan kültürüyle bombalanmış. Gelenleri görüyorum çünkü. Başkaldıran gençleri görüyorum.
  • Görmüyorlar bizi, oysa onların çocuklarıyız biz. Kurtaramazlar bizi. Kendilerini kurtarmaya çalışıyorlar hâlâ. Bakmazlar ne yere ne göğe hiç. Gök kilitli sanki. İsa'yı bilirler ama inandırılmışlar. İsa'yı çarmıha geren de, İsa'yı kiliseler de satan da aynı hilebazlar oysa.
  • Anadolu insanı, can vermeye alıştırılmış doğduğu günden beri. Can çekişmez o.
  • Donuklaşan gözlerinde ilk kez yakaladığı umudu okuyorum. Feleğin ismini değiştirmiş o. Şu dünyadan giderken anlayabilmiş belki de, feleğin düzen olduğunu.
  • Kadere inanmamış olsalardı, açlık sorununu memleketlerinde hallederlerdi. Almanya'ya gelmeye gerek kalır mıydı? Bilirsiniz, özellikle köleler, dinlerine ve örflerine bağlı yetiştirilir. Yararlanıyorsunuz bundan da.
  • Canını vermeye hazır. Anadolu insanı, can vermeye alıştırılmış doğduğu günden beri. Can çekişmez o.
  • Işığa bakıyorsun işte, Senin baktığın, gördüğün ışık değil ama. O küçük lambanın içinde, benim, kardeşlerimin, anamın umudu yanıyor. Yürüyorsun, umutsuzluğun üzerine böylece.
  • Bir ulusu ele geçirmek için, ordular göndermeye gerek yok artık. Değerlerini ele geçirince, insanları da ele geçirilmiş oluyor. Aslanlar, orman içlerinde avlanmıyor çağımızda. Su başlarında avlamak mümkün onları. Nasıl olsa, su içmeye geleceklerdir çünkü. Demek oluyor ki, aslanı değil, suyu ele geçirmek gerekir önce. Bunu sezmiş süper devletler de. Böyle yaptılar işte. Emperyalizm dediğimiz, bundan başka nedir, dostum?
  • ...ekmekle körebe oynayan bir soydan, daha doğrusu bir ulustan geldiğim, gerçekti ama.
  • ... ekmekle körebe oynıyan bir soydan, daha doğrusu bir ulustan geldiğim, gerçekti ama.
  • Emekçinin Türkü Almanı olur mu sanıyorsun?
  • Anadolu insanı can vermeye alışmış doğduğu günden beri.

--reklam--

Alman Ekmeği İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Yeni tanıştım Bekir Yıldız ile. Yorumlara bakılırsa da yanlış kitaplarından girdim onun dünyasına. Öyle söylüyorlar. Zamanında nasıl karşılanmıştır yazdıkları, bilemem ama beni derinden etkiliyor okuduğum her hikâyesi. Yüreğime saplanan bir ok oluyor genelde satırlar, daha doğrusu satır araları. Söylemek isteyip de okuyucuya bırakılmış bazı noktalar, kendi kendine anlaşılınca daha bir acıtıyor galiba canı. Nasıl desem, hep bildiğimiz/duyduğumuz hikayeler bu samimi anlatım ile daha bir acıtıcı hal alıyor. Kitabın tamamına yayılan melankolik hal, bir mağduriyet beni fazla etkiledi sanırım. Bu yüzden birkaç güne yaydım kitabı. Genelde kitapların ruhuna bürünürüm evet ama bu defa bir farklı melankoli sardım her yanımı. Bekir Yıldız’ın hikâyelerini bölümlere ayırmasını seviyorum. Her bölüm kendi başına bir hikâye gibi zaten. Hele o her bölümün başlığı… Her bölümü bitirdiğimde dönüp yeniden okuyorum başlığını. Bence özellikle başlık konusunda inanılmaz başarılı. Bir de yazarın ara ara yaptığı düşünsel yolculuklar ile zamandan zamana, mekandan mekana akıp gitmeleri çok sevdim. Hasan Ali Toptaş’ın yazım dilinin kaynağı olarak niçin kendisini gösterdiğini bu kitap ile birlikte iyice hissettim. Bariz bir benzerlik olmasa da bir esinlenme olduğu dikkatten kaçmıyor. Beyaz Türkü isimli kitabında değindiği bazı rahatsız edici noktaları daha detaylı işlemiş bu defa. Yozlaşmış toplumlara ağır eleştiriler barındırıyor eser. Yazıldığı döneme göre elbette. Şimdi de çok farklı mıdır, genel anlamda şekil değiştirmiş olsa da genel anlamda çok farklı olduğunu sanmıyorum. Özellikle bir tabiri var ki; “geri bırakılmış ülkeler” diye, çok sevdiğimi söylemeliyim. Bunun etrafına kurulmuş bir hikâye gibi. Bir umut Almanya yoluna düşen, yozlaşmış bir toplumun ortasında saf balıklara dönen, çocukları da kendileri de ‘Türkçemsi Alamanca’ konuşabilen, iki millet arasında sıkışmış kalmış hepimizin tanıdığı, bildiği, teyzelerimiz/dayılarımız/halalarımızın hikâyesi aslında bu. Binlercesinin. (Meltek)

Yazar Bekir Yıldız'ın hikaye / ropörtaj şeklinde hazırlamış olduğu bu kitabında,1970'li yılların Almanyasını,yabancı işçilerin ( emekçilerin ) yaşadıklarını anlatıyor. Yazarın,şuan benim de yaşamakta olduğum bölgelerden bahsetmiş olmasının yanısıra bazı hususların yıllar sonrasında da değişmemiş olduğunu gördüm. Tavsiye eder, iyi okumalar dilerim. (Ekrem Özkara)

Bekir Yıldız bu sefer daha önce Almanya'ya çalışmak için gitmiş bir Türk'ün seneler sonra Almanya'yı bir daha ziyaret edişini anlatıyor. Yazar bu sefer diğer kitapları gibi değişik öykülerden bir derleme yapmak yerine genel hikayeyi ufak ufak hikayeciklere bölerek anlatmış. Bence çok da güzel olmuş... Almanya'daki sistem ve o sistem içinde dönüştürülen Türklerin bir yansıması olan kitap gayet akıcı bir dile sahip... İyi okumalar :) (Fırat TAMER)

--reklam--

Alman Ekmeği PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Bekir Yıldız - Alman Ekmeği kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Alman Ekmeği PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Bekir Yıldız Kimdir?

Bekir Yıldız (d. 1933 - ö. 8 Ağustos 1998), Türk öykü ve roman yazarı.

1933 yılında Urfa'da dünyaya geldi. Matbaa'cılık okulunu bitirerek, işçi olarak Almanya'da çalışmaya gitti. Yurda döndüğü zaman, Asya Matbaası'nı açan Bekir Yıldız, hikâyelerinde Güney Doğu insanlarının yaşamlarını anlattı. Hikâyelerinden bazıları senaryolaştırıldı ve filme alındı. May, Halkın Dostları, Yeni a, Yazko Edebiyat dergilerinde görev aldı. Birçok yazısı "Zaman İçinden" adlı kitapta toplanmıştır.1971 yılında Kaçakçı Şahan eseri ile Sait Faik Hikâye Armağanı'nı aldı. 11 Ağustos 1998 yılında geçirdiği kalp krizi sonucunda hayatını kaybetti. Karacaahmet Mezarlığı'nda defnedilmiştir.

--reklam--

Bekir Yıldız Kitapları - Eserleri

  • Evlilik Şirketi
  • Kaçakçı Şahan
  • Halkalı Köle
  • Reşo Ağa
  • ve Zalim ve İnanmış ve Kerbela
  • Kara Vagon
  • Harran
  • Beyaz Türkü
  • Arılar Ordusu
  • Demir Bebek
  • Alman Ekmeği
  • Sahipsizler
  • Dünyadan Bir Atlı Geçti
  • Darbe
  • Aile Savaşları
  • Mahşerin İnsanları
  • Sahipsizler - Dünyadan Bir Atlı Geçti
  • İnsan Posası Güneydoğu Zındanı
  • Bozkır Gelini
  • Türkler Almanya'da
  • Ölümsüz Kavak
  • Kör Güvercin
  • Yaman Göç
  • Düz Adam
  • Seçilmiş Öyküler
  • Röportajlar
  • Şahinler Vadisi
  • Yargılayan Zaman İçinden
  • Sahipsizler

--reklam--

Bekir Yıldız Alıntıları - Sözleri

  • Bir çuval buğday karşılığı çalışmak, ağanın gölgesinde yalanmak, Gaffar'ın babasını yatağa vurmuştu..Toprak, şimdi, yıllardan beri kendisini deşen, dölleyen bu adamı cezalandırıp altına almak sabırsızlanıyordu adeta. (Kaçakçı Şahan)
  • "Yanıp kül olsaydın, bundan iyi miydi?" dedim kendi kendime. "Çocuklar için kağıt olacaksın ya, hey şımarık kavak. Daha ne isteyeceksin?" (Ölümsüz Kavak)
  • Hele babanızın polisliğinin ilk günleri var ki... Bak sen nerden nereye... Utandıydı ilk günler sokağa çıkmaya. Ben de utandıydım ilk mantoyu giydiğimde... İşte o zaman bildiydim utanmak nedir, ne değildir. (Aile Savaşları)
  • Bizim toplumumuzda, çocuk kaç yaşına gelirse gelsin, anne babalar için büyümemiş süt kuzularıdırlar. (Yaman Göç)
  • Çağımızda başarının ilk koşulu, birlik olabilmektir. Bir elin nesi var, iki elin sesi var. (Arılar Ordusu)
  • Büyük kentlerde hatalar ve günahlar kalabalığın arasında kaybolup giderken, burada her hata ve günah kurşunla bastırılıyordu. (Reşo Ağa)
  • "Fırında insan...Mahşeri bir fırında...Ateş,yakıcı, kavurucu değilken, birilerini sırtına almak gösterisinde insan.Ama ısı artınca, ayaklar yanınca, insan, sırtındakini ateşe atıp attığının sırtına binme yarışında.... (Mahşerin İnsanları)
  • Sanki sömürü biçimi değişince, sömürü ortadan kalkıyor! (Harran)
  • Neydi sevgi? Nasıl bir şeydi aile? Sevgi uğruna adanan hayatlar, giderek nasıl da unutulup yeni adanmalara dönüşüveriyordu. (Darbe)
  • Bir zamanlar kılıçlarıyla saldıran Türkler, bu defa pasaportlarıyla sızıyorlardı Avrupa'ya... (Reşo Ağa)
  • " İnsansız kent başkadır,insanların olup da,dışarı çıkamadıkları bir kentse bambaşkadır. ' (Mahşerin İnsanları)
  • Bilip de bir şey yapmamak, bilmekten daha acıdır. (Demir Bebek)
  • Tanrı insanoğlunu en olağanüstü nitelikte, hem de maliyeti sıfır denecek bir ucuzlukta yaratıyordu. Oysa ki, doğanın hışmına uğrayan insanoğluna uzatılan her doktorun eli, büyük ve obur pençeliydi.. (Reşo Ağa)
  • "Hasretiz biz," dedi. "Suya hasret bitki gibi, hasretiz Türkçe konuşmaya. Hanım işe gider, göremezsin. Sokaklarda yürürken, korkarsın çoluk çocuğunla Türkçe konuşmaya. Oh... Oh be ne rahatmış meğer, ana diliyle konuşması insanın..." (Yaman Göç)
  • Bir çuvalın içine doldurulmuş kediler gibi, birbirimizi parçalamak yerine, bizleri çuvala dolduranlar üzerine konuşabilsek... (Darbe)
  • Emekçinin Türkü Almanı olur mu sanıyorsun? (Alman Ekmeği)
  • Düşünmek istiyordu Ali. Düşünmek, yaşamak demekti gene de. Yaşamak da; dünle, bugünle, hatta gelecekle hesaplaşmaktı. (Darbe)
  • Seviniyor kimi altta kalanlar. Gaz fırınlarında ölmenin sırası altta kalanlara üç beş saniye sonra geliyor çünkü. (Dünyadan Bir Atlı Geçti)
  • Çünkü ölümsüzdür kitaplar, yazılmışsa eğer. (Beyaz Türkü)
  • Damgalanan insanlar, çirkinleşen insanlar, Tanrı'ya açılan umutlarıyla kümeleştiler. (Kara Vagon)