Kitap Künyesi

Yazar: Gamze Güller

Yayın Evi: İletişim Yayıncılık

İSBN: 9789750518218

Sayfa Sayısı: 131

--reklam--

En Çok Onu Sevdim Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Mutlu olmak için, rahatlamak için, kafasını dağıtmak için başkalarına gerek yoktu artık. Yalnız hissetmemek için gelir gelmez televizyonu açmasına gerek yoktu. Evde bir ses olsun diye müziği açmasına gerek yoktu. Ev vardı artık. Onun sesleri, onun dokunuşu, onun dinginliği vardı. "Mete de var tabii," diye düşündü kendinden utanarak. Yalnız değildi artık. Sırf bu yüzden mutluydu elbette. Bu mutluluğu başkalarıyla paylaşmaktan korkmaması gerekiyordu. Her şey yolunda gidecekti. O zaman neden bu kadar huzursuzdu? Evle aralarına kim girebilirdi ki?

Binalar yıkılırken, her şey hızla un ufak olurken, iğde ağaçları, atkestaneleri, hatıralar kaybolurken… Asuman bir şeyi fark ediyor. Göğsünde evin homurtusu, zamanın iniltisi… Eski resimler, Neylan Hanım'ın mavi koltuğu ve ilaçlanması gereken böcekler… Asuman, evle göz göze geliyor. Ev ona bakıyor…

Gamze Güller, tıklım tıklım metropolde bir nişi aralıyor, direnen ve hatırası kalan… En Çok Onu Sevdim, acılaşan bir hayatın, eşyalara dokunan, durup durup dinleyen bir kadının romanı. Marazi bir aşk hikâyesi…

(Tanıtım Bülteninden)

--reklam--

En Çok Onu Sevdim Alıntıları - Sözleri

  • Güzellik, kusursuzluk değildir...
  • Ev, içinde yaşayanlarla, orayı nasıl kullandıklarıyla şekilleniyor ve dışa doğru büyüyordu.
  • "Taşınmak iyidir," demişti bir arkadaşı. " İnsan hayatını temize çekme şansı yakalar. Kendine yer açar."
  • "İnsanların birbirleriyle olan ilişkilerinin nesnelerle olana ne kadar çok benzediğini farketti nedense sonra."
  • "Güzellik kusursuzluk değildir."
  • "Ağlarken fotoğrafı yok kimsenin.Dertliyken,tasalıyken,yalnızken.Buna kanıyoruz."
  • "Sentetik hazlarla,plastik duygularla mutlu olamıyorum.Sahte bunlar.Gerçek hayatın kötü bir taklidi."

--reklam--

En Çok Onu Sevdim İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Eskinin, zamanın ve eşyanın ruhunu anlayan ya da onları anlamaya çalışan, onlar üzerinden geçmişle bağını koparmayan başkahramanımız Asuman ile farklı bir ruh ikliminde yaşayan sevgilisi Mete üzerinden modernleşme ve yalnızlaşma üzerine bir roman kaleme almış Gamze Güller. Bir yanda yaşanmışlıktan renklenen bir dünya öbür yanda "eskitilmiş yeni"lerin, yapaylığın insanı esir alması... Mimarlık temelinde yaşam biçiminin, alışkanlıkların sorgulandığı, gerçeğin değil de sanalın tercih edilmesinin eleştirisi... Ben keyifle okudum. Size de tavsiye ederim. (Faruk Oruç)

Asuman ve Mete'nin hikayesi gibi dursa da aslında eskiyle yeninin içinde sıkışan bir zihni ürünü bu roman. Asuman'ın yalnızlığını içinde yaşanmışlıklar barındıran eski bir evle nasıl bir bağ kurduğunu, teknolojinin ortaya koyduğu yeni mimarinin insanın ruhuna değil sadece aklına hitap ettiğini ortaya koyan bir eser. Asuman klasik bir uyumsuz gibi görünse de zihninin derinliklerinde çok şey saklayan bir kahraman. Yazar eşyanın ruhuna fazla vâkıf kesinlikle ve bir insanın eviyle olan ilişkisini çok iyi işlemiş. Ruh yeni olanın değil anısı olanın peşinden gider. Asuman ruhunun farkında olan insanlardan biri, Mete ise toplumun alkış tuttuğu madde evreninde kaybolmaya yüz tutmuş bir ruha sahip, kitabın en başında birlikte olamayacaklarının imkansızlığı var ancak sonuna geldiğinizde okuduğunuz bir düş mü, rüya mı Asuman'ın delilik evresinin git gelleri mi, sorgulamadan edemiyorsunuz. Keyifli bir eserdi kesinlikle... (Gülnaz Eliaçık Yıldız)

bu kitap iyi ki var :) olmaşaydı ekşik kalırdık, İYİ Kİ VARŞIN GAMZE GÜLLER :) YÜREĞİNE ŞAĞLIK :) ÇOĞUMUZUN GÜNLÜĞÜ BU KİTAP, YALNIZ DEĞİLİZ DEDİRTEN. BİZİMLE BİZİM DUYGULARIMIZI PAYLAŞAN VE BİZİM İFADE EDEMEDİKLERİMİZ BİZE ŞÖYLEYEN :) (özge kır)

--reklam--

En Çok Onu Sevdim PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Gamze Güller - En Çok Onu Sevdim kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de En Çok Onu Sevdim PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Gamze Güller Kimdir?

19 Mayıs 1970 yılında Ankara’da doğdu. İlk, orta ve lise öğrenimimi TED Ankara Koleji’nde, lisans ve yüksek lisans eğitimini İTÜ Mimarlık Fakültesi’nde tamamladı. Çeşitli inşaat firmalarında görev yaptı ve yurtdışı projeleri nedeniyle Rusya, Ukrayna, Kazakistan, Özbekistan, Irak gibi ülkelerde yaşadı. Hâlen Ankara’da Proje Koordinatörü olarak çalışıyor. İngilizce, İtalyanca ve Rusça biliyor. 2005 yılında Um:ag bünyesinde “Yazma” ve 2006 yılında “Uygulamalı Öykü” seminerlerine katıldı. Yine 2006 yılında “Felsefe tarihi, Varoluşçuluk, Sanat Felsefesi, Estetik” dersleri aldı. 2007 yılından itibaren Kitap-lık, Karşın, Lacivert, Patika gibi edebiyat dergilerinde çeşitli öyküleri yayımlandı. 2007 Ümit Kaftancıoğlu Öykü Yarışması’nda “Otel” isimli öyküsü “Okunmaya Değer Öyküler” kategorisinde anıldı. 2007 Yılmaz Güney Kültür ve Sanat Festivali Öykü Yarışması’nda “Dağların Soluğu” isimli öyküsüyle Onur Ödülü, 2007 Özgür Pencere Edebiyat Derneği Kadın Öyküleri Yarışması’nda “Gel Pisipisi” isimli öyküsüyle mansiyon aldı. Yazarın yakın dönem içinde Turkuvaz Kitap’tan yayımlanan “İçimdeki Kalabalık” adlı öykü kitabı ilgi gördü.

--reklam--

Gamze Güller Kitapları - Eserleri

  • Durmuş Saatler Dükkânı
  • En Çok Onu Sevdim
  • İçimdeki Kalabalık
  • Beşinci Köşe
  • Beşinci Köşe İçimdeki Kalabalık
  • İçimdeki Kalabalık

--reklam--

Gamze Güller Alıntıları - Sözleri

  • "Taşınmak iyidir," demişti bir arkadaşı. " İnsan hayatını temize çekme şansı yakalar. Kendine yer açar." (En Çok Onu Sevdim)
  • Onu özlemişim. Şu ana kadar kendime bile itiraf edemedim ama gerçekten özlemişim onu. (İçimdeki Kalabalık)
  • "Güzellik kusursuzluk değildir." (En Çok Onu Sevdim)
  • Her şeyi hatırlayıp da genç kalmak mümkün mü? (Beşinci Köşe İçimdeki Kalabalık)
  • Bazen kendini, o anki ruh halini daha iyi tanımlayacak vurucu sözcükler ararken yakalıyor. Kafasının içindeki “eşanlamlılar” sözlüğünü harıl harıl karıştırıyor. (Beşinci Köşe İçimdeki Kalabalık)
  • İçimdeki kadar derin bir karanlık bulana kadar kazmaya devam ediyorum. Ellerimle, tırnaklarımla kazıp arıyorum karanlığı. Bulduğum zaman içine saklanıp kaybolacağım ve huzur olacak orada. (İçimdeki Kalabalık)
  • Kahraman ölünce oyun sıfırlanır, yeniden başlar zannederdi hep, değilmiş, bu çok daha fazlası... (Beşinci Köşe İçimdeki Kalabalık)
  • “Biraz olsun yalnız kalabilmek istiyordum. Kalabalık bir şehirde kaybolarak yaşayabilmek, sokaklarda selamlaşmadan yürüyebilmek, hangi diyeti uyguladığımı tartışmadan abur cubur satın alabilmek, birileri görecek ya da ne düşünecek diye tedirgin olmadan hayatın tadını çıkarabilmek…” (İçimdeki Kalabalık)
  • “Kapıdan çıktı, ölmedim. Peşinden de gitmedim. Orada öylece, kendimle, acımla, çaresizliğimle ve ezip geçtiği yüreğimle kalakaldım.” (İçimdeki Kalabalık)
  • Bilmek işe yaramıyor. Yine de yaşıyor insan (Durmuş Saatler Dükkânı)
  • "Seni sevmemem imkansızdı." (Durmuş Saatler Dükkânı)
  • Her yerdeydiler. Bıraktığım küçücük boşluklardan içeri sızıyor, arsız sarmaşıklar gibi hayatımı sarıyorlardı. Girdiğim her dükkanda konuşmaya aç insanlar bekliyordu sanki. Beklediğim her durakta, yürüdüğüm her sokakta, kaldırdığım her ahizenin ucunda mikroplar gibi durmadan ürüyorlardı. Ne yapsam durduramıyordum onları. Sürekli merhabalaşıyor, birbirlerine el sallıyor, konuşuyor, konuşuyor, konuşuyorlardı…Bu kadar laf nereye gidiyordu? Havaya karışan bunca sözcük varken nasıl nefes alabiliyorduk? Onları ötelemeden nasıl yürüyebiliyorduk sokaklarda? Söylenen her şey sonsuza kadar dönüp duruyordu atmosferde. (Beşinci Köşe İçimdeki Kalabalık)
  • “Kulaklarımı kapatıyorum, yine de durduramıyorum kafamın içine sızan gürültüyü.” (İçimdeki Kalabalık)
  • “Yorgunluk hayatımın alışamadığım bir parçası oldu. Bazı geceler eve dönüp yattığımda bütün gün ayakta durmanın acısı çıkıyor. Ayaklarım o kadar sızlıyor ki, yorgunluğuma rağmen uyuyamıyorum.” (İçimdeki Kalabalık)
  • "Teknolojinin insanı yalnızlaştırdığı koca bir yalan!Hangi deliğe girerseniz girin birileri gelip sizi buluyordu." (Beşinci Köşe İçimdeki Kalabalık)
  • Hiç kalbinde kırmızı çiçekler açtı mı senin?’ diye sormuştu bana eskiden beni çok seven biri, anlamamıştım. Bir gün âşık oldum, anladım. Beklemenin sahip olmaktan daha güzel olduğunu, kalbime dikenlerini batırıp da kanatanın aslında kavuşmak olduğunu keşfettiğimde, artık genç bile sayılmazdım. (İçimdeki Kalabalık)
  • Sana anlatmaya çalışsam, anlar mıydın bilmiyorum. İnsanları, yüzlerinde yansımamı kaybedişimi, onlar içimde çoğaldıkça yok olduğumu.. (Durmuş Saatler Dükkânı)
  • “Yeniden çocuk olabilmeyi dilerdim.” (İçimdeki Kalabalık)
  • Bütün çer çöpü süpürdüm yerden. Kalan derdi tasayı süpürmeye başladım arkasından. Ne zamandır aradığım küpe koltuğun altındaymış! Toz yumağıyla birlikte neredeyse atacaktım. Üfleyip hemen kulağıma taktım. Köşe bucağı iyice sildim. Baktım yetmedi, biraz daha süpürdüm.Cam parçaları, ekmek kırıntıları, kalp kırıkları, ölü böcekler, yalan dolan, yanmış kibrit çöpleri, katılaşmış gözyaşları doldu da doldu el kadar faraşa. Temizlik güzel şey! (İçimdeki Kalabalık)
  • “…yeni insanlarla tanışmak istemiyorum…” (İçimdeki Kalabalık)