Kitap Künyesi
Yazar: Aleksandr Puşkin
Çevirmen: Özcan Özer
Yayın Evi: Türkiye İş Bankası Yayınları
İSBN: 9786053605843
Sayfa Sayısı: 97
Boris Godunov Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti
Aleksandr Puşkin (1799-1837): Otuz sekiz yıl süren kısa hayatı, komploya çok benzeyen bir düelloyla son bulduğunda Puşkin şiirleri, romanları, öyküleri ve oyunlarıyla çoktan 19. yüzyılın ve Rus Edebiyatının öncü yazarlarından biri olmuştu. Puşkin Shakespeare'in tarihi oyunlarından etkilenerek yazdığı Boris Godunov tragedyasında insanın iktidarla ilişkisini gayet yalın, gerçekçi bir şiir diliyle aktarmaktadır. Puşkin'in 1825 yılında sürgündeyken yazdığı oyun, sansür dolayısıyla ve sahnelenmesinin güç olduğu düşünüldüğünden ancak ölümünden sonra 1865'te sahnelenebilmiştir. Daha sonra pek çok kez başarıyla sahnelenen oyun, Musorgski'nin aynı adlı operasına da esin kaynağı olmuştur.
Boris Godunov Alıntıları - Sözleri
- Ah! Bu dünya dertleri arasında hiç, Ama hiçbir şey avutamaz bizi. Belki bir tek vicdan... Eğer tertemizse vicdan, Kötülüğü, iftirayı rahatça ezer. Fakat ufak da olsa bir leke varsa vicdanda, İşte o zaman felaket! Ruh tutuşur, yürek zehirle şişer, Sitemler çekiç darbesi gibi iner kulaklara, Mide bulanır, baş döner, Ve gelir gözlerin önüne kan içindeki çocuklar... Ne iyi olurdu kaçmak ama yer mi var kaçacak? Korkunç! Ah perişandır hali, vicdanı temiz olmayanın.
- Dünya malından başka bir şey düşünmüyorlar, Ruhlarının kurtuluşu için Kılını kıpırdatmıyor kimse.
- Ne çok keder, ne çok sıkıntı dolu Şu zavallı hayatımız! Günler gelip geçiyor ama Görülen, işitilen hep aynı.
- Kabul et dostum, artık her şey daha bir sönük.
- Ve ben bu karanlık gecede ne uzun bekledim seni!
- "Ne çok keder, ne çok sıkıntı dolu Şu zavallı hayatımız! Günler gelip geçiyor ama Görülen, işitilen hep aynı."
- Ne çok keder, ne çok sıkıntı dolu Şu zavallı hayatımız! Günler gelip geçiyor ama Görülen, işitilen hep aynı..!
- ŞUYSKİ … “Övünmek gibi olmasın ama, Beni hiçbir ceza korkutamaz aslında. Korkak değilim, ama aptal da değilim. Boş yere ipe çekilmek de Hiç bana göre değil.”
- BORİS “Ey yüce patrik, ey boyarlar; Yüreğim apaçık karşınızda: Büyük bir korkuyla, itaatkârca Kabul ediyorum saltanatı. Öylesine ağır ki yüklendiğim görev! Kudretli İvan’ların yerine geçiyor Ve bir melek kadar masum Çay Fyodor’un tahtına çıkıyorum.”
- Korkak değilim, ama hiç aptal da değilim.
- “Durum korkunç, en iyisi susmak.”
- “Benim tek mutluluğum, senin aşkın.”
- Günler gelip geçiyor ama Görülen, işitilen hep aynı: Gündüzleri esneye esneye dolanır durur, Yapacak bir şey kalmayınca da yatarsın...
Boris Godunov İncelemesi - Şahsi Yorumlar
800'lerde birçok Rus kavmi Doğu Avrupa'da yaşarken Varyaglar olarak bilinen Vikingler, anavatanları Norveç'ten yola çıkarak Rusya topraklarına, Astrahan'a kadar, ticaret için gelmişlerdi. Ruslar, Rurik adında bir Varyag'dan Rusların lideri olmasını ve parça pinçik olan kavimlerini birleştirmesini istediler. Bu istek Rurik tarafından kabul edildi ve yeni başkent Novgorod'da yerine getirilmeye başlandı. Rurik'in oğlu Oleg, babasından devraldığı topraklarda Kiev Knezliğini kurdu ve yeni başkenti devlete adını veren Kiev şehri olarak belirledi. Rurik hanedanı, ülkeyi 700 yıl yönetti. Moğol işgallerine rağmen sona ermeyen hanedan, kudretli yöneticileriyle Rus halkının yüce sevgisini kazanmıştı. Çarlık sistemini başlatan Korkunç İvan'ın iki çocuğu vardı: İvan Çareviç ve Fyodor Çareviç. Tahta İvan layık görülse de kazaren babası öldürdüğünden onun yerine 1. Fyodor geldi. Genç Çar veliahtsız ölünce Rurik hanedanı sona erdi. (Daha sonrasında Rurik kanından bir çocuk daha doğacak: Dimitri Çareviç.) Hanedan krizinin önüne geçmek için Korkunç İvan'ın danışmanı Boris Godunov Çarlığa getirildi. Halk Rurik kanından bir hükümdar istiyordu. Boris Godunov, yaptığı reformlarla, hayırlarla bile sempati kazanamadı. Boris Godunov'un sıkıntılı bir dönemde tahta geçişi, Boris tarafından öldürtülen Dimitri Çareviç'in bir akranı olan Grigori'nin işine gelir. Dimitri olduğuna Polonyalıları inandırır ve ayaklanmayı başlatır. Krakow'dan yola çıkan düzmece Chernigov'da fitili yakar, şehrin yakınında Novgorod-Severski'de bir meydan muharebesine girer. Daha sonra Kursk şehrine yakın Sevsk ve Rılsk şehirlerinde savaşırken Ukrayna sınırındaki Putivl'de Çar'ı tehdit eder. Voronej'i ele geçirdikten sonra Boris ölür, yerine oğlu geçer, ancak nafile: Dimitri kan dökmeden Tula ve Moskova'yı alır. Taht artık bir sahtekara aittir. "Övünmek gibi olmasın ama/beni hiçbir ceza korkutamaz aslında./Korkak değilim ama aptal da değilim./Boş yere ipe çekilmek de/hiç bana göre değil." (Sf. 3) Vorotinsky ve Şuyski gerçekten taht hırsı yaşamıyor ancak Boris Godunov'un sebep olduğu vaziyetten hoşnutsuzlar. Halkın çarı gerçekten sevmediği bariz. Hanedan bittiğinden yönetecek adam yok diye hep bunlar. Anne çocuğunu zorla ağlatıyor hatta birileri soğan mı sürsek gözümüze diye alaya bile alıyor. "Çar katilini kendimize hükümdar yaptık." (Sf.16) Gerçek dimitri ivanoviç daha 8 yaşında Boris Godunov tarafından öldürtüldü. Yani düzmece Dimitri'nin yalan olduğu çok bariz aslında. Yedi yaşındaydı./(O zamandan bu yana on... Yok daha fazla:/Neredeyse on iki yıl);/Yaşasa seninle akran olacak. (Sf. 17) Aslında ruhban sınıfı da Boris Godunov'un hareketlerinden rahatsız. Onlar da Rurik hanedanına mensup bir hükümdar istiyor, tıpkı halk gibi. Peder Pimen bizim Grigori'ye alttan alttan fitneyi veriyor. Ah Litvanya bize savaş açsa!/Hemen sarılıp kılıcıma giderdim onlara karşı savaşa./Ya da dirilip mezarından Çareviç ve haykırsa bize:/"Çocuklarım, sadık kullarım, neredesiniz?"/Boris'i, benim katilimi kovun,/Yakalayın düşmanımı, bana getirin!.." diye./ (Sf. 19) diyen ateşli Godunov karşıtı evladımızı, kötü bir keşiş "Sen veliahtın akranısın.../yeterince kurnaz ve dayanıklıysan.../ Anlıyor musun?" (Sf. 19) diyerek düzmece Dimitri olmaya ikna etmeye çalışıyor. Soyluların ve halkın aptallığından faydalanmasını tavsiye ediyor. Şimdiki Hristiyanlar pek cimri olmuş./Parayı pek sevdiklerinden,/herkes kendine saklıyor; Tanrı'ya bile vermek istemiyorlar. (Sf. 29) Puşkin hem iyi bir Hristiyan imaji çiziyor hem de Gavriliada poeması gibi hristiyanlıkla dalga geçiyor. Tanrı'ya para mı verilir, sanki ihtiyacı var da, sizi dolandırıcılar der gibi. Aynı zamanda çarlık bürokrasisi de iyi işlemiyor. Kaçan karakter Grigori Otrepyev, ancak nöbetçi, bir takma ad olan Grişka Otrepyev diyor. Nasıl bulabilir ki Grigori'yi bunlar? Sonra Grigori, yazılı emri sesli okurken Grigori Otrepyev'i görüyor ama nöbetçinin dediği gibi asılma olayı falan yok. Nöbetçi, "Yanlış, her şeyin yazılması gerekmez." diyor. Yani bürokraside keyfe göre ceza kesme hala devam ediyor. Grigori'nin rahip.Varlaam'ı suçlama denemesi elinde patlıyor ve onun suçlu olduğu anlaşılıyor. Gayet kaliteli ve komik bir sahneydi. Şunu bil ki ne kral, ne papa, ne de soylular bakıyor/ Söylediklerimin doğru olup olmadığına./Dimitri olmuşum, olmamışım, onlara ne?/Ben kargaşa için, savaş için bir bahaneyim./Onlara da biri bu lazım zaten. (Sf. 66) Çıkarcılık da apaçık gözler önüne seriliyor. Haklı da. İsveç ve Polonya zaten savaşa hazırlanıyordu. Halk, Boris'in zulmünden kurtulmak istiyordu; Dimitri'nin emrindeki adamlar, para ve ayrıcalık için onu destekliyordu; aşık olduğu Marina, Çariçe olmak için onun yanında duruyordu; Şuyski ve A. Puşkin, ismen bile olsa Rurik hanedanından birini görmek için resmiyette olmasa da destekliyordu. Hal böyleyken Dimitri'yi gerçekten seven yoktu, ancak o Çar olduktan sonra bunların hiçbir önemi yoktu. Zira diğerleri bir avuç para alacakken Dimitri koskoca bir ülkeyi alacaktı. Sayfa 77 ve 78'de bulunan meczup Nikola, deli ve zavallı olsa da Boris Godunov'a "Veliahtı öldürttün!" (yani 7 yaşındayken öldürülen Dimitri'yi) ve "çocuk katili bir Çar'a dua etmem" diyor. Puşkin'in kardeş katli ve Çarlık sistemine karşıtlığının sembolü gibi bu karakter. Kitapta bazı bölümlerin ya da dizelerin sansürlendiğini görüyoruz. Ancak bu sahne düpedüz hakaret içeriyorken nasıl oluyor da ilk basında izin veriliyor çok merak ediyorum. Tarihi çok iyi bilmek gerek. Öbür türlü okunsa da tam anlaşılamayacak bir başyapıt. cerenerpek KediMagneti distopikokur (Enis)
Aleksandr Puşkin'in 1825 yılında sürgündeyden, Shakespeare'in tarihi oyunlarından etkilenerek yazıp 1831 yılında yayımlanan ustalık eseri Boris Godunov, 25 sahnelik bir trajedi oyunudur. Daha önceki yıllarda bazı sahneleri eksik olarak yayımlanan oyun, günümüzde son haliyle sansürsüz ve eksiksiz olarak basılmıştır ki bence de iyi olmuş. Çünkü çıkarılan bölümler olayların gidişatı ve bağlamı açısından bence önemliydi. Oyun, sansür dolayısıyla ve sahnelenmesinin güç olduğu düşünüldüğü için, ancak Puşkin'in ölümünden sonra 1865'te sahnelenmiş. Daha sonra pek çok kez başarıyla sergilenen oyun, Musorgski'nin aynı isimli operasına da ilham kaynağı olmuş. Oyunda; 1598-1605 yılları arasında, 7 yıl Rus çarı olarak hüküm süren Boris Godunov'un çarlığa geliş süreci ve sonrası anlatılmaktadır. Kitapta anlatılan dönem ve atmosfer kadar konunun ilerleyişi de daha başından itibaren sizi içine çekiyor. Oldukça hareketli geçen oyundan kopamıyor ve sonunu merak ettiğiniz için elinizden bırakamadan kitabı bitirmiş oluyorsunuz. Bu okuduğum 2. tiyatro oyunuydu ve oyun okumalarını çok sevdiğim için kesinlikle devam etmeyi düşünüyorum. Kitapla kalın... (Nihal Yurtseven)
Entrika, mistisizm ve yalın, gerçekçi şiir diliyle karşınızda edebiyat tarihinin kuşkusuz en önemli isimlerinden biri; Aleksandr Sergeyeviç… Boris Godunov’u neden bu denli sevdiğimi açıklamam zor. Sanırım Modest Musorgski’nin Puşkin’den ilham alarak bestelediği ve Rus müzik tarihinde bir başyapıt olarak yerini alan aynı isimli operasını da bu dönemde incelemem pek tabii esere olan sevgimi arttırdı. Yazıma başlarken mistisizmden bahsetmeme rağmen bu eserde okuyucuların yazarın “Maça Kızı” hikayesindeki mistisizmi bulamayacaklarını belirtmek isterim. Puşkin bu sefer Rus halkının mistik olaylara inanışındaki yatkınlığı ve bir kısmın da asla inanmamalarına rağmen olayları istedikleri yönde ilerletmek adına bu durumu sorunsuzca kabullenişlerini gözler önüne seriyor. Entrika ise tamamıyla bu tarihi olayın cömertliğinden. Yalnız Puşkin’i cezbettiği aşikar! Gerek operanın gerekse Puşkin’in sansürler nedeniyle ancak ölümünden sonra sahnelenebilmiş olan oyununa belki de konusu itibariyle Türk dinleyicisi ve okurunun ilgisinin düşük olduğunu fark ettim. Ama bence yine de bu iki dahinin eserlerine şans vermeye değer olduğunu düşünüyorum. (İlayda Aydın)
Kitabın Yazarı Aleksandr Puşkin Kimdir?
Aleksandr Puşkin (Rusça: Алекса́ндр Серге́евич Пу́шкин; 6 Haziran 1799 - 10 Şubat 1837), Rus şâir ve yazar. Rusya'nın "ulusal şâir"i ve modern Rus edebiyatının kurucusu olarak kabul edilir.
Yaşamı
Aleksandr Sergeyeviç Puşkin, 6 Haziran 1799'da Moskova'da doğdu. Babası Sergey Lvoviç Puşkin, soylu bir ailenin ilk çocuğudur. Annesi Nadejda Osipovna Hannibal'in büyük dedesi Etiyopyalı Abraham Petroviç Hannibal, Rus Çarı I. Petro'nun vaftiz oğlu ve çarlık ordusunda seçkin bir subaydı. Puşkin, soylu bir ailenin üyesiydi. Annesi ve babası eğitimli insanlardı. Puşkin, ilk bilgilerini Fransız mürebbiyelerden edindi. Henüz sekiz yaşındayken Fransızca ve Rusça öğrenmişti. 11 yaşına geldiğinde özgürlükçü ve hicivci yazarlarını beğendiği Fransız edebiyatından etkilenerek Fransızca şiirler ve güldürüler yazmaya başlamıştı.
Döneminin tanınmış şair ve yazarları, Puşkin'in evine gelip gidenler arasındaydı. Ancak hiçbiri geleneksel Rus masalları anlatan, Rus türküleri söyleyen dadısı kadar Puşkin'i etkilememiştir. Yaşlı dadısı Arina'nın anlattıklarının, Puşkin'in çocuk rûhunda önemli izler bıraktığı düşünülmektedir. İleride Rus halk şiiriyle, masallarla, konuşma dilinin deyimleriyle ve anlatım özellikleriyle tanışıklığını dadısın ve anneannesi Mariya Hannibal'a borçludur.
Şiire başlaması
Puşkin, on iki yaşına geldiğinde, aristokrat aile çocuklarına yönetime hazırlamak için Rus Çarı I. Aleksandr'ın Tsarskoye Selo'da (Çarın yazlık köyü) açtırdığı okula yazdırıldı ve bu okuldaki altı öğrenim yılı boyunca, tıpkı okulun diğer öğrencileri gibi, Petersburg'a gitme izni verilmeden dış dünyadan kopuk bir şekilde eğitim gördü.
Şairlik yeteneğiyle arkadaşları arasında sivrildi. İlk şiiri "Şair Dost'a" (1814) Nikolay Karamzin'in Avrupa Habercisi dergisinde yayımlandı. Puşkin'in lise yıllarında yazdığı şiirlerinde gerçekçilik eğilimi açıkça göze çarpmaktadır. O dönem şiirinde kullanılmayan kaba ve gündelik sözcükleri kullandığı şiirleriyle Gavrila Derjavin'in dikkatini çekmeyi başardı.
Artık ünlü bir şair sayılmaya başlayan Puşkin, Çar Köyü Lisesi'ndeki eğitimini 1817'de tamamladıktan sonra Petersburg'a giderek Dışişleri Bakanlığında çalışmaya başladı. Bu arada birçoğu yasaklanan özgürlükçü şiirleri ve taşlamaları, bu sıralarda halk arasında yayılmıştır. Rus edebiyatında ilk kez, şiir halk tarafından hayranlıkla karşılanmıştı.
Puşkin, bu sırada Rus Çarı I. Aleksandr tarafından Kafkasya'ya tayin edildi ve burada ünlü Kafkas Esiri ve Bahçesaray adlı destanlarını yazdı. Gerçeği olduğu gibi aktarmayı tercih eden Puşkin'in eserlerinde ne klasik şiirin kuralcılığı, ne de Romantizm'in etkileri belirgin bir şekilde öne çıkıyordu.
Sürgün yılları
Kafkasya'dan dönen Puşkin'in Rusya'daki askeri yönetime karşı oluşundan dolayı dört yıl süreyle başkente girmesi yasaklandı ve ailenin sahip olduğu Mihaylovskoye köyünde yaşamak zorunda bırakıldı. Hükûmet tarafından oğlunu gözetim altında tutmakla görevlendirilen babası da görevini yerine getirmişti.
Yirmi dört yaşındaki Puşkin, bu sürgün döneminde, yedi yıl sonra tamamlayacağı Yevgeni Onegin adlı romanını yazmaya başladı. Çingeneler, Peygamber ve Boris Godunov adlı önemli eserlerini de yine bu sürgün yıllarında yazdı. Bu yıllarda ülkesinde süregelen özgürlük mücadalesi dışında Yunan İsyanı ve İspanya ile İtalya'daki mutlakıyet karşıtı hareketleri yakından takip etti.
1820-1824 yılları arasındaki sürgün döneminden sonra Rus Çarı I. Nikolay tarafından Moskova'ya çağrılan genç şairin kaleminden çıkan her şey, artık çarın sansüründen geçecektir. Polis baskınları ve aşk serüvenleri ise Puşkin'in yaşamının ayrılmaz parçaları olmuştu.
Evliliği
Puşkin, bir baloda yüksek rütbeli ve emekli bir memurun kızı olan Natalya Gonçarova ile karşılaştı ve bu genç kıza aşık oldu. Puşkin, Natalya'ya evlenme teklif etti; Natalya ise şairin evlenme teklifini belirsiz bir tarihte cevaplamak üzere cevapsız bıraktı. Puşkin, bu durum karşısında umutsuzluğa kapılmış ve Moskova'dan uzaklaşmak istemişti. Bu nedenle, 1829'da, bir gözlemci olarak Rus ordusuna katıldı ve Osmanlı topraklarına geldi. Sonradan yazdığı "Erzurum Yolculuğu" adlı eserinde seyâhat izlenimlerini anlatan Puşkin'in, daha başka birçok eserinde de Erzurum'dan aldığı esinlerin izlerini bulmak mümkündür.
Moskova'ya dönen Puşkin, Natalya'ya evlenme teklifini yineledi. Uzun çekişmelerden sonra Natalya'nın ailesini de ikna etmeyi başardı ve sonunda nişanlandılar. Bu evliliği istemeyen Natalya ise bu duruma kayıtsız kaldı. Natalya'nın bu olumsuz tutumu, ilişkilerinin sonuna kadar da bu şekilde devam etti.
Puşkin'in eşi Natalya Gonçarova
Bitmek bilmeyen soruşturmalar ve yasaklamalar yüzünden rahatsız olsa da, Puşkin yazmaya devam etti. Yevgeni Onegin, Don Juan, Veba Sırasında Ziyafet gibi manzum trajedyalarını ve Dubrovski, Maça Kızı gibi önemli eserlerini bu dönemde kaleme aldı. Gogol ile olan arkadaşlığı da bu döneme rastlamaktadır. Öyle ki, Gogol'a ünlü Ölü Canlar romanını yazma fikrini Puşkin'in verdiği söylenmektedir.
Ölümü
Bu dönemde hayatına George Charles d'Anthès adında biri girdi. Puşkin, kendisine yazılan birkaç imzasız mektup aracılığıyla, d'Anthès adındaki bu Fransız'ın karısı Natalya Puşkin'e kur yaptığını öğrendi. 1837'de d'Anthès'i düelloya çağırdı. 27 Ocak 1837'de St.Petersburg yakınında Kara Dere'nin bir köşesinde düellonun yapılmasına karar verildi. Puşkin'in şâhidi arkadaşı Danzas'tı. Düelloda kullanacağı silahı almak için gümüşlerini sattığı iddia edilmektedir.
Düelloda Puşkin tarafından omzundan yaralanan d'Anthès, Puşkin'i karnından yaralamayı başardı. Büyük bir soğukkanlılıkla iki gün boyunca can çekişen Puşkin, şubat ayında bir öğleden sonra hayata gözlerini yumdu.
Şâirin ölüm haberi duyulunca evinin önünde toplanan halk, Yevgeni Onegin'in son baskısını tüketti. Şairin ölümü üzerine başlayan huzursuzluk, neredeyse hükümete karşı bir ayaklanma noktasına geldi. Olayların kontrolden çıkmasından çekinen polis, bir gece yarısı şairin tabutunu gizlice kiliseden aldı ve Mihaylovskaya köyüne götürerek toprağa verdi.
Hakkında Gogol'un “Puşkin, olağanüstü bir olaydır.” ve Dostoyevski'nin de daha mistik bir tavırla “Puşkin, bize gelecekten haber veren bir ermiştir.” dediği Puşkin, modern Rus edebiyatının oluşmasına en büyük katkıda bulunan edebiyatçı olarak kabul edilir. Puşkin, klasik Batı edebiyatını ve Rus halk ruhunu sentezleyerek, Rus edebiyatında “gerçekçilik akımı”nı başlatan öncü bir isim olmuştur.
Aleksandr Puşkin'in düello günü uğradığı son yer, Peterburg Nevski Prospekt'de Wolf's şekercisidir (şimdiki Cafe Litteraturnia). Bu cafede Puşkin'in balmumundan bir heykeli bulunmaktadır.
Eserleri
Ruslan i Lyudmila – Ruslan ve Ludmila (1820) (şiir)
Kavkazskiy Plennik – Kafkas Esiri (1822) (şiir)
Bakhchisarayskiy Fontan – Bahçesaray Selsebili (1824) (şiir)
Tsygany, – Çingeneler (öyküsel şiir) (1827)
Arap Petra Velikogo – Büyük Petro'nun Arabı (tarihsel roman, bitirilmemiş) (1828)
Poltava (1829)
Küçük Trajediler (1830)
Boris Godunov (1825) (dram)
Papaz ve uşağı Balda'nın hikâyesi (1830) (şiir)
Povesti Pokoynogo Ivana Petrovicha Belkina – İvan Petroviç Belkin'in hikâyesi (5 kısa hikâyeden oluşur: Atış, Kar Fırtınası, Cenazeci, Menzil Müdürü ve Bey'in Kızı) (1831) (düzyazı)
Çar Saltan Masalı (1831) (şiir)
Dubrovsky (1832-1833, yayınlandı1841, roman)
Prenses ve 7 Kahraman (1833, şiir)
Pikovaya Dama – Maça Kızı (hikâye) (1833) daha sonra operaya uyarlanmıştır.
Altın Horoz (1834, şiir)
Balıkçı ve Altın Balığın Hikayesi (1835, şiir)
Yevgeni Onegin (1825-1832) (şiirsel roman)
Mednyy Vsadnik – Bronz Süvari (1833, şiir)
Yemelyan Pugachev isyanının Tarihi (1834, düz yazı)
Kapitanskaya Dochka - Yüzbaşının Kızı (1836, düz yazı)
Kirdzhali – Kırcali (kısa hikâye)
Gavriiliada
Istoriya Sela Goryukhina – Goryukhino Köyü'nün Hikayesi (bitirilmemiştir)
Stseny iz Rytsarskikh Vremen – Şövalye Hikayeleri
Yegipetskiye Nochi – Mısır Geceleri (kısa şiirsel hikâye, bitirilmemiştir)
K A.P. Kern – AP. Kern'ne (şiir)
Bratya Razboyniki – Haydut Kardeşler (oyun)
Graf Nulin – Kont Nulin
Zimniy vecher – Kış akşamı
Puşkin'in birçok eserini filolog Metehan Mollamehmetoğlu Türkçeye çevirmiştir.
Aleksandr Puşkin Kitapları - Eserleri
- Yüzbaşının Kızı
- Seviyordum Sizi
- Bakır Atlı
- Aşk Şiirleri
- Maça Kızı
- Dubrovski
- Gizli Günce
- Boris Godunov
- Poemalar
- Erzurum Yolculuğu
- İstasyondaki Görevli
- Çingeneler
- Byelkin'in Öyküleri
- Öyküler
- Ruslan ve Ludmila
- Büyük Petro'nun Arabı
- Pugaçev İsyanının Tarihi
- Seçme Yazılar
- Bütün Öyküler, Bütün Romanlar
- Küçük Tragedyalar
- Yevgeni Onegin
- Bahçesaray Çeşmesi
- Mısır Geceleri
- Bütün Eserleri 2
- Çar Sultan
- Balıkçı ve Altın Balık
- Qızıl Xoruz
- Düello
- Qafqaz əsiri
Aleksandr Puşkin Alıntıları - Sözleri
- "Umudun sadece gölgesi bile kalsa, Tanrı aşkına, vazgeçmeyin." (Dubrovski)
- …huzur arıyordu, Uyuşukluk ve keder bitirmişti onu (Ruslan ve Ludmila)
- Şiirlerle ne anlatıyoruz ona? Gerçek en değerli şey bana. Düşünmeden derim : şirinsin herkesten Hep aynı şeyi söylerim ben. (Aşk Şiirleri)
- "Bir şairle karşılaşmak her zaman hayırlıdır. Şair, dervişin kardeşidir. Onun ne vatanı vardır ne de dünya nimetlerinde gözü." (Erzurum Yolculuğu)
- "İntikamdan, delilikten vazgeçer gibi vazgeçtim." (Dubrovski)
- Bir tek aşktır soğuk ömrün neşesi, Bir tek aşktır acısı kalplerin: Bir anlık mutluluktur hediyesi, Oysa acısı dinmez çilelerin, Yüz kez daha mutludur gençliğinde O ânı havada yakalayabilen. Giz dolu bir mutluluğun önünde Çekingen güzelliğiyle boyun eğen. (Aşk Şiirleri)
- Kitaplarımı kıskanırım ve okunması için herhangi birine vermekten hoşlanmam. Kütüphanem benim haremimdir. (Gizli Günce)
- Hüzünlüyüm, Nina: Yolum can sıkıcı... (Seviyordum Sizi)
- Ve tanıdım aşkı tüm benliğimle, Göksel sevinciyle Ve acı veren kederiyle…. (Ruslan ve Ludmila)
- Ama n'eylersin ki, bende Böyle bir güç yok, biliyorum; Karar alındı: ferman sizde, Kadere teslim oluyorum. (Aşk Şiirleri)
- Derin saygının yerini üstünkörü nezaket almıştı. (İstasyondaki Görevli)
- "Gençlerin bağışlayacakları en son şey cesaretsizliktir. Gençler cesareti bütün insan erdemlerinin en başta geleni ve her kusurun mazereti olarak görürler." (Öyküler)
- Ahlâk, eşyanın doğasındadır. (Yevgeni Onegin)
- Nice aceleci olursan ol, Bir aşk randevusuna bile, Ve nice hayale dalarsan dal, Saklanıp gizleyerek kalbinde, Onunla buluştun mu, çekingen Durursun, elinde değil işte... (Aşk Şiirleri)
- ...Ölümü dilemek mi delilik, Dona Anna? Deli olsaydım, yaşama tutunmayı dilerdim, Aşkın merhemini sürmek için yüreğinize; Deli olsaydım, pencerenizin altında beklerdim Gecelerce, serenaddan, uyku girmezdi gözünüze; Deli olsaydım, önünüze atardım kendimi Gizlenip sesizce acı çekmezdim... (Küçük Tragedyalar)
- "Büyük bir kişinin düşüncelerini izlemek, çalışmaların en öğreticisidir." (Büyük Petro'nun Arabı)
- Kitaplarımı kıskanırım ve okunması için herhangi birine vermekten hoşlanmam. Kütüphanem benim haremimdir. (Gizli Günce)
- Daha iyisini bulursan unutursun beni, Daha kötüsüne düşersen ararsın beni (Yüzbaşının Kızı)
- “Bırak bana prangalarımı, Kimsesiz, ıssız anılarımı, Hayalleri, hüznü, gözyaşlarını: Benimle paylaşamazsın onları.” (Poemalar)
- Ne sıkıcı ezgilerine, ne ziyafetlerine, Ne de ihtiyacım var gölgeliklerine- Ne yemek yerim, ne de dinlerim, Bahçelerinin ortasında öleceğim! (Ruslan ve Ludmila)
Yorumlar
0 yorumYorum yazmak için tam sürüme geçin