Kitap Künyesi
Yazar: Gamze Güller
Editör: Duygu Çayırcıoğlu
Yayın Evi: İletişim Yayınları
İSBN: 9789750528613
Sayfa Sayısı: 107
--reklam--
Durmuş Saatler Dükkânı Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti
”Sesi bu alacalı karmaşayı orta yerinden yarıp geçiyor. Saatler susuyor. Hafifliyorum. Kafamın içinde sıralamaya çalışıp durduğum her şey gevşiyor, düğümleri çözülmüş gibi sarkmaya başlıyor. Guguklu saatler, pilli saatler, kurmalı saatler duruyor. Ben duruyorum…”
Belalı gemilerde ateşle tek vücut olan mürettebat, paranoyak zihinler, rüyaların derinliklerinden sökülüp çıkarılan ılık ılık atan yürekler, post mortem fotoğraflar ve zamana yenilen aşklar, hasta ruhlu yazarlar, buz tutan kimsesiz nehirler, basit öğle yemeklerinde konuşulan gizemli ölümler, dev soyundan gelen nahif insanlar…
Durmuş Saatler Dükkânı, zaman mefhumuyla meselesi olan, bitmek bilmeyen döngülerden şikâyetçi, üzerine sis çökmüş büyülü öykülerden oluşuyor.
Gamze Güller, tekinsizliğine rağmen karanlığın karşı konulmaz cazibesini, sade ve etkileyici bir üslupla anlatıyor.
--reklam--
Durmuş Saatler Dükkânı Alıntıları - Sözleri
- Nedensiz yorgunluklar var yüreğimde. Sadece kaçmak istiyorum
- Bilmek işe yaramıyor. Yine de yaşıyor insan
- "Güzel şeyler olması için hep bir şeyler mi vermek gerekir..."
- Güzel şeyler olması için hep bir şeyler mi vermek gerekir...
- İçimdeki yol, önümdeki bütün yollardan uzun
- Koşup duruyordum ama hiçbir yere varamıyordum.
- Bazen olur ya, insan anlar da anlamamak işine gelir.
- Belki de anlattım. Ama hiç duymadın sesimi. Şimdi gücüm kalmadı artık. Kimselere kendimi anlatmaya mecalim yok.
- "Seni sevmemem imkansızdı."
- Sözcüklerin büyüsü var. Doğru zamanda doğru şekilde söylediğimde bir şeyler değişiyor.
- Sana anlatmaya çalışsam, anlar mıydın bilmiyorum. İnsanları, yüzlerinde yansımamı kaybedişimi, onlar içimde çoğaldıkça yok olduğumu..
- "Hayallerim nasıl dirensin? Bunca yaşanmamışlıkla nasıl başa çıkarım? Ve bunca yaşanmışlıkla..."
- "Tüm o can yakıcı, keskin özlemleri düşünüyorum ufka bakarken. Neyi özlediğimi soruyorum kendime. Sanırım burada en çok kendimi özledim."
- "Hiç bitmeyen bir karnaval hali var. Ama kimse eğlenmiyor.."
--reklam--
Durmuş Saatler Dükkânı İncelemesi - Şahsi Yorumlar
Bir sürü öykü kitabı okudum bu güne değin ama bu kitabın ayrı, değişik bir dili ve anlatımı vardı. Yazarın diline, betimlemelerine, seçtiği konuları işleyişine hayran kaldım. Kitabı öneren öğretmenim olmasa bu kitaptan habersiz olacaktım. Öbür kitaplarını mutlaka okuyacağım bir yazar oldu. Kesinlikle öneririm, kitapla kalın. (yonca)
Gamze Güller Hanımı birkaç söyleşide dinleme imkânı buldum. Bu ilk okuduğum kitabı. Belirtmeliyim ki; kitaptan önce müspet ve zarif kişiliği ile dikkatimi çekti. Bu sebeple ben de müspet bir ön kabulle başladım kitaba... Betimlemelere bayıldım. Okurken hikâyelerdeki durumların içinde hissettim kendimi. "Cafer" adlı hikâyeyi çok beğendim, çocukların dünyasındaki masumiyeti masal tadında aktarış çok hoştu... Bir Alzheimer hastasının sinesini in'ikâs ettirdiği "Sözcüklerin Tortusu" isimli hikâyede geçen şu cümleler: "Sözcükler ne zaman kaybolmaya başladı? Önce tınılarını yitirir gibi oldular. Ardından renklerini. Arada bir yerlerde dokularını kaybettiler. Kağıt üzerinde başka, zihnindeki boşlukta başka. Nasıl oluyor da bir sözcük izini kaybettirebiliyor aklında?" Bu durumu yaşamadan, insan zihnindeki bu nisyan durumunu tanımlama şekli, takdire şayan... En etkileyici bulduğum hikâye" Nehir" idi. Orada bir kendini arayış vardı sanki. Belki de insanın iç dünyasına yaptığı bir yolculuk... Okurken soğuğu taa içimde hissettim diyebilirim. Bilge kişi, nehir, o dondurucu soğuk... Yazar bu imgeleri okuyucunun kendi zihin dünyasına bırakıyor... Bir de öyle bir ifade edişler var ki; sanki insanların içini görüyor gibi... Nasıl böylesine gerçekçi ve bu denli derin bir empatiyi kurabilmiş yazarımız, insan merak ediyor... (Yasemen)
Güzel bir hikaye kitabıyla geldim bu kez yine.İlk kez okuduğum bir isim Gamze Güller ve severek de okudum.Kitapta on dört hikaye mevcut ve hemen hepsini sevdim.Kısaca değineyim hikayelere... İceride Kim Var hikayesinde,annesinin ölümüyle yalnız kalan ve resmen kişilik bunalımına giren bir adam;Belalı Gemi'de alevlere aşk gibi sarılan bir gemi mürettebatı;Rüyalarımın Kadını hikayesinde ideallestirilen bir kadının resimleriyle uğraşan adamın gerçek hayatta idealize ettiği kadını bile göremeyecek kadar gözlerinin kapalı olması;Cafer'de küçük dev adam Cafer'le dost olan çocuğun dilinden arkadaşlık hikayesi;Hayatım Roman'da hasta ruhlu bir yazarın editörü ve yemek şirketini taciz eden mektupları;Akşamları Işığı Yanan Evler'de mutlu yaşayan ailelerin içinde yer almak isteyen bir adamın sancıları;Rüya Tekerleği hikayesinde geceleri uyuyamayan birinin uyanıkken gördüğü kabuslar derken kısaca değinmiş oldum bazılarına.Sonsuz Aşk hikayesi bana Patrick Suskind'in Koku romanını hatırlattı ayrıca,kurgu tamamen ondan alınmış gibiydi. Genel olarak karamsar hikayeler olmakla beraber sevdiğim bir kitap oldu.Zaman mefhumuyla meselesi olan,bitmek bilmeyen döngülerden şikayetçi,üzerine sis çökmüş büyülü öyküler bunlar demiş arka kapakta.Öykü severler için tavsiyemdir. (Emine AYDIN)
--reklam--
Durmuş Saatler Dükkânı PDF indirme linki var mı?
--reklam--
Gamze Güller - Durmuş Saatler Dükkânı kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Durmuş Saatler Dükkânı PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.
Kitabın Yazarı Gamze Güller Kimdir?
19 Mayıs 1970 yılında Ankarada doğdu. İlk, orta ve lise öğrenimimi TED Ankara Kolejinde, lisans ve yüksek lisans eğitimini İTÜ Mimarlık Fakültesinde tamamladı. Çeşitli inşaat firmalarında görev yaptı ve yurtdışı projeleri nedeniyle Rusya, Ukrayna, Kazakistan, Özbekistan, Irak gibi ülkelerde yaşadı. Hâlen Ankarada Proje Koordinatörü olarak çalışıyor. İngilizce, İtalyanca ve Rusça biliyor. 2005 yılında Um:ag bünyesinde Yazma ve 2006 yılında Uygulamalı Öykü seminerlerine katıldı. Yine 2006 yılında Felsefe tarihi, Varoluşçuluk, Sanat Felsefesi, Estetik dersleri aldı. 2007 yılından itibaren Kitap-lık, Karşın, Lacivert, Patika gibi edebiyat dergilerinde çeşitli öyküleri yayımlandı. 2007 Ümit Kaftancıoğlu Öykü Yarışmasında Otel isimli öyküsü Okunmaya Değer Öyküler kategorisinde anıldı. 2007 Yılmaz Güney Kültür ve Sanat Festivali Öykü Yarışmasında Dağların Soluğu isimli öyküsüyle Onur Ödülü, 2007 Özgür Pencere Edebiyat Derneği Kadın Öyküleri Yarışmasında Gel Pisipisi isimli öyküsüyle mansiyon aldı. Yazarın yakın dönem içinde Turkuvaz Kitaptan yayımlanan İçimdeki Kalabalık adlı öykü kitabı ilgi gördü.
--reklam--
Gamze Güller Kitapları - Eserleri
- Durmuş Saatler Dükkânı
- En Çok Onu Sevdim
- İçimdeki Kalabalık
- Beşinci Köşe
- Beşinci Köşe İçimdeki Kalabalık
- İçimdeki Kalabalık
--reklam--
Gamze Güller Alıntıları - Sözleri
- "Taşınmak iyidir," demişti bir arkadaşı. " İnsan hayatını temize çekme şansı yakalar. Kendine yer açar." (En Çok Onu Sevdim)
- Onu özlemişim. Şu ana kadar kendime bile itiraf edemedim ama gerçekten özlemişim onu. (İçimdeki Kalabalık)
- "Güzellik kusursuzluk değildir." (En Çok Onu Sevdim)
- Her şeyi hatırlayıp da genç kalmak mümkün mü? (Beşinci Köşe İçimdeki Kalabalık)
- Bazen kendini, o anki ruh halini daha iyi tanımlayacak vurucu sözcükler ararken yakalıyor. Kafasının içindeki “eşanlamlılar” sözlüğünü harıl harıl karıştırıyor. (Beşinci Köşe İçimdeki Kalabalık)
- İçimdeki kadar derin bir karanlık bulana kadar kazmaya devam ediyorum. Ellerimle, tırnaklarımla kazıp arıyorum karanlığı. Bulduğum zaman içine saklanıp kaybolacağım ve huzur olacak orada. (İçimdeki Kalabalık)
- Kahraman ölünce oyun sıfırlanır, yeniden başlar zannederdi hep, değilmiş, bu çok daha fazlası... (Beşinci Köşe İçimdeki Kalabalık)
- “Biraz olsun yalnız kalabilmek istiyordum. Kalabalık bir şehirde kaybolarak yaşayabilmek, sokaklarda selamlaşmadan yürüyebilmek, hangi diyeti uyguladığımı tartışmadan abur cubur satın alabilmek, birileri görecek ya da ne düşünecek diye tedirgin olmadan hayatın tadını çıkarabilmek…” (İçimdeki Kalabalık)
- “Kapıdan çıktı, ölmedim. Peşinden de gitmedim. Orada öylece, kendimle, acımla, çaresizliğimle ve ezip geçtiği yüreğimle kalakaldım.” (İçimdeki Kalabalık)
- Bilmek işe yaramıyor. Yine de yaşıyor insan (Durmuş Saatler Dükkânı)
- "Seni sevmemem imkansızdı." (Durmuş Saatler Dükkânı)
- Her yerdeydiler. Bıraktığım küçücük boşluklardan içeri sızıyor, arsız sarmaşıklar gibi hayatımı sarıyorlardı. Girdiğim her dükkanda konuşmaya aç insanlar bekliyordu sanki. Beklediğim her durakta, yürüdüğüm her sokakta, kaldırdığım her ahizenin ucunda mikroplar gibi durmadan ürüyorlardı. Ne yapsam durduramıyordum onları. Sürekli merhabalaşıyor, birbirlerine el sallıyor, konuşuyor, konuşuyor, konuşuyorlardı…Bu kadar laf nereye gidiyordu? Havaya karışan bunca sözcük varken nasıl nefes alabiliyorduk? Onları ötelemeden nasıl yürüyebiliyorduk sokaklarda? Söylenen her şey sonsuza kadar dönüp duruyordu atmosferde. (Beşinci Köşe İçimdeki Kalabalık)
- “Kulaklarımı kapatıyorum, yine de durduramıyorum kafamın içine sızan gürültüyü.” (İçimdeki Kalabalık)
- “Yorgunluk hayatımın alışamadığım bir parçası oldu. Bazı geceler eve dönüp yattığımda bütün gün ayakta durmanın acısı çıkıyor. Ayaklarım o kadar sızlıyor ki, yorgunluğuma rağmen uyuyamıyorum.” (İçimdeki Kalabalık)
- "Teknolojinin insanı yalnızlaştırdığı koca bir yalan!Hangi deliğe girerseniz girin birileri gelip sizi buluyordu." (Beşinci Köşe İçimdeki Kalabalık)
- Hiç kalbinde kırmızı çiçekler açtı mı senin?’ diye sormuştu bana eskiden beni çok seven biri, anlamamıştım. Bir gün âşık oldum, anladım. Beklemenin sahip olmaktan daha güzel olduğunu, kalbime dikenlerini batırıp da kanatanın aslında kavuşmak olduğunu keşfettiğimde, artık genç bile sayılmazdım. (İçimdeki Kalabalık)
- Sana anlatmaya çalışsam, anlar mıydın bilmiyorum. İnsanları, yüzlerinde yansımamı kaybedişimi, onlar içimde çoğaldıkça yok olduğumu.. (Durmuş Saatler Dükkânı)
- “Yeniden çocuk olabilmeyi dilerdim.” (İçimdeki Kalabalık)
- Bütün çer çöpü süpürdüm yerden. Kalan derdi tasayı süpürmeye başladım arkasından. Ne zamandır aradığım küpe koltuğun altındaymış! Toz yumağıyla birlikte neredeyse atacaktım. Üfleyip hemen kulağıma taktım. Köşe bucağı iyice sildim. Baktım yetmedi, biraz daha süpürdüm.Cam parçaları, ekmek kırıntıları, kalp kırıkları, ölü böcekler, yalan dolan, yanmış kibrit çöpleri, katılaşmış gözyaşları doldu da doldu el kadar faraşa. Temizlik güzel şey! (İçimdeki Kalabalık)
- “…yeni insanlarla tanışmak istemiyorum…” (İçimdeki Kalabalık)
Yorumlar
0 yorumYorum yazmak için tam sürüme geçin