Kitap Künyesi

Yazar: Tom McCarthy

Çevirmen: Çiğdem Erkal İpek

Yayın Evi:

İSBN: 9786056840593

Sayfa Sayısı: 312

--reklam--

Boşluktakiler Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

"Tom McCarthy'nin yazdıkları arasında en sevdiğim kitaptır bu. Ziyan olmuş koca bir dünyadaki yalnızlığın romanıdır Boşluktakiler."

- Simon Critchley

"İkinci vagona atlayıp doğruca arkaya ilerliyor. Aslında en kötü yer burası, çünkü pasosu artık geçerli değil ve sivil kıyafetli kondüktörler geldikleri zaman tramvayın arkasından önüne doğru hareket ediyorlar. Ama Nick dümen suyunda yolculuğa bayılıyor. Pencerenin önündeki parmaklığa dayanarak rayların tramvayın altından, sanki bunları yerden sürüp toplayan bizzat tramvayın kendisiymiş gibi görünmesini ve tramvay ilerledikçe tepesindeki kutunun, ipleri büken bir örümcek edasıyla telleri döndürerek kendisinde toplamasını seyrediyor böylece: Dünyayı, içinden geçerek oluşturuyor."

Sovyetler Birliği'nin dağılmasının hemen ardından dört bir yana savrulan insanlar: Mülteciler, sanat ve mafya işlerine karışmış bohemler, kimliklerini arayan Avrupalı gençler, eksantrik sanatçılar, uzayda asılı kalmış kozmonotlar... Kendi boşluklarında dolaşan tüm bu insanlar Sofya'dan kaçırılarak Prag'a getirilen bir Bizans ikonasının etrafında bilerek veya bilmeyerek kendi hikâyelerini inşa etmeye başlar. Zamanı gelince daralan, zamanı gelince genişleyen, çoğalan, eksilen ve nihayet boşlukta dağılıp giden bir elipsin içindedir hepsi.

Boşluktakiler Alıntıları - Sözleri

  • Biz de onları tekrar kaçırırız, demişti ve sınırdan gizlice geçeriz - sanki çocuklar bir malmış, bir köleymiş gibi, hani sürekli iş yaptığı döviz işi, çalınmış araba, sanat eseri ya da her neyse işte onun gibi; sanki yabancılar tarafından kaçırılmak bir kere bile olsa yeterince travmatik bir şey değilmiş gibi.
  • Kışın güneşli günlere bayılırım.
  • ''Aşk eşittir anlamak, — ki o da eşittir yalnızlık.''
  • Çift yumurta ikizi. Ivan Manasek'in atölyesinde yerler yumurta kabukları doluydu. İnsanlar da aynı şekilde başlıyor, sonra aynı şekilde parçalanıyorlar...
  • "İkonlar kozmik haritalardır. Ruhun dünyasına açılan bir seri boyutla metaforik olarak uzayı var ederler. Fiziksel boyutun ötesindeki bir varlığı hikâye ederler."
  • Bir şey ne kadar değişirse o kadar aynı kalır...
  • Öndeyken bırakmak en iyisi...
  • Bir şey ne kadar değişirse o kadar aynı kalır...
  • Öndeyken bırakmak en iyisi...
  • - " Aşk eşittir anlamak, ki, o da eşittir yalnızlık..."

Boşluktakiler İncelemesi - Şahsi Yorumlar

90lı yılların başı..Sovyetler dağılmış, Berlin Duvarı yıkılmış. Aynı zamanlarda İngilizler işsizliği düşük göstermek için sanatçılara bir para fonu yardımında bulunuyor ve kitabın yazarıda bu fondan yararlanıp Prag’a gidiyor. 90lı yılların başında Prag tam bir şölen ;) farklı milletlerden sanatçılar, trans bireyler, bohemler, kozmonotlar.. yazar da bunların arasına karışıyor. Roman çok farklı kültürlerden insan tanıtıyor bize. Tarihi bir metin olacakken köşeden dönüp felsefi bir metin olmuş bana kalırsa eser. Hikaye Prag’ta bir ikonanın sahtesinin yapılması merkezinde biçimleniyor. Çok fazla karakter var ve roman sadece kurgudan ibaret değil. Bu sebeple okurken zorluyor. Odaklanmada problem yaşatıyor, bir sonraki sayfada detay verir diye düşünüyorsunuz ama vermiyor. Sizi boşlukta bırakıyor. Kurguda tek bir karaktere odaklanmamıza izin vermiyor. Sanat eserinin kopyalanması bir metafor!! Postmodern benlik cisimleştirilmiş. Mekanlar farklı ama kendini aslının aynısından yaratma isteğiyle dolu bir karakter var. Bir göçmen. Ama kendisinin farklı bir ülkedeki kopyası kendisinin zıttı. İşte bu ülkeden ülkeye geçişler göçmenlik bu kitaptaki 40 küsür karakterin boşluğu olmuş. Romanı eleştirmek de övmek de zor. Yazarı anlamlandırmaya çalışmak daha zor. Edebiyat oyunlarına bakıp mı okuyacaksınız yoksa gizil felsefeyi mi çözmeye çalışacaksınız o size kalmış :) (Begüm Değer)

Sovyetler Birliği'nin dağılmasıyla insanların dört bir yana savruluşunu anlatıyor Boşluktakiler. Mültecilerin, güzel sanat fakültesinde okuyan öğrencilerin, mafya işlerine karışan kişilerin, sanatçıların ve farklı kültürden birçok insanın Prag'da bir araya gelişini okuyoruz kitap boyunca. Çok fazla karakterin oluşu, karakterlerin detaylı anlatılmaması ve olayların gidişatının bir anda değişmesi zorlu bir okuma yapılmasına sebep oluyor. Tarihin eski günlerinde Prag sokaklarının mükemmel betimlemesiyle hiç bir yere aidiyet hissedemeyen insanların kitabı Boşluktakiler. Yazarın derdi net, fakat dili bir hayli zorlayıcı. (Çağla)

Sovyetlerin ve Yugoslavya nın dağılma yılları. Çoğunluğu Prag da geçen romanda ülkesinden kaçan, kendi ülkesinde zor şartlarda yaşayan, iltica etmeye yaşayan farklı grupta insanlar var. Bir grup, kaçakçılık yaparak gizli işler yaparak hayatlarına bakıyor, bir grup ülkesinde bohem hayatı dibine kadar yaşıyor. Orijinali Sofya da olan bir tablonun ülkeden kaçırılması için başlatılan çalışmalar ile olaylar gelişiyor. Tablonun bir kopyası yapılacak, polise bu kopya verilecek ve esas tablo ise kaçırılmış olacaktır. Bu polisiye konu etrafında romana giren çok fazla sayıda karakterimiz oluyor. Her birinin uyruğu ve hatta dili farklı, kökeni farklı, ideali farklı. Bu detaylar bir yere ait olma isteği ya da bir yere ait olamama eksikliği için verilmiş sanki. Uzaya gönderilmiş bir kozmonotu, bölünmeden sonra sahiplenen bir devlet çıkmadığı için kozmonotun uzayda asılı kalması örneği gibi bu insanlar da köksüz yani boşluktalar. Evet tablo dedik polisiye dedik ancak tablo roman boyunca sık sık metaforları ile karşımıza çıkıyor. Tablodaki hare nin yuvarlak değil elips olması, düşen aziz figürü, tablo üzerindeki yazılar, karanlık bina, gemilerdeki insanlar roman ilerledikçe yerli yerine oturup görevlerini tamamlıyorlar. Esas ve kopya kavramları, aşk ve yalnızlık konuları da romanda yine bu çerçevede sunuluyor bize. "Her şey birbirini tetikleyen ve birbirine bağlı tesadüfler düzeni ve dünya yeniden yaratılsa yine bu kusurları ile yaratılmalıdır." Yani tablodaki harenin tam yuvarlak değil de elips olmasından ben bunu çıkardım. Romanda Çoklu anlatım kullanılarak daha akıcı anlaşılmayı sağlamış. Ancak -evet o küçük detaylar her biri önemli- bir detay verilecek diye anlatılan kısımlarda çoğu zaman gereğinden fazla detay verilmiş gibi geldi. Biraz yordu. Fazla olan bir şey de karakter sayısı. O kadar çok karakter olmasına rağmen baş kahramanı yok romanın bence. Benim favori karakterim Anton du. Hah işte bu dediğimiz bir karakter hop bi bakıyorsun başkasına bırakmış yerini ve hatta ansızın ölüveriyorlar. Ama herkes zaten boşlukta asılı gibi. Bir yalnızlık hali herkeste. Kitap boyunca aralara sıkıştırılan haç ve melek figürleri de inanç eksikliği olarak vurgulanmış olabilir. Son olarak, Tabloda görülen ancak okunamayan sır yazı, aynadan bakılınca gösterebildi kendini. Belki de aradığımız sır aynadadır. (anil çokugurluel)

Boşluktakiler PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Tom McCarthy - Boşluktakiler kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Boşluktakiler PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Tom McCarthy Kimdir?

1969’da Londra’da doğdu. İngiliz edebiyatı öğrenimi gördü. Bir süre Prag’da ve Berlin’de yaşadı. Çıplak modellik yaptı, yemek / restoran eleştirileri ve televizyonlar için metinler yazdı, Mute dergisinde yardımcı editörlük görevinde bulundu. İlk romanı Kalan’ı (Remainder) 2001’de yazdı, fakat roman İngiltere’deki ana akım yayınevlerinin neredeyse hepsi tarafından reddedildi ve ancak 2005’te Paris merkezli küçük bir yayınevi olan Metronome Press tarafından yayımlanabildi; üstelik kitabevlerinde değil sadece galerilerde ve müzelerde satışa sunuldu.

Kalan, birkaç ay sonra aldığı olumlu bir tanıtım yazısından sonra eleştirmenlerin dikkatini çekti ve birçok saygın eleştirmen Kalan’dan övgüyle bahsetti. London Review of Books’un “uzun zamandır yayımlanan en iyi roman”, The Independent’ın ise “tehditkâr ışıltısıyla klasik statüsünü hak ediyor” şeklindeki tanımlamalarının ardından İngiltere’de ve Amerika’da önemli yayınevleri tarafından yayımlandı. Kayda değer bir satış başarısının yanı sıra Believer Kitap Ödülü’ne de layık görüldü. Zadie Smith’in “son on yılda İngilizce yayımlanan en iyi romanlardan biri,” dediği Kalan, 2015 itibarıyla on dört dile çevrildi. McCarthy, bu başarının ardından Men in Space, C (Notos Kitap, 2015) ve Satin Island romanlarını yazdı. Tintin and the Secret of Literature adlı bir deneme/inceleme kitabı da olan yazar, Kalan’ı yazarken kurduğu INS’nin (International Necronautical Society) genel sekreterliğini halen yürütmektedir. Manifestosunu “ölüm” kavramı üzerine kuran INS, BBC’nin web sayfasınasiber saldırı yaparak kendi propagandasını yapmak gibi sıra dışı eylemlerinyanı sıra deneysel performanslarda da bulunmaktadır.

--reklam--

Tom McCarthy Kitapları - Eserleri

  • Kalan
  • Boşluktakiler
  • C
  • Saten Ada
  • Tenten ve Edebiyatın Gizemi

--reklam--

Tom McCarthy Alıntıları - Sözleri

  • Çift yumurta ikizi. Ivan Manasek'in atölyesinde yerler yumurta kabukları doluydu. İnsanlar da aynı şekilde başlıyor, sonra aynı şekilde parçalanıyorlar... (Boşluktakiler)
  • Bir şey ne kadar değişirse o kadar aynı kalır... (Boşluktakiler)
  • Geçmişimi anlamak... Eğer bazı şeyleri tekrarlamak istemiyorsanız, bunları anlamanız gerekir. (Kalan)
  • Sizin yatırımlarınızı yukarı taşıyan etken spekülasyonlardır. (Kalan)
  • Bir kısır döngü içinde dönüp duruyor, aynı zeminden geçip duruyordum. (Kalan)
  • Biz de onları tekrar kaçırırız, demişti ve sınırdan gizlice geçeriz - sanki çocuklar bir malmış, bir köleymiş gibi, hani sürekli iş yaptığı döviz işi, çalınmış araba, sanat eseri ya da her neyse işte onun gibi; sanki yabancılar tarafından kaçırılmak bir kere bile olsa yeterince travmatik bir şey değilmiş gibi. (Boşluktakiler)
  • İnsanlar başkalarına kendileri hakkındaki her şeyi anlatsalardı çok sıkıcı bir dünyada yaşıyor olurduk. Bir kişi hakkındaki her şeyi bilmek insan etkileşiminin tek ve nihai sonucu olsaydı, elimizde bellek çubuklarıyla dolaşır ve karşılaştığımızda birbirimize takardık. Vücudumuzun yan tarafında, fazladan bir ağız, kulak ya da cinsel organ gibi küçük yarıklar olurdu, bellek çubuklarını oraya takar ve dosyaları yüklerdik; konuşmaya, sevişmeye filan da gerek kalmazdı. (Saten Ada)
  • Hiçbir şey yapasım yoktu. Hiçbir şey yapmıyordum. Günlerimi eylemlerin en sıradanlarıyla geçiriyordum: Uyanıp elimi yüzümü yıkamak, alışverişe gidip gelmek, gazeteleri okumak, evimde oturmak. Bazen televizyon seyrediyordum ama çok fazla değil; o bile bana fazla katılımcı bir iş gibi geliyordu. (Kalan)
  • Bir şey ne kadar değişirse o kadar aynı kalır... (Boşluktakiler)
  • "İkonlar kozmik haritalardır. Ruhun dünyasına açılan bir seri boyutla metaforik olarak uzayı var ederler. Fiziksel boyutun ötesindeki bir varlığı hikâye ederler." (Boşluktakiler)
  • Kışın güneşli günlere bayılırım. (Boşluktakiler)
  • Öndeyken bırakmak en iyisi... (Boşluktakiler)
  • Zamanla güneş ebediyen batacaktır -yanıp kül olacak, pof, sönecek- ve kainat da tıpkı kurmalı bir Fisher Price oyuncağı gibi zembereği sonuna kadar açılıp tükenecektir. Sonra müzik de kalmayacak, dönüp başa almalar da. (Kalan)
  • Öndeyken bırakmak en iyisi... (Boşluktakiler)
  • "Fikir yürütme," dedim"; "cennetin tefekkürü." (Kalan)
  • Ccccvv (C)
  • İnsanın geleceği gelip çattığında hayal ettiği başka bir gelecek olur. (Kalan)
  • Bir süre sonra, sonunda bu insanların gerçek olduklarını düşünmeye başladım. Bunların bulundukları yere ait olduklarını yani. Gerçekten hem sokağa, hem de kendilerine, hem de içinde bulundukları zamana sahiptiler. (Kalan)
  • Ne zaman bir silah ateşlense, bütün bir mühendislik tarihi harekete geçmiş olur. Politika tarihi de: Savaşlar, suikastler, devrimler, terör. Tabancalar sadece tarihe aracı olmaz, onu desteklemez: Tarihin kendisidir, fişek yataklarında değişik gelecekler eğirirler, namlularından şimdiki zamanı fırlatırlar, geçmişin boş kovanlarını kenara atarlar. (Kalan)
  • - " Aşk eşittir anlamak, ki, o da eşittir yalnızlık..." (Boşluktakiler)