Kitap Künyesi
Yazar: Patrick Ness
Çevirmen: Berke Kılıç
Orijinal Adı: The Rest of Us Just Live Here
Yayın Evi: Yabancı Yayınları
İSBN: 9786059585224
Sayfa Sayısı: 264
--reklam--
Biz, Ölümlüler Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti
Ya Seçilmiş Kişi değilseniz?
Ya zombilerle, ruh emici hayaletlerle ya da o mavi parlak gözlü, ölüm getiren, yeni çıkan şey her ne ise onunla savaşması gereken kişi değilseniz?
Ya sadece liseden mezun olmak, baloya gitmek ve birileri okulu tekrar havaya uçurmadan Henna'ya çıkma teklifi etmek isteyen Mickey gibiyseniz?
Çünkü bazen her hafta bir yenisi yaşanan krizlerden daha büyük sorunlar da vardır ve bazen sıradan hayatınızdaki sıradışı şeyleri keşfetmeniz gerekir.
Dağ aslanları en yakın arkadaşınıza tapıyor olsa bile.
Ödüllü yazar Patrick Ness'in bu cesur romanı bize, olağandışılığın farklı şekillerde karşımıza çıkabileceğini hatırlatıyor.
"Farklı, komik ve sevgi dolu bir hikâye. Kesinlikle kaçırılmamalı."
-Kirkus Reviews-
"Ness'in bilimkurgu romanı, uçarı fütürist fantezilerle dalga geçerken aynı zamanda sadece hayatta olmanın bile ne kadar önemli bir zafer olduğunu vurguluyor. Bu akıllarda kalıcı, duygusal ve okuru sık sık güldüren kitap kesinlikle başarılı olacak."
-Booklist-
"Zıpır esprileri sevenler ve alışılagelmiş hikâyeler yerine insanı düşündüren hikâyeleri tercih edenler, bu eşsiz ve zekice ele alınmış kurguyu takdir edecektir."
-School Library Journal-
--reklam--
Biz, Ölümlüler Alıntıları - Sözleri
- Terapiye ihtiyacı olmayan kimseye güvenmem
- Hepimiz bir şekilde yaralı değil miyiz ?
- "...her zaman seçebilirsin. her zaman." "hissetmemeyi seçemezsin," dedi henna. "ama nasıl davranacağını seçebilirsin."
- "...Kendimden nefret ediyorum Doktor Luther." "Ama benden yardım istemeye gelmeyecek kadar değil."
- Her şey her zaman bitiyor. Ama her şey her zaman başlıyor da.
- "gençlerin en büyük hataları, karanlığı ve dünyadaki zorlukları tek görenin kendileri olduğunu düşünmeleridir."
- "anksiyete de duygularımdaki tümör, öyle mi?" "hisler seniöldürmeye çalışmaz, en acılı olanları bile. anksiyete çok büyümüş bir duygu. aşırı şiddetlenmiş ve tehlikeli hale gelmiş."
- muhteşem bir karanlığa bürünmüş geceye doğru baktım. dünyanın benim olan kısmında, başka yerde görmediğim kadar çok yıldız vardı.
- ve babam onu öyle hayal kırıklığına uğratmıştı k bu onu tamamıyla boğuyordu.
- "hayat çok belirsiz mikey," dedi, sonra az önceki sözleri tekrar etti. "zaman kısıtlı."
--reklam--
Biz, Ölümlüler İncelemesi - Şahsi Yorumlar
Biz, Ölümlüler nedense içeriğini bilmememe rağmen çok ön yargılı olduğum bir kitaptı. Ama fuarda arkasını görüp okuyunca bir hayli sevmiş ve “bu tam benlik!” demiştim. Bunu dememin nedeni, yazarın ele alacağı konuyu çok güzel seçmesiydi. “Herkes seçilmiş kişi olmak zorunda değil.” Bu yazıyı görmem bile kitabı seveceğimi düşünmeme yetti çünkü ne bileyim, dünyayı kurtarmasa bile içlerinde kendimizi bulabileceğimiz güzel karakterler vardır diye düşünmüştüm. Ama beklediğim gibi olmadı. Kitabın başları tıpkı diğer kısımları gibi karmakarışıktı. Kitabın ilk yarısı hiçbir şey anlamadım. Sonları geçtim, başları cidden karmakarışıktı çünkü siz kitabı genç yetişkin türü bilerek okumaya başlıyorsunuz ama kitapta fantastik olaylar geçiyor ve siz bir bütünlük yakalamaya, bağlantı kurmaya, bu olaylar gerçek mi yoksa kitap içinde hikayeler mi diye düşünmeye başlıyorsunuz. Yani kısaca demek istediğim kitap çok yüzeyseldi. Vermek istediği mesajı iyi verebildiğini veya kitabın başarılı olduğunu düşünmüyorum çünkü düşününce cidden insana kattığı bir şey yok. En azından bana göre. İçerisine her şeyden biraz eklenmeye çalışılmış ama bu kitabı anlamsızlaştırmış ve karmaşıklaştırmış. Yani Kedi Tanrısı ne? Mavi ışık, indie çocuk olayı ne? Ölümsüzler ne? Bir okur yorumunu okudum ve kitabı gerçekten özetlemiş: “İndie çocuklar, Kedi Tanrısı gibi fikirler çok özgün ve insanı hemen kitaba ısıtan konular olsa da, yüzeysel anlatılmıştı ve bana göre, kitabın anlattığı belirli bir konu yoktu. Sanki yazarımız, aklında biriktirdiği bütün kahramanları bir kitaba toplamış gibi. Ama düşünün, Romeo, Nâzım Hikmet, Taylor Swift, Şrek, Keloğlan ve Joker, aynı kitabın konusu olabilir mi? Keloğlan ve Taylor Swift'in, Nâzım Hikmet ve Şrek'in paylaşabilecekleri nasıl bir ortak konu vardır ki? Karışık ve zevksiz gelir.” Cidden aynen böyleydi. Ayrıca şu indie çocuk muhabbeti de bana biraz gereksiz geldi. Kitabın sonu da saçma geldi. Bu kitaba dair her şey saçma geldi bana. 4 puanın tek nedeni de kitabın dilinin akıcı olması ve birkaç güzel alıntı olması. O kadar. Normalde çok okumak istiyorsanız okuyun derim ama bence bunu bir daha düşünün. (summer)
Tam benlik bir coming of age kitabı (comfort kitabım) psikolojik sorun desen var, dostluk var, kardeşlik var, aşk var, mommy/daddy issues var, e ana karakter de relatable daha ne isteyeyim. Kısa da zaten bir oturuşta bitirilir. Mis gibi kitap bence<3 (rivy)
Biz, Ölümlüler: Yazarın yazım dili Son ve Ötesi kitabına göre daha akıcı ve basitti ki kitabın çoğunluğu diyaloglardan oluşuyordu. Konuya gelecek olursak; Patrick Ness bu kitapta bize herkesin seçilmiş kişi olmak zorunda olmadığını ve seçilmiş kişi olmayan diğerlerinin de bir hayata sahip olduğunu göstermeye çalışmış. Evet işlenen konu bu; gerçi daha çok işlenemeyen konu bu olmuş. Kitap bir hayal kırıklığı mıydı? Hayır, değildi çünkü herhangi bir beklentiyle başlamamıştım kitaba. Sırf meraktan okumaya başladım ve birkaç saatte de bitirdim. Kitabın içindeki unsurlar, çoğu kişinin de dile getirdiği üzere, gerçekten çok yüzeysel işlenmiş; özellikle bu mavi ışık nedir, ne değildir pek anlayamadım. Fikirlerin güzel olduğunaysa katılıyorum. Yüzeysel işlenmesi benim için çok sıkıntı olmadı ve hatta öykü açısından daha makul bir yol olduğunu söyleyebilirim. (Bunun nedenini daha sonra açıklayacağım.) Patrick Ness zaten kitaplarında belirlediği yahut en azından vaat ettiği konuyu okuyucuya başarıyla aktarabilen ve ufak detaylara değinen, neyin ne olduğunu tam anlamıyla açıklayan bir yazar değil. Son ve Ötesi'nde de aynı mesele mevcuttu. Yani beni bunun şaşırttığı söylenemez lakin elbette ki şaşırtmamış olması bundan rahatsız olmayacağım anlamına gelmezdi. Olmadım. Peki neden? Mantıksal açıdan baktığımızda kitabın içinde iki öykü var; birisi Michael'ın başından geçen, diğeri ise aslında ana karakterler olması gereken karakterlerin başından geçen ve "ölüm kalım meselesi." diye tesmiye ettiğimiz öykü. (Hani şu dünyanın geleceği söz konusu falan olur ya... Hah, işte ondan.) Biz o "ölüm kalım meselesi"ni okumak yerine yan karakterlerin- genelde sadece olaydan etkilenen ve hiçbir şey yapamadıklarından mütevellit olanlara seyirci kalan yan karakterlerin, hatta filmlerde figüran diye adlandırdığımız o yan karakterlerin- hayatlarını ve olaylara bakış açılarını okuyoruz. Ki bence en büyük hata buradaydı. Eğer amaç yan karakterlerin bakış açısını bize yansıtmaksa olayların biraz daha onların kulağına gitmesinin sağlanması hem öyküyü derinleştirir hem de okuyucuya daha zevkli bir okuma süreci sunardı fakat Patrick Ness, "Bu karakterler, bu 'ölüm kalım meselesi'nden olabildiğince uzak kalsın." diye düşünmüş olacak ki üç-beş reaksiyondan ve ufak tefek mevzulardan başka bir şey görmüyoruz kitapta. Bu da kitabı sıkıcı yapan en büyük unsurlardan biriydi bana kalırsa. Tamam. Karakterlerin normal hayatlarının işlenmesi ve şu klişe süper kahramanlı, seçilmiş kişili kitapları ve filmleri düşündüğümüzde olaylara yabancı kalmaları mantıksız değil. Fakat bunun kitabı daha "boş" kıldığı gerçeği de reddedilemez. Ayrıca gerçekten karışık işlenmişti mevzu. Ben sonlarına doğru çaktım olayı ve sevdim de. Böyle olayların dışında kalmak ve ona, buna, şuna ne olacak diye meraklanmamak değişik bir tecrübeydi benim için. Dünya tehlikede ama biz ergenlerin aşk meselelerini ve bazı sorunlarını okumakla falan meşgulüz. Bu kısmı beni en çok cezbeden yerdi yüksek ihtimalle. Karakterlerde bir derinlik yaratma çabasının olduğunu görebildim ama becerememiş gene Patrick Ness. Mike'ın o kadar Henna'ya deli olduğunu söylemesi ve haddine olmamasına rağmen sürekli onun için saçma bir kıskançlık duyması üzerine gelen "Arkadaşken daha iyiyiz biz," tadındaki tümce pek olmamış tutarlılık açısından sanki. Jared ya da Nathan ile de arasında bir şey olmasını beklemedim değil ana karakterin. Bu arada temasının LGBTQ+ olmadığını ve kitapta bunun üzerine çok düşülmediğini belirtmekle beraber az biraz LGBTQ+'ye yer verdiğini de söylemeliyim kitabın. Son düşüncelerime gelecek olursak; boş gibi ama boş da diyemeyeceğim bir kitaptı. Sardı mı? Sardı, yalan yok. Tavsiye eder miyim? Bence sizi çok etkileyecek olmamasına ve derinlikten yoksun olmasına rağmen kahramanların, seçilmişlerin gözünden değil de kimsenin önemsediği, gerekmedikçe dikkat bile etmediği o güruhun gözünden bir şeyler okumak hoşunuza gidebilir. Yine de siz okurken çok bir şey beklemeyin; böyle keyfine, hiçbir şeyi kafaya takmadan okursanız ortada pek bir sorun kalacağını düşünmüyorum zira ben aynen öyle yaptım. Saygılar. (thereader)
--reklam--
Biz, Ölümlüler PDF indirme linki var mı?
--reklam--
Patrick Ness - Biz, Ölümlüler kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Biz, Ölümlüler PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.
Kitabın Yazarı Patrick Ness Kimdir?
Ödül kazanmış bir romancı ve The Cras of Henningtoh ve Topics Obout Which I Know Nothing isimli iki önemli bilim kurgu kitabının yazarıdır. Yazar 2009 yılında Costa Çocuk Kitapları Ödülünü kazanmış, 2009 Booktrust Gençlik Kitapları Ödülü, Yılın Gençlik Kitabı Ödülü ve 2010 Carnegie Ödülü’ne aday gösterilmiştir.
--reklam--
Patrick Ness Kitapları - Eserleri
- Canavarın Çağrısı
- Biz, Ölümlüler
- Son ve Ötesi
- Umut Bıçağı
- Sorgu ve Sır
- İnsan Denen Canavar
- Gökyüzümüzdü Okyanus
- Hakkında Hiçbir Şey Bilmediğim Şeyler
- Release
--reklam--
Patrick Ness Alıntıları - Sözleri
- Şeytanı hayal edersen, şeytanı yaratırsın. (Gökyüzümüzdü Okyanus)
- Çünkü ölmeden önce de mümkündür ölmek. (Son ve Ötesi)
- "Kız arkadaşının hiç çenesini kapattığı oluyor mu Harold?" "Bana Harold deme." Monica çocuğun omzuna vuruverdi. "Cümlenin hoşuna gitmeyen kısmı o muydu?" (Son ve Ötesi)
- ... hatasını bilip de hiçbir şey yapmayan en kötüsüdür. (İnsan Denen Canavar)
- Terapiye ihtiyacı olmayan kimseye güvenmem (Biz, Ölümlüler)
- Ne çeşit yeni şeytanlar yaratabileceğimizi kim bilebilir ki (Gökyüzümüzdü Okyanus)
- Herkesin sandığından daha zekidir, sürekli sinirlerinin tepesinde olmasının nedeni de bu. (Son ve Ötesi)
- "Hikayeler önemlidir, dedi canavar. Eğer içlerinde gerçeği barındırıyorlarsa, her şeyden daha önemli olabilirler..." (Canavarın Çağrısı)
- "Kimse senin için bir şey yapmıyor. Eğer sen değiştirmezsen hiçbir şey değişmiyor." (Umut Bıçağı)
- Ve sonra o bir yerlerde bensiz yaşamaya başladığı hayatına kaldığı yerden devam etmek üzere gitti ve geriye ben ve kırık kolum kaldık. (Sorgu ve Sır)
- İnsan dediğin dururken, kimin şeytana ihtiyacı vardır ki? (Gökyüzümüzdü Okyanus)
- "Bazen insanlar en büyük yalanı kendilerine söylemek zorunda kalırlar." (Canavarın Çağrısı)
- "gençlerin en büyük hataları, karanlığı ve dünyadaki zorlukları tek görenin kendileri olduğunu düşünmeleridir." (Biz, Ölümlüler)
- Kendi korkularını bir yana bırakıp yaşamama izin vermen, merhametin de ötesinde bir şey. (Gökyüzümüzdü Okyanus)
- muhteşem bir karanlığa bürünmüş geceye doğru baktım. dünyanın benim olan kısmında, başka yerde görmediğim kadar çok yıldız vardı. (Biz, Ölümlüler)
- Bunu onlara ödetecektim. Bunu omlara öyle bir ödetecektim ki, hesap defterlerinde yeterince insan kalmayacaktı. (Gökyüzümüzdü Okyanus)
- Ve bunun üzerine içimde şaşırtıcı bir boşluk hissediyorum. Çünkü nefret ettikleriniz bile gittiğinde içinizde bir boşluk bırakırlar. (İnsan Denen Canavar)
- "Bizi biz yapan seçimlerimizdir." (Sorgu ve Sır)
- "...Kendimden nefret ediyorum Doktor Luther." "Ama benden yardım istemeye gelmeyecek kadar değil." (Biz, Ölümlüler)
- Cehennem dedikleri bu muydu? Tek başınıza ve sonsuza dek en kötü hatıranızda öylece kısılıp kalmak mıydı? (Son ve Ötesi)
Yorumlar
0 yorumYorum yazmak için tam sürüme geçin