Kitap Künyesi

Yazar: Ivan Sergeyeviç Turgenyev

Çevirmen: Ergin Altay

Yayın Evi: İş Bankası Kültür Yayınları

İSBN: 9786053606253

Sayfa Sayısı: 212

Duman Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

İvan Sergeyeviç Turgenyev (1818-1883): Avrupa'da ve ülkemizde eserleri ilkönce çevrilen 19. yüzyıl Rus yazarlarındandır. Döneminin Avrupalı bakış açısına sahip tek Rus yazarı olarak anılır. 1867 yılında yayınlanan Duman, toprak köleliğinin de kaldırıldığı 1861 reformlarının ardından belirsizlik, şüphe ve umutsuzluk dumanına boğulmuş Rus toplumsal hayatını anlatır. Aristokrat ve aydınlarını acımasızca alaya alır. Hemen her kahramanın karakterine yönelik sivri yergiler dolayısıyla Turgenyev'in eserleri arasında en çok tartışma yaratanlardan biri olan Duman, güncelliğini hiçbir zaman kaybetmemiştir.

(Tanıtım Bülteninden)

Duman Alıntıları - Sözleri

  • İnsanlar hep ölümün birdenbire, ansızın gelip çattığını görürler de onun aniliğine bir türlü alışamazlar... Bunu pek anlamsız bulurlar
  • Umudun gölgesine bile sahip olmayan bir insan kıskanç olamaz.
  • Karşılıklı sevgi olmadan mutluluk olmaz!... Yalnız karşılıklı saygı yeterli değildir.
  • Derler ki, hastalar bile bir arada olunca acılarını, yalnız oldukları zamankinden daha az hissederler.
  • Ne denli dahice olursa olsun, içgüdü insan için bir değer yargısı olamaz. Akıl, sade, sağlıklı, sağlam bir akıl... insana değer kazandıran budur işte. Bizim gurur duyacağımız gerçek değerimiz budur. Akıl öyle saçmalıklar üretmez bu yüzden her şeyin temelidir zaten.
  • "İçimde, insanlardan kaçma, kabuğuma çekilme isteği var. Her şey gözüme çok çirkin görünüyor."
  • ''Anlaşılan iki kez sevemiyor insan."
  • İyi günler, kötü günler için.
  • “Doğrudan yüzüne bakmaya kimsenin cesaret edemeyeceği tek varlık şeytan değildir, kendi içine bakmaya da hiç kimse cesaret edemez."
  • "Anlaşılan iki kez sevemiyor insan.."
  • Başkaları o kadar çok konuştu ki, bize de susmak düştü ..
  • Erkek zayıftır, kadınsa güçlü. Rastlantılarsa hepsinden güçlüdür...
  • Dürüst bir insan nerede ve hangi koşullar altında olursa olsun inançlarını savunur.
  • Harika insanlar sıkıcı olur bizde.
  • İçimde, insanlardan kaçma, kabuğuma çekilme isteği var...

Duman İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Rus yazarlar, hangisinden başlarsanız başlayın okuduğunuza pişman etmezler. İçerik ve üslup olarak okutmalarının nedeni yaşadıkları dönemin çok sancılı olması. İlginçtir, yazarlar bu durumu da kendi halklarını da eleştirirken yerden yere vurmuş, iltimas geçmemiştir. Litvinov, babasının çiftliğini daha iyi şartlara getirebilmek için yurtdışında kendince ziraat eğitimi almıştır. Almanya' ya geldiğinde burada eski aşkı İrina ile karşılaşır. İkisinin de duyguları tekrar canlanır. Ancak engel vardır. İrina evli, Litvinov nişanlıdır. Acaba bağlarından kurtulmaya cesaret edebilecekler midir yoksa kendi yollarında devam mı edeceklerdir? Yasak aşk konulu romanlarda şu çok belirgindir: Akıl ve duygu arasındaki savaş, kişilerin psikolojisi. Ne zaman ve hangi şartlarda olursa olsun genelde bu ilişkilerin de sonucu zararla noktalanmıştır. İnsanların ahını mı alırlar, toplumsal normları mı çiğnerler, nefslerine mi uyarlar? Sebep hangisi olursa olsun, sonu hüsrandır... (Saadet ÇETİN)

Hepimiz, en azından çoğumuz aşkı ararız. Ancak aşkın zehirli yönünü inkar etmek işimize gelir. Zehir etkisini gösterdiğinde hatayı aşkta değil de bizzat kendimizde ararız. Ancak aşk'ın kendisi zehirli bir şeydir. Turgenyev bu romanda aşkın zehirli yüzünü o kadar ustalıklı bir şekilde gündelik hayata yedirmiş ki, romanın ana karakteri, olayın geçtiği yer ve tarih "duman" haline geliyor; kendi yaşantınızı ve fantezilerinizi okumaya başlıyorsunuz. İnsan neden böylesi bir acıyı kucaklamak adına kurmuş olduğu hayatı darmadağın eder? Turgenyev Duman'da hepinizi ikna edecek arkadaşlar. Beni belirsiz bir süreliğine aseksüelliğe mahkum ettiğini rahatlıkla söyleyebilirim. Uzun zaman sonra ilk defa bir romanı okurken hem kahkaha attım hem de gözyaşlarına boğuldum. Bu muhteşem romanı kendinizden esirgemeyin. Mutlaka okuyun. Bir alıntıyla bitirelim; "Arada kendi cesedini taşıyormuş gibi geliyordu ona. Ancak ruhu onulmaz bir acıyla titrediğinde bedeninin yaşadığını hissediyordu." (Toprak Bora Cebeci)

Bu yazarın kitabını ilk defa okuyorum. İçeriğinden bahsetmek yerine yazarın tarzı hakkında yorum yapmayı tercih ediyorum. Kitap çok dağınık bir biçimde başlıyor. 40. Sayfadan sonra olayı anlayabiliyorsunuz. 60. Sayfadan sonra ise hadiseler yavaş bir biçimde işlenmiş. Bir iki kişinin karakter analizi bana göre yersiz olmuş sadece kitapta yer kaplamış. Aynı şekilde son bölümlerde gereksiz gibi duruyor. Aman aman okunması gereken bir kitap diyemeyeceğim. (Mert Eren)

Kitabın Yazarı Ivan Sergeyeviç Turgenyev Kimdir?

Ivan Sergeyeviç Turgenyev, 9 Kasım 1818 tarihinde Orel şehrinde varlıklı bir ailede doğmuştur. Annesi Varvara Petrovna Lutovina, babası Süvari albayı Sergei Nikoleviç Turgenyev’dir. Aile 1827'de Moskova'ya taşınır. Babası 1836 yılında vefat eder. Ivan Sergeyeviç Turgenyev, özel okullarda eğitim görüp, özel öğretmenlerden dersler alır. Henüz bir çocukken; Almanca, İngilizce ve Fransızca'yı anadili gibi konuşmaya başlar.

Yüksek öğrenimi için önce Moskova’ya oradan da St. Petersburg’a geçen İvan, Rus dili ve edebiyatı eğitimini kendi ülkesinde tamamladıktan sonra Almanya’ya gider ve 1838-1841 yılları arasında Berlin Üniversitesi’nde felsefe okur.

Daha sonra St. Petersburg’a geri dönüp iki yıl kadar bir devlet kurumunda çalışır.

Ivan Sergeyeviç Turgenyev, Fransa’da tanıştığı “Gustave Flaubert” ile sıkı bir dostluk kurarak, daha sonraki yıllarda gerçekçilik akımının öncülerinden biri olmuştur.

Ivan, ilk olarak 1850 yılında “Lüzumsuz bir Adamın Günlüğü” adını verdiği novellasıyla, ölümünden birkaç gün önce zihninden geçenleri not defterine aktaran bir yazarın hikâyesini anlatarak, yakın çevresine adını duyurur. Şöhretini ise 1852 yılında “Bir Avcının Notları” ile pekiştirir. İvan gençlik yıllarında özel eğitiminden geri kalan zamanları avcılıkla geçirmiştir.

Yapıtlarındaki ince duygulu karakter çizimleri, lirik-müziksel dil onu Rus gerçekçiliğinin temsilcisi yapmakla kalmaz, dünya edebiyatının büyükleri arasına da sokar. Turgenyev, eserlerinde serflik ilişkilerinin insana aykırılığını, feodal-aristokrat Rusya'nın yıkılışını, yeni burjuva-demokratik güçlerin yükselişini gerçekçi biçimde yansıtmıştır.

Batıyla Doğu arasında kendini sıkışmış hisseden yazarın Çarlık Dönemi’nin Rus entelektüellerini irdelediği “Asilzade Yuvası" adlı romanı 1859 yılında yayınlanır.

1859 yılında annesi de ölünce, geriye kalan topraklar serfler ( toprak ağası adına çalışan köylü) arasında dağıtılırken Turgenyev’e de tüm hayatını rahatça idame ettirebileceği yüklü bir miras kalmıştır. Böylece dünyevi sorunlardan kurtulan yazar başyapıtı, “Babalar ve Oğullar” üzerinde çalışmaya başlar.

Gençliğinde köylü kızlara duyduğu ilgiyi ve bu ilişkilerden doğan bir gayrı meşru kızını saymazsak Turgenyev hiç evlenmemiş, babalığını üstlendiği bir çocuk sahibi olmamıştır.

Özel hayatı, gönül maceraları pek bilinmeyen Turgenyev’in otuzlu yaşlarda tanıştığı Pauline Viardot ise umutsuz bir aşk macerası olarak yaşamına damga vurmuştur. Altı farklı dili konuşabilen, iyi bir piyanist ve şarkıcı olan sevgilisi evli olduğu için bu çiftin yarı fiziksel, yarı duygusal beraberliği kısa süreli ilişkiler şeklinde uzun yıllar devam eder.

Bozkırda Bir Kral Lear (1870), Ham Toprak (1877) gibi eserleri eleştirmenlerden beklediği tepkiyi alamadı ve kendini mutsuz hisseden Turgenyev, son kez ülkesini terk edip hayatının son dönemini bir türlü vazgeçemediği kadının, Pauline Viardot’nun yakınlarında, Paris’te geçirdi.

Ivan Sergeyeviç Turgenyev, 3 Eylül 1883 tarihinde Fransa'da Paris yakınlarındaki Bougival kasabasında öldü. Ölmeden önceki arzusu uyarınca naaşı Rusya'ya getirildi ve Belinski'nin mezarının yanına gömüldü.

Ivan Sergeyeviç Turgenyev Kitapları - Eserleri

  • Babalar ve Oğullar
  • İlk Aşk
  • Duman
  • Lüzumsuz Bir Adamın Günlüğü
  • Avcının Notları
  • El Kapısında

  • Rudin - İlk Aşk - İlkbahar Selleri
  • Asilzade Yuvası
  • Ham Toprak
  • Mumu
  • Devrimden Önce
  • Üç Karşılaşma
  • Bahar Seli

  • Başkanın Ziyafeti - Parasızlık - Bekar
  • Faust
  • Hikâyeler I- II- III
  • Bozkırda Bir Kral Lear
  • Hikayeler I
  • Hikayeler II
  • Hikayeler III

  • Turgenyev'in Mektupları
  • Klara Miliç
  • Rudin
  • Rudin 2
  • Huzurlu Sessizlik (Öyküler Cilt 2)
  • Raif Efendi Hikayeler Arasında
  • Asya

  • Hayaletler
  • Taşralı Kadın
  • Bekar
  • Köyde Bir Ay
  • Kasaba Hekimi
  • Rüya
  • Seçilmiş əsərləri

  • Mutsuz Kız
  • Tuhaf Bir Hikaye
  • Düellocu
  • Parasha
  • Первая любовь

Ivan Sergeyeviç Turgenyev Alıntıları - Sözleri

  • Bülbül bize tarif edilemez bir coşkuyla dolu anlar bahşederken, gırtlağında yarı yarıya ezilmiş mutsuz bir böcek acılar içinde ölmektedir. (Avcının Notları)
  • Büyük bir sözcüktür, anne..! (Köyde Bir Ay)
  • ... Ama Tanrı haksızlıklara göz yummaz. (Başkanın Ziyafeti - Parasızlık - Bekar)
  • İlk aşk, ihtilâlden farksızdır. (Bahar Seli)
  • Ruhunda tuhaf bir yorgunluk hissediyordu. (Ham Toprak)
  • Aşağıda ufku boydan boya kaplayan çam ormanının görkemli görünüşü denizi andırıyordu. Denizin de, çam ormanının da verdiği izlenim aynıdır; aynı dokunulmamış, el değmemiş bir güç engin, uçsuz bucaksız uzanır önünüzde. Yüzyıllık ormanın derinlerinden de, suyun ölümsüz diplerinden de aynı ses yükselir: “Benim seninle işim yok," der insana; “ben egemenim, sen ise ölmemek için çabala dur!” Ama orman (özellikle de her zaman yalnız, neredeyse sessiz, suskun çam ormanı) denize oranla çok daha tekdüze, hüzünlüdür. Deniz korkutur, okşar, her türlü renkleriyle oynar, her çeşit sesle konuşur; onun gibi yine sonsuzluk esintisi olan ama sonsuzluğu bize hiç de yabancı olmayan gökyüzünü yansıtır... Durağan, karanlık çam ormanı kasvetlice susar ya da insanoğlunun yüreğine önüne geçilemez bir güçle işleyerek boğuk, homurdanır. Bir günlük insan için, dün doğmuş, bugün ölecek olan insan için zordur ölümsüz İsis’in soğuk, doğrudan kendisine dikilmiş bakışına dayanmak. Doğal afetlerin buz gibi soluğu karşısında insanın yalnızca cesur gençlik umutları, hayalleri durulmaz, sönmez; hayır, bütün ruhu çöker, taş kesilir; son kardeşinin de yeryüzünden silinebileceğini ama bu çamların dallarında tek iğnenin titremeyeceğini hisseder insan. Yalnızlığını, zayıflığını, çaresizliğini hisseder ve telaşlı, gizli bir korkuyla kendini günlük küçük kaygılara, yaşamın endişelerine verir; kendi yarattığı bu dünyada yaşamak daha kolay gelir ona, burada kendi evindedir, burada kendi anlamına, gücüne inanmaya hâlâ cesaret etmektedir. (Huzurlu Sessizlik (Öyküler Cilt 2))

  • Onunla tartışmaya bayılıyorum, çünkü birbirimize söyleyebileceğimiz bütün ateşli sözcüklere rağmen birbirimize duyduğumuz dostluk hiç bizi terk etmiyor ve her sözcükte yer alıyor, oysa başkalarıyla her konuda anlaşabilirsiniz ve tartışacak bir şey bulmayabilirsiniz ama aranızda bir uçurum vardır. (Turgenyev'in Mektupları)
  • Ve önünde saygıyla eğildiğim her şeyi yaktım, yaktığım her şeyin önünde saygıyla eğildim..." (Asilzade Yuvası)
  • Kalbim...içimde olup bitenleri kim ve niçin öğrensin? (Rudin)
  • Kalbinin yoldaşını kaybetmek çok acı. Ama kaderin lüzumsuz;insan ümitsizliğe kapılmamalı, buna inan! (Başkanın Ziyafeti - Parasızlık - Bekar)
  • "Bilindiği üzere insan çok mutluyken beyni az çalışır. Huzur verici ve keyifli bir his, tatmin duygusu, tüm varlığa nüfuz eder; bu his kişiyi tüketir, benlik bilincini kaybettirir ve kötü huylu şairlerin dediği gibi, kişi artık salt mutluluğa ulaşmıştır." (Lüzumsuz Bir Adamın Günlüğü)
  • Öyle sanıyorum ki böyle gözlerle sadece ölümsüz ruhlar bakabilir... (Hayaletler)
  • "Ay, benim düşmanım," diye mırıldandı. "Sırıtması, canlılığı, ödünç alınmış ışığı, bir şeye yaramıyor olmasına rağmen gösterişli oluşu canımı sıkıyor. Yukarıda durmuş, dünyayla eğleniyor." (Raif Efendi Hikayeler Arasında)

  • Ruhunda tuhaf bir yorgunluk hissediyordu. (Ham Toprak)
  • Həyatda elə anlar və elə hisslər var ki... Bunları ancaq göstərmək və yanından ötüb keçmək olar. (Seçilmiş əsərləri)
  • Bu kadının yemek pişirmeden haberi bile yok. (Devrimden Önce)
  • Nelerde, kimlerde yanılmadım, hayal kırıklığına uğramadım ki!... Kaç kez boşuna sevindim, umuda kapıldım, öfkelendim, küçük düştüm! Kaç kez şahin gibi yükselirken , kabuğu ayaklar altında parçalanmış bir sümüklüböceğe döndüm!.. (Rudin - İlk Aşk - İlkbahar Selleri)
  • Onun için en gürültülü, patırtılı gün bile o kadar sessizdi ki, bize göre en sakin gecede bile sessizliğin bu derecesi bulunamaz.. (Mumu)
  • ... "Bu kadar üzgün görünmeye çalışmayın. Acınmaya katlanamam." ... (İlk Aşk)
  • Mutsuz çocuklar hayatın gerçeklerini mutlu çocuklara göre daha erken öğrenir... (Mutsuz Kız)