Kitap Künyesi

Yazar: Mihail Şolohov

Yayın Evi: Cem Yayınevi

İSBN:

Sayfa Sayısı: 208

Alyoşka'nın Yüreği Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Sosyalizmin ilk kuruluş yıllarında çekilen sıkıntılar ve 2. Dünya Savaşı sırasında halkın faşizme direnişi...

Alyoşka'nın Yüreği Alıntıları - Sözleri

  • Kiminin talihine mutluluk düşer, kimininkine mut­lulukçuk ...
  • Yalnız bu Hitler denen köpeğin değil, bütün Al­man halkının hesap vermesi gerekecek. Anlıyor musu­nuz beni?
  • Ah, ah, şu insanlarda vicdan var mı?!.. Suratına tükürsen, yarabbi şükür, der!..
  • Şöyle böyle yaşıyor, şöyle böyle okuyorum....
  • Çekil, pislik!..Yazıklar olsun ki sana zamanımı ver­dim, pis dudaklarını öptüm. Allah kahretsin seni! Şimdi senin yerine dananın kuyrukaltını öperim daha iyi, alçak!..Dana bile iğrenir senin gibi saçaklı itten!...Seni domuz öpse üç gün kusar be!.. Yanıma bile sokulma! Hiç gerekli değilsin ba­na! Tuu!..
  • İşin ucunda faşizm olunca dürüst­lüğün sözü edilmez!
  • -Çekil pis! Yazıklar olsun ki sana zamanımı verdim, pis dudaklarını öptüm. Allah kahretsin seni ! Şimdi senin yerine dananın kuyrukaltını öperim daha iyi, alçak ! -Dana bile iğrenir senin gibi saçaklı itten ! diye zehirli bir dille tısladı Marinka. Seni domuz öpse üç gün kusar be ! Yanıma bile sokulma !
  •  "Zaman bizi beklemez.
  • İşin ucunda faşizm olunca,dürüstlükten söz edilemez.
  • Anası kötü bir şey olduğunu sezmişti. Titrememeye çalışarak , sessizce içeri aldı Syomka'yı ve mum kalıntısını yaktı. Ocağın üstünde çocuklar hep bir ağızdan horluyorlar, ateş çatırdıyor ve tütüyordu.
  • "...Bir yandan da savaşıyorduk.Niçin,neden ve niye hiç kimse bilmiyordu..."
  • " Yüreği yufka olur,dişleri seyrek olanın. "
  • " Savaşta ağaçların da insanlar gibi birer alın yazıları vardır."
  • Oh,Marişka,bilmiyorum. Neden üzüyorsun beni. Bir baksana artık çektiklerime benim.
  • Başkasının bitinin hesabını tutma sen ! Kendininkiler yeter ! Kendin ekmek dilenirken başkasının babasına laf ediyorsun.

Alyoşka'nın Yüreği İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Okunmayı bekleyen bir diğer kitaplardandı,sırası geldi,okuyup bitirdim.Yazar M.A.Sholokhov’un okuduğum ilk kitabı diğer kitaplarınında sırası gelince hiç şüphesiz okuyacağım .Eser hakkında birkaç cümle yazmam gerekirse : yazarın çok çarpıcı bir üslubu olduğunu ve okurken ara vermemek bir de üstüne derin derin nefes almanın elinizde olmayacağını şimididen belirteyim.Eserde ayrı ayrı hikayeler var ve genel olarak anlatılanlardan İkinci Dünya Savaşındaki Sovyetlerin savaştaki durumu gözüme çartptı .Bunun yanında okuduklarımdan -savaşın acımasızlığını,çaresizliğini kendi içimde yaşadım ve ister inanın ister inanmayın ama yazarın üslubundaki ustalığından olsa gerek - yokluk,imkanların kısıtlılığı ve herşey bir kenara ölüm sessizliği içinize işliyor. Kitapta okuduğum bir bölüm aklıma takıldı onuda eklemeden edemeyeceğim. *Rus ve Avusturyalılar savaş halindeyken boynuzları tele takılan bir hayvan yüzünden; Avusturyalılar bağırıyorlar(Ruslara):Hayvanıkurtarın ateş etmeyeceğiz! Bunun üzerine Ruslardan bir komutan ve üç er tellere doğru koşar ve hayvanı kurtarmaya çalışırlar.Bunu gören Avusturyalılarda tüfeksiz koşa koşa tellere doğru gelirler.Ruslarda Avusturyalıları kendi siperlerine misafir ederler. Rus komutan misafirlerden en yaşlısıyla konuşur ve şöyle der:Bizden düşman olurmu ,akrabayız biz!Bak ellerimizin nasırları geçmemiş daha.Gelin bitirelim savaşı.Bunun üzerine Avusturyalıda Rusları kendi siperlerine davet eder ve birkaç kişi birlikte Avusturyalıların cephesine giderler.Rus komutan ordada aynı şeyi yineler ‘Şavaşı bitirelim’ derken iki taraftakilerin gözlerinden yaşlar boşanır ve Rus komutana sarılmaya onu öpmeye başlarlar.Ruslar kendi cephelerine geri dönerler.Ve o gece çarın icabına bakılmıştır. Not:Ruslar dediğim Kazaklar oluyor. (Shello'S'" 鲻)

SAVAŞ, YIKIM, HÜZÜN..: SOLOHOV : RUS TOPRAKLARINDA KOCA YÜREKLİ BİR DAYI kitap/yasam-bu-mu--121451 kitabından sonra okuduğum 2. kitabı yazarın. Yine birkaç kısa hikaye , anlatı. 14 hikaye ve 6 savaş röportajı. Solohov hem iyi bir hikayeci hem de iyi bir gazeteci ve bir savaş tanığı. Savaş,sefalet,garibanlık,yoksulluk,çilekeşlik,soğuk,sevgi(sizlik), askerlik,çocuklar,kadınlar,adamlar,kısaca dertli ve bitimsiz dev Rus toprakları.. Hüzünle dolu olsa da kitap, yazarın yer yer neşeli üslubu da söz konusu, zaten başka türlü akıl sağlığını koruması zor görünüyor. Konu savaşlar olduğunda insanların ne kadar "yarınsız" ve karamsar olduklarını tahmin edebiliriz.. Bir neşeli alıntı, daha fazlası yok ama idare edin bununla :) gonderi/37554128 Bu kadar güldüğümüz yeter mi bakın, gonderi/39452408 Benim suçum yok, adam anlatmış işte her türlü gerçeği, duyguyu. Onun da suçu yok aslında, bir yüzyıl önceki dedeleri büyük yazarlar da anlatmadı mı benzer şeyleri.. Kim suçlu peki, kimsenin suçu yok belki de.. "Uçup giden kargalar mermi çeliği renginde yeni tüylere bürünmüşler." Adamın zihni ne kadar savaşla örülü farkında mısınız? Karganın tüyünü de mermiyle anlatıyor.. Tek tek hikayelerin hepsinden bahsetmesek de olur. Hepsinin ayrı bir tadı var, bir tanesi çok ilgimi çekti, "Nefretin Bilimi" isimli hikaye, burada savaşın insanlarla birlikte doğaya ve özellikle de ağaçlara neler ettiğini anlatmış yazar. "Savaşta ağaçların da insanlar gibi bir alınyazıları vardır." "Yaralanmış çam gövdelerinin altında ölü Alman erleri yatıyordu.Paramparça olmuş gövdeleri yeşil eğretiotlarının içinde çürüyor, top mermilerinin çenttiği çamların reçineli kokusu dağılan cesetlerin boğucu,yağlı,keskin kokusunu bastıramıyordu." "Ama çam ağacı top mermisi isabetiyle biçilmiş gibi düşer ve orada sadece iğneli,reçine kusan bir ağaç tepeciği kalırken meşenin ölümle karşılaşması başka türlü oluyor." ........... Ve kitabın en can alıcı yeri, son birkaç sayfadaki savaşa tanıklık ettiği kısım,savaş ne kötü şey ki içinde ölmek ve öldürmekten başka kötülükler de barındırıyor. Can korkusu,soğuk,açlık,susuzluk,umutsuzluk,yalnızlık,hastalık, çaresizlik,düşüncesizlik,beyin yıkamalar,hırs,cehalet insana neler yaptırıyor.. 6 kısa ama yoğun anlatı, 1941 senesinden ; alıntısız nasıl anlatılabilir, yazar o kadar sahici anlatıyor ki ne denebilir.. DON'DA "İki duygu yaşıyor Don Kazaklarının yüreğinde : Yurt sevgisi ve faşist işgalcilere karşı nefret.Sevgi sonsuzluğa dek yaşayacak, nefret de,bırakalım,düşmanlar tümüyle darmadağın olana dek yaşasın. Bu nefreti ve halk öfkesinin o soğuk coşkunluğunu uyandıranın hali yaman olacak." KAZAK KOLHOZLARINDA Bakınız burada kadınların gücüne dikkat edin, savaşan bütün halklarda ne kadar güçlü ve cesur kadınlar var, tıpkı bizim Kurtuluş savaşımız gibi, Anadolu kadını gibi, "-Cepheye gitmen gerekirse yerine geçecek birini yetiştirdin mi? -Elbette. -Kim? -Karım. -Gerçekten yerini tutabilecek mi? Güneşten ve tozdan esmerleşmiş Zelenkov gülümsüyor.Biçerin dümeninde çalışan genç bir kadın korkuluktan sarkıyor, -Ben Zelenkovun karısıyım. Geçici olarak dümencilik yapıyorum,geçen yıl biçerci olarak çalıştım ve kocamdan fazla kazandım. Karısının sözlerinin Zelenkovun hoşuna gitmediği apaçık belli, konuşma üstünlüğünü ele alıyor. -Zorunluluk olursa yerimi tutabilir,diyor isteksizce,ama bizim düşüncemiz başka, birlikte cepheye gitmek istiyoruz. Ama Marina Zelenkova da son sözü başkasına bırakacaklardan değil anlaşılan, kocasının sözünü kesiyor, -Çocuğumuz yok,rahatça savaşabiliriz.Tankı da kocamdan kötü sürmem, merak etmeyin ! SMOLENSKİY'E DOĞRU "Çiğnenmiş,tüyleri sanki sıkıntı verici bir biçimde dikleşmiş çavdarlar,kül edilmiş köyler,Alman bomba ve top mermileriyle yıkılmış kiliseler ve her yerde insafsız,hiçbir şeyin haklı çıkaramayacağı bir yıkımın korkunç izleri.Yürekli birliklerimizin karşı vuruşlarıyla sıkıştırılan Almanlar, yabancı toprak ve anlamsız yıkıntı meraklıları,izledikleri yol boyunca etrafı aceleyle çevrelenmiş,üstüne öldürülmüş Hitlerci askerlerin miğferleri giydirilmiş haçlı mezar tepecikleri bırakarak çekilmişler." CEPHE YOLUNDA "Altın rengi yaprakları sakin sakin parlayan,mucizeyle sağ kalmış tek bir ayçiçeğinin yangın yerinin hüzünlü fonunda inanılmaz,incitici bir görünüşü var.Yanmış bir evin temeli yakınında,çiğnenmiş patates yaprakları arasında duruyor ayçiçeği. Yaprakları yangın alevinden hafifçe kararmış, gövdesine tuğla kırıntıları serpilmiş ama yaşıyor ! Genel bir yıkımın,ölümün ortasında inatla yaşıyor ve doğanın bu mezarlıkta yarattığı biricik şeyin rüzgardan hafif hafif sallanan bu ayçiçeği olduğunu sanıyor insan." İLK BULUŞMA "Almanlar ağır toplarla ateş ediyorlar,dedi. Buraya geldiğimiz yolu dövüyorlar. Her gece taciz ateşi açarlar. Patlamalara boş verip uyumanızı salık veririm. Alışmak gerek buna. Almanlar düzenli millettir. Tam on beş dakika atıp susacak,bir saat sonra yeniden eğlendirmeye başlayacaklar bizi." SAVAŞ TUTSAKLARI "Adı Onbaşı Fritz Bergmann. Hitlerci propagandanın umutsuz biçimde baştan çıkardığı bu genç namussuz öldürmekten yorulmamış. Öldürmenin tadını daha yeni almış,başkalarının kanını doya doya koklamaya fırsat bulamadan esir düştü. Ve şimdi sonsuzluğa dek zararsız duruma getirilmiş olarak önümüze oturup kıstırılmış,kana susamış bir kokarcanın gözleriyle bakıyor ve bize olan nefreti burun deliklerinden tütüyor." Başka bir tutsak asker ama vicdanlısından, "Ordumuzun yaptığı yıkıntıları,terkedilmiş tarlaları,doğuya gelirken yaptığımız her şeyi bol bol gördüm iki aylık savaş süresince. Uykumu yitirdim,boğazımdan lokma geçmiyor. Aşağı yukarı bütün Avrupayı aynı şekilde yakıp yıktığımızı ve Almanyanın bütün bunların hesabını korkunç bir şekilde ödemesi gerekeceğini biliyorum. Yalnız bu Hitler denen köpeğin değil,bütün Alman halkının hesap vermesi gerekecek.Anlıyor musunuz beni? Yüzünü öte yana çevirip uzun süre susuyor.Eh fena bir düşünce değil.Çok ağır bir sorumluluğun ve kaçınılmaz hesap gününün bilinci Alman askerlerine ne denli çabuk erişirse, demokrasinin kudurmuş nazizm üstündeki zaferi de o denli yakın olacaktır." (Osman Y.)

İç parçalardan bir yoksulluk izlencesi... Açlığın dayanılmaz baskısıyla aklı buharlaşan çıldırmış insanların vahşice birbirlerini parçaladıkları korkunç ve iç yakan bir tanıklık. Çok üzen bir eser... Bitirdikten sonra kendinize gelmek zaman alacak! (Mehtap Yılmaz)

Kitabın Yazarı Mihail Şolohov Kimdir?

Mihail Aleksandroviç Şolohov, 1905'te Don Bölgesi'nde, Viyesenskaya'nın Krujilino köyünde Rusya’da doğar. Annesi bu köyden bir Kazaktır. Babası Orta Rusya'nın Riyazan Bölgesi'nden Don kıyılarına yerleşmiş biridir. Sholohov lisedeyken; I. Dünya Savaşı başlar, bunu 1917 Ekim Devrimi ve iç savaş takip eder. 16 yaşındayken, devrimcilerin yanında savaşa katılır. İç savaş sona erdiğinde, bir süre; hamallık, taşçılık, ilkokul öğretmenliği ve gazetecilik yapar. Yazmaya 17 yaşında başlar. İlk hikâyesi Doğum Lekesi’ni 19 yaşında yazar. 1922 yılında Moskova’ya gider ve gazetecilik yapar. Test adlı makalesi yayımlanır. Fakat geçimi için gazetecilik yeterli değildir. Bu dönemde taş işçisi, rıhtım işçisi ve muhasebeci olarak da çalışır. 1924’de Veşenskaya’ya geri döner ve kendini tamamen yazmaya verir. Aynı yıl Mariya Petrovna Gromoslavskaya ile evlenir. Bu evlilikten iki kız, iki de erkek çocukları olur.

İlk kitabı, 1. Dünya Savaşı ve İç Savaş yıllarındaki Kazakları anlatan Don Hikayeleri, 1926 yılında basılır. Aynı yıl Ve Durgun Akardı Don -Durgun Don diye de bilinir.- adlı romanını yazmaya başlar. Bu romanı yazması 14 yılını alır ve Stalin nişanı ile ödüllendirilir. Bu roman Sovyetler’de zamanın en çok okunan yapıtlarından biri olur ve 1965’de Nobel Edebiyat Ödülü alır. Bitirmesi 28 yılını aldığı Uyandırılmış Toprak adlı romanı ile de 1954 yılında Lenin Nişanı’na layık görülür. Bu roman Yarınların Tohumu (1932) ve Don’da Hasat (1960) olmak üzere 2 kısımdan oluşmaktadır. Bu romanda da kollektivizmin uygulandığı yıllardaki günlük hayatı yansıtır. 1957’de yazdığı kısa hikâyesi İnsanın Kaderi (Sudba çeloveka) film olarak da çekilir.Vatan için dövüştüler‎ isimli eseri bitirilememiştir.

II. Dünya Savaşı boyunca Gerçekler (Pravda) Gazetesinde savaş hakkında yazılar yazmıştır. 1956-1960 yılları arasında toplu eserleri sekiz kitap olarak yayımlanır. Şolohov, Aleksandr Solzhenitsin tarafından Ve Durgun Akardı Don adlı romanında çalıntı yapmakla suçlanmıştır. Delil olarak da eserle yazarın diğer yapıtları arasındaki kalite farkını göstermiştir. Şolohov kendini romanın taslaklarını göstererek ispatlayabilirdi. Ancak tüm taslakların II. Dünya Savaşı sırasında Almanlar tarafından yok edildiğini belirtti. 1984 yılında monograf Geir Kjetsa bilgisayar yardımıyla romanda yapılan incelemelerin sonucunda Ve Durgun Akardı Don adlı romanın Şolohov’un eseri gibi göründüğünü söyledi. Daha sonra da 1987’de de romanla ilgili yazara ait binlerce not, taslak bulundu.

Şolohov 21 Şubat 1984’de, Rostov ilinde hayata gözlerini yumar. Mezarı Don nehri kıyısındaki Veşki köyündedir..

Şolohov 1932’de SSCB Komünist Partisi'ne, 1939’da SSCB Bilimler Akademisi’ne üye oldu ve yine 1939 yılında da Seçkin Sovyet unvanı aldı. 1959’da Sovyet Başkanı Nikita Kuruşkev’e Avrupa ve Amerika Birleşik Devletleri gezisi sırasında eşlik etti. 1961’de SSCB Komünist Partisi Merkez Komitesi'ne seçildi. İki kere Sosyalist Kahramanlık Madalyası ile ödüllendirildi. Sovyet Yazarlar Birliği'nin yardımcı başkanlığını yaptı.

Eserleri

Ve Durgun Akardı Don - Durgun Don

Uyandırılmış Toprak

Don Kıyısında Hasat

Don Öyküleri

Vatan İçin Döğüştüler

Mavi Bozkır

İnsanın Kaderi

Mihail Şolohov Kitapları - Eserleri

  • Uyandırılmış Toprak Cilt 2
  • Ve Durgun Akardı Don - 2. Cilt
  • Ve Durgun Akardı Don - 3. Cilt
  • Ve Durgun Akardı Don - 4. Cilt
  • Don Hikayeleri
  • İnsanın Yazgısı

  • Savaş Esirleri
  • Mavi Bozkır
  • Uyandırılmış Toprak Cilt 1
  • İlyuşa
  • Vatan İçin Dövüştüler
  • Kin ve Sevgi
  • Alyoşka'nın Yüreği

  • Don Kıyısında Hasat 1
  • Don Kıyısında Hasat 2
  • Don Kıyısında Hasat 3
  • Don Kıyısında Hasat 4
  • Durgun Don
  • Yaşam Bu mu?
  • Durgun Don 1.Cilt

  • Yazarın Sorumluluğu
  • Seçilmiş Əsərləri
  • Durgun Don 1.Cilt
  • Durgun Don 2.Cilt
  • Durgun Don 3.cilt
  • Durgun Don 4.cilt

Mihail Şolohov Alıntıları - Sözleri

  • "Ama bir de sen kendin karar ver. Acı çekmesi gereken yalnız ben miyim bu dünyada?" (Durgun Don)
  • Kiminin talihine mutluluk düşer, kimininkine mut­lulukçuk ... (Alyoşka'nın Yüreği)
  • Gelecek, benim için geçmişimden beter olamaz. (Ve Durgun Akardı Don - 4. Cilt)
  • "Artık ölümden korkmuyorum. Bütün korkum, öte dünyada, şarkıda olduğu gibi birbirimizi tanımayacağımızdır. Sen de ben de orada olacağız Feodor ama birer yabancı gibi karşılaşacağız... Ben bundan korkuyorum!" (Durgun Don)
  • "Biz bütün insanların kardeş olmalarından yanayız." (Ve Durgun Akardı Don - 3. Cilt)
  • “…üç kere lanet sana,lanetledim seni…Eğer bir daha birbirimizi göremeyecek olursak ne ala,cehennemin dibine kadar yolun var.” (Don Hikayeleri)

  • bunca okumuş yazmışlığınız var, siyasetten yana bu denli bilgisiz olmanıza şaştım doğrusu! (Durgun Don 2.Cilt)
  • . Güneş batarken ilk don belli belirsiz tuttu. Nilüferlerin yaygın yaprakları üzerine gümüşî bir ışıltı serpti don, ertesi sabah erken erken, suyla işleyen değirmenin dolabında mika gibi, çeşitli renklere bürünmüş incecik buz tabakaları gördü Lukiç. . (Don Hikayeleri)
  • Burada, şu çitin üstünde oturmak,sessizlik ve yalnızlık içinde tek başına kalmak,eski asker pantolonumu çıkarabilmek,yolda ıslanmış saçlarımı güneş ve rüzgarda kurutmak ve şu solgun mavi gökte dalgalanan dolgun bulutları seyretmek ve hiçbir şey düşünmemek ne hoştu. (Yaşam Bu mu?)
  • "bir insan mutluluğu kadar güzelsiniz." (Durgun Don)
  • "Silahlarınızla kurşun sıkıp atlarınızın üstünde çalımınan dolaşmak hoşunuza gidiyor. Ama biz analar n’olacaz, biz? Ölenler bizim evlatlarımız değil mi? Savaşınız da batsın, siz de batın inşallah, emi!” (Ve Durgun Akardı Don - 3. Cilt)
  • . << ......İnsan yüzüne hasret kaldın demek, ha?>> <> <> . (Don Hikayeleri)
  • Başkasının bitinin hesabını tutma sen ! Kendininkiler yeter ! Kendin ekmek dilenirken başkasının babasına laf ediyorsun. (Alyoşka'nın Yüreği)

  • "Insan birlikte çarpışır ama yalnız ölür " (Vatan İçin Dövüştüler)
  • "Üzümlü kek gibi mübarek kadın, yalnız üzümleri çıkartılmış işte. Tam bana göre!" (Durgun Don)
  • Bazen, gece uyku tutmadığında, boş gözlerle karanlığa bakıp düşünür insan! "Yaşam beni böyle niye yıktı? Niye bu kadar perişan etti?". Bu soruya ne karanlık yanıt verir, ne de açık, pırıl pırıl bir güneş... Yanıt beklemek de boşuna! (İnsanın Yazgısı)
  • Toprak için, yoksullar için çarpışmaya gidiyorum, herkes eşit olsun diye çarpışacağım, ortalıkta ne zengin, ne de yoksul kalsın diye... Herkes eşit olsun diye. (Mavi Bozkır)
  • Tanrı bizi dostlarımızdan korusun, düşmanlarımızın hakkından nasıl olsa geliriz. (Ve Durgun Akardı Don - 2. Cilt)
  • Kadın dediğin çok ciddi bir konudur! Hayatta birçok şey kadına bağlıdır! (Uyandırılmış Toprak Cilt 1)
  • "Kimi zaman uyayamazsın geceleri; boş gözlerle karanlığa 10 dalar gidersin :"Yaşam, nasıl da savurdun beni böyle ? Neden sürdün beni böyle ordan oraya?"Ve yanıt alamazsın, ne karanlıktan, ne aydınlık günden... Yanıt veren olmaz, yaşadığın sürece de olmayacaktır." Sen aşağı in de su kenarında oyna oğul. Akan suda her zaman birşeyler bulunur. (Kin ve Sevgi)