Kitap Künyesi

Yazar: Julian Barnes

Çevirmen: Serdar Rifat Kırkoğlu

Orijinal Adı: Love, etc.

Yayın Evi: Ayrıntı Yayınları

İSBN: 9789755393247

Sayfa Sayısı: 230

--reklam--

Aşk Vesaire Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Onları çok yakından tanıyoruz. Değişik bir aşk üçgeninin köşelerinde duran üç kişi; Seni Sevmiyorum'un üç kahramanı: Stuart, Oliver ve Gillian.

Julian Barnes önceki romanının bir devamı olan Aşk Vesaire'de de, kahramanların sırlarına doğrudan tanıklık etmemizi, gerçeği kendi ağızlarından öğrenmemizi sağlayan aynı etkili kamera tekniğini kullanıyor. Böylelikle okur, roman kahramanlarının iç yaşantılarını, birbirleri hakkında hislerini, tasarılarını ve özlemlerini gözlemleme fırsatını elde etmiş oluyor.

Acaba aradan geçen on yıl bu fırtınalı aşk ilişkisindeki dengeleri nasıl değiştirdi? Stuart, aşkını "kalbine gömmek" için gittiği Amerika'dan yepyeni güçlerle donanmış olarak mı döndü? Ve artık zengin sayılabilecek biri olan Stuart için aşk hala aynı "piyasa" yasalarına göre mi işliyor? Stuart'ın "yeni" serveti arkadaşı Oliver'ın "yeni" depresyonu mevcut ilişkilere yepyeni bir boyut mu katacak? Bu beklenmedik dönüşün yol açtığı fırtınayla Gillian'in kalbinin pusulasında bir sapmaya mı yol açtı? Yoksa, Oliver'ın kendi teorisinde ileri sürdüğü gibi "dünya, aşkın her şey olup geri kalan şeylerin sadece bir 'vs.' olduğunu düşünen insanlarla, aşka yeterince değer vermeyen ve yaşamın en heyecan verici kısmının bu 'vs.'de yattığını düşünen insanlar arasında" ikiye mi ayrılıyor? Julian Barnes'ın roman sanatının ayırıcı özellikleri olan "keskin ve ayrıntı zenginliği" Aşk Vesaire'de bir kez daha bütün renkliliği ve derinliğiyle gözler önüne serilip, okurları "Aşk"ın gerçek niteliği üzerinde ciddi bir düşünceye sevk ediyor. Aşk Vesaire sözcüğün gerçek anlamında kolay kolay tüketilemeyecek bir kitap.

(Arka Kapak)

--reklam--

Aşk Vesaire Alıntıları - Sözleri

  • Evet, ben eminim. Kesinlikle eminim. On yıl kadar önce. Önemli değil -olur böyle şeyler. Anımsamış gibi görünmeniz gerekmez.
  • Bir klişeyi yeniden yaşamak konusundaki başarısız girişimlerden başka nedir ki yaşamlarımız?
  • Olan bitenlerin dile getirilmez hüznü.
  • -" Fransız Devrimi'nin dünya tarihi üzerindeki etkisinin ne olduğunu düşünüyorsunuz?" -" Bunu söylemek için çok erken."
  • Her ilişki, kendi içinde, olmadığı öteki bütün ilişkilerin hayaletlerini ya da gölgelerini barındırır.
  • Kalp hassaslaştı mı bu tehlikeli bir şey.” Ne demek istediğini anlayabildim. Aşk duyguları taşımak insanı âşık olmaya teşne kılıyor. Müthiş bir paradoks değil mi bu? Müthiş bir gerçek değil mi?
  • Her evliliğin ılımlı bir kişiyle militan bir kişiyi içerdiğini söylememiş miydim?
  • Evliliğin üzerinden birkaç yıl geçtikten sonra daha önce yapmadığınız bir şeyi yapmanıza izin yok. Evet, biliyorum, seks hayatınızı nasıl canlandırabileceğiniz hakkındaki, onun size özel iç çamaşırları almasını sağlamak hakkındaki, bazen mum ışığında baş başa romantik bir akşam yemeği yemek ya da birlikte olmanın o keyifli vaktini yaşamak hakkındaki bütün şu makaleleri ve tavsiye sütunlarını okudum ama bunlara gülüp geçiyorum, çünkü hayat böyle değil
  • Bir kişiyi daha iyi tanımayı istiyorsanız onu mum ışığında yenen bir akşam yemeğine götürmek yerine çalışırken görmelisiniz, diye düşünmüşümdür ben hep.
  • Olup bitenlerden kaçtığımı söylemek istiyorsanız, belki de kaçıyorumdur. Ama en azından ne yaptığımı biliyorum. Zaten insan bir süre sonra böyle yaşar, öyle değil mi, herkes böyle yaşar? Bazı şeylerden kaçarak, bazı şeyleri görmezden gelerek, bazı konulardan uzak durarak.
  • Aklımın tamamen başımda olduğunu biliyorum. Söylemek istediğim sadece şu: Küçük, önem taşımayan bir eylem -hiç kimseye zarar vermeyen ve asla vermeyecek olan bir eylem- bir gün son derece makul bir davranış ve ertesi gün tamamen delice bir şey olarak görünebilir.
  • İnsan kendi kendini birini sevmeye zorlayamaz ve, kendi deneyimlerime dayanarak konuşuyorum, kendini birini sevmekten de alıkoyamaz.

--reklam--

Aşk Vesaire İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Önceki kitabı 'Seni sevmiyorum' kitabında, aynı kadına aşık olan iki yakın arkadaş üzerinden yaşadığımız çağda aşk, evlilik ve ilişkiler sorgulayan yazar bu kitabında yine aynı ironik tarzıyla sistemi, para piyasasını, sitemin çarkları arasında sıkışıp kalan aile, evlilik ve aşk düzenini eleştirel bir dille değerlendiriyor. “Dünya, aşkın her şey olup yaşamın geri kalan şeylerinin sadece bir “vs” olduğunu düşünen insanlar ile aşka yeterince değer vermeyen ve yaşamın en heyecan verici kısmının bu “vs”de yattığını düşünen insanlar arasında ikiye ayrılır.” Önemli olan hangi tarafta olduğun... (Dionysos)

Stuart; kurallara aşırı bağlı, ayakları fazlasıyla yere basan ve aradığı ideal kadını bir türlü bulamamış bir bankacı; Oliver ise onun tam tersine, dışa dönük, bir hayli delişmen, oyunbaz,a laycı bir dil öğretmeni. Bu iki kadim dost, tablo restorasyonuyla uğraşan Gillian'a aşık oluveriyorlar ve bütün dengeler altüst oluyor. Sonuç elbette: Yara alan dostluklar, kıskançlıklar, eleştiriler, öfkeler, alaylar uzun söylevler, iç monologlar; kısacası, insana özgü olan her şey... (Sefa Akgül)

--reklam--

Aşk Vesaire PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Julian Barnes - Aşk Vesaire kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Aşk Vesaire PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Julian Barnes Kimdir?

Julian Patrick Barnes (d. 19 Ocak 1946,-), Man Booker Ödülü sahibi, çağdaş İngiliz roman yazarı. Dan Kavanagh takma ismiyle polisiye romanlar da yazan Barnes, Fransa'da da popüler olan İngiliz yazarlardan biridir. Sanatçı bu ülkede aralarında Médicis Ödülü ve Prix Femina'nın da bulunduğu bir çok ödül kazandı.

City of London School ve Oxford'taki Magdalen Koleji'nde eğitim gören Barnes, eğitimini tamamladıktan sonra Oxford İngilizce Sözlükleri'nde sözlük düzenleyicisi olarak çalışmaya başladı. Daha sonraları edebiyat ve sinema eleştirmenliği yaptı. Uzun bir zamandır sadece yazmaktadır. Erkek kardeşi, Jonathan Barnes antik felsefe dalında uzman bir filozoftur.

Uzun yıllar yazar temsilciliği yapmakta olan eşi Pat Kavanagh ile birlikte Londra'da yaşadı. Pat Kavanagh'ı, 20 Ekim 2008'de beyin tümörü sebebiyle kaybetti

--reklam--

Julian Barnes Kitapları - Eserleri

  • Bir Son Duygusu
  • 10,5 Bölümde Dünya Tarihi
  • Biricik Hikâye
  • Seni Sevmiyorum
  • Flaubert'in Papağanı
  • Benimle Tanışmadan Önce
  • Zamanın Gürültüsü
  • Hayat Düzeyleri
  • Oklukirpi
  • Metroland
  • Aşk Vesaire
  • Arthur ve George
  • Korkulacak Bir Şey Yok
  • Gündoğumuna Yolculuk
  • İngiltere İngiltere'ye Karşı
  • Limon Masası
  • Bendeniz Duffy
  • Tekmeyi Yapıştırmak
  • Çulsuzlar
  • Kırmızı Giysili Adam
  • Yalan Dolan Kenti
  • Manş Ötesi
  • Nabız
  • Mutfaktaki Tarifbaz
  • Gözünü Açık Tutmak
  • Penceremden
  • Bir Çift Söz

--reklam--

Julian Barnes Alıntıları - Sözleri

  • “zayıfın tiranlığı” diye müthiş bir cümle kurmuştu. (Benimle Tanışmadan Önce)
  • Her geçen gün daha çok zihninin içinde yaşadı ve orada olmaktan hoşnuttu. Hatıralar vardı, bir dolu hatıra; (Gündoğumuna Yolculuk)
  • " Zamanı hazmetmemizin en iyi yolu müziktir." (Korkulacak Bir Şey Yok)
  • Evliliğin üzerinden birkaç yıl geçtikten sonra daha önce yapmadığınız bir şeyi yapmanıza izin yok. Evet, biliyorum, seks hayatınızı nasıl canlandırabileceğiniz hakkındaki, onun size özel iç çamaşırları almasını sağlamak hakkındaki, bazen mum ışığında baş başa romantik bir akşam yemeği yemek ya da birlikte olmanın o keyifli vaktini yaşamak hakkındaki bütün şu makaleleri ve tavsiye sütunlarını okudum ama bunlara gülüp geçiyorum, çünkü hayat böyle değil (Aşk Vesaire)
  • Insan,ölüm tarafından düzeltilen bir yazı hatasıdır yalnızca. (Manş Ötesi)
  • Sadece belli zamanlarda belli sayıda şeyin cevabını bilmeye muktedirizdir. (Gündoğumuna Yolculuk)
  • Eğer insanların söylediklerinize dikkat etmesini istiyorsanız, sesinizi yükseltmeniz değil de alçaltmanız gerekir; gerçekte asıl dikkat çeken şey budur. (Bir Son Duygusu)
  • Hayatınız denen şeyin baş tanığı şimdi susmuş oluyor ve geriye yönelik kuşku da kaçınılmazlaşıyor. (Hayat Düzeyleri)
  • Her zaman tehlike vaktidir. (Seni Sevmiyorum)
  • Hekimlik eğitimi sırasında, ölülerin yüzlerinde, sanki yaşamanın sıkıntısı ve gerginliği yerini daha büyük bir huzura bırakmış gibi, çok daha büyük vaatler olduğunu fark etmeye başlamıştı çoğu kez. Bunun bilimsel açıklaması ölüm sonrası kasların gevşemesiydi; ama kafasının bir yerinde bunun gerçek açıklama olup olmadığını merak ediyordu. (Arthur ve George)
  • Biz hepimiz güvenli bir yer arıyoruz sadece. Eğer bu yeri bulamazsan, o zaman zaman geçirmeyi öğrenmek gerekir. (Biricik Hikâye)
  • O zamanlar otuz sekiz yaşındaydı: on beş yıldır evliydi; on yıldır aynı işteydi; esnek ödemeli bir konut kredisi borcunu yarılamıştı. Yaşamını da yarıladığını düşünüyordu; ve yokuş aşağı inişi artık hissedebiliyordu. (Benimle Tanışmadan Önce)
  • ya beyniniz sizin düşmanınız olursa, ne olurdu? (Benimle Tanışmadan Önce)
  • Bir başkasını aramamızın sebebi de bu. Tamamlanmak için. (Hayat Düzeyleri)
  • ...insan yarı isteyen, yarı razı olan, yarı seçilen bir yaratıktan başka nedir ki ? (Metroland)
  • "Eski günlerin çarpıcı yanı ,"dedi Vic feylesofça bir edayla,"o zamanlar hiç de eski günler gibi görünmemeleri." (Çulsuzlar)
  • Ölüm gibi keder de sıradan ve biriciktir. (Hayat Düzeyleri)
  • İlk anısının, mutfak döşemesinde oturmak olduğunu söylüyordu; döşeme, üzerinde delikler bulunan, gevşek dokunmuş bir rafyayla kaplıydı; içine kaşık sokup deliklerini daha da büyütebileceği ve bu yüzden de dayak yiyebileceği türden bir şeydi -ama o kendini güvende hissediyordu, çünkü annesi arkada bir yerde, kendi kendine şarkı söylüyordu -annesi yemek pişirdiğinde, başka zamanlar dinlemekten hoşlandığı şarkıları değil, hep eski şarkıları söylerdi- ve bugün bile Martha, radyoyu açıp da “You’re the Top” veya “We’ll All Gather at the River” yahut “Night and Day” gibi bir şarkıyı işittiğinde, ansızın burnunda, ısırgan çorbası ya da kavrulan soğan kokusu duyardı. En tuhaf şey de bu değil miydi? -ve sonra “Love Is the Strangest Thing” diye bir şarkı daha vardı ki, bu onun için her zaman, ansızın kesilivermiş bir portakalın suyunun sıkılması anlamına gelirdi. Ve orada, döşemenin üzerine yayılmış olarak, İngiltere Bölgeleri yapboz oyunu olurdu. Anneciği, daha oyunun başında, bütün dış kenarları ve denizi yaparak ona yardım etmeye karar vermişti ve kendi önünde de, ülkenin ana çizgileri, döşemenin bu komik şekilli rafya parçası kalmıştı. Bu şekil biraz da plajda bacaklarım açarak oturmuş, göbekli ve yaşlı bir hanımefendiyi andırıyordu -bacaklar Cornwall oluyordu, gerçi tabii o zamanlar bunu düşünmemişti, Cornwall sözcüğünü ya da parçanın hangi renkte olduğunu bile bilmiyordu, hem çocukların yapboz parçalarıyla nasıl oynadıklarım bilirsiniz, bir parçayı ellerine alırlar ve onu bir deliğe öylece sokmaya uğraşırlar, herhalde kendisi de, Lancashire’ı almış ve onu Cornwall’un yerine sokmaya çabalamıştı. (İngiltere İngiltere'ye Karşı)
  • Fitzgerald'da, bir romancının (ve çekingen bir kişinin) sıkıcı bir biçimde didaktik olma korkusu vardı: "Okurun her zaman kendisine çok fazla şey anlatılmasından fena halde hakarete uğradığını hissediyorum" diyordu. (Penceremden)
  • "Madem ki bir erkeği Ay'a gönderebiliyorlar, öyleyse neden hepsini birden oraya göndermiyorlar?" (Gündoğumuna Yolculuk)