Kitap Künyesi
Yazar: Samed Behrengi
Çevirmen: İldeniz Kurtulan
Yayın Evi: Alfa Yayıncılık
İSBN: 9789753438520
Sayfa Sayısı: 80
--reklam--
Bir Günlük Düş ve Gerçek Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti
Babam işsizdi. Birkaç aydır iş bulamıyor, günlük nafakımızı sağlayacak parayı bile kazanamıyordu.
Bizim buralardan iş bulup çalışmak için Tahran'a giden insanlar vardı. Babam da Tahran'a gitmeyi planlamaya başlamıştı. Tahran bir umut kapısı olmuştu. Daha önce gidenlerin iş bulduğu haberleri de geldi. Babam artık düşünmeyi bir tarafa bırakarak anneme ve kardeşlerime Tahran'a gideceğini, hemen bir iş bulacağını, eve para yollayacağını söyledi. Beni de yanına aldıktan sonra düştük yollara.
--reklam--
Bir Günlük Düş ve Gerçek Alıntıları - Sözleri
- İnsan şükretmesini bilmeli oğlum. Tanrı, kimin zengin, kimin yoksul olacağını çok iyi bilir.
- Gittim kapalı bir dükkanın eşiğine oturdum.Yüreğim küt küt çarpıyordu.Dükkan kepengi çubuk çubuktu.Vitrinin lambaları yanıyordu.Türlü türlü, boy boy ayakkabılar... "On günlük gelirimizi yemeden içmeden üst üste koysak bir çiftini alamayız bunlardan." demişti babam. Başımı kepenge dayadım.Dirseğim çok ağrıyordu.İçim bayılıyordu. Bütün gün ağzıma tek lokma koymadığım geldi aklıma... Bu gece aç yatacağız galiba dedim...
- " Ben biliyorum beni buraya getirmenizin nedenini. Bana bütün insanların ben ve babam gibi sokak köşelerinde aç ve sefil yatmadığını göstermek istediniz . "
- Bir dükkan vitrininin önünde üç çocuk ellerinde çantalarıyla durmuşlardı. Ben de arkalarındaydım. Taranmış saçlarından tatlı bir koku yayılıyordu. Elimde olmadan birisinin ensesini kokladım. Çocuklar geriye baktılar ve nefretle beni tepeden tırnağa süzdükten sonra uzaklaştılar. Uzaktan birisinin ötekine : " Ne pis kokuyordu , değil mi ? " dediğini işittim.
- Oyuncaklar hep bir ağızdan : " Seni iyi tanırız. Ama ne yazık ki senin olamayız. Bizi çok pahalıya satıyorlar . "
- " Varlıklıların çocukları çabuk bıkar bizden. Babaları onlara sık sık yeni oyuncaklar alır. Ancak bir iki oyundan sonra doyuyorlar , bizle oynamak istemiyorlar. Bizi bir köşeye atıp yüzümüze bakmıyorlar. Çürümeye , yok olmaya mahkum ediyorlar ... "
- Ben biliyorum beni buraya getirmenizin nedenini. Bana bütün insanların ben ve babam gibi sokak köşelerinde aç ve sefil yatmadığını göstermek istediniz.
- Konuşacak gücü bulamıyordum. Üzüntümü, çilemi tek başıma çekmek istiyordum. Anamı özlüyor, onun yanında olmak istiyordum, anamın kokusunu, sesini almak istiyordum. Onu kucaklamak, öpmek istiyordum.
- Bir dükkan vitrininin üç çocuk ellerinde çantalarıyla durmuşlardı. Ben de arkalarındaydım. Taranmış saçlarından tatlı bir koku yayılıyordu. Elimde olmadan birisinin ensesini kokladım. Çocuklar geriye baktılar ve nefretle beni tepeden tırnağa süzdükten sonra uzaklaştılar. Uzaktan birisinin ötekine "Ne pis kokuyordu,değil mi ?" dediğini işittim.
- İnsan şükretmesini bilmeli oğlum. Tanrı, kimin zengin, kimin yoksul olacağını çok iyi bilir.
- "Acaba bu güzel pahalı evlerin içindekiler neler yer, nasıl yatar, birbirleriyle neler konuşurlardı. Giyimleri nasıldı? Bunları hiçbir zaman anlayamazdım. Sözgelimi bir insan, anasının karnındayken nasıl beslenir, nasıl yaşar, göz önüne getirilebilir mi? Yok, olası değil. İşte ben de böyleydim.. Bunları hiçbir zaman anlayamazdım."
- Konuşacak durumda değildim. Konuşmadan çile doldurmak hoşuma gidiyordu. Annemi istiyordum.
- Acaba bu güzel evlerin içindekiler neler yerler, nasıl yatarlar, birbiriyle neler konuşurlardı. Giyimleri nasıldı? Bunları hiçbir zaman anlayamazdım. Söz gelimi bir insan, anasının karnındayken nasıl beslenir, nasıl yaşar, göz önüne getirebilir mi? Yok, olası değil. İşte ben de böyleydim. Oralarda nasıl yaşandığını düşünemiyorum.
- Sesimi kimse duymadı sanırım. Dilim tutulmuştu. Gırtlağımdan hiç ses çıkmıyordu. Haykırıyordum, ama bunu yalnızca ben biliyordum.
- Acaba bu güzel evlerin içindekiler neler yerler, nasıl yatarlar, birbirleriyle neler konuşurlardı. Giyimleri nasıldı? Bunları hiçbir zaman anlayamazdım.
--reklam--
Bir Günlük Düş ve Gerçek İncelemesi - Şahsi Yorumlar
Aynı diğer Behrengi kitapları gibi çocuk kitabı görümünde bir toplum eleştirisi gibiydi. Bir tarafta Tahran’ın zengin kesimi, diğer tarafta da birçok zorlukla boğuşan yoksul kesimi. Bu derin uçurumun özellikle alttaki insanları günbegün dibe çekmesi de çok acı vericiydi. Aradaki uçurumun yalnızca rüyalarda kapanması da gerçekten çok üzücüydü. Ayrıca 79’daki İran Devrimi’nin öncesine dair de güzel bir örnekti bu kitap. Her ne kadar ekonomik olarak adaletsiz bir İran olsa da devrimden önceye kıyasla şüphesiz daha özgür bir ortamı vardı. Belki de Behrengi’nin devrimi görmemesi de iyi olmuştur bu bakımdan. Hoş yaşadığı dönemde de kıymetini bilen olmadı ya gerçi. (Alper)
Fakir bir çocuğun masum hayallerini anlatan üzücü ama eleştirel yönü çok başarılı bir hikâye. İran ve diğer dünya halklarına, adalet, eşitlik, dogmayı sorgulama, direnebilme gibi öğütlerde bulunan metinler yazan bu yazar okunmalı,okutulmalı. (Songül)
Samed Behrengi bu eseriyle beni fethetti diyebilirim. Okurlar daha çok ' Kara Balık' kitabıyla tanıyorlar yazarı. Nasipse olursa onu da okumak istiyorum Bu kitap bir çocuk kitabı fakat mesajlar yetişkinlere aslında. Küçük bir çocuk olan Latif babasının iş bulmak umuduyla taşındığı Tahran'da babasının gündüzleri satış yaptığı el arabasında geceleri babasıyla uyuyarak yaşıyor ve tek gerçeği gündüzleri oyuncakçı da geceleri rüyalarında gördüğü deve. Latif bu deveyi öyle sahipleniyor ki alamayacağı halde fiyatını öğrenmeye bile çalışıyor ve satıcı inatla başkasına satıyor. Çoğu gece aç uyuyan Latif bu oyuncağı öyle istiyor ki. Bir çocuğun fakir de olsa zengin de olsa gerçekliğinin basit bir oyuncak hayali olabileceğini görüyoruz. Yazar burada yaşam koşulları ne olursa olsun her çocuğun her halükarda çocuk olduğunu gösteriyor. (Aravind)
--reklam--
Bir Günlük Düş ve Gerçek PDF indirme linki var mı?
--reklam--
Samed Behrengi - Bir Günlük Düş ve Gerçek kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Bir Günlük Düş ve Gerçek PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.
Kitabın Yazarı Samed Behrengi Kimdir?
Samed Behrengi (Fars:صمد بهرنگی, Azerbaycan: Səməd Behrəngi; 24 Haziran, 1939; Tebriz, İran Şahlığı; ö. 31 Ağustos, 1967; Aras Nehri) Azeri asıllı İranlı öğretmen ve çocuk hikâyeleri ile halk masalları yazarı-derleyicisi.
Hayatı
Babasının adı İzzet, annesinin adı Sara idi. İran genelinde seyahatler ile Fars ve Azeri halk kültürü üzerine incelemeler yaptı. Halkın dilinde dolaşan masalları, söylenceleri derledi, yorumladı, yeniden yazdı. Bunları derlemenin yanı sıra, çocuk öyküleri yazdı. Ne var ki kimilerince çocuk öyküleri olarak görülen bu yapıtlar kimilerince de İran ve diğer dünya halklarına, adalet, eşitlik, dogmayı sorgulama, direnebilme gibi öğütlerde bulunan metinlerdir. Zamanının Şah yönetimine karşı masal ve hikâyeler yazarak karşı koymaya çalışmış, başkaldırmıştır.Samed Behrengi öğretmen okulunda okumuştur. Öğrenimini tamamladıktan sonra köy okullarında öğretmenliğe başlamıştır. Kısa hayatı boyunca her zaman çocuklara hayatı anlatmaya çalışmış ve öğretmenlik görevinde kalmıştır.
Samed Behrengi (1967) 29 yaşındayken şüphe uyandıran bir biçimde Aras Nehri'nde ölmüştür. Yüzerken boğulduğu söylentisi yayılsa da buna kimse inanmadı, çünkü Behrengi, yazdığı masallarla, ülkesinin başına çöreklenmiş Şahlık düzenini açıkça eleştiyor, her türlü baskı yönetimine karşı çıkıyordu. Bu yüzden suikaste uğradığı düşünülmektedir.Yapıtları onlarca dile çevrilmiştir.
--reklam--
Samed Behrengi Kitapları - Eserleri
- Küçük Kara Balık
- Bir Şeftali Bin Şeftali
- Ulduz Kız'ın Konuşan Bebeği
- Sevgi Masalı
- Bir Vardı Bir Yoktu
- Ulduz ve Kargalar
- Püsküllü Deve
- Ah Masalı
- Pancarcı Çocuk
- Bir Günlük Düş ve Gerçek
- Bu Gelen Köroğlu'dur
- Kel Güvercinci
- Kar Tanesinin Serüveni
- Bütün Öyküleri
- İnatçı Kediler
- Uykuda ve Uyanık 24 Saat
- Toplu Masallar 2
- Toplu Masallar 1
- Edi ile Büdü
- Tarhun (Telhun)
- Seçme Eserleri
- Məhəbbət Nağılı
- Deli Dumrul
- Guldesteyek Ji Çiroken Samed Behrengi
- Nağıllar
- Adsız - Alışmak - Mandalina Kabuğu
- Azeri Masalları
- 24 Restless Hours
- Hekayələr
- Püsküllü Deve
- Sevgi Masalı
- Bir Şeftali Bin Şeftali
- Altın Civciv
--reklam--
Samed Behrengi Alıntıları - Sözleri
- İnsanın bilinen hayallerinden en büyüğü ölümsüzlüktür (Deli Dumrul)
- "Böyle yerlerden her geçişimde kendimi sinemada oturmuş film seyrediyor sanırdım. Şunu hiçbir zaman anlayamazdım: Bu güzel evlerde oturanlar neler yer, nasıl yatar, ne konuşur, giyimleri nasıldır?" (Püsküllü Deve)
- Tam yere ayak basacaktım ki...Orada eli sopalı bir çocuk duruyordu.Köpeğin birine saldırıyordu.Köpek ise acı acı inleyip duruyordu.O çocuktan korktum bir an.Onun bulunduğu yere inmek istemedim.Çok üzülmüştüm.Rüzgardan beni başka bir yere indirmesini diledim. Rüzgar dileğimi yerine getirdi.Beni bu pencereye doğru üfürdü.Senin elini görünce bana uzanmış bir dost eli olduğunu anladım. (Ah Masalı)
- Gözlerinin içi gülen bir çocuktu hep hatıralarımda Tanrıverdi. Sonunda onu mutlu gördüğüme çok sevinmiştim. (Kar Tanesinin Serüveni)
- Tahran'ın iki parçası vardır, ikisinin de özellikleri kendine göredir. Kuzey ve Güney. Kuzey temizdir. Ama Güney toz, duman, çamur ve pislik doludur, çünkü bütün eski püskü otobüsler bu bölümdedir. Bütün tuğla ocakları buradadır, bütün dizel kamyonlar buradan gelip giderler. Güneydeki yolların birçoğu toprak yollardır; Kuzey'in açık lağam kapaklarındaki pis, kokuşmuş su tepeden aşağıya, Güney'e akar. Sözün kısası Güney yoksul ve aç insanların yaşadığı yerdir, Kuzey'se zengin ve güçlülerin bölgesidir. (Püsküllü Deve)
- Düpedüz çirkindi. Ama sevgi dolu bir yüreği vardı... (Ulduz ve Kargalar)
- Cahilekî got, nazaneki bawer kir. Bir cahil söyledi,bilmeyen biri de inandı. (Guldesteyek Ji Çiroken Samed Behrengi)
- "...ışık ne denli cılız olursa olsun yine de aydınlıktır." (Ulduz Kız'ın Konuşan Bebeği)
- Dostça yaşamak varken, insanlar niçin kötülük yapıyordu? (Ulduz ve Kargalar)
- Şimdi Ali'ye bir turunç kabuğunun ölümü engelleyemeyeceğini anlatmam gerekiyordu ama inanın bu hiç de kolay olmayacaktı.. (Kar Tanesinin Serüveni)
- Kötülük yapanların, kendi mutluluklarını başkalarının çaresiz kılmakta bulanların, ekmeklerini başkalarını aç koyarak kazananların canını al... Git haydi! (Deli Dumrul)
- Ben biliyorum beni buraya getirmenizin nedenini. Bana bütün insanların ben ve babam gibi sokak köşelerinde aç ve sefil yatmadığını göstermek istediniz. (Bir Günlük Düş ve Gerçek)
- "Bu nasıl bir ülkedir ki 'sevgi masalı'nı bilen yok!" (Sevgi Masalı)
- "Neden hırsızlık yapıyorsun, Anne Karga ayıp değil mi? " Ayıp da ne demek? Ben ve yavrularım açlıktan ölsek o zaman ayıp, yazık, günah olmaz mı? Asıl ayıp, bir yerlerde yiyecek israfı varken yemek bulamamaktan ölmek yazıktır, ayıptır. (Ulduz ve Kargalar)
- Kayan yıldızları izlemek için pencereden gökyüzünü seyre daldı. (Ulduz Kız'ın Konuşan Bebeği)
- "İnsanoğlu çiğ süt emmiştir, vefa nedir bilmez." (Sevgi Masalı)
- ...içimdeki büyük ve sert çekirdeğim yepyeni bir yaşam yaratmayı düşünüp duruyordu. Yeni bir yaşam yaratmayı düşünen bu çekirdek bendim aslında. Çekirdeğim benden ayrı değildi ki... (Bir Şeftali Bin Şeftali)
- Elbette her kitabı okuyamazsınız. Her kitap bir kez okunmaya değer, diyenler vardır. Saçma bir sözdür bu. Dünyada o kadar çok güzel kitap var ki onların dörtte birini bile okumaya ömrümüz yetmez. Biz, çeşitli sorularımıza doğru yanıtları veren kitapları seçmeliyiz; nesneleri, olayları ve görüntüleri betimleyen; hem içinde yaşadığımız toplumu hem de başka ulusları bize tanıtan ve bize toplumdaki sorunları gösteren kitapları. Bize sadece hoşça zaman geçirten da yanıltan kitaplar okunmaya değmez. (Kel Güvercinci)
- Bir gün ölümle karşılaşacağım zaten; bu önemli değil. Önemli olan benim yaşamın veya ölümümün başkalarının yaşamını nasıl etkileyeceği... (Küçük Kara Balık)
- Çocuklar beni ne zaman yiyeceklerine karar vermeye çalışırlarken, hayatta her şeyin ne kadar çok değiştiğini ve bundan sonra da ne kadar çok değişeceğini düşünüyordum. Önceden ben toprak, su ve güneş ışığıydım,' diye düşündüm. Annem topraktan aldığı besinleri dallarının ucuna kadar getirdi. Sonra tomurcuklandı, çiçek sardı bütün dallarını. Ben de şekillenmeye başladım. Çekirdeğimi, etimi ve kabuğumu oluşturmak için annemden aldıklarıma güneş ışığını da kattım. Sulu, olgun bir şeftali olup çıktım. Nihayet Ali ile Polat beni yiyecekler. Böylece ben onların etlerinin, saçlarının ve kemiklerinin bir parçası olacağım. Bir gün onlar da ölecekler tabii ki. İşte o zaman bana ne olacak acaba?" (Seçme Eserleri)
Yorumlar
0 yorumYorum yazmak için tam sürüme geçin