Kitap Künyesi

Yazar: Kerem Işık

Editör: Fahri Güllüoğlu

Tasarımcı: Nahide Dikel

Tasarımcı: Mehmet Ulusel

Tasarımcı: Akgül Yıldız

Yayın Evi: Yapı Kredi Yayınları

İSBN: 9789750848247

Sayfa Sayısı: 176

--reklam--

Dünyanın Güçlü Tarafı Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

“Bir insanın sonu ne zaman gelir? Öldüğünde mi, yoksa o kişiyle ilgili iyi ya da kötü son anılar da geride kalanların zihinlerinden silindiğinde mi?”

İzmir Agora’da sürdürülen arkeolojik kazı çalışmaları genişledikçe kentin geçmişi giderek şimdiki zamana karışmaktadır. Unutulanlar yavaş yavaş gün yüzüne çıkarken, kazı çalışmalarının sebep olduğu düşünülen anlaşılmaz olaylar rahatsız edici bir hal almaya başlar.

Yazgıları kesişen beş karakterden birinin trajik ölümüyle sonlanan bir hınç öyküsünü merkezine alarak geride kalan dört karakterin kendi hayatlarında benimsedikleri rollere merceğini doğrultan “Dünyanın Güçlü Tarafı”, okuru “gerçek hayat” adı verilen yapının hatırlama ve unutuş ile ilişkisi üzerinde düşünmeye çağırıyor: Geçmişe karışan hayat yekpare bir blok mudur, bellek ölümcül oyunlar mı oynar, kişi kendi geçmişini yeniden inşa ederse geleceği de değişebilir mi, yoksa insan yazgısı karşısında büsbütün çaresiz midir?

“Dünyanın Güçlü Tarafı”, öykü kitaplarıyla (“Aslında Cennet de Yok”, “Toplum Böceği”, “Iskalı Karnaval”) tanıdığımız Kerem Işık’ın edebiyat dışını da edebiyata dahil ettiği bir ilk roman.

--reklam--

Dünyanın Güçlü Tarafı Alıntıları - Sözleri

  • Oysa istediği basitti: hızla aklını yitiren dünyada bir parça anlam.
  • Gelecekteki biz de tıpkı toprağın altındaki karanlıkta bırakıp yolumuza devam ettiğimiz geçmişteki biz kadar yabancıydı.
  • Otoyolda kaza yapmış araçların yanından yavaşlamadan geçemeyen, ya da dükkânda ona başsağlığı diledikten hemen sonra yarım kilo Ezine peynir isteyen insanların durumunda olduğu gibi, hayatta kalma içgüdüsü insanı alelade bir canavara dönüştürüverir. Gündelik canavarlar. Evet, Şehsuvar yıllar içinde hepimizin zaman zaman sıradanlıktaki kötülüğe kapılıp gündelik canavarlara dönüştüğümüzü düşünüyor ve hatta kötülüğün tam da bu nedenle asla yok olup gidemeyeceğine inanıyordu.
  • Onu şaşırtan ikinci mevzuysa, yaşama devam edebilmek için bir şeylerin unutulmasına dair gereklilikti. Bellek, kurbana doymayan amansız bir yasa-koyucudan farksızdı. ... Bazı anılar, kişiler, günler ve hatta yıllar sebepsiz yere kurban ediliyor ve gündelik hayat bu ölü toprağın üzerinde tüm görkemiyle yükseliyordu.
  • Artık en olmayacak şeyin bile gerçekleştiğine inanabileceği bir noktadaydı ve kendisini en iyi anlayabileceğini düşündüğü kişiyle konuşmak için sabırsızlanıyordu.
  • Hayatında mutluluğu aradığı, her şeye rağmen mutlu olabileceğini düşündüğü bir dönemde tanışmışlardı.
  • "Sokakta birini gördüğümüzde, onda asıl dikkatimizi çeken şey genellikle kusuru olur."
  • İnsanlar hatırlamaları gereken şeyleri unutuyor, unutmaları gereken şeyleri hatırlıyor.
  • ...Göğü delecek kadar uzun gibi hatırladığı ağaçların cılızlığı onu hayal kırıklığına uğratmış, bir zamanlar koşa koşa bitiremeyeceğini sandığı caddeler ona şimdi daracık çukurlar gibi görünmüştü. Büyümek böyle bir şey demek ki diye düşündü. İnsan sonu asla gelmeyecekmiş gibi görünen hırgürün içinde büyüyüp yaşlanıyor ve geriye dönüp baktığında anımsadıklarını birkaç kırık dökük sözcükle anlatabiliyordu.
  • Hemen önümüzde, aşılması imkânsız çitlerin arkasında tuhaf, cezbedici bir ışıltıyla parlamaktadır arzu nesnesi. Oysa yüksek çitlerin ardına geçildiğinde, hemen her zaman yıkık dökük bahçelerle karşılaşılır.

--reklam--

Dünyanın Güçlü Tarafı İncelemesi - Şahsi Yorumlar

İnsan kendisiyle de karşılaşır. Az bilinen bir kitabı okumanın erinci başkadır. Büyük keşiftir okur için. Kerem Işık ismiyle yolum belki de hiç kesişmeyebilirdi. Yine her zamanki gibi Kızılay YKY şubesine gider önsözü okur öylece yanından gidebilirdim. Yazarın sıkça söz ettiği ''yazgılanma'' burada devreye girmiş olacak. Şube müdürüyle kendimi bir anda bu kitabı konuşuyorken buldum. Övgüye boğsaydı belki içimdeki ayrık otu yeşerir ''ben bunu almayacağım'' derdim. Öyle olmadı, ''biz bu hafta bu kitabı konuşacağız kesinlikle tavsiye ediyorum'' dedi. Okunacak tonlarca kitabın içinde hafif cüssesiyle ilk sıraya giriverdi. 'Elindekileri bitirmeden kitap almayacaksın!'' yeminimi bir kez daha bozdurdu Dünyanın Güçlü Tarafı... İyi ki... 1976 doğumlu Kerem Işık, Varlık, Notos Öykü, Eşik Cini ve Özgür Edebiyat gibi dergilerde öykülerini yayınlatırken, üç adet öyküsü de basılmış. Aslında Cennet de Yok (2010), Toplum Böceği (2012) ve Iskalı Karnaval (2015) öyküleriyle Haldun Taner Öykü Ödülü’nü de kazanmış. Bu tür ödüller genelde beni hayal kırıklığına uğratır. Birçokları Abbas Sayar'ın Yılkı Atı kitabını çok beğenir. Tutunamayanlar gibi kült bir eseri geride bırakmış olması beklentiyi arşa değin çıkarıyor olsa da vasatın azıcık üstündeydi. Dipnot: Her köy romanı güzel değildir. Konumuzun dışına çıkmadan Kerem Işık'ın ilk romanına dönelim... Dünyayı neden affetmeliyiz? Ne kadar yalandan ibaret olsa da baş edilebilir gerçekleri olduğu için mi? Ölene kadar yolda olabildiğimiz için mi? Atlas rolüne soyunup onca ağırlığın altında hafifliğine sığınabildiğimiz için mi? Doğa'ya bakınca dünyayı kendi içimde serbest bırakıyorum, tüm o ucuz lanet okumaların seyri değişiveriyor... Sonra? Sonra doğadan sıyrılıp tekrar şehre, kalabalığa, insan yığınının içine giriyorum. Af kapsamında olmayan milyonlarca öğeyle karşılaşıyorum tekrardan. Dünya affedilir değildir. Bir insan hukuk önünde var olmak adına fiil ehliyetine sahip olmalıydı. Ee bizler milyonlarca fiili de sırtımızda taşımıyor muyduk? Taşıyorduk. Birkaç maddeye hapsedersek: 1-En başta yaşıyorduk, fiillerin en sade ve kabul edilebilir olanıdır bu. 2-Nefes alıyorduk, eşitliğin en maksimumu bu fiilde toplanmıştı, 3-Hatırlıyorduk, lanetlenmişliğimizin resmiydi, 4-Unutuyorduk, lütuflardan lütuf beğenmemizi istediler payımıza bu düştü, 5-Oluyorduk, her zaman en büyük zannımız buydu, ne yazıkki olmak ya da olmamak arasında dönüp dolaşan avarelerdik, 6-Soluyorduk, finalde de ölüyorduk evet yazar da en son fiilimizi de şöyle dile getiriyordu: ''Dünya içindekilerle birlikte yavaş yavaş ölüyordu.'' Hepimiz cennetten kovulan Adem'in bahanesiyiz. Hiçbirimiz buraya kendi isteğimizle gelmedik ve muhtemelen (intihar dışında) kendi isteğimizle de gidemeyeceğiz. Uzun uğraşlar sonucu, birtakım edimlerle edindiğimiz sıradışı bir yaşam biriktirdik. Önümüze ''arzu'' denilen bir kavram çıktı nedir ne değildir bilmeden onun uğruna savaşlar verdik. Her bir arzu muharebesinin ardından kazananı ya da kaybedeni ne olursak olalım bunu ardımızda bırakmak adına ''geçmiş''i keşfettik. İnsanın İbranice'deki karşılığının hakkını vermek adına hafızamızı dinamiklerle oyaladık. Geçmiş geçmişte kaldı ve biz arzularımızın yerine yeni arzuları güdümledik... Pişmanlık aslında yeni arzulara yer açan değiş tokuş müessesiydi. Aşk, iş, yer, hayal vasfı ne olursa olsun bir gün dönüp dolaşıp geçmişin olacaktı. Hayatıbeklemektenibaretolanlarolarakdaimapişmanolacaktık... Gülümse :) Bu kitap ne anlatıyor. Aylin, Yunus, Atılgan, Şehsuvar... 4 ana karakter üzerinden ilerliyor. Başlangıçta yazar ''toprak, dünyanın etiydi.'' diyerekten nereye varmak istediğine dair ipucu veriyor. Arkeologlar daima yalanın esaretinde kalan tarih biliminin kanıtları için varlardır. Türkler, Yunanlar, Persler daima tarihiyle övünürler. Geçmişe dair kalıntılar bir yere kadar bize çıkarım yapma şansı verir. Çünkü kimse kendi tarihinin çirkinliklerini tabletlere aktarmaz veyahut onun sanatını icra ettirmez. Bu böyledir. İnsan için de durum farklı değildir elbet. İnsan kendi tarihini daima yanlış akseder. Ben seni bilmem ben de seni bilmem... Niyet okumak, önyargı cehenneminden olmak da bizi A noktasından B noktasına taşımaz. İnsan kendi tarihinin karanlığına ''sonuna kadar inkar'' mantığıyla yaklaşır. Çünkü Cioran'ın da dediği gibi ''Hepimiz sahtekar olduğumuz için birbirimize tahammül ederiz.'' Yer İzmir. Aylin arkeologdur, kazı çalışmalarıyla tarihe ışık tutmak ister kahramanımız. Aylin diğer üç karakterin de ortak noktasıdır. Ya da çıkmazıdır desek daha doğru olur. Yine kazı çalışmaları, dünyanın eti olan topraktan geçmişe uzanan karanlıklar gibi insanın da kendi içini kemiren vicdanıyla doğru orantılıdır. Hikaye birbirini tamamlar. Burada anahtar cümleler bellidir: insan, unutmak, hafıza, boşluk ve eril bireyin meşhur cümlesi: ''Babalar, alınlarımıza yazılmış yalnızlıklardır.'' Kitabın her sayfasında muhakkak bir yeri çizdim, notlar aldım... Uzun zamandır bir kitaptan bu kadar tat aldığımı hatırlamıyorum. Jacques Lacan'ı anlamak adlı deneyimin ortasına denk geldiği için tadımlık okudum. Sorgulamalara iten, düşündüren, mitolojiyle, sanatla iç içe bir kitap. Hepinize tavsiyemdir. İyi okumalar. https://www.youtube.com/watch?v=zIpbgr9aUEo&ab_channel=VivaldiandMozart (Homeless)

Kerem Işık'ın ilk romanı "Dünyanın Güçlü Tarafı"nı okudum. Pek beğendim. Kundera okumayı sevenler, anlamaktan daha çok anlam aramakla ilgilenenler için özel bir kitap olacağını düşünüyorum. Bellek, unutuş, fotoğraf, mitler üzerine kafa yoruyorsanız "kaşıntı" yapacak bir kitap. "Bilge anlatıcı" her bölümün başında konuya geniş bir girizgah yapıyor ama bunu yaparken ne didaktik bir öğretmen ne de böbürlenen bir aforizmacı. Karakterler iyi çizilmiş, trajik bir ölümün etrafında gezinen Aylin, Yunus, Şehsuvar ve Atılgan. Tabi dördünün ortak noktası Anıl. Karakterlerin hepsi biraz "filozof" ama o kadarı da kusur kalsın. Eline sağlık keremium Gayet güzel bir kitap. #bookstagram #instagram #roman #türkiyeedebiyatı #neokudum #neokusam #tavsiyekitap #kitaplık (Özgür Çırak)

Daha önce okumadığınız yazara ait , bir kitap bitirdiğinizde diğer çalışmalarını da edinmeliyim hissi, pek nadir rastlanan bir durum. Uzun yıllar evvel , Bilge Karasu ile tanıştığımda hissetmiştim en son bunu. 'Akla' ve kalbe dokunan bir kitap. Yolu düşen olursa, çekinmeden yürüsün diye, dursun burada. (Aksi Okur)

--reklam--

Dünyanın Güçlü Tarafı PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Kerem Işık - Dünyanın Güçlü Tarafı kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Dünyanın Güçlü Tarafı PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Kerem Işık Kimdir?

1976 yılında İzmir’de doğdu. Kimya Mühendisliği okudu. “Kaos” üzerine yaptığı tez çalışmasıyla Fizik yüksek lisansını tamamladı. Öyküleri Kitaplık, Varlık, Notos Öykü, Eşik Cini, Özgür Edebiyat dergilerinde yayımlandı. 2010 yılında yayımlanan ilk kitabı Aslında Cennet de Yok’un ardından 2012 yılında Toplum Böceği adlı kitabıyla Haldun Taner Öykü Ödülü’ne değer görüldü. Iskalı Karnaval kitabı 2015 yılında yayımlandı. Edebiyat ve ilgi alanı olan felsefeye dair yazılarını fırsat buldukça “Tek Kişilik Azınlık” başlıklı blog sayfasında sürdürmeye devam ediyor. Aynı zamanda çevirmenlik de yapan yazar, İzmir’de eşi Özlem ve kızı Öykü’yle yaşıyor.

www.tekkisilikazinlik.com

--reklam--

Kerem Işık Kitapları - Eserleri

  • Iskalı Karnaval
  • Aslında Cennet de Yok
  • Toplum Böceği
  • Dünyanın Güçlü Tarafı
  • Davetsiz Misafir
  • Yeni Bir Yüz

--reklam--

Kerem Işık Alıntıları - Sözleri

  • İnsan, yaşarken ıskaladığı bir hayatı gerçekten yaşamış sayabilir mi kendini? (Iskalı Karnaval)
  • Oysa mucizeler gerçek değildir. Gerçekler de pek mucizevi sayılmaz. (Toplum Böceği)
  • Hayatında mutluluğu aradığı, her şeye rağmen mutlu olabileceğini düşündüğü bir dönemde tanışmışlardı. (Dünyanın Güçlü Tarafı)
  • Çaresizlikten konuşuyor insan. Çaresizlikten yürüyor, çaresizlikten gülüyor, çaresizlikten kendini başkalarına anlatmaya çabalıyor; her şey ama her şey insanın çaresizliğinden. (Aslında Cennet de Yok)
  • ...Göğü delecek kadar uzun gibi hatırladığı ağaçların cılızlığı onu hayal kırıklığına uğratmış, bir zamanlar koşa koşa bitiremeyeceğini sandığı caddeler ona şimdi daracık çukurlar gibi görünmüştü. Büyümek böyle bir şey demek ki diye düşündü. İnsan sonu asla gelmeyecekmiş gibi görünen hırgürün içinde büyüyüp yaşlanıyor ve geriye dönüp baktığında anımsadıklarını birkaç kırık dökük sözcükle anlatabiliyordu. (Dünyanın Güçlü Tarafı)
  • "Ceylan Hanım doğrusu sizi gerçekten takdir ediyorum. Geniş hayal gücünüzün yanında muazzam bir de espri yeteneğiniz varmış." (Iskalı Karnaval)
  • Yaşadığım her şeyi bir yorgana işleyip sonra onu üstüme örtmek isterdim. (Toplum Böceği)
  • "Kimsen var mı?" diye sordum. "Yok" dedi. "Evinde mi yok?" dedim. "Yok," dedi. "İsmin ne peki?" diye sordum. "Yok," dedi. İşte o zaman kendi kendime konuştuğumu fark ettim. (Aslında Cennet de Yok)
  • Onu şaşırtan ikinci mevzuysa, yaşama devam edebilmek için bir şeylerin unutulmasına dair gereklilikti. Bellek, kurbana doymayan amansız bir yasa-koyucudan farksızdı. ... Bazı anılar, kişiler, günler ve hatta yıllar sebepsiz yere kurban ediliyor ve gündelik hayat bu ölü toprağın üzerinde tüm görkemiyle yükseliyordu. (Dünyanın Güçlü Tarafı)
  • "Belki de yalnızca mutsuz bir insanım ben. Durmak bilmeden kendi kendimi sorgulamalarımın, dalıp gitmelerimin, çevremde onlarca insan olduğu halde kimse yokmuş gibi davranmalarımın sebebi bu." (Aslında Cennet de Yok)
  • "Şey... SERÇE derken ne kastediliyor acaba?" "Serbest Çağrışımlı Editörlük Yunus Bey diye yanıtladı Başkan. (SERÇE ve SANKİ sansür kurulu olarak da okunabilir.) (Iskalı Karnaval)
  • Burada olmalıyım dediğim yerlerde olmamam gerektiğini hissettim sonra. Betim benzim attı. Sarardım. (Toplum Böceği)
  • Beynim, içinde hiçbir şey barındıramayan delik deşik bir naylon poşete dönmüştü. (Toplum Böceği)
  • Tüm bu başı sonu belli olmayan düşüncelerin arasında hayata karışıp deneyim kazanıp/ gözlem -inceleme yapmak, zihnim tarafından yaratılan batakta ruhumun daha derine saplanması anlamına geliyordu. Erişmek istediğim fiziksel ve ruhsal durum tama anlamıyla bir hiçlikten ibaretti (Toplum Böceği)
  • Çevremi saran onlarca, yüzlerce hatta binlerce insanın yalnızca beni yapmam gerekenlerden alıkoymaya çabaladıklarını hissediyordum; oysa yapmam gerekenler yahut benden beklenenler hakkında en ufak bir fikrim yoktu. Sahi, neydi benden beklenenler? (Toplum Böceği)
  • "Sokakta birini gördüğümüzde, onda asıl dikkatimizi çeken şey genellikle kusuru olur." (Dünyanın Güçlü Tarafı)
  • "Tanıdığım herkes delirdi. Varlıkları da yoklukları da bir artık benim için." (Aslında Cennet de Yok)
  • "Zaman insana tuhaf -ve çoğu zaman sağlıksız sonuçlar doğuran*- şeyler yapıyordu ama her birimiz nasıl işlediğine akıl sır etmeyen bir tür alışma mekanizmasıyla donatılmıştık." *bkz: ölüm (Iskalı Karnaval)
  • "İsmin -de halini bilmem de, insanın ben hali pek fenaymış. Bildigim bir şey var ama :ben koştukça içim uzaklaşır dışımdan. " (Toplum Böceği)
  • Parçası olduğumuz gün, yoğun kıvamlı bir hal aldı. Islak bir un kütlesinden farkı kalmadı. Laciverde çaldı rengim. Yeşilliklerle çevrili yolda yürümeye devam ettim. Yeşerdim. Kuşlar, ağaçlar, kediler, börtü böcek falan… Hoş şeyler bunlar, dedim kendi kendime. Yeşilin olmayan tonlarına büründüm. Deli yeşili, çekip gitme yeşili, bana mı dedin yeşili… Her biri ayrı güzeldi. Hoşlandım. (Toplum Böceği)