Kitap Künyesi

Yazar: Stendhal

Çevirmen: Fevzi Akkoç

Editör: Deniz Resul

Orijinal Adı: Féder Ou le Mari D’Argent

Yayın Evi: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları

İSBN: 9786254052941

Sayfa Sayısı: 112

Féder ya da Paragöz Koca Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Stendhal [Marie-Henri Beyle] (1783-1842): Genç yaşta teğmen olarak orduya girdi, Napoléon’un İtalya ve Rusya seferlerine katıldı. Almanya, Avusturya ve Rusya’da çeşitli askerî görevlerde bulundu. Bir dönem Marsilya’da ticaretle uğraştı, Trieste’de bir süre konsolosluk görevini sürdürdü. Fransız edebiyatında gerçekçilik akımının en önemli temsilcilerinden kabul edilen Stendhal’in bitirilmemiş eseri Féder ya da Paragöz Koca, Marsilyalı genç bir portre ressamının öyküsünü anlatır. Yazarın büyük bir beceriyle incelediği döneminin toplumsal yükselme hırsları, çıkar ilişkileriyle aşkın çatışması gibi temalar taşra-şehir gerilimi içinde ele alınırken diğer eserlerinde pek bulunmayan bir mizah öne çıkar. Yazarın ölümünden sonra, 1854 yılında yayımlanan Féder ya da Paragöz Koca ilk defa Türkçede okurlarla buluşuyor.

Féder ya da Paragöz Koca Alıntıları - Sözleri

  • "Nasıl bir çabuklukla kalbinin tüm duygularının rengini alıyor yüzü," diye düşündü Féder. "Kesinlikle taşradan beklediğim aptallık değil bu."
  • Bu şarlatanlarla dolu ülkenin ortasında hiç alışılmadık ölçüde dürüstsünüz!
  • Fikirleri olan bir adam hükümetin işine gelmez!
  • Kötü kitapların da var olduğunu bilmeyen mi var?
  • Birbirlerine yönelttikleri bakışlar söyledikleri sözlerden çok daha samimiydi.
  • İnsan mutluluktan çok emin olursa, onun ancak mahzurlarını görür.
  • Oralarda zavallı kendini beğenmişliklerini kanun hükmünde bilgeliklerinin maskesiyle kapatan oldukça itibarlı insanlar görülürdü.
  • "Sosyetede son olaylara hiç durmadan gönderme yaparlar. Kendini şu manastır zırvalıklarından kurtarmak için de yatmadan önce daima şu Mandrin ve Cartouche gibi asılmamış olan Voltaire'den ya da Diderot'dan bir iki satır oku."
  • Fikirleri olan bir adam hükümetin işine gelmez.
  • "Yaşamım boyunca o kadar çok okudum ki gözlerim benden merhamet dilemeye başladı."
  • "Bir sevgiliden önce onurlu bir adamım ben," dedi, "bunun bir gün gerçek olmaktan çıkacağından korktuğum için, sizi tutkuyla sevdiğimi söylemeye cüret etmeyeceğim; bana böylesi samimi hisler besleyen bir dostu kandırmak istemem."
  • Evet, doğru, duyguları çok bayağı. Bu zavallı ufaklıklar sabah akşam şapka fiyatları ya da öğlen yemeği tertibi üzerine düşünüyor.
  • Yaşamım boyunca o kadar çok okudum ki gözlerim benden merhamet dilemeye başladı.
  • Ve akşam saatleri ... Fakat bu öyle bir tatlı saat ki bütün diğer saatlerimi çekilir kılıyor, hayatıma ruh katıyor.
  • Yaşamım boyunca o kadar çok okudum ki gözlerim benden merhamet dilemeye başladı:-)

Féder ya da Paragöz Koca İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Sıkıcı bir anlatım.: Öncelikle benim için sıkıcı bir kitap oldu. Kitaba girmek anlatımdan dolayı pek mümkün olmadı. Fransa'da bir dönemin toplumsal yükselme hırslarını,çıkar-aşk catismalariyla bir portre ressamı merkezinde anlatiyor.Daha doğrusu anlatmaya çalışıyor demeliyim çünkü kurgu zayıf ve kopuk.Hatta kitabta bir son bile yok diyebilirim.Öylesine bitiyor kitap,sanki yarım kalmış gibi.İçindeki bazi psikolojik tahliller ve karakter analizleri dikkat çekse de ben ilgi çekici bulmadım. (İsmail Hakan Karasu)

Kitabın Yazarı Stendhal Kimdir?

Daha çok mahlası Stendhal ile bilinen Fransız Realist yazar.

Marie-Henri Beyle (23 Ocak 1783, Grenoble – 23 Mart 1842, Paris), daha çok mahlası Stendhal ile bilinen Fransız Realist yazar. Marie-Henri Beyle, Grenoble'da 23 Ocak 1783 tarihinde burjuva bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. Babası avukat Cherubin Beyle, annesi Hanriette Gagnon'dur. Çok sevdiği annesi 1790 yılında, Stendhal henüz yedi yaşındayken öldü. Stendhal, disiplinli ve muhafazakar kimseler olan teyzesinin babasının etkisi altında büyüdü. 1796'da Grenoble'da bir okula girdiyse de, 30 Ekim 1799'da askeri okulun giriş sınavına katılmak için Paris'teki, kuzeninin de çalışıyor olduğu Savaş Bakanlığı'na gitti. Ertesi yıl ağır süvari birliğinde teğmen olarak İtalya'ya gitti. Bu seyahati sırasında Dimenico Cimarosa ve Gioachino Rossini'nin müziğini ve Vittorio Alfieri'nin eserlerini tanıması için bir fırsat oldu. 1801'de ise Napolyon Bonapart'ın ordusunda görev alarak İtalya seferine çıktı. Bu sefer sırasında bir komutanın asistanı olarak Brescia'da üç ay kaldı ve bu sırada soylu ailelerin evlerinde bulundu; ki bu sürenin onun hayatında ne kadar önemli bir yer tuttuğu, sonradan yayınlanan günlüklerinden anlaşılmaktadır. Yine bu zamanlarda yerel dergilerin yazarlarıyla tanışıp Romantik edebiyatı öğrendi. 1802'de bu bölgeden ayrılarak Almanya, Avusturya ve Rusya'da bazı askeri görevlerde bulundu, ama asla savaşa katılmadı. Aynı yıl, hayatı boyunca aşık olduğu onlarca kadından ilki olan Madame Rebuffel'in peşinden Marsilya'ya gitti. Orada ticarete atıldıysa da başarısız oldu. Bu ve bunu takip eden olayların ve yılların, Kırmızı ve Siyah romanının baş karakteri Julien Sorel'in karakterinin detaylarının çizilmesine büyük katkı sağladığı düşünülmektedir. 1812'de Napolyon ile birlikte Rus seferine katıldı ve Moskova'nın baştan sonra yanışına şahit oldu. Napolyon'un büyük ordusundan sağ kalmayı başaran az sayıdaki askerden olan Stendhal, notlarının önemli bir kısmını, ordu Rusya'dan geri çekilirken kaybetti. Ayrıca o zamana kadar yüzlerce takma isim kullanan yazar, Stendhal ismini bu sıralarda seçmiştir. 1814'te Napolyon'un düşüşünden sonra Milano'ya yerleşmiş ve burada da Angéla Pietragrua'ya aşık olmuştur. Ertesi yıl Parma'yı ziyaret etmiş ve bu seyahati, üçüncü romanı olan Parma Manastırı'na ilham kaynağı olmuştur. 1817'de ise İtalya'daki izlenimlerini anlatan ve İtalya'ya olan hayranlığının simgesine dönüşen Roma, Napoli ve Floransa kitabını yazmıştır. 1818'de Napolyon'un Hayatı'nı yazmaya başlamıştır. Bu sırada da mutsuz bir aşk yaşayacağı Mathilde Dembowski ile tanışmıştır. 1821'de ise yasadışı bir İtalyan örgütüne üye olduğu suçlamasıyla Milano'dan uzaklaştırılmıştır. Stendhal bunun üzerine Batı Avrupa'yı dolaşmaya başlamıştır. Bu yolculuklar sırasındaki tecrübeleri, düşünceleri ve hisler, sonradan yazacağı romanların ana şeklini oluşturmuştur. 1827'de ilk roman Armance'ı, üç yıl sonra da Kırmızı ve Siyah'ı yazmıştır. 1831'de ise Trieste'ye giderek bir süre konsolosluk yapmıştır. 1839'da Parma Manastırı'nı yazmayı bitirdikten sonra, gençliğinde yaptığı İtalya seyahatlerinden birinde kaptığı frengi hastalığı etkilerini göstermeye başlamıştır. 1841'de geçici bir felce uğramış, daha sonradan da birçok benzer sıkıntılar yaşamıştır. Ve Paris sokaklarında yürürken bayılıp kaldırım kenarına yığılmasından birkaç saat sonra, 1842 yılının 22 Mart'ı 23 Mart'a bağlayan gecesinde vefat etmiştir. Mezarı Montmarte Mezarlığı'ndadır.

Stendhal Kitapları - Eserleri

  • Kırmızı ve Siyah
  • Parma Manastırı
  • Aşka Dair
  • Armance
  • Lamiel
  • İtalya Hikayeleri 1

  • Kızıl ve Kara 2. Cilt
  • İtalyan Öyküleri
  • İtalya Hikayeleri II
  • Féder ya da Paragöz Koca
  • Vittoria Accoramboni
  • Racine ve Shakespeare
  • Lamiel 1

  • Aşk İksiri
  • Vanina Vanini
  • Lamiel 2
  • Kırmızı Ve Siyah
  • Henri Brulard'ın Yaşamı
  • La Badessa Di Castro
  • Rome, Naples and Florence

  • Selected Journalism
  • The Life of Rossini
  • The Lives of Haydn, Mozart and Metastasio
  • Travels in the South of France

Stendhal Alıntıları - Sözleri

  • ... Aşkın benim için mümkün olup olmadığını bilmek istiyorum. Kendi kendimin efendisi değil miyim? Kime haksızlık ettim? Hangi sözüme ihanet ettim?.. (Lamiel)
  • Büyük aşkların hayatta birer kazadan başka bir şey olmadığını kabul etmelisiniz, bu kazayı da sadece yüce gönüllüler yaşar. (Kızıl ve Kara 2. Cilt)
  • Orada sıradan sözlere o kadar alışılmıştır ki biraz özgün bir söz kabalık olarak görülür. Konuşurken yeni bir şey söyleyense yandı. FAUBLAS (Kızıl ve Kara 2. Cilt)
  • ... Fédor, o anda, Lamiel'i sevmemek için bütün gücüyle çabaladı, fakat onu bir daha görmemeye gücünün yetmeyeceğini hissetti; çünkü ancak beraber oldukları zaman yaşadığını anlayabiliyordu... (Lamiel)
  • ...Yüzünde ışıl ışıl renkler olan, ama baloya gidiyorum diye allık sürme aptallığını gösteren,on altısında bir kızdı sanki... (Kırmızı Ve Siyah)
  • Hepimizin alışkanlıkları var, vaktiniz varken kırın alışkanlıkları çünkü bize hediye edilmiş olan, bozukluklara karşı hoşnutsuzluk duyabilme hassaslığı bir süre sonra yok olacak. (Racine ve Shakespeare)

  • Ne yazık ki anneciğim, tüm insanları görmek de üzüntü veriyor bana. Dünyada yalnız seni seviyorum ben." (Armance)
  • 1795'lerde yazma düşüncelerimden söz etseydim ve aklı başında bir insan, “Her gün iki saat yazın... Esinli ya da esinsiz” deseydi bana, aptalca esinlenmeyi beklediğim on yılımı kurtarırdı bu söz. (Henri Brulard'ın Yaşamı)
  • ... Her Tanrı'nın kulu aşkı en büyük mutlulukmuş gibi övüyor, komedilerde durmadan aşktan bahsediliyor, trajedilerde aşk uğruna canlarına kıyıyorlar; bana gelince, âşığımın bana kul köle olmasını isterdim, ama çeyrek saatin sonunda onu yanımdan uzaklaştırırdım... (Lamiel)
  • Kırk beş yaşındaki bir kadın toplumda nasıl görülür? Sert ve ha­kettiğinin altında bir şekilde; Kadınlar yirmi yaşında övülür, kırk yaşında terkedilir. (Aşka Dair)
  • Yaşamım boyunca o kadar çok okudum ki gözlerim benden merhamet dilemeye başladı. (Féder ya da Paragöz Koca)
  • Söz insana düşüncesini gizlemek için verildi. (Kırmızı ve Siyah)
  • ‘En çok muhtaç olduğun şey, kendini bağışlamasını öğrenmek,’ (Parma Manastırı)

  • "Hoşçakal." (Lamiel 1)
  • Ne denli acı duyduğumu Tanrı bilir... Acımı hiç kimseye belli etmiyorum. (Armance)
  • Yararcılık, yararcılığa hayranlık. (Kızıl ve Kara 2. Cilt)
  • Kısacası, o mutlu olmazsa ben de mutlu olamam. (Parma Manastırı)
  • Senin suyun susuzluğumu gidermiyor.. (Kırmızı ve Siyah)
  • ... bu son anılara hep pişmanlık karışıyor. (Kırmızı ve Siyah)
  • Kırk beş yaşındaki bir kadın toplumda nasıl görülür? Sert ve ha­kettiğinin altında bir şekilde; Kadınlar yirmi yaşında övülür, kırk yaşında terkedilir. (Aşka Dair)