Kitap Künyesi

Yazar: Richard Brautigan

Çevirmen: Melis Oflas

Orijinal Adı: Dreaming of Babylon

Yayın Evi: Altıkırkbeş Yayınları

İSBN: 9786055150532

Sayfa Sayısı: 208

--reklam--

Babili Düşlemek Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Gerçekten'de bagajda ölü bir fahişenin cesedi vardı.

Malumunuz ya da değil; Richard Brautigan, Beat Kuşağı ve sonrasında gelen Hippi sürecinin bayrak yazarlarından biri, biri derken başlıcası. Dönemin -yani buhran sonrası dönemin- kurtuluş vaat etmese de insanların sarılmaktan vazgeçmedikleri bir-iki isminden olan Richi, bu bir iki ismin birçoğu gibi çok fazla içti, ve gene bu bir iki ismin yaptığı gibi kafasını kendisine ait bir av tüfeğiyle parçaladı. Tüm Beat yazarlarının görmezden gelinmeye çabalanan ana edebi özelliği olan şairlik onda da vardı. Bir şairdi. Bir şair olmasına rağmen hep romanları üzerinde duruldu. O buna aldırış etmedi. Romanları da onun için uzun şiirlerdi kısa cümlelerle kurulan. Her RB okuru için gereksiz olduğunu bildiği bir sancı mevcuttur: bir kitabı diğerine değişememenin sancısıdır bu, Riçi'nin herhangi bir kitabını bir diğerine değiştiğiniz an pişmanlık içinizi kavurur ve kendinizden utanırsınız. 

İşte onlardan biri: şiirsel bir kara mizahla donatılmış dahiyane bir roman.

(Tanıtım Bülteninden)

--reklam--

Babili Düşlemek Alıntıları - Sözleri

  • Mezarlığa doğru yol alıyorsanız, gece her zaman daha karanlıktır.
  • Bilmiyorum. Belki bir gün. Belki de asla.
  • Evden çıkmadan önce bir şey unutmuş muyum diye etrafa bakındım. Elbette unutmamıştım. Şu dünyada zaten çok az şeyim vardı, hangi birini kaybedebilirdim ki?
  • Hayatın inişleri ve çıkışları vardır. Bulunfuğum yerden bakınca, çıkmaktan başka şansım yoktu. Benden daha kötü durumda olan tek şey ölü bir adamdı.
  • “Kötü bir dönem geçiriyorum,” dedim. “Gördüğüm kadarıyla geçirdiğin tek iyi dönemin, geçen yıl birinin sana arabayla çarptığı dönemdi,” dedi
  • Kürk palto giymişti. Oldukça zevkli bir kadın gibi gözüküyordu. Kısa sarı saçları, uzun burnu vardı, ağzı o kadar hoş görünüyordu ki dudaklarım sızlamaya başlamıştı bile. Uzun zamandır kimseyi öpmemiştim. Cebinizde hiç paranız yoksa ve benim gibi siktiri boktan bir herifseniz öpecek birini bulmanız çok zordur.
  • Kendimi çok iyi hissediyordum. Aklıma yatmıştı. İyi müzik dinliyordum. Ve bagajımda ölü bir orospunun cesedi vardı. Bir erkek, bu kötü zamanlarda daha ne isteyebilirdi ki? Demek istediğim, dünya savaşıyordu ve benim için her şey yolunda gidiyordu. Hiçbir şikayetim yoktu. Gün benim günümdü.
  • Kıçımdan niye vurulduğumu asla anlayamayacağım. Zaten bu, berbat bir savaş hikayesiydi. Kıçınızdan vurulduğunuzu anlattığınızda, insanlar size bir kahraman olarak bakmaz. Sizi ciddiye almazlar ama bu, hiçbir şekilde benim problemim değildi. Amerika’nın geri kalanı için başlayan savaş, benim için bitmişti.
  • yağmurlu bir gecede, arabası rayların üzerinden geçerken stop ettiğinde Tanrı ona bir iyilik yapmıştı.
  • Onu mektup açacağıyla oynarken bıraktım. Mektup açacağı, belki ona öldürülmüş fahişenin davasını çözmekte yardımcı olacak bir fikir verebilirdi. Ya da, belki de, onu alır ve kıçına sokabilirdi.
  • Aslında mezarlığa doğru yol alıyorsanız, gece her zaman daha karanlıktır.
  • Yaşamın inişleri ve çıkışları vardır. Benim yaşamımsa şu anda sadece yukarı çıkabilirdi.
  • Uzun zamandır kimseyi öpmemiştim. Cebinizde hiç paranız yoksa ve benim gibi siktiri boktan bir herifseniz öpecek birini bulmanız çok zordur.
  • Dairemden ayrılmadan önce, unuttuğum bir şey var mı diye etrafa bakındım. Şüphesiz bir şey unutmamıştım. Şu dünyada sahip olduğum o kadar az şey vardı ki, hangi birini unutabilecektim?
  • Brautigan’ın romanlarını diğerlerinden ayıran aşın duyarlı olan ve kolay kırılan kahramanlarının dünyaya hakim olan kaos karşısında yalnızlığa çekilmeleridir.

--reklam--

Babili Düşlemek İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Babil’i Düşlemek: kitap/babili-duslemek--16554 yazar/Richard-Brautigan Postmodern eserlere, yapıtlara, kitaplara ilgisi olan biri için ideal bir kitap. Kitabın yazılış tarzı tam bir postmodern kitap örneği. Kitabın sonunda “bu muydu son” dedirtmesi, yarım bırakılması, kendi kurduğu ütopyasını hayal etmesi, orada her şeyin kendi istediği gibi olması, gerçek yaşamda kiminin şikayet ettiği şeylerin aslında bir başkası için ne kadar önemli ve güzel olduğunu yansıtması, bazı olayların niçin olduğunu söylememesi tıpkı ev sahibi kadının başına neler geldiğini niçin öldüğünü söylememesi gibi (Merve ALEV)

İki Dünya Arasında: İnsanın yaşadığı dünya kaç tanedir? Bay Card’a göre fiziksel olarak içinde bulunduğu ve para gibi materyalist kavgalarla baş etmek zorunda kalınan, savaşlarla örülü, annesinin bile kendisi 4 yaşında olmasına rağmen elindeki topu yola kaçırdığı için babasının trafik kazasında ölmesinin sebebi olarak oğlunu suçladığı, hayalleri haricinde kendisini hayata bağlayacak hiçbir şeyi kalmamış bir adamın olmak zorunda olduğu bir dünya var. Öte yandan her şeyin hayalinde olmasını istediği gibi olduğu, adını bile kendisinin seçtiği, herkesin fiziksel dünyanın aksine kendisine saygı duyduğu, onu gönülden seven bir sevgilisinin olduğu, hayalinde olmak istediği mesleğe kavuştuğu, gerçek dünyanın aksine başarısızlık diye bir durumun asla yaşanmadığı, insanlığı kurtarabildiği ve mutluluğu bulduğu “Babil” evreni diye bir dünyası da var Bay Card’ın. Bedenini doyurmak ve başını sokabileceği bir yer bulabilmek için bu dünyada var olmaya çalışırken öte taraftan zihnindeki “Babil” ile diğer dünyada mutluluğa kavuşmaya çalışıyor ana karakterimiz. Aslında buradaki metaforlar “Beat kuşağı”nın ideallerini de yansıtmakta. Onlar da dünyanın fiziksel olarak çalışma ve var olmak için zorunlu bir yer olduğunu kabul etseler de çeşitli otlarla kafalarını dumanlandırarak kendi hayal alemlerine yolculuk yapmanın yollarını arayan bir kuşaktı. Yazarın da onlardan biri olarak bu ideali bu kitapta yansıttığını söyleyebiliriz. Bu arada hayal ve gerçek dünyanın nerede ayrıldığı da kolay kolay hissedilmiyor kitapta. Örneğin altı birayı içip tuvalete gitme ihtiyacı hissetmeyen ve bu kadın tarafından öldürülen ama sonrasında yine bu öldürülen kadını başkalarına morgdan kaçırmaları için talimat veren zengin kadının fantastik tarafını algılamakta zorlanıyoruz. Mizahi olarak ise insanı eğlendiren bir tarafı var. Özellikle dizi modundaki dedektiflik hikayelerini hayal ederken keyifleniyor insan. İnsanların lakaplarının isimlerinin önüne geçmesi de hayal evrenine yaklaştırıyor bizi: Sırıtık, Tahta Bacak, Bay Ense... Yazarın okuduğum ilk kitabıydı. Diğer kitaplarını da okumalı. (Özlem)

Başarısız bir dedektifin günlük hayatının yanında aklının oyunlarına gelmesini, babili düşlemesini, gerçek hayattan kopup kafasının içinde babilde yaşamasını konu alıyor. bir silkeleniyor dedektif ve yine normal gündelik yaşamına kaldığı noktadan devam ediyor. Anlatımıyla, karakter yazımıyla ve iki uçta gidip gelmeleriyle klasik bir Brautigan kitabı. (Dila.)

--reklam--

Babili Düşlemek PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Richard Brautigan - Babili Düşlemek kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Babili Düşlemek PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Richard Brautigan Kimdir?

Richard Gary Brautigan (d. 30 Ocak 1935 - ö. 1984), Amerikalı yazar.

Tacoma, Washington’da doğdu. Zor bir çocukluk geçiren Brautigan, bundan pek bahsetmezdi. Söylentiye göre, babasının kim olduğunu bilmiyordu. Babası ise, Brautigan’ın ölüm haberi duyulana kadar onun babası olduğunun farkında değildi. Başka bir söylentiye göre, Brautigan 20’li yaşlarında, bir polis karakolunun penceresine taş attığı için Oregon Eyalet Hastanesi’ne gönderildi. Burada kendisine paranoyak-şizofren teşhisi kondu ve şok terapisi uygulandı.

1955’te San Francisco'ya taşındı ve burada “beat” hareketinin bir parçası oldu. 8 Haziran 1957’de Reno, Nevada’da Virginia Dionne Adler ile evlendi. Bilinen ilk şiiri “The Second Kingdom” 1956’da yayımlandı. Bunu 1959’da, 24 şiirden oluşan ilk kitabı “Lay The Marble Tea” izledi. 1960’ların sonuna doğru Brautigan’ın işleri popülerlik kazanmaya başladı. En bilinen eserlerinden “Trout Fishing in America” (Amerika’da Alabalık Avı/6.45/Çev: Zekeriya S. Şen), “Willard and his Bowling Trophies” (Willard ve Onun Bowling Kupaları/6.45/Çev: Zekeriya S. Şen), “Sombrero Fallout” (Sombrero: Bir Japon Romanı/6.45/Çev: Zekeriya S. Şen)ve “In Watermelon Sugar” (Karpuz Şekerinde/YKY) bu dönemde yayımlandı. Brautigan, 1972’de Yellowstone National Park’ın kuzeyindeki Pine Creek (Montana)’e taşındı ve iddiaya göre 8 yıl boyunca dinleti ve röportaj isteklerini geri çevirdi. 1961 yılında karısı ve çocuğuyla birlikte ikinci elden satın aldığı bir Plymouth'ın arkasına taktığı karavanla, Idaho nehirlerinin kıyılarında kurduğu kamplarda yazmaya başladı. Doğaya duyduğu derin saygı ve doğanın bağrında münzevi hayatı seçişi, onu Amerikan pastoral geleneğine bağlayacaktı. 60'larda yazdığı ve dönemin ruh halini yansıtan romanlarıyla karşı kültürün en popüler yazarlarından biri oldu. Beat Kuşağı'nınKuzeybatılılar diye adlandırılan kolu içerisinde değerlendirilen Brautigan'ın romanlarını diğerlerinden ayrımlı kılan, çok duyarlı ve kolay kırılan kahramanlarının dünyaya hükmeden kaos karşısında yalnızlığa çekilmeleridir.

1979 Aralık’ında, The Modern Language Association’ın San Francisco’daki bir toplantısında; Gary Snyder, Philip Whalen, Robert Bly ve Lucien Strykile birlikte “Zen ve Çağdaş Şiir” konulu bir panele katıldı. Son kitabı “So the Wind Won’t Blow It All Away” (Yani Rüzgar Her Şeyi Alıp Götürmeyecek/6.45)’i 1982’de yayımladı.

70'lerin sonlarında büyük ölçüde okur kaybına uğramış ve ruhsal bir bunalımla birlikte alkol dozunu artırmaya başlamıştı. O dönemde sadeceJaponya'da popülerliğini koruyordu ve sözü geçen yılların büyük bölümünü Tokyo'da ve Montana'daki çiftliğinde geçirecekti. 1984 yılında küçük bir balıkçı köyü olan Bolinas'a yerleşti. Evine kapandı, uyuyamıyor ve sınırsızca içiyordu. Duyarlılığı bu hayatı kaldıramayacak kadar keskinleşmişti. Dostlarıyla "ava çıkıyorum" diye vedalaştıktan üç hafta sonra 25 Ekim 1985 günü Brautigan’ın Bolinas, Kaliforniya’daki evine giren arkadaşları, bedenini 1 şişe alkol ve 44 kalibrelik bir tabancanın yanında buldular. Brautigan’ın intihar ettiği varsayıldı.

--reklam--

Richard Brautigan Kitapları - Eserleri

  • Kürtaj
  • Yani Rüzgar Her Şeyi Alıp Götürmeyecek
  • Karpuz Şekerinde
  • Talihsiz Kadın
  • Babili Düşlemek
  • Willard ve Onun Bowling Kupaları
  • Japonya Günlükleri
  • Amerika'da Alabalık Avı
  • Çimlerin İntikamı
  • Sombrero Bir Japon Romanı
  • Tokyo-Montana Ekspres
  • Big Sur’un Güneyli Generali
  • Tanrım, O Kadar Güzelsin Ki Yağmur Başladı
  • Hawkline Canavarı
  • Bana Bir Öykü Anlat

--reklam--

Richard Brautigan Alıntıları - Sözleri

  • Dünya tımarhaneleri ve kiliseleri açıp kapıyordu tıpkı dalgın bir ihtiyarın pantolonun düğmesini açacağına kapaması gibi. Pantolonunun içindeki tuvaleti mi kullanacaksın ihtiyar? (Tanrım, O Kadar Güzelsin Ki Yağmur Başladı)
  • Ah, Marcia, senin uzun sarışın güzelliğin liselerde öğretilsin istiyorum, böylece çocuklar tanrının tende müzik gibi yaşadığını ve sesinin bir güneşığı klavseni gibi olduğunu öğrenirler. (Tanrım, O Kadar Güzelsin Ki Yağmur Başladı)
  • Hilda, güzel enerjini yükseltmek adına bir şiir yazmak istiyorum çünkü hareketlerinden başak burcu erdemini seviyorum Harika bir şey: üzgünüm, beni affet, sanırım o şiir bu. (Tanrım, O Kadar Güzelsin Ki Yağmur Başladı)
  • Çikolatalı kekin pişmesi on yedi yıl sürmüştü. (Çimlerin İntikamı)
  • Yaşam yerine tatlı şarabı kullanıyordu çünkü kullanacak yaşamı kalmamıştı. (Çimlerin İntikamı)
  • o öğretti bana onu sevmeyi ve çiçeğim dedi bana. (Tanrım, O Kadar Güzelsin Ki Yağmur Başladı)
  • Belki de bir yere döndüğünüzde, aslında oradan hiç ayrılmamışsınızdır, çünkü geri dönmeyi beklerken bir parçanız hala oradadır. (Talihsiz Kadın)
  • Toplumun akıl sağlığı yerinde, dengeli kesiminin yerleşilmemiş sınırlara yerleşmeye öncülük etmek isteyeceğini sanmıyorum. Yarı deli insanlar kimsenin yaşamadığı yerlerde yaşamlarını kurmaya giderler. Tuhaf bir tür. (Tokyo-Montana Ekspres)
  • Aslında mezarlığa doğru yol alıyorsanız, gece her zaman daha karanlıktır. (Babili Düşlemek)
  • Gerçekten de acıklı, hepsi de benim tasarımım ve yapıtım, yani aslında suçlanabilecek başka kimse yok. (Yani Rüzgar Her Şeyi Alıp Götürmeyecek)
  • Ve evet: enteresan bir şey daha; insanlar onun yazdıklarını okuduklarında çok büyük bir komedi yazarı olduğunu düşünse de o asla yazdıklarına gülmezdi. (Sombrero Bir Japon Romanı)
  • Savaştan bıkmıştık. Bazen elma ağacına tırmanır ve sessizce ağlardım... (Yani Rüzgar Her Şeyi Alıp Götürmeyecek)
  • Yaşamın inişleri ve çıkışları vardır. Benim yaşamımsa şu anda sadece yukarı çıkabilirdi. (Babili Düşlemek)
  • Gerçek derken yaptığım vurguyu fark ettiniz mi? Gerçek. Şiir bunun üstesinden gelemiyor. Gerçekle yüzleş, dedi adam şiire. (Çimlerin İntikamı)
  • İnsanı onlarca yıllık ölüme taşıyan o eller yıllardır soğuktu. (Tokyo-Montana Ekspres)
  • Gece onunla kalmak istiyordum. Uykusunda güzel olacağını ve benim dönüşümü bekleyeceğini biliyordum. Öyleydi. (Karpuz Şekerinde)
  • Siyah, sessiz karpuzlardan saat yapan bir adam hatırlıyorum, yaptığı saatler hiç ses çıkarmazdı. (Karpuz Şekerinde)
  • Gecenin yarısı bitti sayılır; Gençliğinde öyle: yalnızım. (Tanrım, O Kadar Güzelsin Ki Yağmur Başladı)
  • Lee Mellon heybetli bir ateş yaktı, bizde sade kahve içerek ateşin etrafına oturduk. Kedilerde aramızdaydı, tüylü eğrelti otları gibi ateşin önüne kuruluşlardır. Herkes hoşnut ve rahattı. Kediler tarih öncesi anılarının derinliklerinden mırıldıyorlardı. (Big Sur’un Güneyli Generali)
  • Bir sonuca varmayan şeyleri düşünmekle çok fazla zaman harcardı. En ufak şeylerde kafası patlamış mısır makinesine dönerdi. (Sombrero Bir Japon Romanı)