Kitap Künyesi

Yazar: Akgün Akova

Yayın Evi: Çınar Yayınları

İSBN: 9786052241196

Sayfa Sayısı: 176

--reklam--

Elimi Tut Yeter Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

-1998 Baskı Arka Kapak Yazısı-

Çocukların soruları, kuşlara benzerler. Onlar, aklı havalandırma hareketleridir. Bu sorular, kimi zaman öylesine yükseklerden uçarlar ki, beynimizin dağları, ovaları ve kıvrımları bile çok aşağılarda kalır. Bu tür soruları boşluğa bırakanlardan biri de, benim uykusu bulutlu oğlum Fırat'tır: "Baba, kargalar neden kara biliyo'musun?", "Yumurtalar neden uçmuyor?", "Deniz balıkların evi mi baba?", "Ay amca evlerdeki ışıkları yiyor, onun için çok ışığı var onun di mi?", "Vapurlar batınca denizin canı acır mı baba?"

 Fırat da, doğanın kaçınılmaz sonucu olarak bir gün büyüyecek. O zaman, onu sırtıma alıp sokaklarda gezdiremeyeceğim. Belki de, şimdi yaptığı gibi, elini başına koyup, "Baba, beni sırtına alsana!" demeyi bir gün kendiliğinden bırakacak. Onun çocukluğunun bittiğini belki o zaman anlayacağım. Yıllar sonra, sanki gizli bir kentten söz eder gibi, "Ben nasıl bir çocuktum baba, anlatsana!" diye soracak. Ben de, o zaman kendime "Şimdi ben o çocuğu nerde bulabilirim?" diye sormamak için, Fırat'ın dünyayı yeniden kuran sözlerini ve anlamı yerinden oynatan sorularını bir kenara yazmaya başladım. Önceleri, bunları yayınlamak aklımın ucundan bile geçmiyordu. Ama kirpi saçlı çocuğun sözleri öyle yerlere vardı ki, sıradanlığın sınırlarını zorlamaya başladı.

Bu kitabın yazılışı bittiğinde, beş yaşını zamanın sıçrama tahtasından süt içtiği bardağa yuvarlayan Fırat soru sormayı sürdürüyordu: "Baba, insanlar eskir mi?", "Anne baba ayrılınca önce hangisi evden gider?", "Fillerin neden gagası yok baba?"...

 Sanıyorum, içinde çocuk olan her evde bu kitabın benzerleri yazılıyor.

 Büyüklere rağmen!!!!

***

2018 Tanıtım Bülteni

Oğlum Fırat’ın beş yaşına varana kadar sorduğu sorular benim yaşamım boyunca karşılaştığım en zor sınavlar oldu. Biriyle bir kahvaltı sofrasında karşılaştım: “Yumurtalar neden uçmuyo’ baba?”

Bir diğeri mutfak penceresinin önünden uçarak geçen kuşlar yüzünden soruldu: “Kargalar neden kara biliyo’ musun?”

Başka bir Fırat sorusu, deniz kıyısında sulardan çıktı: “Damlalar birbirlerini nasıl tanıyo’lar baba?”

En yutkunduruculardan biri, dalgaların salladığı Kadıköy-Eminönü vapurunda buldu beni:

“Vapurlar batınca denizin canı acır mı, baba?”

Halime gülüyorsunuz elbet, ama ben de şimdi sormam mı size: Bilin bakalım, bir çocuk sorularıyla babasını ne kadar uzağa götürebilir? Zor durumdaki bir baba yanıtları nerelerde arar? Bana düşen, tarihin, edebiyatın, şiirin, gerçeklerin ve düşlerin içine dalmak oldu. Döndüğümde yanımda Márquez, Galeano, Uyar, Tolstoy, Cansever, Neruda, hatta bir sürü astronot ve saat tamircisi de vardı! Fırat’ın bazı sorularına yanıt olarak onları getirmiştim. Okuyunca göreceksiniz; çaresiz bir babanın işine yaramışlar mı, yaramamışlar mı?

--reklam--

Elimi Tut Yeter Alıntıları - Sözleri

  • Şu anda tutuklu olmadığım için hepinizden özür dilerim. Aslında hüküm giydikçe ödül veriliyor. Garip birşey!
  • Şairlerin ellerinden tuttum, ayağa kalktım Şiirlerin ellerinden tuttum, ayağa kalktım
  • Bebekler, yetişkinlerin anlayacağı dili bulana kadar çeşitli diller konuşurlar.
  • Günümüzde insanın yalnızlaşması bundan işte. El ele tutuşmayı unuttu insanoğlu. Birine vurmak için kullanıyor elini.
  • İlhan Berk, "Üstünü başını yırtmış çocuktur şiir," der. Yalan mıdır?
  • aşk vurdu onu artık her şey kırılabilir her şey kırılabilir su bile
  • bir aşk şarkısı söylüyordun ki birden sustun / düşmemek için saçlarına tutundu dünya.
  • "Her şey ellerde başlıyor galiba..." "Evet, her şey iki elimizin arasındadır. Geçmiş ve gelecek, avuçlarımızın içindeki çizgilerde gizlidir. Sonsuzluk, parmak uçlarımızın bittiği yerde başlar. Aşk bile..."
  • Bazı sözcükler vardır, onların kullanılma çokluğu, toplumun içinde bulunduğu durumu belirlemek için önemlidir. "Merhaba" sözcüğü bunlardan biridir, "Günaydın" bir diğeri. "Seni seviyorum", "Tebrik ederim", "Yardım edebilir miyim?"i de sözcük trenimize vagon olarak ekleyebiliriz. Ama içlerinde iki tanesi vardır ki, insanların arasındaki buzdağlarını eritip dostluk köprüleri kurarlar: "Teşekkür ederim" ve "Özür dilerim".
  • Bazı sözcükler vardır, onların kullanılma çokluğu, toplumun içinde bulunduğu durumu belirlemek için önemlidir. "Merhaba" sözcüğü bunlardan biridir, "Günaydın" bir diğeri. "Seni seviyorum", "Tebrik ederim", "Yardım edebilir miyim?"i de sözcük trenimize vagon olarak ekleyebiliriz. Ama içlerinde iki tanesi vardır ki, insanların arasındaki buzdağlarını eritip dostluk köprüleri kurarlar: "Teşekkür ederim" ve "Özür dilerim".
  • —Baba, bu karlar canlılar mı? —Değiller oğlum! —Ölüler mi? —Ölü de değiller oğlum! —Neee? Neee??? —Kar taneleri doğmazlar oğlum, o yüzden de ölmezler. —Neden doğmazlar baba? —.........! —Ölmemek için mi? —.........! —Ölmemek için mi doğmazlar baba? —Kar taneleri doğmazlar ve ölmezler oğlum! Yalnızca dünyaya gelirler. —Karlar neden dünyaya gelirler baba? —........!!! —Hep yukarıdan mı gelirler baba? —Evet Fırat, karlar hep yukarıdan gelip dünyaya yağarlar. —Ben de dünyaya yağdım mı baba? —Yağmadın oğlum sen dünyaya geldin. —Ben ne taraftan dünyaya geldim baba? Şu taraftan mı? —.........!!!
  • Sevgili Tanrı, eğer öldükten sonra da yaşayacaksak ne diye ölüyoruz?
  • İlhan Berk, "Üstünü başını yırtmış çocuktur şiir," der. Yalan mıdır?
  • Kendi bahçesinde dal olamayanın biri Girmiş bahçeme ağaçlık taslıyor.
  • Mutfağın, salonun, çalışma odasının, banyonun ışıkları açık. Fırat, koridorun ortasında dikilmiş, kafasını havaya kaldırmış, heyecan içinde bağırıyor: "Bütün ışıklar karışmış! Bütün ışıklar karışmış!"

--reklam--

Elimi Tut Yeter İncelemesi - Şahsi Yorumlar

-1998 Baskı Arka Kapak Yazısı- Çocukların soruları, kuşlara benzerler. Onlar, aklı havalandırma hareketleridir. Bu sorular, kimi zaman öylesine yükseklerden uçarlar ki, beynimizin dağları, ovaları ve kıvrımları bile çok aşağılarda kalır. Bu tür soruları boşluğa bırakanlardan biri de, benim uykusu bulutlu oğlum Fırat'tır: "Baba, kargalar neden kara biliyo'musun?", "Yumurtalar neden uçmuyor?", "Deniz balıkların evi mi baba?", "Ay amca evlerdeki ışıkları yiyor, onun için çok ışığı var onun di mi?", "Vapurlar batınca denizin canı acır mı baba?"  Fırat da, doğanın kaçınılmaz sonucu olarak bir gün büyüyecek. O zaman, onu sırtıma alıp sokaklarda gezdiremeyeceğim. Belki de, şimdi yaptığı gibi, elini başına koyup, "Baba, beni sırtına alsana!" demeyi bir gün kendiliğinden bırakacak. Onun çocukluğunun bittiğini belki o zaman anlayacağım. Yıllar sonra, sanki gizli bir kentten söz eder gibi, "Ben nasıl bir çocuktum baba, anlatsana!" diye soracak. Ben de, o zaman kendime "Şimdi ben o çocuğu nerde bulabilirim?" diye sormamak için, Fırat'ın dünyayı yeniden kuran sözlerini ve anlamı yerinden oynatan sorularını bir kenara yazmaya başladım. Önceleri, bunları yayınlamak aklımın ucundan bile geçmiyordu. Ama kirpi saçlı çocuğun sözleri öyle yerlere vardı ki, sıradanlığın sınırlarını zorlamaya başladı. Bu kitabın yazılışı bittiğinde, beş yaşını zamanın sıçrama tahtasından süt içtiği bardağa yuvarlayan Fırat soru sormayı sürdürüyordu: "Baba, insanlar eskir mi?", "Anne baba ayrılınca önce hangisi evden gider?", "Fillerin neden gagası yok baba?"...  Sanıyorum, içinde çocuk olan her evde bu kitabın benzerleri yazılıyor.  Büyüklere rağmen!!!! *** 2018 Tanıtım Bülteni Oğlum Fırat’ın beş yaşına varana kadar sorduğu sorular benim yaşamım boyunca karşılaştığım en zor sınavlar oldu. Biriyle bir kahvaltı sofrasında karşılaştım: “Yumurtalar neden uçmuyo’ baba?” Bir diğeri mutfak penceresinin önünden uçarak geçen kuşlar yüzünden soruldu: “Kargalar neden kara biliyo’ musun?” Başka bir Fırat sorusu, deniz kıyısında sulardan çıktı: “Damlalar birbirlerini nasıl tanıyo’lar baba?” En yutkunduruculardan biri, dalgaların salladığı Kadıköy-Eminönü vapurunda buldu beni: “Vapurlar batınca denizin canı acır mı, baba?” Halime gülüyorsunuz elbet, ama ben de şimdi sormam mı size: Bilin bakalım, bir çocuk sorularıyla babasını ne kadar uzağa götürebilir? Zor durumdaki bir baba yanıtları nerelerde arar? Bana düşen, tarihin, edebiyatın, şiirin, gerçeklerin ve düşlerin içine dalmak oldu. Döndüğümde yanımda Márquez, Galeano, Uyar, Tolstoy, Cansever, Neruda, hatta bir sürü astronot ve saat tamircisi de vardı! Fırat’ın bazı sorularına yanıt olarak onları getirmiştim. Okuyunca göreceksiniz; çaresiz bir babanın işine yaramışlar mı, yaramamışlar mı? (Mahmut Keçeci)

Vapurlar batınca denizin canı acır mı baba?: Akgün Akova'nın, oğlu Fırat'ın sorularından yola çıkarak yazdığı yazılardan oluşuyor kitap. Aynı zamanda yazılarında pek çok şairin dizeleriyle de bizleri buluşturuyor. Çok keyifli bir kitaptı. Fırat'ın masumiyeti ve filozofvari soruları çok güzeldi. Okurken çok eğlendim. Şiirlerle bezenmiş ve desteklenmiş yazılarla dolu olması da ayrıca doyurucu oldu ve edebi zevk verdi. Keyifli okumalar dilerim. (Demet Elmas)

Oğlu Fırat'ın Akgün Akova'ya sorduğu çocukça sorulardan yola çıkarak yazılmış bir eser. Yazarın "Yıkık Bir Çocuk Bahçesi Gibiydi Yüzü" isimli eserine nazaran yazım dili beni fazla etkilemese de okunabilir. Ancak Akova ile tanışmak için önce diğer bahsettiğim eserini alıp okuyun derim. (Gökhan Uzunoğlu)

--reklam--

Elimi Tut Yeter PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Akgün Akova - Elimi Tut Yeter kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Elimi Tut Yeter PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Akgün Akova Kimdir?

Akgün Akova (d. 1962, Akyazı), Türk şair. Şiir dışında fotoğrafçılıkla da ilgilenen Akova'nın deneme, fotoğraf, gezi alanlarında da kitapları vardır. Seyahat editörlüğü, doğa fotoğrafçılığı ve gezi yazarlığı da yapan şair, hem üniversitelerde hem de özel eğitim kurumlarında "yaratıcılık" dersleri de vermektedir.

Hayatı

1962 yılında Sakarya'ya bağlı Akyazı ilçesinde dünyaya geldi. Gebze Lisesi'nin ardından Hacettepe Üniversitesi Kimya Mühendisliği bölümünü ve İstanbul Üniversitesi İşletme İktisadı Enstitüsü'nü bitirdi. 1984 yılında ilk şiiri Milliyet Sanat dergisinde yayınlandı. İlk şiir kitabı olan Sansürttürme Şair Abüüü 1991 yılında yayımlandı. Şaire 1993 yılında Truva Şiir Ödülü, 2003 yılında ise Dionysos Şiir Ödülü verildi. Akova, denemelerinin yer aldığı Yıkık Bir Çocuk Bahçesi Gibiydi Yüzü isimli kitabıyla ise 1998 yılında Dil Derneği Ömer Asım Aksoy Ödülü'ne layık görüldü. Kadir Has Üniversitesi ve Akademi İstanbul gibi eğitim kurumlarında "yaratıcılık" dersleri de veren şair ayrıca TRT ve Açık Radyo'da sunuculuk, metin ve program yazarlığı da yaptı. Voyager, Skylife, National Geographic gibi dergilerde gezi yazıları da yayınlanan Akova 1998-2006 yılları arasında Voyager dergisinde seyahat editörü olarak da çalıştı.

--reklam--

Akgün Akova Kitapları - Eserleri

  • Yıkık Bir Çocuk Bahçesi Gibiydi Yüzü
  • Elimi Tut Yeter
  • Baba Bana Bağırma
  • Aşk ve Kuyrukluyıldız
  • Sevdiğim Kadın Adları Gibi
  • Güzel Atlar Ülkesi
  • İki Şair Arasında İstanbul
  • İçimden Geçen Yolda
  • Yüzünden Yollar Çıkardım
  • Pepetye
  • Seçme Şiirler
  • Sansürttürme Şair Abüü
  • Günaydın Deme Sanatı
  • Sevdiğim Kadın Adları Gibi

--reklam--

Akgün Akova Alıntıları - Sözleri

  • "İnsanın cümle yaratılmışla dengede sevgi ilişkisinde olması günümüzde her zamankinden daha önemliyken, bunca sevgisizliğe, bunca yalnızlığa, bunca yabancılaşmaya itilişimiz neden?" (Güzel Atlar Ülkesi)
  • senin yüzün eski kuşların yeni seyir defteri.. (Seçme Şiirler)
  • "Günaydın’ı yalnızca bir sözcük sanmayın! Sabahın ışığıyla yıkanmış bir dil pırıltısıdır o. Sekiz harfli bir anahtardır, yalnızlığın çıkış kapısını aralar. Günaydın diyen, yalnız bırakmayı ve bırakılmayı reddetmiş demektir. Gönül çelendir günaydın, buzkıran gemisidir. Ağzımızın içindeki deniz feneridir. Öylesine güzeldir, 'Bu sabah ışığın elinden birlikte tutalım mı?' cümlesinin kısaltılmışıdır. Günaydın, kardeşidir merhaba’nın. Kolay gelsin’in, teşekkür ederim’in yakınıdır. İyi geceler’i soracak olursanız, o da günaydın’ın pijama giymiş halidir!" (Günaydın Deme Sanatı)
  • "İnsanın cümle yaratılmışla dengede sevgi ilişkisinde olması günümüzde her zamankinden daha önemliyken, bunca sevgisizliğe, bunca yalnızlığa, bunca yabancılaşmaya itilişimiz neden?" (Güzel Atlar Ülkesi)
  • Şiir, lapa lapa kar yağarken simsiyah bir suyun üzerinde süzülen bembeyaz bir kuğunun bir köprünün altından, sırtında kavga eden sevgililerin fırlattığı kırmızı güllerin birkaç yaprağı ile geçmesidir ve sonra kuğunun kanat çırparak gül yapraklarını karanlık sulara savurmasıdır.Budur şiir , tastamam budur! (İçimden Geçen Yolda)
  • elin elime bağlanmıyorsa aşkla istedikleri kadar köprü yapsınlar İstanbul Boğazı'na, boşuna! (Yüzünden Yollar Çıkardım)
  • Kafası bozuk şöförlerin sürdüğü İETT otobüslerine binin İşiniz eceleyse (Pepetye)
  • yürekten yüreğe savrulan çiçektozudur aşk (Sevdiğim Kadın Adları Gibi)
  • Bazı sözcükler vardır, onların kullanılma çokluğu, toplumun içinde bulunduğu durumu belirlemek için önemlidir. "Merhaba" sözcüğü bunlardan biridir, "Günaydın" bir diğeri. "Seni seviyorum", "Tebrik ederim", "Yardım edebilir miyim?"i de sözcük trenimize vagon olarak ekleyebiliriz. Ama içlerinde iki tanesi vardır ki, insanların arasındaki buzdağlarını eritip dostluk köprüleri kurarlar: "Teşekkür ederim" ve "Özür dilerim". (Elimi Tut Yeter)
  • Günaydın'ı yalnızca bir sözcük sanmayın! Sabahın ışığıyla yıkanmış bir dil pırıltısıdır o. Sekiz harfli bir anahtardır, yalnızlığın çıkış kapısını aralar. Günaydın diyen, yalnız bırakmayı ve bırakılmayı reddetmiş demektir. Gönül çelendir günaydın, buzkıran gemisidir. Ağzımızın içindeki deniz feneridir. Öylesine güzeldir, "Bu sabah ışığın elinden birlikte tutalım mı?" cümlesinin kısaltılmışıdır. Günaydın, kardeşidir merhaba'nın Kolay gelsin'in, teşekkür ederim'in yakınıdır. İyi geceler'i soracak olursanız, o da günaydın'ın pijama giymiş halidir! (Günaydın Deme Sanatı)
  • herkes kuşları unutmuşsa eğer mıçayım UFOlarına (Baba Bana Bağırma)
  • "bir gün ayrılırsak dövünen çok olur, sevinen daha çok takla atanlar olur haber üstüne göbek atanlar ülseri azanlar olur bir gün ayrılırsak bak fena olur" (Aşk ve Kuyrukluyıldız)
  • ki giysileri sevmem gizlerler güzelliğini (Sevdiğim Kadın Adları Gibi)
  • Ben de dışı büyümüş, içi çocuk kalmış biriyim. (Yıkık Bir Çocuk Bahçesi Gibiydi Yüzü)
  • patlayýp seyircileri öldüren bir futbol topudur son dakikada bunlarýn hiçbiri hiçbiri deðilse barýþ söyle sevgilim savaþýn düþ kurduðu yerlerde hangi yüzsüzün uydurduðu bi' sözcüktür þu dillerden düþmeyen barýþ (Yıkık Bir Çocuk Bahçesi Gibiydi Yüzü)
  • ben sende unutup her şeyi sevgilim her şeyi unutup buldum kaybolmanın güzelliğini içindeki yollarda (Yüzünden Yollar Çıkardım)
  • ../her an bir dilim şiir bulunurdu kıyı köşesinde, içim sıkılırsa kalkar o şiire yanaşırdım, okurdu beni.. (Aşk ve Kuyrukluyıldız)
  • "ne güzel bir roman olur" diye mırıldanmıştım seni ilk gördüğümde ... (Yüzünden Yollar Çıkardım)
  • Sevgiyi hak edene değil de muhtaçmış gibi görünene verdiğimiz müddetçe üzülen hep biz olacağız. (İki Şair Arasında İstanbul)
  • "n'apalım senin huyun da böyle ona bok çuvalının yanında ipekböceği olmak" (Aşk ve Kuyrukluyıldız)