Kitap Künyesi

Yazar: Diana Gabaldon

Çevirmen: Aslıhan Kuzucan

Orijinal Adı: The Fiery Cross

Yayın Evi: Epsilon Yayınları

İSBN: 9789944825481

Sayfa Sayısı: 736

--reklam--

Ateşin Çağrısı: Kısım 2 Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Savaş ve karmaşa. Aşk ve tutku. Sevgi ve bağlılık. Tutku ve nefret. Jamie ve Claire korkunç kaderlerine doğru adım adım yaklaşıyor.

 Yıl 1771 ve savaş yaklaşıyor. Tıpkı karısının Jamie Fraser'a söylediği gibi. Bir yanı bunun olmamasını dilese de Jamie, Claire'e ve onun korkunç kehanet yeteneğine inanıyor çünkü bir zaman yolcusuyla evli olduğunu biliyor.

 Sevdiği erkek için zamanın sınırlarını aşan Claire; klanını ve ülkesini hâlâ içinde yaşatan Jamie; geçmişin hayaletlerinden kaçamayan ama ailesi için yaşayan Brianna; kendi yolunu bulmaya çalışan Roger. Hepsi kaçınılmaza doğru yol alırken, aşkları ve aileleri için ayakta kalmaya çalışıyor.

 "Büyüleyici ve şaşırtıcı."

-The Dallas Morning News-

"Kusursuz bir yazım. Doyurucu, davetkâr, tutkulu ve zengin tarihi detaylarla dolu."

 -Library Journal-

 (Tanıtım Bülteninden)

--reklam--

Ateşin Çağrısı: Kısım 2 Alıntıları - Sözleri

  • “O gün, yani ayrılmamız gereken gün geldiğinde,” dedi usulca, dönüp bana baktı, “eğer son sözlerim ‘seni seviyorum’ olmazsa, bil ki bunun nedeni zamanımın kalmamış olmasıdır.”
  • Eğer kılıcın yoksa giyisini satıp bir tane satın al
  • "Benim kahverengi kadınım." "Bana gel. Beni sar. Bana sığın, a bhean, beni iyileştir. Ben senin için yakarken, sen de benimle yan."
  • " Gün gelecek, yeniden ayrılacağız," dedi usulca sonunda. Parmaklarıyla dudaklarıma dokundu .Düşen bir yaprak kadar kadar hafif bir dokunuştu bu. Belli belirsiz gülümsedi. "Ama bugün o gün değil"
  • ... ne olarak doğduğumun önemi yok, kendimle ne yapacağım, ne olacağım önemli.”
  • “En cesur kişiler, onları bekleyenin ne olduğunu en iyi gören kişilerdir. Zafer ve tehlike de buna dahildir ama buna rağmen onunla yüzleşmek için dışarı çıkarlar.”
  • “O gün, yani ayrılmamız gereken gün geldiğinde,” dedi usulca, dönüp bana baktı, “eğer son sözlerim ‘seni seviyorum’ olmazsa, bil ki bunun nedeni zamanımın kalmamış olmasıdır.”
  • "Yılların sana dokunduğunu görmek beni sevindiriyor Sassenach," diye fısıldadı, "çünkü bu yaşadığın anlamına geliyor."
  • "O gün yani ayrılmamız gereken gün geldiğinde." Dedi usulca, dönüp bana baktı, "eğer son sözlerim 'seni seviyorum' olmazsa, bil ki bunun nedeni zamanımın kalmamış olmasıdır."
  • Silah altında yaşamış bir erkek, hayatının sonuna kadar bu şekilde devam eder bence. Hatta eski askerlerin asla ölmediklerinin söylendiğini duymuştum; yalnızca gözden kaybolurlar.”
  • ‘Küçük yudumlar sarhoş eder, büyük yudumlar ise ayıltır’,”
  • Belki canavar olmakla kahraman olmak arasında da ince bir çizgi vardır.
  • Düşüncelerinin ve rüyalarının gizliliği Roger'in karşısında çırılçıplaktı ama bu konuda Roger'a güveniyordu. Roger bunları asla ona karşı kullanmazdı.
  • "Daha önce hiç böyle bir şey görmemiştim Sassenach. Bana mikroplardan bahsetmiştin ama onları hiç böyle hayal etmemiştim! Dişleri olduğunu sanıyordum ama yokmuş. Bu kadar güzel kuyruklarının olacağını ve böyle kalabalık bir şekilde yüzeceklerini tahmin edemezdim!" "Bazı mikroorganizmalar böyledir," dedim merceğe bakmak için mikroskoba yaklaşırken. "Bu küçük şeyler mikrop değil, sperm." "Ne?" Boş gözlerle bana baktı. "Sperm," dedim sabırla. "Erkek üreme hücreleri. Bebeklerin nasıl olduğunu biliyorsun, değil mi?" Nefesi kesiliyor sandım. Ağzını açtı, yüzü kıpkırmızı oldu. "Tohum mu yani?" dedi hırıltılı bir sesle. "Döl mü?" "Yani... evet." Kaynayan çayı temiz bir deney tüpüne döküp kendine gelmesi için Jamie'ye verdim. Çayı istemede ve sanki her an mercekten bir şeyin fırlayıp ayaklarımızın altında dolanmaya başlayacağından korkuyormuş gibi gözlerini mikroskoptan bir saniye ayırmadı. "Sperm," dedi kendi kendine. "Sperm." Başını sert bir şekilde sallayıp bana doğru döndü. Aklına korkunç bir fikir gelmişti. "Kimin onlar?" diye sordu. Sesinde karanlık bir şüphe vardı. "Eee... senin tabi." Biraz utanmıştım, boğazımı temizledim. "Başka kimin olacak ki?" Eli refleks olarak bacaklarının arasına gitti. Kendini korumaya çalışıyor gibiydi. "Nasıl aldın onları?" "Sence nasıl almışımdır?" dedim soğuk bir sesle. "Bu sabah onlarla uyandım." Elini bıraktı. Kendini küçük düşmüş hissetmişti, yanakları kızardı. Çay tüpünü alıp sıcaklığına aldırmadan tem yudumda içip bitirdi. "Anladım," diyip öksürdü.
  • "Jamie sağ elimi avucuna aldı, parmaklarını parmaklarıma geçirdi, gümüş yüzüğüm alevlerin ışıltısiyla kırmızıya döndü. Yüzüne baktığımda gözlerinin sarf ettiği yemini gördüm. Aynı yemin benim gözlerimde de vardı. "Ölüm bizi ayırana dek."

--reklam--

Ateşin Çağrısı: Kısım 2 İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Durğun olan iki kitabdan sonra Atesin Cagrisi seriyasinda yeniden qayitdi deye bilerik.Bu kitabin her sehifesi heyecanli kecdi,xususile de muharibe movzusu ucun darixmisdim. Birinci kitabda en sonuncu defe Jocasta'nin nikah merasiminde qalmisdi.Artiq buradan hadiseler davam edir en maraqli yerleri ise "Alamance" doyusu idi.Doyus qisa olsa da bu hisseleri oxumaq zovq verdi.Roger bu doyusde az qalsin ölürdü.Ele oldu ki,yasadigi travma sebebinden uzun muddet danisa bilmedi.Bu arada Jamie dayanmadan Stephen Bonneti axtarir.Jamie ve Roger bir gun ovlanmaga gedende Jamie'ni ilan sancir.Jamie'nin veziyyeti o hala gelir ki,artiq ayagi kesilmelidi.Roger ve Brianna sayesinde xilas olur.Stephen Bonnet meselesi de hell olundu.Eslinde Jamie ve Roger Bonnete telle qurdugunu hesab edeken Bonneg Brianna ve Calirenin yanina getdi.Brianna Bonneti vurdu lakin sag qalib qalmadigi haqqinda melumat verilmedi,Jamie ve Claire Doktor Rawlings,Hector Cameron haqqinda da vacib melumatlar elde edirler.Ian artiq Mohawklardan qayitdi.Bu zaman yeni bir xeber gelir.Claire,Brianna ve Roger onlar kimi zamanda seyahet ede bilen bir sexsin mektubunu tapirlar.Bunu das vasitesile edib.Hemin dasi 3 nefer ellerini vurdanda dasin isti oldugunu hiss edirler das ise Jemmy'nin elinde partlayir.Artiq Jemmy de zamanda seyahet ede bilir.Kitabin en sevdiyim son cumlesi. “O gün, yani ayrılmamız gereken gün geldiğinde,” dedi usulca, dönüp bana baktı, “eğer son sözlerim ‘seni seviyorum’ olmazsa, bil ki bunun nedeni zamanımın kalmamış olmasıdır.” (Gunay Imanova)

Kısım 1'den sonra lütfen artık bişeyler olsun diye başladığım, elimde bir süre sürünen hatta bazı kısımlarını atlayarak okuduğum ama yine karakterler ve atmosferi için beni içine çeken, 742 sayfalık betimleme seramonisini okumamı katlanır kılan Sayın Jamie Fraser, sana şükranlarımı sunuyorum. Sevgili Diana Gabaldon Sana söylemek istediğim çok şey var. Bu "harikulade" kitaba rağmen seriye devam edeceğim. Umarım bir şekilde toparlanmış olur. Diğer kitaplardan umutluyum. Lütfen beni yanıltma. Çünkü her şeye rağmen bu kitabın son cümlesi, kar ve kül'e başlamam için yeterli oldu. Kitaptaki durağanlığa ve hiçbir olayın olmayışına rağmen. --“O gün, yani ayrılmamız gereken gün geldiğinde,” dedi usulca, dönüp bana baktı, “eğer son sözlerim ‘seni seviyorum’ olmazsa, bil ki bunun nedeni zamanımın kalmamış olmasıdır.”-- Ateşin Çağrısı - Son Dizisiyle paralel gittim. 5 gün önce sezon finali yaptı. Outlander tamamen kitaba bağlı kalan bir uyarlama. Son bölümde kitabın dışına çıkılmış. Claire'in yaşadıkları gerçekten çok fazlaydı. Çok sarsıcıydı. Oyuncu çok iyiydi. Ama yinede ilk üç sezonun ihtişamından eser yoktu. Kitapta o kadar bir şey olmuyor ki, kitaba bire bir paralel giden diziye ek sahneler çekilmiş. Genelde 13 bölüm olan sezon, bu sefer 12 bölümdü. Bana kalsa 5 bölümle bütün kitabı anlatabilirlerdi. Çünkü gerçekten bomboooş bölümlerle dolu bir sezondu. Yani kitap gibi :D Neyse. Ne kadar hayal kırıklığı olsa da Kar ve Kül, je suis prest! (sassenach)

Serinin beşinci ama kısımlara ayrılması nedeni ile yedinci kitabı. Yazarın değişik bir stili olduğunu söyleyebilirim. Serinin bir kitabı hızlı ilerlerken bir sonraki daha yavaş ilerliyor. Bu kitaba kadar hep bu şekilde oldu. Hızlı ilerleyen kitapları nasıl bu kadar çabuk bitirdiğinize şaşırdığınız kadar, yavaş ilerleyen kitapları günlerce okuyup da bitirememenize lanet edebilirsiniz. Yine de bu benim okuduğum en güzel seri. Bu serinin bendeki yeri apayrı… Bu seriyi okurken kendimi hikayenin içinde kaybediyorum. Jamie’nin gölgesinde yürüyor, Claire’in adımlarını takip ediyor, Brianna’nın düşüncelerinde geziniyor, Roger’in gözleriyle görüyorum. Kitabı bitirdikten günler sonra bile şu an ne yapıyorlar diye kendimi düşünürken buluyorum. Yazarın çoğu zaman en gereksiz ayrıntıları bile göz önüne apaçık sermesinden biraz sıkılıp bunalsam bile asla şikayet edemiyorum. Şikayet etmiyorum çünkü yazarın yarattığı dünyayı, karakterleri her anlarını hayal edecek kadar çok sevdiğini hissediyorum. Bunu hissetmek bu seriyi benim için daha özel ve anlamlı kılıyor. Olumsuz yönleri de yok değil. Çok var. Öncelikle seri kitaplardaki en büyük sıkıntı burada da baş göstermiş ve karakterlerin kim olduğunu hatırlama konusunda bazı sorunlar yaratmıştır. Özellikle de yazarın yeterli hatırlatma katmaması, bazen kafa karışıklığına ve dikkati dağınık okuyucunun kitabı bırakmasına neden olabilir. Okurken buna takılmamanızı tavsiye ederim. Ayrıca ilk kitaptan beri süre gelen, kahramanımızın zamanda yaptığı yolculuğun gizemi. Yazar bu konuda oldukça gizemli davranıyor ve her kitabına ufak tefek bilgi parçacıkları yerleştirse de tam bir bilgimiz henüz yok. Serinin uzunluğu ve kitapların kalınlığı göz önüne alındığında ise bu bilgi parçacıklarının aklımızdan uçup gitmesi olağan. Bu konuda biraz moralim bozulsa da dizinin bu konuda yardımcı olacağına inancım tam. Son olarak yayınevine birkaç eleştirim olacak. Öncelikle bu serinin daha güzel bir baskıyı ve kapağı hak ettiğini söylemek istiyorum. Umarım bu seri kısa zamanda dizinin etkisi ile birlikte daha güzel bir baskıya kavuşur. Ayrıca kitapta bazı noktalarda anlatım eksiklikleri göze çarpıyor ama bunun ne kadarının yazardan ne kadarının çevirmenden olduğu konusunda emin olamadım. Çeviri kötü değil evet ama iyi de değil. Özellikle karakter isimlerinde yapılan hatalar birçok noktada gözüme çarptı ve beni rahatsız etti. Zaten bu kadar karakterin olduğu bir kitap kendinden karışık, bir de böyle hatalarla okuyucuyu kitaptan soğutmamak gerekiyor diye düşünüyorum. Daha kaliteli işleri hak ediyoruz. Uzun bir yorum oldu ama serinin bu kitabı hakkında birkaç bir şey daha söylemek istiyorum. Kitabın başı oldukça yavaş ilerliyordu ama çok geçmeden olayların ardı arkasına gelmesi, heyecan ve merakın hiç dinmemesi kitabı çok kolay bitirmeme neden oldu. Çok sevdiğim ve serinin üçüncü kitabından sonra adı geçmeyen bir karakterin dönmesi ve merak ettiğimiz gizemli olaylara gizemli bilgiler katması ile birlikte kitabın sonunu nasıl getirdiğimi anlamadım. Hatta serinin devam kitabı elimde olsa hemen başlayacak kadar beni heyecanlandırdı. Umarım seri bu güzellikte devam eder. (Fatoş)

--reklam--

Ateşin Çağrısı: Kısım 2 PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Diana Gabaldon - Ateşin Çağrısı: Kısım 2 kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Ateşin Çağrısı: Kısım 2 PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Diana Gabaldon Kimdir?

Zooloji bölümünden mezundur. Yüksek lisansını deniz bilimi, doktorasını ekoloji üzerine yapmıştır. Eğitiminden farklı olarak edebiyat alanına yönelmiştir. İlk kitabı Yabancı ile New York Times gaztesinin çok satanlar listesine girmiştir.  Yabancı Starz yapım tarafından dizi haline getirilmiştir.

--reklam--

Diana Gabaldon Kitapları - Eserleri

  • Yabancı
  • Kehribardaki Yusufçuk
  • Yolcu
  • Güz Davulları: Kısım 1
  • Güz Davulları: Kısım 2
  • Ateşin Çağrısı: Kısım 1
  • Ateşin Çağrısı: Kısım 2
  • Kar ve Kül - Kısım 1
  • Kar ve Kül - Kısım 2
  • Geçmişin Yankısı: Kısım 1
  • Geçmişin Yankısı: Kısım 2
  • Kalbimin Kanıyla Yazdım Kısım 1
  • Kalbimin Kanıyla Yazdım - Kısım 2
  • The Scottish Prisoner
  • Lord John and the Hand of Devils
  • Lord John and the Brotherhood of the Blade:
  • Lord John and the Private Matter

--reklam--

Diana Gabaldon Alıntıları - Sözleri

  • Bir adam istediği kadar gülümsedin,yine de kötü olabilir. (Geçmişin Yankısı: Kısım 2)
  • İnsanın fiziksel gücünün tükendiği anda bile bedeli ne olursa olsun savaşı bitene kadar dayandığı ve kendini güçlü hissettiği anlar vardı. Bu güce kadınlar doğum yaparken erkekler de savaş alanında ulaşıyorlardı. (Yabancı)
  • "Dünyanın sonu gelse de sevgi ve müzik var olmaya devam edecek." (Kalbimin Kanıyla Yazdım - Kısım 2)
  • “Savaşta kaybetmek utanılacak şey değildir, mo caraidh,” dedi yavaşça. “Büyük savaşçıların erdemi bunun üstesinden gelmeyi başarmalarında saklıdır.” (Kehribardaki Yusufçuk)
  • "Aramızda yeterince hayalet var Sassenach. Eğer geçmişin kötülükleri bizi yıldıramıyorsa gelecek korkusu da zayıflatmamalı. Bazı şeyleri arkamızda bırakıp devam etmeliyiz. Değil mi?" (Kar ve Kül - Kısım 2)
  • "Daha önce hiç böyle bir şey görmemiştim Sassenach. Bana mikroplardan bahsetmiştin ama onları hiç böyle hayal etmemiştim! Dişleri olduğunu sanıyordum ama yokmuş. Bu kadar güzel kuyruklarının olacağını ve böyle kalabalık bir şekilde yüzeceklerini tahmin edemezdim!" "Bazı mikroorganizmalar böyledir," dedim merceğe bakmak için mikroskoba yaklaşırken. "Bu küçük şeyler mikrop değil, sperm." "Ne?" Boş gözlerle bana baktı. "Sperm," dedim sabırla. "Erkek üreme hücreleri. Bebeklerin nasıl olduğunu biliyorsun, değil mi?" Nefesi kesiliyor sandım. Ağzını açtı, yüzü kıpkırmızı oldu. "Tohum mu yani?" dedi hırıltılı bir sesle. "Döl mü?" "Yani... evet." Kaynayan çayı temiz bir deney tüpüne döküp kendine gelmesi için Jamie'ye verdim. Çayı istemede ve sanki her an mercekten bir şeyin fırlayıp ayaklarımızın altında dolanmaya başlayacağından korkuyormuş gibi gözlerini mikroskoptan bir saniye ayırmadı. "Sperm," dedi kendi kendine. "Sperm." Başını sert bir şekilde sallayıp bana doğru döndü. Aklına korkunç bir fikir gelmişti. "Kimin onlar?" diye sordu. Sesinde karanlık bir şüphe vardı. "Eee... senin tabi." Biraz utanmıştım, boğazımı temizledim. "Başka kimin olacak ki?" Eli refleks olarak bacaklarının arasına gitti. Kendini korumaya çalışıyor gibiydi. "Nasıl aldın onları?" "Sence nasıl almışımdır?" dedim soğuk bir sesle. "Bu sabah onlarla uyandım." Elini bıraktı. Kendini küçük düşmüş hissetmişti, yanakları kızardı. Çay tüpünü alıp sıcaklığına aldırmadan tem yudumda içip bitirdi. "Anladım," diyip öksürdü. (Ateşin Çağrısı: Kısım 2)
  • Düşünmemeye çalış.Elindekileri kabul et ve sahip olmadıklarını düşünme. (Geçmişin Yankısı: Kısım 2)
  • 'Hodie mihi cras tibi - sic transit gloria mundi. Benim günüm bugün- seninki yarın. Ve böylece dünya şanı da gelip geçecek.' (Kar ve Kül - Kısım 1)
  • "O gün yani ayrılmamız gereken gün geldiğinde." Dedi usulca, dönüp bana baktı, "eğer son sözlerim 'seni seviyorum' olmazsa, bil ki bunun nedeni zamanımın kalmamış olmasıdır." (Ateşin Çağrısı: Kısım 2)
  • "Tavsiye mi istiyorsun? Tavsiye verilmek için fazla yaşlı, tavsiyeye uymak içinse fazla gençsin." (Kalbimin Kanıyla Yazdım - Kısım 2)
  • Şanslıydık. Yağmur dönmüş, bulutlar çekilince ortaya çıkan gümüş renkli ay, aksak ama ışıklı bir şekilde Black Dağı'nın yamaçlarından yükseliyordu; gizli bir aile düğünü için uygun bir ışıklandırmaydı bu. (Ateşin Çağrısı: Kısım 1)
  • "Hiçbir şey yok olmaz,Sassenach,sadece değişir." "Bu termodinamiğin ilk yasasıdır ,"dedim burnumu silerken. "Hayır,"dedi."Bu inançtır." (Güz Davulları: Kısım 1)
  • “Ah, Claire, beni seni sevmeye mecbur bırakarak kalbimi öyle kırıyorsun ki.” (Kehribardaki Yusufçuk)
  • Zaman, insanların Tanrı hakkında söylediklerinin bir çoğuna uyar. Öncelikle, ezeli ve sonsuz bir varlıktır. Gücü her şeye yeter, ne de olsa hiçbir şey zamana dayanamaz, değil mi? Ne dağlar, ne ordular... Elbette, zaman bunun dışında her şeyi iyileştirir de. Herhangi bir şeye yeterince zaman verdiğinizde hallolur: bütün acılar yok olur, bütün zorluklar silinir, bütün kayıplar telafi edilir. Küller küllere, toprak toprağa karışır. Unutma: topraksın, topraktan yaratıldın ve yine toprağa döneceksin. Eğer Zaman biraz olsun Tanrı'ya benzeyen bir şeyse, o halde Hafıza'nın da Şeytan olması gerektiğini düşünüyorum. (Kar ve Kül - Kısım 1)
  • "Eğer kendini bir çelişkinin ortasında bulursan, hakikatin kenarında durduğundan emin olabilirsin." (Geçmişin Yankısı: Kısım 1)
  • Kiliseleri ya da Claire'i düşünüyor olmak ona başka bir kiliseyi hatırlatmıştı - evlendikleri kiliseyi, bunu hatırladığında kendi kendine gülümsedi. Pek huzurlu bir bekleyiş değildi. İçeri girdiğinde kalbinin göğsünde gümbür gümbür attığını hala hissedebiliyor, terinin berbat kokusunu -azgın bir keçi gibi koktuğunu Claire'in fark etmemesini ummuştu- ve doğru düzgün nefes alamayışını hatırlıyordu. Buz gibi soğuk, küçük parmaklarını ve destek almak için onu yakalayan elini elinin içinde hissedişi... Tapınak. Birbirleri için hep öyle olmuşlardı ve hala öyleydiler. Kanın benim kanım. Küçük kesik iyileşmişti, soğukkanlı bir şekilde söylediği bu cümleye gülümseyerek başparmağını ovdu. (Geçmişin Yankısı: Kısım 2)
  • "Eskisi kadar cesur değilim artık anlıyor musun?" dedi çok yumuşak bir sesle. "Sensiz yaşayabilecek kadar cesur değilim." (Kar ve Kül - Kısım 2)
  • “O gün, yani ayrılmamız gereken gün geldiğinde,” dedi usulca, dönüp bana baktı, “eğer son sözlerim ‘seni seviyorum’ olmazsa, bil ki bunun nedeni zamanımın kalmamış olmasıdır.” (Ateşin Çağrısı: Kısım 2)
  • "Tüm insanlar aynı yazar tarafından yazılmıştır,” dedi Jamie yavaşça, “ve tek cilttir. Biri öldüğü vakit, kitaptan bir bölüm yırtılıp atılmaz, daha güzel bir dile çevrilir ve tüm bölümler bu şekilde çevrilmelidir.” (Geçmişin Yankısı: Kısım 1)
  • Sana merhamet gösterebilirim,hem de cennetten düşen bir çiy damlasının saflığında ve nazikliğinde... (Yabancı)