Kitap Künyesi
Yazar: Nazlı Eray
Yayın Evi: Postiga Yayınları
İSBN: 9786055711566
Sayfa Sayısı: 232
Eski Gece Parçaları Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti
Aşkın haritası nedir ki? Bir yarı karanlık eski sokak, heyecanla parlayan bir çift göz, hızla atan bir yürek, birdenbire dünyanın farkına varıvermek, umutla önünde beklenen bir pencere; gecenin içinde yakalanıvermiş bir gerilim ve sonra onu kaybetmek.
Görünmeyen demir kapıları yumruklamak; duyulmayan bir sesle haykırmak ve birden görünmez olmak. Bu dünyadaki bütün dağlar, taşlar, ağaçlar gibi kımıltısız bir yerde sonsuza değin oturmak ve unutmak. Geceyi ve gökteki yarım ayı unutmak...
Nazlı Eray'ın Eski Gece Parçaları'ndaki öykülerinden 'Fantastik Senfoni' ve 'Azgelişmişlik Eczanesi', Nazlı Eray'ın Almanca yayınlanan kitabında ve dünya antolojilerinde yer alan öykülerinden ikisi. Coğrafyası çok geniş olan Eski Gece Parçaları'nda yazarla birlikte New York'u dolaşacak,
Rio de Janeiro'yu, camgöbeği gökyüzünün altındaki sonsuz kumsalları yaşayacaksınız.
Sıcak Brezilya gecelerinde abanoz renkli dansöz Watusi'nin şarkılarını satırlarda duyacaksınız. Oradan yolunuz Karaib Adaları'ndaki eski İngiliz sömürgesi St. Lucia'ya düşecek.
Ama belki de kitabın asıl coğrafyası insan kalbi. Bir insanın kalbi nasıl kırılabilir? Belki de Frankfurt Saat Kulesi ona saplanınca.
(Tanıtım Bülteninden)
Eski Gece Parçaları Alıntıları - Sözleri
- "Geçmişim vardı.. Yalnız değildim.."
- "Anlamadığım bir dünyada beni yaşatmış ve konuşturmuş.."
- "Yok hayır,bir boşvermişlik filan yok bende.. Yalnızca kendi dünyamdayım,sevgili Watusi..Evet,böylesi daha iyi.."
- "...bu güzel yüreği böylece kalır mıydı ki o zamana değin??"
- Yok hayır,bir boşvermişlik filan yok bende.. Yalnızca kendi dünyamdayım,sevgili Watusi..Evet,böylesi daha iyi.."
Eski Gece Parçaları İncelemesi - Şahsi Yorumlar
Kitapta mizahı ağır, trajikomik öykü "Arkadaşımsın Değil mi?"den hoşlandım, "Viva Brazil"i okurken aklıma "Gişe Memuru" filmi geldi. "St.Lucia - Batı Hint Adaları" öyküsünde, sanki karanlık yolda minibüste yazarın yanındaydım, ondan daha çok korkuyordum. Deneyimlerinizi paylaştığınız için teşekkürler. Gece, Ankara, direksiyon. Haritaya sıkılan naneli deodorant. Bir çok coğrafya vardı kitapta, ama hepsinin bir yerinde Ankara. Nazlı Eray'ın Ankara'sından hoşlandım. "Yıldızlı bir gökyüzünü cebinden çıkartıp boynuna doladı." (Exlibris)
#kitapyorum #eskigeceparçaları #nazlıeray #2019-63.kitap #sayfasayısı 232 Yazarımız Nazli Eray hayal gücünü kalemine yansıtabilen nadir yazarlarımızdan.Nerede olduğumuzu şaşırdık doğrusu.Tam Rio de jenerioda olduğumuzu varsayarken hoop Ankara ya geçiş yaptık.Batı hint adalarından biri olan st Lucia adasını da unutmamak da fayda var.Frankfurth u belirtmeden olmaz tabii ki.Bir an Calvino 'nun " görünmez kentler "kitabını okuyorum sandım desem yalan olmaz fikrindeyim.Kitabın isminden de anlaşılacağı üzere birkaç hikaye mi desem yoksa yaşanılan anılar mi desem biraz karıştırdık.Herşeye rağmen okuyucuyu bambaşka taşıyor yazarımız.Bu kitabında biraz zorlandığını itiraf etmeliyim.Daha önce okuduğum kitapları bu yazarımız ile tanışmak isteyenler için daha müsait olabilir. Halfeti 'nin siyah gülü Ölüm limuzini Aydaki adam Tanpınar Ayışığı sofrası Kitapları okuyucuyu daha çok kitabın içine çekiyor.Tabi bu kitapta tavsiyemizdir.Fantastiğin kraliçesi okunması hakkediyor. Mutluluk ve esenlikler kalınız. (Tc Kemal Cengiz)
Yine yıllar önce okuyup inceleme yazma fırsatı bulamadığım bir kitap. Nazlı Eray'ın okuduğum ikinci kitabı. Sade ve akıcı bir dili var. Hareketli konusu ile güzel bir kitap. (Güler Bilkay Aygün)
Kitabın Yazarı Nazlı Eray Kimdir?
Nazlı Eray, Ankara’da doğdu. İngiliz Kız Ortaokulu, İstanbul Arnavutköy Amerikan Kız Koleji ve İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nde okuduktan sonra Turizm ve Tanıtma Bakanlığı’nda tercüman olarak çalışmaya başladı. Çeşitli gazetelerde köşe yazarlığı yaptı. Edebiyatçılar Derneği’nin kurucuları arasında yer alan Eray, Türkiye Yazarlar Sendikası ile Uluslararası Yazarlar Birliği (PEN) üyesi ve 1977 ve 1978 yıllarında Yaratıcı Yazın dersleri verdiği ABD Iowa Üniversitesi’nin Onursal Üye’sidir. Yazmaya 1959’da henüz ortaokuldayken kaleme aldığı öyküsü “Mösyö Hristo” ile başlayan Eray’ın ilk öykü kitabı Ah Bayım Ah 1975’te çıktı. Nazlı Eray’ın öykü, roman ve oyunları pek çok dile çevrildi. Erostratus (1977) adlı oyunu, Sartre, Montaigne, Camus, Unamuno, Pessoa ve Bauer’in Erostratos yorumlarıyla birlikte Blood and Ink’te (“Kan ve Mürekkep”) yer aldı. Nazlı Eray, anılarının bir bölümünü Tozlu Altın Kafes (DK, Ocak 2011) adıyla kitaplaştırdı.
Nazlı Eray Kitapları - Eserleri
- İmparator Çay Bahçesi
- Aydaki Adam Tanpınar
- Aşık Papağan Barı
- Aşk Artık Burada Oturmuyor
- Orphee
- Ömür Uzatma Kahvehanesi
- Arzu Sapağında İnecek Var
- Pasifik Günleri
- Ayışığı Sofrası
- Kız Öpme Kuyruğu
- Sis Kelebekleri
- Kayıp Gölgeler Kenti
- Ah Bayım Ah
- Aşkı Giyinen Adam
- Farklı Rüyalar Sokağı
- Marilyn Venüs'ün Son Gecesi Marilyn Monroe Ankara'da: Cursum Perficio!
- Beyoğlu'nda Gezersin
- Halfeti'nin Siyah Gülü
- Uyku İstasyonu
- Ay Falcısı
- Deniz Kenarında Pazartesi
- Frej Apartmanı'nın Esrarı
- Ölüm Limuzini
- Uyku İstasyonu
- Tozlu Altın Kafes
- Elyazması Rüyalar
- Gece Çiçeği İstanbul
- Aşk Yeniden İcat Edilmeli
- Eski Gece Parçaları
- Yoldan Geçen Öyküler
- Rüya Yolcusu
- Yıldızlar Mektup Yazar
- Büyülü Beyoğlu
- Karga Feramuz'un Aşkı
- Geceyi Tanıdım
- Kalbin Güney Batısı
- Sinek Valesi Nizamettin
- İki Kafalı Topaç Villy
- Örümceğin Kitabı
- Bir Böcek Sevdim
- Bir Rüya Gibi Hatırlıyorum Seni
- Geceyi Tanıdım - Yoldan Geçen Öyküler
- Hazır Dünya
- Düş İşleri Bülteni
- Nazlı Eray: Ömür Uzatma Kahvehanesi Seçme Öyküler
- Ekmek Arası Rüya
- Kuş Kafesindeki Tenor
- Sihirli Saray
- Naz ve Köşkteki Vampir
- Çığlık Atan Mumya
- Gören Gözler Duyan Kulaklar
- Naz ve Büyülü Bahçe
- Mırmır Osman
- Billur Ahtapot ile Mor İnci
- Aşk Artık Burada Oturmuyor
- Kapıyı Vurmadan Gir
- Kalbinde Kadın Taşıyan Erkekler Birahanesi
- Geceyi Tanıdım Erostratus
Nazlı Eray Alıntıları - Sözleri
- Meze tabaklarında anılar ve eski aşklar var. (Ayışığı Sofrası)
- Arada gerçeği yitirmek ne güzel. (Düş İşleri Bülteni)
- “İnsan her şeyi hatırlasa çok yorulur. Unutmak... Unutmak bazen bir ilaç.” (Elyazması Rüyalar)
- Anlatacak o kadar çok şey var ki... İçimde birikmiş şeyler, belleğime hücum eden anılar. (Halfeti'nin Siyah Gülü)
- "... Üstümde çok ağır bir yük hissediyorum. Bu yük bazen o kadar ağırlaşıyor ki; sırmalı kadife ceketime dev bir mezartaşı çimentolanmış sandığım oluyor. Sırtıma... Çimentolanmış bir mezartaşı. Aynaya gidip bakıyorum, görüyorum onu. Tersten, üstündeki yazıyı okuyorum. 'Rudolf von Hapsburg' yazıyor. Üstünde doğum tarihim var. Ölüm tarihinin olduğu yer boş. O anda bembeyaz bir el bana bir divit kalem uzatıyor. Ucu kana batırılmış. Onu yavaşça alıp, kanla, ölüm tarihimi mezar taşımın üstüne ben yazıyorum." (Yıldızlar Mektup Yazar)
- “Ceviz kabuğunun içindeydim. Şimdi Tanrı beni fındık kabuğunun içine soktu.” (Ayışığı Sofrası)
- Ben, Bekleme Ustası olurken, her bir şeyin çok usul usul ve sabırla bekleneceğini sanıyordum. Oysa beklenmedik olaylar peş peşe geliyordu! (Kız Öpme Kuyruğu)
- " Evet. Dikkat edilmezse en çabuk eskiyen duygu aşktır" (İmparator Çay Bahçesi)
- "İnsan her şeyi hatırlasa çok yorulur. Unutmak... Unutmak bazen bir ilaç." (Elyazması Rüyalar)
- "Tarihte daima gizemli bir şey kalmalıdır." (Yıldızlar Mektup Yazar)
- Yüzümde, çok sevdiği birini yitirmiş olan bir insanın acısı ile dolaşıyordum. (Deniz Kenarında Pazartesi)
- Ölüm, üstünde uçan bir kuş. Ama, kanadı sana henüz değmedi. (Uyku İstasyonu)
- Uçsuz bucaksız, sonsuz ve yarınsız bir yolculuğa çıkıyordu. (Kayıp Gölgeler Kenti)
- "Yapayalnız bir insanım. Beni ancak ağaçlar, bitkiler, kapıların ve pencerelerin dışları, sokaklar ve o sonsuz yıldızlı gece sever." (Uyku İstasyonu)
- Kavanozdaki ölüyle baş başa kalmıştım. (Kayıp Gölgeler Kenti)
- Yoldaki büfenin birinden bir şişe vişne suyu alıp oracıkta hepsini içivermek dünyanın en güzel şeyiymiş gibi geliyor bana. (Ah Bayım Ah)
- Neden korkuyorsun? Ölümden mi? Yok olmaktan, belleğini yirirmekten, ya da bedenine bir nüzul inmesinden mi? Neden korkuyorsun? (Ayışığı Sofrası)
- ''Sevgi tılsımlı bir şey... Onu en iyi, yitirdiğin zaman anlayabilirsin.'' (Uyku İstasyonu)
- "Para bir bıçak gibidir," dedi Sibil. "Keser ve yaralar kimi zaman." (Ayışığı Sofrası)
- İpi kopmuş bir uçurtma gibiyim. Ama gökyüzünde değilim. Başka bir yerlerde kaybolmuş gitmişim. (Kalbin Güney Batısı)
Yorumlar
0 yorumYorum yazmak için tam sürüme geçin