Kitap Künyesi

Yazar: Jehan Barbur

Yayın Evi: İnkılap Kitabevi

İSBN: 9789751038692

Sayfa Sayısı: 144

--reklam--

Çatıdaki Çimenler Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Arka Kapak Yazısı (Tanıtım Bülteninden)

Hissettiklerimiz ağızdan çıkınca, tortuları kalıyor elimizde. Hislerin ölüleri gibi duruyor sözler, asılı bir yerlere. Büyüdüm ben de ve utandım tekil büyüdüğüme. Çekmecelere yazdım, dolap raflarına. Evlerim değişti, sevdiklerim, sevmediklerim; dile geldim dost sohbetlerinde. Yine yetmedi, kendime yazdım. Eski usul bir güncenin ifşasıdır bu, mahremimdir. Akıl düşümü, ruh üşümesi, gönül çarpıntısıdır. En nihayetinde matbu bir hayata girizgâhımdır; yazmaya başlamama sebebe ithafımdır ve tüm anlatamadıklarıma. Olduğum değil, hasretini duyduğumdur.

Her sözcüğün bir emanetçiye ihtiyacındandır.

Diyorum kendime, demek ki:

Dünle bugünün farkı

Bir telefon ucu

Bir pencere dışı…

Ben dünken yok

Bugünken varsam

Mesafeler güzel

Mesafelerin aslı sevilesi…

Ben değilim mesafe

Mesafe, bize ait olmayan bir evde olmaktı sadece

Bize ait olmayanda biz olamadığımız sürece

Her şey bir evin yalanı

Her şey bizim olanın rüyası

Aidiyet yoktu, ne dünde ne bugünde

Ne yazıktır

Biz tutunduk sanrılı bir aidiyete

--reklam--

Çatıdaki Çimenler Alıntıları - Sözleri

  • Kızmıyorum kimseye Anlıyorum, Çünkü biliyorum kendimdeki eksiği de Ve eksiğiyle seviyorum o her kimse.
  • Anlatmayacaksan ve saklayacaksan öykünü Yaşaman niye?
  • Olur mu sana da Gün ortası Yarım bardak su gibi Eksik kalmışlık? Ve yola serilesin gelir mi? Benim gibi?
  • Şunu düşündün mü hiç? Her şey gelebilirdi sana Doğru ismi bulup Onu o ismiyle çağırınca..
  • Ne desem odur hayatta. Güzelsin desem 'güzel' seni lüzumsuz görsem yoksundur mesela...
  • Bıraktın mı kendini hiç? Oluruna değil de bir başkasına...
  • Ya da ölmek yerine İki adım yol yürüyeydim de Konuşuverse miydim şu gelin çiçeğiyle. Gitmek yerine?
  • Kaç kez ısrarla aynı kapıyı çaldın Ve çarpıldı kapı suratına?
  • "Her hikayenin bir emanetçiye ihtiyacı vardır."
  • " Ne desem odur hayatta. Güzelsin desem 'güzel', seni lüzumsuz görsem yoksundur mesela... Ne desem o olur hayatta. Ama sen desem 'sen' değil! "

--reklam--

Çatıdaki Çimenler İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Şiir ve denemelerden oluşması benim için kitabı daha akıcı kılan bir düzendi. Gecikmiş bir mektup’un okunmasını herkese ayrıca tavsiye ederim. Bizi kalemin ve sesinden mahrum bırakma Jehan :) (Emy)

Ben bu kitabı 2017’de okudum.O zamana kadar Jehan Barbur’un kitap yazdığından haberim bile yoktu.Oysa ki “Çatıdaki Çimenler” 2013’te çıkmış.Şarkıcı kişiliğinin yanında kalemi de bir o kadar güzel.İçlerinden birisi var ki hala Jehan Barbur diyince aklıma ilk gelen ”Kader Kime Şikayet Edeyim Seni?” nesridir.Eski zamanların o güzel , saygılı aşkı daha güzel anlatılamazdı.Okurken bulunduğum ortamdan kopup hiç bilmediğim , görmediğim yerleri aklımda canlandırdım, sevginin o saf halini iliklerime kadar hissettim.Abartmak için demiyorum ama o öyküyü okurken gözlerim de doldu.Bana göre belli yazıları ve şiirleri mükemmeldi sırf bunlar için bile kitabın alınabileceğini düşünüyorum. (Aylak Kütüphane)

Jehan Barbur... Beni kendine bağladığı o harika sesini anlamlandıran şahane söz yazarı. Geç tanıdım kendilerini biraz. Ve pişman oluverdim geçirdiğim onca zamana. Hani sorsalar 'Hayatta ki en büyük hayal kırıklığınız nedir?' diye hiç düşünmeden derim ki ; 'Çok geç tanımış olmamdır, Jehan Barbur'u hem de çok geç'. Ama hemen açığı kapatmaya uğraştım durdum. Başardım mı bilmem ama mutlu olduğumun daha doğrusu beni mutlu ettiğinin farkındayım artık her ne kadar geç olsa da. Geç olsun da güç olmasın yeter. Çatıda kaybolmanız dileklerimle... (Enes ESEN)

--reklam--

Çatıdaki Çimenler PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Jehan Barbur - Çatıdaki Çimenler kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Çatıdaki Çimenler PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Jehan Barbur Kimdir?

12 Nisan 1980 yılında doğan Jehan Barbur, 18 yaşına kadar İskenderun’da yaşamıştır. 1998-2002 tarihleri arasında okuduğu Ankara Bilkent Üniversitesi Amerikan Kültürü ve Edebiyatı bölümünden mezun olmuştur. 2009 yılında prodüktörlüğünü üstlendiği ilk albümü ‘UYAN’, ADA Müzik etiketiyle raflarda yerini almıştır. 2010 yılında ikinci albümü ‘HAYAT’, 2012 yılında üçüncü albümü ‘SARI’, 2014 yılında Sinan Kaynakçı ile düet yaptıkları ilk single çalışması ‘KENDİNE ZAMAN VER’ ve aynı yıl içinde çıkardığı dördüncü solo albümü “SİZLER HİÇ YOKKEN” yine ADA Müzikten çıkmıştır. Albümlerinde ortak çalışmalar bulunmasına rağmen, çoğunlukla kendi söz ve bestelerine yer veren Jehan Barbur, tüm albümlerinin prodüktörlüğünü de üstlenmiştir. 2009’da çıkardığı ilk albümünden itibaren, bir hikaye anlatıcısı olarak, çağdaş kadın ozan geleneğini sürdürme gayretinde olup, müzik dünyasında kendine özgü bir yer edinmiştir.

--reklam--

Jehan Barbur Kitapları - Eserleri

  • Baba Öyküler
  • Çatıdaki Çimenler
  • Sevmediğim Atlaslar
  • Düğüm Ağacı
  • Uyumsuza Notlar

--reklam--

Jehan Barbur Alıntıları - Sözleri

  • Kalbim durağan bir organ, şimdilik attığı yerde! (Sevmediğim Atlaslar)
  • Yeryüzü dışını bilir, tevatürdür içerin. (Sevmediğim Atlaslar)
  • Eğilerek seviyorum seni Bir ağacın altından geçer gibi Eğilerek… Karnımı tutarak, Bileklerimi bükerek, İnanarak, inanarak… (Düğüm Ağacı)
  • "Can isteyince, hayat güzel olurmuş" (Baba Öyküler)
  • Olur mu sana da Gün ortası Yarım bardak su gibi Eksik kalmışlık? Ve yola serilesin gelir mi? Benim gibi? (Çatıdaki Çimenler)
  • Kızmıyorum kimseye Anlıyorum, Çünkü biliyorum kendimdeki eksiği de Ve eksiğiyle seviyorum o her kimse. (Çatıdaki Çimenler)
  • Elleyince anlamıyor kalp Uzundur bildiğim sevmeler. (Sevmediğim Atlaslar)
  • Babam, evdeki rasyonel tarafı temsil ederdi, annemse bambaşka, büyülü bir tarafı. (Baba Öyküler)
  • Uzun sürmüş bir çöküntünün akşamı da uzun sürecekti elbet.. (Uyumsuza Notlar)
  • Zararsız bir meraktı benimkisi… Kendi öykümde tıkanıp nefessiz kalışımdı; kendimden öte hayatlara bir el uzatış ya da… Başkaları anlattıkça yalnızlığımız azalır diyeydi. İlla bir nedeni olmalıysa… (Baba Öyküler)
  • Kaç kez ısrarla aynı kapıyı çaldın Ve çarpıldı kapı suratına? (Çatıdaki Çimenler)
  • Yaşamak hırpalanmak, evet… Yaş almak da sakinlemek mi belki? Her duygunun dibini görmeyi isteyen bizler gibiler mi deli yani? Duygunun dibini, telvesini sıyırıyorum. Merak delirtiyor insanı, bu bilememek, bu bir bağımlı gibi eksiğini hissettiğin her şeyin hasretini çekmek. (Uyumsuza Notlar)
  • “Gökyüzüyle toprağın arasına Önce astarı çizilmiştir İhanetin!” (Sevmediğim Atlaslar)
  • Anlatmayacaksan ve saklayacaksan öykünü Yaşaman niye? (Çatıdaki Çimenler)
  • Sevindiğimde, ağzımdan yüreğimi topluyorum (Sevmediğim Atlaslar)
  • … Göğüs kafesimde edepsiz ve aciz bataklık! Ya görürse seni biri? En iyisi, Elime, yüzüme bulaştıraraktan Gitmeli, İyiden iyiye gitmeli… (Düğüm Ağacı)
  • "O bir ders! Karşımda bir adam duruyordu, ne bir kadın ; ne bir yazar ne bir modacı. Düşünceden, akıldan ibaret, sureti insan bir can... Çırılçıplak... Tanımlamalara sıkıştırılmayı reddeden 'safi , öz'." (Baba Öyküler)
  • Babamın komünist ideolojisinden hümanist ütopyaya doğru yolculandım ben. Onu dağdaki gerillalar heyecanlandırırdı, beni de parktaki hippiler… (Baba Öyküler)
  • İğne deliğine saklanmak istiyorum. Kaçıyorsun diyorlar. Bıraksınlar kaçabileyim; keşke kaçabilsem. Bir bozuk haletiruhiye. Bu aralar herkesin ruhu bir yerinden kırık. Sekerek yaşamak uzuvlarımı yordu belli ki. Neyi neyle susturacağımı bulamıyorum. (Uyumsuza Notlar)
  • Bıraktın mı kendini hiç? Oluruna değil de bir başkasına... (Çatıdaki Çimenler)