Kitap Künyesi
Yazar: Stefan Zweig
Çevirmen: Amine Akyel
Editör: Ufuk Coşkun
Tasarımcı: Harun Ak
Orijinal Adı: Rahel Rechtet mit Gott / Die Legende der Dritten Taube / Die Augen des Ewigen Bruders / Die Gleich-Ungleichen Schwestern
Yayın Evi: Doğu Batı Yayınları
İSBN: 9786052133767
Sayfa Sayısı: 96
Efsaneler Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti
Stefan Zweig, Efsaneler’inde üç ibret verici hikâye ile insanlık arayışını ele alıyor; hikâye edilen kişilerin gerek Tanrıya yakın olma ihtiyacını, gerekse kimlik arayışını ve hayatın anlamını konu ediyor. Eski Ahit ve Bhagavad Gita gibi kutsal kitaplardan esinlenerek kişilerin imtihanlarını eşsiz kurgusuyla okurlara sunuyor.
Zweig, şiddete karşı uyarırken, merhamet etmeyi unutmamamız gerektiğini bizlere hatırlatıyor ve hem bireysel hem toplumsal özgürlüğün altını çizerek insanlığa önemli dersler veriyor. Bu kitabın her hikâyesiyle farklı dünyaları keşfedecek, savaş, din ve ahlak konuları hakkında düşünmeye başlayacaksınız. Zweig’ın kendi değişiyle efsaneler “[...] inanmamakla [...] inanmanın karışımı olan, yeni ve daha yüce bir okuma zevki.”
Efsanelerin orijinal ilk baskısında kitabın amacı şu şekilde açıklanıyor; korkulu karanlıkta kaybolmuş yetişkinlere masal anlatmak.
Efsaneler Alıntıları - Sözleri
- … söz konusu kutsal meseleler olduğunda her zaman cahil olan insanlar başlarının üzerinde olup bitenlerden bihaberdiler.
- Hiçbir şey yapmamak da aslında bir eylem
- Hak hukuktan anladığını sanan cahile lânet olsun!
- Yalnız yaşayan biri yalnızca kendine ders verebilir.
- Biliyoruz Tanrım, ilkbahar çok yakın sonbahara, yaz ise uzun sürmüyor hayatımızda; bu yüzden sabırsızlık var fani kanımızda, bu yüzden açgözlülükle uzatıyoruz elimizi sevdiğimizi hemen kapmak adına ve geçici olan şeylerin tadını çıkarmak istiyoruz hemen.
- Çünkü birilerine örnek olmak, insanlar arasındaki en güçlü bağdır; hak adına yapılan her eylem başkalarını da hakka iter, derin uykularından sıçramalarını, vakitlerini değerlendirmek için uyanmalarını sağlar.
- Ömrümüz, ilkbahardaki bir nehir gibi hızla akıp gidiyor, akıp giden sular geri gelmiyor.
- Hayat nedir sonuçta? Öteki hayata geçmeden önce kısa bir an.
- Öldürmenin günahında payı olan, kendisi de bir ölüdür aslında.
- "Yalnız birinin bilgeliği, geri kalan dünyanın bilgeliğinden farklıdır, tevekkülün yasası benzemez eylemin yasasına."
- Hayat nedir sonuçta? Öteki hayata geçmeden önce kısa bir an. Bırakın adil biri gibi yaşayayım kendi kısa ömrümde.
- Tanrı’nın huzurunda kimse kimseden değersiz veya üstün değildir.
- ...bedenle ruh arasında karar veremeyen ve ikisini de aynı anda isteyen erkeklerin arzuları hiçbir zaman gerçekleşmez.
- ...çünkü kadınların güzelliği elden gidince bilgeliğe yönelirler.
- ...şeytanın sakalının teline bile dokunmamak gerekir, yoksa şeytan insanı ensesinden yakalayıverir.
Efsaneler İncelemesi - Şahsi Yorumlar
Bir şey yapmadığını sanan da bir şey yapar: Stefan Zweig, biyografi, monografi, şiir, tercüme, tiyatro, liberto ve roman gibi eserlerinin yanında yazdığı kısa öyküleriyle dünyada ve ülkemizde en çok okunan yazarlardan biri olmaya devam ediyor. Yaşamı boyunca çok seyahat etmiş olan Zweig, değişik kültür havzalarından topladığı bilgileri, kişilikleri, karakterleri öykülerinde derinlemesine işliyor. Psikolojiye duyduğu derin ilgisinin de etkisiyle oluşturduğu karakterlerin iç dünyasına derinlemesine girebiliyor. O kadar ki Eski Ahit ve Bhagavad Gita gibi kutsal kitaplardan esinlenerek ilginç efsaneleri kendi parlak ve edebi üslubuyla yeniden ürettiğine şahit oluyoruz. • • • Nitekim Zweig’in edebi kişiliğinin tüm izlerini, “Efsaneler” adlı eserinde yer alan dört öykünün kahramanlarının hikâyelerinde de görmek mümkün. Bu dört hikâyede yazar, oluşturduğu karakterler üzerinden insanın Tanrıyla olan ilişkisini, kimlik arayışını, hayatı anlama ve anlamlandırma konusunda yaşadığı iç çatışmaları, iyi ve kötünün birbiriyle olan savaşını gözler önüne seriyor. Özellikle de din, ahlâk, vicdan, adalet, suç, savaş, barış, özgürlük ve varoluş gibi birçok konuyu sorgulamamızı sağlıyor. • • • Yazar, “Rahel Tanrıyla Hesaplaşıyor” öyküsünde, Yakup peygamberin eşi Rahel örneğinden hareketle insanın Tanrı karşısındaki acziyetini ve onun gazabından kurtulabilmek için içten yakarışını anlatıyor. Özellikle Rahel’in “Tanrım, sabretmek ne kadar zor kulların için” şeklinde başlayan seslenişini ve sonrasında da bir şehrin Tanrının gazabından nasıl kurtulduğunu görüyoruz. • • • “Üçüncü Günün Hikâyesi”nde, Nuh tufanında karadan haber getirsin diye gemiden yollanan üçüncü güvercinin hikâyesi anlatılıyor. Keşif için gönderilen iki güvercin gemiye tekrar döndüğü halde üçüncüsü dönmüyor. Yazar, bu hikâyesiyle adeta “dünün dünyasından” günümüze sesleniyor ve “Günümüzde güvercin hâlâ bulamadı dinlenecek bir yer, insanlık bulamadı barışı” ifadeleriyle içinde yaşadığımız dünyada yüzyıl da geçse çok da bir şeyin değişmediğini ifade ediyor bize. • • • En çok etkilendiğim hikâye ise, “Ölümsüz Kardeşin Gözleri” hikâyesi oldu. Hikâye kılıcını kralın hizmetine adayan Virata’nın yanlışlıkla kardeşini öldürmesiyle başlıyor. Virata bu olay sonrasında askerliği bırakıyor ve yargıç olarak görev alıyor. Yargıç olarak görev yaptığı dönemde bir suçlunun sözleri üzerine suçu, suçluyu, adaleti, özgürlüğü, iyiyi, kötüyü, günahı, vicdanı ve yaşamı tüm boyutlarıyla sorguluyor. Yazar, Virata’nın hikâyesinde olduğu gibi bir insanın tüm görevlerini ve toplumsal rollerini bırakarak bir ormanın içerisinde yaşamını sürdürse bile “Bir şey yapmadığını sananın da aslında bir şey yaptığını, herkesten bağımsız, yalnız yaşadığını sananın da aslında tüm insanların kaderine bağlı, onların içinde yaşadığını” bizlere hatırlatıyor. Virata’nın hikâyesini okurken kendini bir aynada seyrediyor gibi hissediyor insan ve yaşamını tüm yönleriyle sorguluyor. • • • “Zıt İkizler” hikâyesinde ise yazar, biri zevklerinin esiri olup kötü yola düşmüş, diğeri ise dine yönelip bir hastanede insanlara yardıma yönelmiş ikiz kız kardeşin yaşamı üzerinden iyi ve kötüyü, günah ve sevabı, hırs ve kazanma arzusunu sorguluyor. Hikâyenin sonunda “Hain dünyamızda gene güzellik bilgeliği yenmişti, ahlâksızlık ahlâkı, her zaman istekli olan beden narin, başına buyruk ruhu yenmişti” ifadeleriyle yazar, kötülüğün iyiliğe nasıl galebe çaldığını anlatıyor. • • • Zweig, “Efsaneler”in her bir hikâyesinde de insanı kavrayıcı, kuşatıcı ve kucaklayıcı üslubuyla sayfalar dolusu kitaplarda anlatılabilecek konuları beş on sayfalık hikâyeleriyle adeta önümüze seriveriyor. Bu duyguyu, Zweig’in daha önce okuduğum birçok hikâyesinde yaşadığım gibi bu hikâyelerinde de yaşadığımı söylemeliyim. Diğer hikâyelerine göre daha az bilinen ve okunan bu hikâyelerin, herkes tarafından mutlaka okunması gerektiğini düşünüyorum. (nalkan)
Masal anlatmak denildiğinde aklınıza ne geliyor? Genellikle çocuklara anlatırız vs vs durumlarından ziyade ya yetişkinlere masal anlatsaydınız nasıl olurdu? Zweig biraz yetişkin masalı yazdığını itiraf ediyor zaten. İçerisinde toplam 4 hikaye mevcut. Biraz dini motiflerin fazla olduğunu görüyoruz yahut bize öyle geliyor. Hikayeler: Rahel Tanrıyla Hesaplaşıyor, Üçüncü Günün Hikayesi, Ölümsüz Kardeşin Gözleri ve Zıt İkizler. Son hikaye hariç diğerleri çok yaygın kullanılmadığı için olumlu baktım ben kitaba. Zıt İkizler hani şu Birbirine Benzemeyen Kız Kardeşler adıyla yayımlanan öykü varya, işte o. Yani daha fazla ne söylenir bilmiyorum kitap için. Yavaş yavaş tamamlıyoruz Zweig eserlerini de. Hepimize keyifli okumalar, iyi günler diliyorum. Neşeniz daim olsun.. (Sadık Kocak)
Mükemmel: Harika bir kitap insanlığın özündeki kavramları hissetmek isteyen herkesin mutlaka okuması gereken bir kitap MUTLAKA OKUYUN VE UNUTTUĞUMUZ O İNSANİ DEĞERLERİ HATIRLAYIN (Esmeralda)
Kitabın Yazarı Stefan Zweig Kimdir?
Babası varlıklı bir sanayici olan Stefan Zweig, küçük yaşlardan itibaren kültür ve edebiyat alanında eğitim görmeye başladı. İngilizce, Fransızca, İtalyanca, Latince ve Yunanca öğrendi. Viyana ve Berlin üniversitelerinde felsefe öğrenimi gördü. İlk şiirlerini lisedeyken, Hugo von Hofmannsthal'ın ve Rainer Maria Rilke'nin eserlerinin etkisiyle yazdı. 1901'den sonra Fransızca yazan Paul Verlaine ve Baudelaire'in şiirlerini Almanca'ya çevirdi. 1907-1909 yılları arasında Seylan, Gwaliar, Kalküta, Benores, Rangun ve Kuzey Hindistan'ı gezdi, bunu, 1911'deki New York, Kanada, Panama, Küba ve Porto Riko'yu kapsayan Amerika yolculuğu izledi. 1914 yılında Belçika'ya Émile Verhaeren'in yanına gitti.
I. Dünya Savaşı'nda (1914-1917) gönüllü olarak Viyana'da savaş karargâhında "Savaş Arşivi"nde memur olarak çalıştı. Savaştan sonra Avusturya'ya dönerek Salzburg'a yerleşti. 1920 yılında, Frederike Von Winternit ile evlendi. Stefan Zweig Salzburg'da yaklaşık 20 yıl yaşadı. Kapuzinerberg'in yamacındaki villasında geçirdiği yıllar, Zweig'ın en verimli yıllarıdır. Kapuziner yokuşu, 5 numaradaki villayı, Friderike ile evli olduğu yıllarda satın aldı. Salzburg'da geçirdiği yıllar Zweig'ı edebiyatta doruğa tırmandırdı, en güzel eserlerini, kente ve Salzach’a yukardan bakan iki katlı, ağaçlar arasına gizlenmiş villada yazdı. Kısa sürede ünlü insanlarla dostluk kurdu, onları sık sık Salzburg'da konuk etti. Romain Rolland, Thomas Mann, H.G. Wells, Hugo von Hofmannstahl, James Joyce, Franz Werfel, Paul Valery, Arthur Schnitzler, Ravel, Toscanini ve Richard Strauss, Zweig'in konuğu oldu. Salzburg'da geçen yıllarında Zweig, Avrupa'nın düşünsel birliği için ağırlığını koydu; makaleleriyle ve konferanslarıyla aşırılıklara karşı uyarılarda bulundu; diplomatik çevrelere, akıl ve sabır çağrısı yaptı. 1927'de Almanya'nın Münih şehrinde "Duygu Karmaşası", "Yıldızın Parladığı Anlar" ve "Tarihsel Baş Minyatür" adlı kitapları yayımlandı, yine 1927'nin 20 Şubat tarihinde "Rilke'ye Veda" başlıklı konuşmasını yaptı. 1928'de Leo Tolstoy'un 100. Doğum Yıldönümü Kutlamaları'na katılmak üzere, Sovyetler Birliği'ne gitti. 1933'de, Nazilerin yakmaya başladıkları kitaplar arasında Yahudi kökenli Zweig'ın eserleri de yer alıyordu. 1934'te Gestapo'nun villasını basıp, silah araması üzerine Zweig ülkesini terk etmek zorunda kaldı ve İngiltere'ye, Londra'ya yerleşti. Ancak, kendini burada da rahat hissedemedi ve taşındı.
Zweig, 1937'de ilk karısı Frederike'den ayrıldı ve bir yıl sonra Portekiz'e yanında Lotte Altman adında bir kadınla gitti. O sıralarda Avusturya, Alman Reich'ına katılmıştı ve Zweig da İngiliz vatandaşlığına geçmek için müracaat etti. 1939'da "Kalbin Sabırsızlığı" adlı romanı yayımlandı ve Zweig da, Portekiz seyahatine birlikte çıktığı Lotte Altman ile evlendi. 1940'ta İngiliz tabiiyetine girdi, II. Dünya Savaşı sırasında New York'a, Arjantin'e, Paraguay'a ve Brezilya'ya gitti. Zweig konferanslar için gittiği Brezilya'ya yerleşmeye karar verdi. Orada ünlü "Bir Satranç Öyküsü"nü kaleme aldı. Stefan Zweig, 1941'de Montaigne üzerine çalışmaya başladı ve "Dünün Dünyası - Avrupa Anıları" adlı otobiyografisini kaleme aldı. "Dünün Dünyası" kitabı, 1900’lerin başında gençliğini yaşamış bir yazarın yaşadığı dünyanın asla eskisi gibi olmayacağını farkettiğinde eski günlere düzdüğü bir övgüdür.
Avrupa’nın içine düştüğü durumdan duyduğu üzüntü ve yaşamındaki düş kırıklıkları nedeniyle 22 Şubat 1942'de Rio de Janeiro'da, karısı Lotte ile birlikte intihar etti. Buna Hitler’in dünya düzenini kalıcı sanmasının verdiği karamsarlığın yanı sıra, kendi dünyasının asla bir daha varolmayacağı düşüncesi neden oldu.
Üretken bir yazar olan Zweig, birçok konuda denemeler yaptı. Lirik şiirler yazdı, trajedi ve dram türünde sahne eserleri denedi, özellikle biyografi alanında önemli eserler ortaya koydu. Freud ve psikolojiye olan ilgisi onu bu alana yöneltti. Biyografi alanındaki çalışmaları, dönemin birçok ünlü kişisinin hayatlarını gözler önüne serdi. Üç Büyük Usta: Balzac, Dickens, Dostoyevski; Kendi İçindeki Şeytanla Savaşanlar: Hölderlin, Kleist, Nietzsche; Romain Rolland; Marie Antoinette; Magellan, Stendhal, Erasmus, Fouche eserleri bu biyografilerden birkaçıdır.
Stefan Zweig Kitapları - Eserleri
- Satranç
- Amok Koşucusu
- İnsanlığın Yıldızının Parladığı Anlar
- Sabırsız Yürek
- Dünün Dünyası
- Değişim Rüzgarı
- Geleceğe Güven
- Yolculuklar
- Unutulmuş Düşler
- Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu
- Balzac
- Montaigne
- Clarissa
- Macellan
- Rotterdamlı Erasmus
- Amerigo
- Günlükler
- Joseph Fouche
- Bir Kadının Yaşamından Yirmi Dört Saat
- Kendileriyle Savaşanlar: Hölderlin, Kleist, Nietzsche
- Marie Antoinette
- Vicdan Zorbalığa Karşı ya da Castello Calvin'e
- Üç Büyük Usta: Balzac, Dickens, Dostoyevski
- Ay Işığı Sokağı
- Avrupa'nın Vicdanı
- Amok - Usta İşi
- Ruh Yoluyla Tedavi
- Korku
- Kendi Hayatının Şiirini Yazanlar: Casanova, Stendhal, Tolstoy
- Yarının Tarihi
- Yakıcı Sır
- Mektuplaşmalar
- Sahaf Mendel - Bir Kadının Yirmi Dört Saati
- Olağanüstü Bir Gece
- Gömülü Şamdan
- Dostlarla Mektuplaşmalar
- Freud - Cinselliğin Yeryüzü
- Mürebbiye
- Mary Stuart
- Korku Ruhu Kemirir
- Buluşmalar
- Karmaşık Duygular
- Alacakaranlıkta Bir Öykü
- Kurşun Mühürlü Tren
- Mecburiyet
- Bir Çöküşün Öyküsü
- Seçilmiş Öyküler
- Hikayeler
- Geçmişe Yolculuk
- Freud - Mutluluğun Mimarı
- Kuş Kapanı ve Dönüşüm
- Kaçak ve Sahaf Mendel
- Dadı ve Leporella
- Stefan Zweig - Seçme Eserleri
- Geç Ödenen Bedel
- Sanatta Yaratıcılığın Sırrı
- Virata ya da Ölümsüz Bir Kardeşin Gözleri
- Rilke'ye Veda
- Görünmez Koleksiyon - Unutulmuş Düşler - Karda
- Cenevre Gölü'ndeki Olay
- Kadın ve Manzara
- Nietzsche
- Kızıl
- O muydu?
- Bir Kalbin Çöküşü
- Bizans'ın Fethi
- Gölge Kadınlar
- Zalimce Bir Oyun
- Dürüst Aptal Efsanesi Verlaine
- Satranç
- Lyon'da Düğün
- Satranç Ustası - Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu
- Rahel Tanrı’yla Hesaplaşıyor
- Stefan Zweig'ın Mektupları
- Erika Ewald'ın Aşkı
- Efsaneler
- Dostoyevski: Yalnızlığın Keşfi
- Toplu Öyküler 1
- Toplu Öyküler 3
- Toplu Öyküler 2
- Unutulmaz Bir İnsan
- İki Yalnız
- Stefan Zweig - Seçme Eserleri 2
- Ormanın Üzerindeki Yıldız
- Leporella
- Aylak
- Emile Verhaeren
- Hayatın Mucizeleri
- Brezilya
- Kitapçı Mendel
- Birbirine Benze(me)yen Kız Kardeşler
- Stefan Zweig Kutulu Set
- Bir Zanaatla Beklenmedik Karşılaşma
- Leman Gölü Kıyısındaki Olay
- Benimle Dostluk Zordur
- Stefan Zweig - Seçme Eserleri
- Seçme Eserler
- Hikayeler 2
- Bir Hayat
- Öz Nəğməsini Oxuyanlar
- Novellalar
- Seçilmiş Əsərləri
- Tolstoy - Û ronahî di tarîye de dibirike
- Oradan Uzakta
- Twenty-Four Hours in the Life of a Woman and The Royal Game
- Wondrak. Der Zwang. Zwei Erzählungen gegen den Krieg
- Stefan Zweig Seti
Stefan Zweig Alıntıları - Sözleri
- Verdiği kararın uygulanmasını engelleyecek her şeyi önlemek istiyordu... (Stefan Zweig - Seçme Eserleri)
- Ancak herkes de bilir ki, yardım çağrısında bulunmayan bir insana yardım etmekten daha zor bir şey yoktur, çünkü yardım dilenmiyorsa mutlaka son bir şey daha vardır: Israr edip incitmememiz gereken gururudur bu. (Bir Zanaatla Beklenmedik Karşılaşma)
- Karakteri gereği kendini hiçbir şeyden yoksun bırakmaz, insan arasına karışmaktan hoşlanan biri olarak her yerde aranırdı. Arkadaşları, onun yalnızlığa hiç alışık olmadığını bilirdi. (Stefan Zweig - Seçme Eserleri 2)
- Sana yardım edemem Boris. İnsanlar artık birbirine yardım etmiyor. (Kaçak ve Sahaf Mendel)
- Unutuldu ve öyle de kaldı. (O muydu?)
- Doğanın cömert davranarak engin topraklar, sonsuz zenginlikler bahşettiği, güzellikle ve akla hayale gelebilecek her türlü potansiyel güçle kutsanmış bu ülkenin kuruluşundan beri görevi hep aynıdır: Kalabalık bölgelerden aldığı insanlara geniş topraklarında kök saldırmak, eskiyle yeniyi birleştirerek yeni bir medeniyet kurmak. (Brezilya)
- Ancak gerçeklik tüm düşlerden daha güçlü ve daha sağlamdır. (Aylak)
- "...bu adam konuşmak istiyordu, konuşmalıydı. Ve biliyordum ki ona ancak sessiz kalarak yardım edebilirdim." (Toplu Öyküler 3)
- ... eski acısını iki kat daha fazla duyuyordu. (Hayatın Mucizeleri)
- "...darbeyi yiyen ancak bilir onun ne olduğunu, darbeyi vuran değil ve acı çekmeyi sadece acı çekenler bilir." (Virata ya da Ölümsüz Bir Kardeşin Gözleri)
- Ruhlarının kapısını kapattıkları için kimse onlara ulaşamıyordu ve bu belki de yıllarca sürecekti. Herkesle savaş halindeydiler. Bir günde, kısacık bir günde büyümüşlerdi! (Dadı ve Leporella)
- Buralardan çekip gittiğimizde tozun üzerindeki ayak izlerimizi bir rüzgar süpürüp götürecekse yaşamanın ne anlamı var ki? (Kaçak ve Sahaf Mendel)
- Yoksun kalınan şey öylesine kaybedilmiştir ki, artık sadece bir ağrı gibi hissedilir ve acı verir. (Alacakaranlıkta Bir Öykü)
- Bir Rus için tek bir şey vardır: ya hep, ya hiç! Rus insanı varoluşun o kozmik gücünü hissetmek ister. (Dostoyevski: Yalnızlığın Keşfi)
- "İyilikle gülümseyebilen insanlar vardı hâlâ.." . (Satranç)
- Ne de olsa, güzellik kadınlardan kaçıp gittiğinde ondan boşalan yere bilgelik yerleşirmiş. (Birbirine Benze(me)yen Kız Kardeşler)
- Derimin altında akışını hissettiğim kan gibi bu karanlık yaşamın etrafımı yavaş yavaş kapladığını hissediyordum. Sanki hiçbir şey bana göre değildi, ama hepsi benim içindi. (Zalimce Bir Oyun)
- Sevgili bay Zweig, Okumam için ödünç vermis olduğunuz kitaplari geri yollamadigim icin affiniza rica ediyorum... R.M. Rilke (Dostlarla Mektuplaşmalar)
- Yalnız yaşayan biri yalnızca kendine ders verebilir. (Efsaneler)
- İki hafta boyunca kitap okumak , yürüyüşe çıkmak , hayal kurmak , rahatsız edilmeden uzun uzun okumak , iki hafta boyunca telefonsuz ve radyosuz yaşamak, konuşmak zorunda olmamak , bir anlamda rahatsız edilmeden kendim olmak istiyordum ... (O muydu?)
Yorumlar
0 yorumYorum yazmak için tam sürüme geçin