Kitap Künyesi

Yazar: Nazlı Eray

Yayın Evi: Everest Yayınları

İSBN: 9786051418957

Sayfa Sayısı: 206

Elyazması Rüyalar Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Fantastik edebiyatın kraliçesi Nazlı Eray'dan bittikten sonra bile sürüp giden bir roman!

İyileşebilmek için, 'Abalı Dede Türbesi'nde rüyaya yatan insanlar arasında başlayan bu roman, çeşitli rüyaların bir örgü gibi birbirine geçmesiyle, şaşırtıcı biçimde parçalanmış bir otobiyografiyi oluşturuyor. Belleğin karşı kıyısından bakılan, yaşamın yalnızca rüyalarda yükü hissedilen eski bölümlerini kapsayan bir otobiyografi. İçinde birçok rüya kişisini barındıran bu türbe, belki de yaşadığımız dünyanın ta kendisi. Şoför Sulakyurtlu Kazım'ın gündüzle geceyi ayıran çizgi üstündeki garip serüvenleri, İstanbul'u rüyasında gören adamın anlattıkları, Alfred Jarry'nin burjuva toplumunu tekmeleyen oyunu 'Kral Übü', Tanrı Ciguri ile baş başa konuşmalar, anılarını yitiren bir insanın duyduğu o şampanya sarhoşluğu gibi hafiflik, kırmızı ışıklı, geçmişe sıkışmış bir garsoniyer odası, kendi cenazesini taşıyan bir ölü ve Arthur Rimbaud'nun o ürpetici sözü: 'Gerçek yaşam yok. Biz dünyada değiliz.'

Edebiyat dünyamıza ´fantastik gerçekçilik´le girerek bugüne kadar bütün yapıtlarında bunu sürdüren Nazlı Eray, anı-roman türündeki bu kitabı ile yine çok alışılmış bir biçimde öyküsüne başlayıp sıradışı yorumuyla okurları bir kez daha değişik boyutlara götürüyor.

-TALAT S. HALMAN-

Elyazması Rüyalar Alıntıları - Sözleri

  • İstanbulu terk etmeden önce son gördüğüm insanlar ne denli ilginçtiler. Onlarla konuşacak hiçbir seyim yoktu. Garip, oradan buradan rastgele toplama kişilerdi sanki. Asıl insanlarımı bırakmış, onların içine dalmıştım. İletişim bile kuramıyordum bu insanlarla.
  • "İnsan her şeyi hatırlasa çok yorulur. Unutmak... Unutmak bazen bir ilaç."
  • "Her ne kadar hafif bir şey, elle tutulamayacak bir olgu gibi gelse de insana yaşam ve zaman; bunlar bazen geçtikleri yerlerde derin izler, çizikler, yarıklar bırakır."
  • "Sahnede parladığını ve zafer yaşadığını görmek istediğimiz şey, bizleri aklımızın içinde tutsak eden, bilincin karanlık katları, düşlerin gizem ve mıknatıslı büyüsü olan her şeydir."
  • "Sanatçı bir uyurgezer gibi yaratır."
  • Belki de bir kadını mutlu etmek için değil de, mutsuz etmek için yaratılmış bir erkekti. Kimbilir... Erkeklerin pek çoğu gibi...
  • “İnsan her şeyi hatırlasa çok yorulur. Unutmak... Unutmak bazen bir ilaç.”
  • Belki de bir kadını mutlu etmek için değil de, mutsuz etmek için yaratılmış bir erkekti. Kim bilir? Erkeklerin pek çoğu gibi...
  • İnsan her şeyi hatırlasa çok yorulur. Unutmak... Unutmak bazen bir ilaç.
  • "Rüya gördün mü?" "Karmaşık rüyalar gördüm." "İyi. Rüya gördüysen iyileşeceksin. Her şey yoluna girecek. İşlerin düzelecek."
  • "Bu türbede gece gündüz yok. Uyuyanlar rüya görüyor, uykunun sesleri ve rüyalar birbirine karışıyor."

Elyazması Rüyalar İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Rüya veya gerçek, ikisi de aynı şey: Şimdi kitabın son sayfasının son cumlesini - Ankarada akşam olmuştu - okuyup kapattıp kapağını. Bu kitap incelemesi analitik bir inceleme olmayacak bircok yaptıgım inceleme gibi ;duyguları ve etkileri daha önemli benim için. Kitap tek kelimeyle efsaneydi. Gerceküstü akımını yaratan insanlara selam olsun. Her sey bu kadar reelken ve zorken ve anlamlandırılması gerekiyorken öyle şifa gibi geldi ki! Belleğini paylaşan adam, kendi ölüsüne aglayan, mevlüdüne katılan şoför, yürüyen fotoğraf ve bir sürü şey. Ve bunca şeyi gerçekçi anlatışı, resmen yaşadım. Nazlı Eray ın hayalgucune hayran kaldım. Şiddetle tavsiye ederim. (BAŞAK)

Abalı Dede Türbesi'ne giren bir kadının rüyada mı yoksa gerçekten mi yaşadığı anlaşılmayan olayları konu alan eser. Gerçekten fantastik bir tür olmuş. Hikaye ilk önce karmaşık ve sıkıcı, sonrasında olaylar birbirine bağlandıkça ilginçleşiyor. Vauuv dedirtmedi, elimde çok süründü fakat sonu düşündüğümden daha güzel bağlanmıştı. Ehh idare ederler listesinde bir eser oldu benim için. (Tuğba kara)

Kitabın Yazarı Nazlı Eray Kimdir?

Nazlı Eray, Ankara’da doğdu. İngiliz Kız Ortaokulu, İstanbul Arnavutköy Amerikan Kız Koleji ve İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nde okuduktan sonra Turizm ve Tanıtma Bakanlığı’nda tercüman olarak çalışmaya başladı. Çeşitli gazetelerde köşe yazarlığı yaptı. Edebiyatçılar Derneği’nin kurucuları arasında yer alan Eray, Türkiye Yazarlar Sendikası ile Uluslararası Yazarlar Birliği (PEN) üyesi ve 1977 ve 1978 yıllarında Yaratıcı Yazın dersleri verdiği ABD Iowa Üniversitesi’nin Onursal Üye’sidir. Yazmaya 1959’da henüz ortaokuldayken kaleme aldığı öyküsü “Mösyö Hristo” ile başlayan Eray’ın ilk öykü kitabı Ah Bayım Ah 1975’te çıktı. Nazlı Eray’ın öykü, roman ve oyunları pek çok dile çevrildi. Erostratus (1977) adlı oyunu, Sartre, Montaigne, Camus, Unamuno, Pessoa ve Bauer’in Erostratos yorumlarıyla birlikte Blood and Ink’te (“Kan ve Mürekkep”) yer aldı. Nazlı Eray, anılarının bir bölümünü Tozlu Altın Kafes (DK, Ocak 2011) adıyla kitaplaştırdı.

 

Nazlı Eray Kitapları - Eserleri

  • İmparator Çay Bahçesi
  • Aydaki Adam Tanpınar
  • Aşık Papağan Barı
  • Aşk Artık Burada Oturmuyor
  • Orphee
  • Ömür Uzatma Kahvehanesi

  • Arzu Sapağında İnecek Var
  • Pasifik Günleri
  • Ayışığı Sofrası
  • Kız Öpme Kuyruğu
  • Sis Kelebekleri
  • Kayıp Gölgeler Kenti
  • Ah Bayım Ah

  • Aşkı Giyinen Adam
  • Farklı Rüyalar Sokağı
  • Marilyn Venüs'ün Son Gecesi Marilyn Monroe Ankara'da: Cursum Perficio!
  • Beyoğlu'nda Gezersin
  • Halfeti'nin Siyah Gülü
  • Uyku İstasyonu
  • Ay Falcısı

  • Deniz Kenarında Pazartesi
  • Frej Apartmanı'nın Esrarı
  • Ölüm Limuzini
  • Uyku İstasyonu
  • Tozlu Altın Kafes
  • Elyazması Rüyalar
  • Gece Çiçeği İstanbul

  • Aşk Yeniden İcat Edilmeli
  • Eski Gece Parçaları
  • Yoldan Geçen Öyküler
  • Rüya Yolcusu
  • Yıldızlar Mektup Yazar
  • Büyülü Beyoğlu
  • Karga Feramuz'un Aşkı

  • Geceyi Tanıdım
  • Kalbin Güney Batısı
  • Sinek Valesi Nizamettin
  • İki Kafalı Topaç Villy
  • Örümceğin Kitabı
  • Bir Böcek Sevdim
  • Bir Rüya Gibi Hatırlıyorum Seni

  • Geceyi Tanıdım - Yoldan Geçen Öyküler
  • Hazır Dünya
  • Düş İşleri Bülteni
  • Nazlı Eray: Ömür Uzatma Kahvehanesi Seçme Öyküler
  • Ekmek Arası Rüya
  • Kuş Kafesindeki Tenor
  • Sihirli Saray

  • Naz ve Köşkteki Vampir
  • Çığlık Atan Mumya
  • Gören Gözler Duyan Kulaklar
  • Naz ve Büyülü Bahçe
  • Mırmır Osman
  • Billur Ahtapot ile Mor İnci
  • Aşk Artık Burada Oturmuyor

  • Kapıyı Vurmadan Gir
  • Kalbinde Kadın Taşıyan Erkekler Birahanesi
  • Geceyi Tanıdım Erostratus

Nazlı Eray Alıntıları - Sözleri

  • Meze tabaklarında anılar ve eski aşklar var. (Ayışığı Sofrası)
  • Arada gerçeği yitirmek ne güzel. (Düş İşleri Bülteni)
  • “İnsan her şeyi hatırlasa çok yorulur. Unutmak... Unutmak bazen bir ilaç.” (Elyazması Rüyalar)
  • Anlatacak o kadar çok şey var ki... İçimde birikmiş şeyler, belleğime hücum eden anılar. (Halfeti'nin Siyah Gülü)
  • "... Üstümde çok ağır bir yük hissediyorum. Bu yük bazen o kadar ağırlaşıyor ki; sırmalı kadife ceketime dev bir mezartaşı çimentolanmış sandığım oluyor. Sırtıma... Çimentolanmış bir mezartaşı. Aynaya gidip bakıyorum, görüyorum onu. Tersten, üstündeki yazıyı okuyorum. 'Rudolf von Hapsburg' yazıyor. Üstünde doğum tarihim var. Ölüm tarihinin olduğu yer boş. O anda bembeyaz bir el bana bir divit kalem uzatıyor. Ucu kana batırılmış. Onu yavaşça alıp, kanla, ölüm tarihimi mezar taşımın üstüne ben yazıyorum." (Yıldızlar Mektup Yazar)
  • “Ceviz kabuğunun içindeydim. Şimdi Tanrı beni fındık kabuğunun içine soktu.” (Ayışığı Sofrası)

  • Ben, Bekleme Ustası olurken, her bir şeyin çok usul usul ve sabırla bekleneceğini sanıyordum. Oysa beklenmedik olaylar peş peşe geliyordu! (Kız Öpme Kuyruğu)
  • " Evet. Dikkat edilmezse en çabuk eskiyen duygu aşktır" (İmparator Çay Bahçesi)
  • "İnsan her şeyi hatırlasa çok yorulur. Unutmak... Unutmak bazen bir ilaç." (Elyazması Rüyalar)
  • "Tarihte daima gizemli bir şey kalmalıdır." (Yıldızlar Mektup Yazar)
  • Yüzümde, çok sevdiği birini yitirmiş olan bir insanın acısı ile dolaşıyordum. (Deniz Kenarında Pazartesi)
  • Ölüm, üstünde uçan bir kuş. Ama, kanadı sana henüz değmedi. (Uyku İstasyonu)
  • Uçsuz bucaksız, sonsuz ve yarınsız bir yolculuğa çıkıyordu. (Kayıp Gölgeler Kenti)

  • "Yapayalnız bir insanım. Beni ancak ağaçlar, bitkiler, kapıların ve pencerelerin dışları, sokaklar ve o sonsuz yıldızlı gece sever." (Uyku İstasyonu)
  • Kavanozdaki ölüyle baş başa kalmıştım. (Kayıp Gölgeler Kenti)
  • Yoldaki büfenin birinden bir şişe vişne suyu alıp oracıkta hepsini içivermek dünyanın en güzel şeyiymiş gibi geliyor bana. (Ah Bayım Ah)
  • Neden korkuyorsun? Ölümden mi? Yok olmaktan, belleğini yirirmekten, ya da bedenine bir nüzul inmesinden mi? Neden korkuyorsun? (Ayışığı Sofrası)
  • ''Sevgi tılsımlı bir şey... Onu en iyi, yitirdiğin zaman anlayabilirsin.'' (Uyku İstasyonu)
  • "Para bir bıçak gibidir," dedi Sibil. "Keser ve yaralar kimi zaman." (Ayışığı Sofrası)
  • İpi kopmuş bir uçurtma gibiyim. Ama gökyüzünde değilim. Başka bir yerlerde kaybolmuş gitmişim. (Kalbin Güney Batısı)