Kitap Künyesi

Yazar: Emil Michel Cioran

Çevirmen: Kenan Sarıalioğlu

Tasarımcı: Emine Bora

Orijinal Adı: De I'inconvenient d'etre ne

Yayın Evi: Metis Yayıncılık

İSBN: 9786053160762

Sayfa Sayısı: 198

Doğmuş Olmanın Sakıncası Üstüne Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

"İnsan ortaya çıkar çıkmaz, çiçekler de ortaya çıktı." Bana kalırsa, çiçekler insandan çok daha önce vardı ve insanın gelişiyle hâlâ içinden çıkamadıkları bir şaşkınlığa gömüldüler...

*

Ne zaman ölümü düşünmesem, hile yaptığım, içimdeki birini aldattığım hissine kapılıyorum.

*

Bilinç ete batmış bir kıymıktan çok, saplanmış bir hançerdir.

*

Ölümün bizim için artık ilginç yanı kalmayıp, ondan hiçbir şey elde edilemeyeceğini düşündüğümüzde, doğuma geri çekilir, başka türlü bir dipsiz uçuruma meydan okuyarak haykırmaya başlarız...

*

Yaşamak, savaşta toprak yitirmektir.

Doğmuş Olmanın Sakıncası Üstüne Alıntıları - Sözleri

  • Doğmuş olmamı bağışlayamıyorum..
  • “Ne önüne bak ne de arkana ; kendine bak , korku da duyma , pişmanlıkta…Geçmişin ya da geleceğin kölesi olduğu sürece kimse kendine ulaşamaz…”
  • ""Önce gülüş yok oldu, ardından gülümseme."
  • “Ağaçlar kıyıma uğramış . Evler ortaya çıkıvermiş. Her tarafta ağızlar, ağızlar…İnsan kendini yaymış ortalığa.İnsan yeryüzünün kanseridir..”
  • " Sabahtan akşama kadar ne yapıyorsunuz? " " Kendime katlanıyorum. "
  • hapı yutmuş bir dünyaya çocuk üstüne çocuk fırlatmaya çalışmak hangi sapkınlığın işiydi?
  • - Sabahtan akşama kadar ne yapıyorsunuz? - Kendime katlanıyorum.
  • “Neyiniz var ? Ne oldu size şimdi ? - Yok bir şeyim , sadece kaderimin dışına çıktım… Artık ne yöne döneceğimi , ne yana koşacağımı bilmiyorum …” ~SON
  • " Nereye gidersem gideyim aynı ait olmama, boşunalık duygusu.. Benim için hiçbir önemi olmayan şeye ilgi duyuyormuş gibi yapıyorum, kendimi ya mekanik olarak ya da hayırseverlikten, fakat hiçbir zaman bir yere varmadan çalıştırıyorum. Beni cezbeden başka bir yer ve ben bu yerin nerede olduğunu bilmiyorum. "
  • Cehennem insanın anladığı, fazla anladığı yer olacaktır.
  • “Her zaman , yaşamanın olanaksızlığını bilerek yaşadım. Benim için varoluşu katlanılabilir kılan şey de bir dakikadan , bir günden , bir yıldan ötekine nasıl geçebileceğimi görme merakıdır..”
  • "Sarhoş ya da çılgın olmak gerekir." diyordu Sieyes, "bilinen dillerde her şeyi tam söylemek için."

Doğmuş Olmanın Sakıncası Üstüne İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Yaşam konusunda belli bir olgunluğa erişmiş kişilere hiçbir incelemeye takılmadan, sorgusuz sualsiz bu kitabı muhakkak okumalarını tavsiye ediyorum. Bunun yaşla alakası yok. Olgunluk yaşla gelmiyor. Kitabın türü felsefe olarak geçiyor ancak öyle sıkıcı felsefe kitaplarından biri değil. Kitabı başucuma koydum ve her gün bir sayfa okumaya devam ediyorum. Her şeyden önce tek bir cümleyle kitabı özetlemek istiyorum. Kitap resmen alıntı kitabı. Her sayfada altını çizeceğiniz çok yer mevcut. Diğer değinmek istediğim konu ise, bir arkadaşımın ısrarla tavsiye etmesi sonucu kitabı PDF olarak indirip kurcalamaya başladım. Beğenirsem eğer satın alırım diye düşündüm. Her sayfada altını çizmem gereken 3 5 alıntı çıkınca hemen kitabı sipariş ettim. Bütün alıntılar kitapta kalsın istedim. PDF olarak bir hafıza kartında unutulup gidecek bir kitap değildi çünkü. Ve kitabım gelince ilk sayfadan tekrar okumaya başladım. PDF üzerinde çizdiğim alıntıları kitaba geçirmek istediğimde fark ettim ki her iki kitap birbirinden çok farklı. PDF'in çevirisi daha güzeldi. Aslında çeviren kişi aynıydı ancak cümleler epeyce değiştirilmişti. Hal böyle olunca tekrar PDF'e döndüm. Örnek vermek istiyorum. PDF kitapta "Açık görüşlülük insanı özgür kılan tek kötülüktür." cümlesi varken, basılı kitapta bu cümle "Öngörü özgür kılan tek kötülüktür." olarak geçiyor. Bana PDF baskısı daha anlaşılır geldi. Basılı kitap Metis Yayınları, PDF ise Gendaş Kültür Yayınları. Bulabilirseniz o yayını okumanızı tavsiye ediyorum. Bulamazsanız ki, satışı yok bu yüzden sizin için buraya bir link bırakıyorum. https://yadi.sk/i/hU_lL0x83JiNqc (DUA)

"Doğmuş olmamı asla bağışlayamıyorum!" Demişti Rumen yazar Emil Michel Cioran. Geçmişten o zamana kadar en sakıncalı konuları hiç çekinmeden dile getirmiş, varoluşa en büyük darbeyi sessiz bir özveriyle indirmişti. Her bir aforizmasında insanın yüzüne tokat gibi inen gerçekler karşısında okuyucusunu neye uğradığını şaşırdığı bir şölene davet ediyor... Bir insan var olmaktan bu kadar nefret edebilirdi dedirten düşünceleriyle de destek veriyor. Sadece kaderimin dışına çıktım artık nereye döneceğimi ne yana koşacağımı bilmiyorum, şeklinde dile getirir bir aforizmasında kaybolmuşluğunu. Yıllarca süren yalnızlığında sadece yazmak isyedi çünkü onun için anlamlı bir şey varsa o da yazmaktı, ne kadar inkar etse de... Bunca boş konuşan insan arasında sessizliğin kutsal mabedinde tam bir inzivada geçirdi yıllarını. Yalnızlığımızı korumanın tek yolu olarak sevdiğimiz herkesten başlayarak herkesi yaralamak olduğunu ileri sürdü. Bütün gençlik çağında intihar fikrini savunsa da ölüme meydan okuyan yanı hep daha ağır bastı. Bir keresinde, intihar fikri olmasaydı kendimi öldürürdüm, diye yazmıştı. Yaşamına istediği zaman son vermek kendi elinde olduğu sürece sonuna kadar gitmek gerekir düşüncesindeydi. Çok kısa aynı zamanda en derin acıları barındıran, sözcükleri bir araya getirmesiyle önüne geçilemeyen tehlikeli sularda dolanması buna bir örnek gösterilebilir... Tanrı fikrini benimsemedi hiç Cioran, ve insanı Tanrı'yla bağdaştıran bir yönünüde gizleyemedi, varlığımızın derinliklerinde tanrı kadar yüzüstü bırakılmış onun kadar acınası olduğumuzu yüzümüze vurmaktan geri durmadı. Belki de insan yalnız kaldı mı tanrıyı kabul etmekle reddetmek arasında karanlık bir boşlukta çıldırıyordur... Bu kitabın ana konusu hakkında birkaç cümleyle özet geçilecek olsa muhtemelen şu olurdu: Hiç doğmamış bir insan kadar mutlu olmak isterdim! Bilincin derinliklerinde acı içinde dolanıp uykusuz geçirdiği gecelerin bir intikamı gibi bu kitap. Genelikle konu bütünlüğü, yazma tarzı, kelime dağarcığı bunların hepsi bu kitapta önemini yitiriyor sadece tek bir şey dikkatinizi çekiyor, sözcükleri bir araya getirip en acı sekilde sunumu ilgilendiriyor okuyucuyu. İki tane alıntısı hakkında belkide şu ana kadar en çok tartışılan konuların en kısa ve en derin özeti şeklindedir:"Bilinç ete batmış bir kıymıktan çok , saplanmış bir hançerdir." Ve " Yaşamak savaşta toprak yitirmektir!" Daha fazla ne söylenebilir bunun hakkında bilmiyorum... Ve yaşamak karşısında nefretini bu kitapla doruk noktasına ulaştırır Cioran. Acı artık işlemez hale gelir ta ki ona inanmaktan vazgeçinceye kadar. Ne inançlar, ne insanlar ne de başka bir şey bu kitap doğmuş olduğunu affedemeyen bir yazarın mezarından başka bir şey değildir! İyi okumalar diyemiyeceğim sanırım çünkü okuyunca pek de iyi olunamayan bir kitap... (Sisyphos)

bu bir inceleme değil, durum bildirir yazıdır. kitabı okuduğum zamanlarda doğum dersi alıyordum ve üzerine bir sürü doğum notu almışım. evet doğmuş olmanın sakıncası üzerine doğum notları. (Zeynep Özcan)

Kitabın Yazarı Emil Michel Cioran Kimdir?

Emil Michel Cioran (Emile Michel Cioran), Rumen yazar. (8 Nisan 1911 Răşinari, Romanya - 20 Haziran 1995 Paris) filozof, deneme yazarı ve tanınmış 20. yy. retorik sentezcisidir. Eserlerinin bir bölümünü Fransızca bir bölümünü ise Rumence kaleme almıştır.

Ortodoks bir papazın oğlu olarak dünyaya gelen Cioran, Sibiu şehrinde Colegiul National Gheorghe Lazăr Lisesi'nde okumuş ve on yedi yaşından itibaren Bükreş'de felsefe ve estetik öğrenimi görmüştür. 1928 yılında burada iken Eugéne Ionesco ve Mircea Eliade ile tanışmış ve onlarla sıkı bir dostluk kurmuştur. 1932'den itibaren düzenli olarak bazı dergilerde yazmaya başlamıştı. Bükreşli entellektüeller Eiserne Garde adlı radikal, faşist, anarşist partinin kabartması gibiydiler. Cioran, diğer bazı entellektüeller gibi bu gerçeği inkâr etmiyordu. Ve bolşevizmin boğdurucu şiddet ruhuna doğru yanılsamayla çekildiklerini görüyordu. Daha sonra bu düşüncelerindeki samimiyetin sıkıntılarını kendi öz eleştirisinde verirken etki altında kalmasından ve buna olan şaşkınlığından dolayı özür dileyecekti.

2. Dünya Savaşı'nın başlangıcına kadar Eiserne Garde'nin sempatizanı, Hitler'in ve antisemitizmin takipçisiydi. 1933'de Hitler hakkında yazdığı şey çarpıcıdır: "Hitler kadar bugün bizi etkileyen, sempati uyandıran ve hayranlık bırakan başka bir politikacı lider göremiyorum!" Daha sonra bu açıklamasını şu şekilde soruyla karşılamıştır: "Öyleyse hümanizm nedir, neyini kaybetmiştir eğer Röhm-Putsch katliamında o denli moral ve ruhen zaten her şeyini kaybedenler öldürülüyorsa?!" 1933'den 1935'ye kadar Cioran, Berlin'de kalır. 1937'den sonra ömrünün geri kalan kısmını çatı katında bir evde yaşadığı Paris'de geçirir.

Önceleri Rumence yazan Cioran, 1945'den itibaren de Fransızca yazmaya başladı. Bir filozof olarak Fransızca dilinde isminin ilk duyulduğu, ya da okunduğunda etkileyici ve sürükleyici bir yumuşaklığı olamadığını düşünerek ismine M. kısaltmasını yani Michel eklemesini koydu. Bu isim değişikliği böylece tarihe E. M. Cioran olarak kaydoldu ve yazılarındaki etnik muhalifliğinin belirgin karakteri oldu. Cioran, İkinci Dünya Savaşı'ndan sonraki tarihteki deneme yazarları ve radikal kültür eleştirmenleri içerisinde önemli bir yere sahiptir. Gerek denemelerinde, gerekse eleştirilerinde öncesinde pesimistçe yola çıkarken şaşkınlık yaratan yanılgılarının ve özdeyişlerinin vardığı zirve çaresizliktir. Bu tespite istinaden şunu söylemiştir: "Hiç bir kriterin olmadığı bir dünyada yaşamak isterdim" Hiç bir prensibin ve formun olmadığı bir dünya! Bir dünya ki, belirsizlikler diyarı; çünkü bizim şu ana dek yaşadıklarımız tamamen formlara, kriterlere bağlı o kadar yavan.

Lisansını Bergson üzerine hazırladığı bir tezle aldı. 1934'te Bükreş'te yayımlanan ilk kitabı Sur les cimes du d'sespoir Ümitsizliğin Doruklarında, kendisinin de kabul ettiği gibi, sonradan Rumence ve Fransızca yazdığı her şeyin özünü barındırır. Hayatın trajik boyutundan habersiz olmakla suçladığı Bergsonculuk'tan o dönemde koptu. 1937'de, dini bir krizin ürünü olan ve tartışmalar yaratan kitabı Gözyaşları Ve Azizler Üzerine yayınlandı. Aynı yıl, Bükreş Fransız Ensititüsü'den bir burs alarak Paris'e gitti ve oraya yerleşti.

1995 yılında Alzheimer hastalığından öldü. Cioran konservatif felsefeye olan ilgisini ilk gençlik yıllarında kaybetmiş, kişisel düşünce ve lirizm adına sistematik düşünce ve soyut spekülasyonlarda bulunmayı reddetmişti; "Hiçbir şeyi keşfetmedim. Ben sadece kendi hislerimin sekreteri olmaya devam ettim" Son dönem eserlerinde kötümser hava çoğu eleştirmen tarafından çocukluğundaki olaylarla ilişkilendirilmiştir. Ancak ondaki septiklik, nihilizme yakın duruşun tek bir sebebe irca edilemeyeceği de söylenebilir. Jean-Paul Sartre ve Albert Camus gibi tanınmış varoluşçu yazarların eserlerindeki beşeri yabancılaşma teması henüz 1932'lerde genç Cioran'ın eserlerinde görülmektedir. "Varoluşun kendi evimizin hiçliği kendi sürgünlüğümüz olması mümkün mü?" diye sormaktaydı Cioran o yıllarda. Cioran insanlığın trajedisini değil fakat kendisi gibi hem düşünen hem hisseden bir ontolojik vatanından sürgüne gönderilmişliğin kolay kolay kimsenin hesabını yapmadığı iç çekişleriyle , bir yurtsuz kimliğiyle yaşamış ve yazmıştır. Dünyanın her günkü işleyişini, acılarını, sevinçlerini genelden ayrı düşen yönüyle kimi zaman buruklukla kiminde de kahırla yorulmuş bir farkındalıkla ilmek ilmek kitaplarına işlemiştir. Koyunun derdinden geçenlerin, hatta koyunun derdinde bile olmayanların hayatı muştulamalarının, rezilliklerinin ve kaybolmuş bir vicdanla bu hayatı olurlamalarıyla bir kez daha bu temele harç atanların asla anlayamayacakları bir yanlış yerde aranan 'cephane' olarak bilinmektedir. Öteden beri aynı döngünün aynı kıvrak zekayla birer parçası olmuş adam gibi adamların adam olmayan adamlıklarının ipliğini pazara çıkarmış ve aynı kahpeliği masallardan oluşmuş fazilet, uluhiyet ve vicdan tarzı tanımı kendi ellerinde oyuncak olmuş kutsal yaftalı aşağılık kavramları zihinlerin harcı yapan devridaim işbirlikçilerinin uyuttuğu bir insanlığı sersemliklerinden silkinmeye ömrünü adanmış eşsiz bir bilge.

Emil Michel Cioran Kitapları - Eserleri

  • Tarih ve Ütopya
  • Çürümenin Kitabı
  • Burukluk
  • Ezeli Mağlup
  • Doğmuş Olmanın Sakıncası Üstüne
  • Gözyaşları ve Azizler

  • Var Olma Eğilimi
  • Yeni Tanrılar
  • Umutsuzluğun Doruklarında
  • Parçalanma
  • Zamana Düşüş
  • Aveux et Anathèmes
  • Avare Düşünceler

Emil Michel Cioran Alıntıları - Sözleri

  • Siyasî mücadelelere zarara uğramadan karışılamaz; çağımız, kanlı görüntüsünü o ilkelerin tabulaştırılmasına borçludur: Yakın geçmişteki sarsıntılar o ilkelerden, onların bir yanılgıyla çiftleşmesi ve bu yanılgıyı kolayca fiiliyata dökmesinden doğmuştur. (Tarih ve Ütopya)
  • L’homme est libre, sauf en ce qu’il a de profond. À la surface, il fait ce qu’il veut; dans ses couches obscures, «volonté» est vocable dépourvu de sens. İnsan derin alanlar dışında özgürdür. Yüzeyde istediğini yapar; karanlığın katmanlarında "irade" anlamsız bir kelimedir. (Aveux et Anathèmes)
  • "Keşfedilmemiş bir gezegen kadar uzaksın kendinden." (Çürümenin Kitabı)
  • "Zaman, ancak kalabalığı ayaklar altına alarak, ezerek ilerler." (Tarih ve Ütopya)
  • Istırap nedir? - Silinmek istemeyen bir his, hırslı bir his. (Parçalanma)
  • «Tu n’as pas besoin de finir sur la croix, car tu es né crucifié» Çarmıha gerilmene gerek yok çünkü çarmıha gerilmiş olarak doğdun. (Aveux et Anathèmes)

  • "Geçicilik duygusu her şey geçip gidiyor diye fısıldar hiç durmadan - her şeyin geçip gittiğini belirtmek için." (Avare Düşünceler)
  • Je ne peux parler que de ce que jéprouve; or, je néprouve rien en ce moment. Sadece hissettiklerimden bahsedebilirim; Ancak şu anda hiçbir şey yaşamıyorum. (Aveux et Anathèmes)
  • Sağlıklı olma hali duyum-dışı, hatta gerçeklik dışı. Acı bittiği anda varlığın da bitiyor. (Parçalanma)
  • “Biraz olsun kasvet barındırmayan her şey, mutlaka bayağıdır.” (Parçalanma)
  • Ben şahsen, düşüncelerini yaşayanlara değil de, yaşama doğrudan karışmış kimselere saygı duyuyorum. (Ezeli Mağlup)
  • On ne peut consoler quelqu’un qu’en allant dans le sens de son affliction. Birini ancak ıstırabına eşlik ederek teselli edebilirsiniz. (Aveux et Anathèmes)
  • “Dünya’da insan diye bir şey yok”dedim.”Hayatım boyunca Fransızlar, İtalyanlar, Ruslar gördüm. Birinin İranlı olabileceğini dahi biliyorum, fakat insana gelince, hayatım boyunca hiç onunla karşılaşmadım. Şayet insan varsa benim haberim yok.” (Ezeli Mağlup)

  • Sorun bir şey için nasıl ölüneceğini bilmek değil, hiç için nasıl yaşanacağını açıklamaktır. (Avare Düşünceler)
  • Bitip giden bir aşk öylesine zengin bir felsefi sınavdır ki, Bir berberi Sokrates’in dengi yapar. (Burukluk)
  • “Put gibi yarına taparak yaşayanların hiç geleceği yoktur.” (Zamana Düşüş)
  • İnsan, köklerine ihanet etmiş bir hayvandır. (Umutsuzluğun Doruklarında)
  • Çünkü çok fazla bilgelik öfkemizi artırır ve çok fazla bilgi acımızı artırır. (Gözyaşları ve Azizler)
  • İnsanı yıldıran süreç mi? (Umutsuzluğun Doruklarında)
  • "Hayat Yasalarının başında çürüme gelir! (Çürümenin Kitabı)