Kitap Künyesi

Yazar: Robert Jordan

Yazar: Brandon Sanderson

Çevirmen: Niran Elçi

Orijinal Adı: Towers of Midnight

Yayın Evi: İthaki Yayınları

İSBN: 9786053751311

Sayfa Sayısı: 960

--reklam--

Geceyarısı Kuleleri Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Son yaklaşıyor...

Son Savaş başlamıştır. Karanlık Varlıkın zindanındaki mühürler tek tek kırılmaktadır. Desen çözülmektedir ve Gölgenin orduları Afetten çıkmaya başlamıştır.

Güneş, Üçüncü Çağın üzerinde batmaktadır.

Perrin Aybaranın bir süredir kaçmakta olduğu şeyler yeniden peşine düşmüştür: Beyazcüppeler, kurtlar ve lider olmanın getirdiği sorumluluklar... Aynı zamanda, görünmez bir düşman onun boynundaki ilmiği yavaş yavaş sıkmaktadır. Perrinin bunca şeye üstün gelmesi için gereken ipuçlarını kurt hakkında gördüğü düşte araması ve içindeki kurda hakim olması gerekmektedir, yoksa aklını yitirecektir.

Bu sırada Matrim Cauthon kendini hayatının en zor mücadelesine hazırlamaktadır. Aelfinn ile Eelfinn onun aklını karıştırmış, onunla alay etmiş ve onu asılı bırakarak zihnine başka insanların anılarından parçalar koymuştur. Mat yaratıklarla olan bu son yüzleşmesinde her şeyin biteceğini ummuştur, fakat Çarkın ne dokuyacağını bilmek elbette ki imkânsızdır. Çok yakında Yılanlar ve Tilkilerle yeniden dans etmek zorunda kalacaktır. Beklemede olan Ghenjei Kulesinin sırları, uzun zaman önce kaybedilmiş bir dostun başına neler geldiğini ortaya çıkaracaktır.

Robert Jordanın çoksatan serisi Zaman Çarkının bu son kitabında, Desenin dokusunda cereyan eden dramatik ve çetin gelişmelere şahit olacaksınız...

--reklam--

Geceyarısı Kuleleri Alıntıları - Sözleri

  • Rüzgar, Ejderdağı diye bilinen muazzam, kırık zirveli dağa geldiğinde gücünün çoğunu kaybetmişti. Dağın eteklerinden dolandı, sonra akşam ışığıyla aydınlanmış büyük bir elma bahçesinden geçti. Eskiden yeşil olan yapraklar sararmıştı.
  • Değişim geldiğinde bağırıp çağırabilir, her şeyi aynı kalmaya zorlayabilirsiniz. Ama genelde, sonunda ezilirsiniz. Bununla beraber, değişimlere yön verebilirseniz, değişim size hizmet eder.
  • “Değişim geldiğinde bağırıp çağırabilir, her şeyi aynı kalmaya zorlayabilirsiniz. Ama genelde, sonunda ezilirsiniz. Bununla beraber, değişimlere yön verebilirseniz, değişim size hizmet eder. Tıpkı Güç’ün bize, ancak biz ona teslim olduğumuzda hizmet etmesi gibi.”
  • Bu yüzden, onların varsayımlarını onların aleyhine kullanıyordu. Evet, orduları büyüktü. Ama sıçan öldürmeye çalışan herkesin bildiği bir gerçek vardı: Sıçanlar nasıl saklanacaklarını bildikleri sürece çekicinizin büyüklüğünün önemi yoktu.
  • Geceleri kendini kandırmak daha kolaydı. Bazı insanlar hayatları boyunca bunu yapardı, karanlığın perdesini gündüzün açık pencerelerine tercih ederdi, çünkü böylece dünyayı gölgeler içinde görürlerdi.
  • Bir adamın kapasitesini görmek istiyorsanız, onu köşeye kıstırırdınız ve canını kurtarmak için savaşmaya zorlardınız.
  • Küçük şeyler önemliydi. Saniyeler küçük şeylerdi ve onları üst üste eklerseniz, bir insanın hayatı oluyorlardı.
  • Bir adamın üniformasına duyduğu saygıyı, böyle bir günde alnını kol yenine silip silmediğine bakarak anlayabilirdiniz.
  • Gerçek hayat genellikle insanı hayal kırıklığına uğratır, ama en azından gerçek dünyada şeref bulduğunuzda, onun bir hayalden daha fazlası olduğunu bilirsiniz.
  • "Kimse zor yolda hiç tökezlemeden yürüyemez. Düşmen seni yıkmadı. Önemli olan bu."
  • Tersine, bir insanın gücü ne kadar mutlak olursa, onu sorgulamak o kadar gerekli hale gelir.
  • "Kararlı bir yürek on tartışmaya bedeldir."
  • Görev sahibi olmak, gurur sahibi olmaktı; tıpkı bir yükü taşımanın güç kazanmak anlamına geldiği gibi.
  • Düşünce zamanın okudur; hafıza asla solmaz.
  • "Öfkeli değil, sessiz. Önceden, çekilen bir hançerin sessizliği gibiydi, ama şimdi bir esintinin sessizliği gibi."

--reklam--

Geceyarısı Kuleleri İncelemesi - Şahsi Yorumlar

(Dikkat:Bol bol spoiler içerir.) Serinin bitimine 1 kitap kala, duygusal açıdan çok etkileneceğimi bilerek Geceyarısı Kuleleri'ne başlamama rağmen bu durum ne yazık ki yaşadığım üzüntü ve hüzne engel olmadı. Her şeye rağmen mutluluktan ağladığım anlar da oldu. Bütün olaylara değinemeyeceğimi bilerek (ve bunun için üzülerek ) incelememe başlıyorum: •Lan ve Altın Turna... Altın Turna'yı açmamak için çok direndi ,ama Saidar Kraliçesi (ve Malkier) Nynaeve sağolsun uzaktan da olsa onu bu düşüncesinden,yani Afette tek başına savaşma düşüncesinden vazgeçirdi. Lan'a bu inatçılık yaptığı yerlerde çok sinirlendim. Fakat kitap sonunda, hem kral kimliğini hem de tek başına olmaması gerektiğini kabul etti. Ayrıca artık Muhafızı olduğu karısına, Saidar Kraliçesi Nynaeve'e aşkını sık sık yolladı... •Nynaeve al'Meara artık resmi olarak Aes Sedai... Ve ona bu lakabı takmamın ne kadar yerinde olduğunu göstererek bu sefer de deliliğe şifa verdi...Aes Sedai sınavında şerateş kullandığı zaman dedim ki,yaktın kendini Nynaeve... Fakat aklın yolu bir, bu kadar güçlü birisini Aes Sedai yapmamak hata olacaktı.Ki oldu da. •Perrin'i bol bol Kurtdüşünde, daha doğrusu Rüyalar Dünyasında gördük. Önceki kitaplarda yaşadığı ikilemler başka versiyonlarıyla devam etti, Greandal'ın etkisini olduğunu bildiğimiz kötü müdahalelere çok güzel direndi. Bayrakları yaktırmasına çok sinirlendim, fakat neyseki hatasını kabul etti. Canım Faile'yle evlilik yıldönümlerini kutlamalarında çok duygulandım... Bugüne kadar çok şey yaşadılar ve her şeyi sağsalim atlattılar. Bundan sonra da, umarım Gölge Kehanetleri ne rağmen aynı huzur içerisinde hayatlarına devam ederler. •Perrin ve Galad'ın orta yolu bulamamasına sinirlendim, Perrin Galad'ın kim olduğunu öğrense belki orta yolu bulurlar diye düşündüm,aynı zamanda Galad Perrin'in ne kadar iyi birisi olduğunu görünce de orta yolu bulurlar diye düşünmüştüm. Ama ikisi de olmadı. Morgase'ın ortaya çıkışı beklediğim dramatiklikte oldu ve çoook güzel bir sahneydi. Perrin'in Mahkemesi de şaşırtıcıydı,suçlu bulunmasını beklemiyordum. Ayrıca o an keşke Egwene devreye girseydi, acayip iyi bir olay olurdu. Sonuç olarak, Perrin ve Beyazpelerinliler orta yolu buldu. •Galad... Galad'la ilgili çok başka planlarım vardı fakat asla olmadı. Önceki kitapta Berelain'la aynı ortama gireceklerini tahmin edince demiştim ki,umarım bu Berelain Galad'a göz dikmez. Olmadı... Göz dikti... Hem de ikisi de... Çok üzüldüm :D Ama yapacak bir şey yok, benim istediğim gibi olsaydı büyük haksızlıklar ve acımasızlıklar yaşanabilirdi. Ama serinin sağ gösterip sol vurması özelliğini yine gösterdiğini düşünüyorum. •Tatsız olayları geride bırakıp en sevdiğim kişi olan Egwene ve çok sevdiğim Gawyn hakkında konuşmak istiyorum. Öncelikle Egwene beni o kadar mutlu ediyor ki, o kadar harika bir Amyrlin ki... Salona karşı sergilediği tutum, Aieller ve Deniz Halkıyla yaptığı anlaşmalar o kadar akıl dolu ve harika ki, Egwene al'Vere gerçekten tahtları sallayan bir Amyrlin oldu... Gawyn'e karşı mesafeli olmasına kızdım fakat yaptığı doğruydu. Gawyn'inde kendi içerisinde çözmesi gereken şeyleri çözmesi için ve Egwene'nin Gawyn'e ihtiyacı olduğunu anlaması için bu mesafe gerekliydi. Egwene Mesaana'yı avladıktan, Gawyn de Elayne'yle buluşup, çözmesi gereken sorunlarını çözdükten sonra artık o kitaplardır beklediğim Muhafız bağı oldu! Acayip mutlu oldum. •Morgase ve Tallanvor ise, sonunda mutlu oldular. Bu da kitaplardır beklediğim bir andı. •Mesaana dedikten sonra Seçilmişler'den bahsetmek istiyorum. Greandal kitabın başında çatır çatır Gerçek Güç kullandı, ve bencilliğini bir kez daha belli ederek Aranagarın ölmesine sebep oldu. Bu tabi ki iyi bir şey. Fakat Greandal'ın daha da tehlikeli olmasına sebep oldu. Perrin üzerine oynadığı oyunlar sonuçsuz kaldı, ve Shadar Haran tarafından etkisiz hale getirildi.Bir Seçilmiş daha elendi. •Mat'a gelirsek...MOIRAINE DÖNDÜÜÜÜÜÜÜÜÜÜÜÜÜ!!!!!!! Mat'ın ve Noal (Jain Uzakgezgini) fedakârlıkları sayesinde, geri döndü... Noal'ı kitaplardır 'bir olayı' olduğunun, hatta Uzakgezgin olduğunu da düşündüm,fakat bu kesinleştiği zaman yine de acayip üzüldüm,ölmesine. Mat'ın gözünü kaybetmesi,cidden üzücüydü. Bu kadar umursamaz davranmasına rağmen büyük bedeller ödemesi, ne kadar iyi birisi olduğunun büyük bir göstergesi. Bize ucundan azıcık gösterilen Thom ve Moiraine aşkı ise kesinleşti... Şu an Rand'la olan karşılaşmalarını acayip merakla bekliyorum. Mat'ın Elayne'e yazdığı mektup, tam bir klasikti... Okurken çok güldüm. Verin'in mektubunu asla okumamasına çok sinirliyim, Elayne'nin Caemlyn'de de olmaması Trolloc saldırısı konusunda beni çok endişelendiriyor. •Rand ise bu kitapta çevresine yaydığı iyilik,anlayış ve yardımseverlikle tam bir sevgi pıtırcığıydı. Bu yaşadığı büyük değişim beni hala tereddüte düşürüyor, Lews Therin kimliğini kabul etmesi de çok ilginç ve acayip tuhaftı. Tam al'Thor ve Min'i tanıştırması ise yine kitaptaki iç ısıtan güzel sahnelerdendi. •Bu yardımseverlik hali, yüce gönüllü harika insan Lord Rodel Ituralde'ye fayda sağladı. Ituralde'ye bir şey olacak diye acayip korktum. Fakat sonunda sağsalim mücadelesini verdi ve kralına ulaştı. •Rand'ın bu yeni ruh halinde çözdüğü diğer olay ise, olmaları gereken yeri terk eden Sınırboylular'dı. Onlardan kötü bir şey gelmeyeceğini biliyordum zaten, ki öyle de oldu. Önce güzelce patakladılar Rand'ı bu beni güldürdü, itiraf ediyorum. •Egwene'nin en sevdiğim karakter olması, Rand'ın da hareketlerinden tereddüt duymam, Rand'ın mühürleri kırması gerektiğini düşünmemi engellemiyor. Rand'ın Egwene'yi bu konunda ikna etmesi gerektiğini, Egwene'nin durumun mantık dahilinde olursa kabul edeceğini düşünüyorum. •Seanchlar... Terör örgütü gibisiniz... Tuon hala Beyaz Kule'ye saldırma derdinde,Beyaz Kule bu sefer saldırıdan haberdar değil acaba nasıl sonuçlanacak? Elaida salağının kapıyolu öğretmesi sayesinde de çok büyük bir avantaj sağladılar. •Perrin ve Elayne'nin anlaşması sağlaması ve Perrin'in İki Nehir Yükseklordu olduğu sahnede ağladım... Çünkü ilk kitaptan bu yana düşündüğümde hepsi o kadar yükseldi ve güzel yerlere geldi ki... Rand, Yenidendoğan Ejder Egwene, Amyrlin Makamı Nynaeve,Salidar'da çok güçlü ve Malkier Kraliçesi Perrin,İki Nehir Yükseklordu Mat, Seanchan Prensi ve büyük bir komutan oldu. Bütün bunlar beni acayip duygulandırdı... •Tam da Aviendha nerede diye düşündüğüm anda çok çarpıcı şeyler onun sayesinde bizlere gösterildi. Bu gösterilen şeylere bir şekilde engel olunması lazım,yoksa her şey çok çok çok kötü olacak. •Mazrim Taim ve Kaos Lordunun hüküm sürdüğü Siyah Kule... O bölgede acayip şeyler oluyor ve bir an önce müdahale edilmezse Andor cidden yok olacak. (Sadece Andor değil tabi...) •Son olarak kitap içerisinde edilen vedalar da beni çok duygulandırdı. Juilin ve Mat- Leilwin ( Egeainin )-Mat ve Mat'ın Ebou Dar'da kurtardığı Aes Sedailerin vedası çok hüzünlü geldi. Fakat her veda yeni merhabalar getirir. •Kitabın sonundaki Gölge Kehanetleri ve Rand'ın Leydi Selene olarak tanıdığı kadını rüyasında görmesi yeni soru işaretleri ortaya çıkardı. Çözülmesi gerek olayların çokluğu ve sadece tek bir kitap kalmış olması beni çok geriyor. Bu harika evrenin sona erecek olması da beni çok üzüyor. (Rana Topal)

Rodel Ituralde: Zaman Çarkı neden efsanedir. O bir nakış misali işlenmiş ana karakterler yüzünden mi? Olabilir... unutulmaz diyaloglar yüzünden mi? Olabilir... Gözünüzde canlandırmaya çalışırken bile kalbinize fazladan kan pompalamanız gereken savaş sahneleri için mi? Olabilir... Benim için cevap tüm bunlar ve daha fazlası ama bu kitabı odağa koyduğumda cevabım Rodel Ituralde. Kendisi çok büyük bir generaldir ve artık bir yurtta ölümü beklediği sırada Rand al'Thor gelip onu neredeyse boşalmış sınırboylarına gönderiyor ve yüz binlerce Trolloc, Myrddraal ve daha birçok gölgedölüne karşı savaşması görevini veriyor. Rodel Ituralde muhteşem manevralarla ölüm yağdırıyor, her sözü her hareketi neden büyük generallerden biri sayıldığının kanıtı. En son vur kaç taktiği ile yani yenmeye değil ölmeye mecbur ama düşmanı yavaşlatma ihtimali en yüksek olan şekilde son 50 adamı ile savaşırken Rand geliyor. Bu kitap neden efsane işte burada asıl cevap ortaya çıkıyor. Rodel Ituralde bir ana karakter değil Rand yüz binlerce gölgedölüne yanında iki mızrağın kızı ile birlikte ölüm yıkım ve ölüm yağdırırken siz kendinizi bu yan karakter için sevinirken hem de böyle ağzınız kulaklarınıza doğru koşar adım hareket halinde iken buluyorsunuz. Zaman Çarkı adına yakışır bir şekilde her karakteri sizin de ruhunuza iplikler yolu ile doluyor ve bunu her kitapta tekrar tekrar yapıyor. Ne diyelim... Ah Işık! Son savaş başladı... (toprak aziz ot)

Bu incelemede spoiler olacaktır. İlk olarak Aviendha'dan başlamak istiyorum incelemeye çünkü bu kitabı 12'de olan olaylardan sonra çok huzursuz bir biçimde okuyordum ve Aviendha'nın cam sütunlardan ikinci geçişi sırasında gördüklerini okumak çok rahatsız ediciydi. Seanchanlar yönetim olarak iyi görünmekle birlikte aslında tiranlıkla yönetilen/yöneten bir topluluk. İnsanalar muhalefet olamıyor çünkü herkes dinleyici olabilir. Olumsuz tek söz söylemessin. Ejder barışını bozanlar Aieller olsa bile gelecekte gördüğümüz şey bir topluluğa soykırımdan başka bir şey değildi. Ve okurken en çok hazmedemediğim şey bu tasmalama meselesi. Sırf onlar yönlendirenlerden hoşlanmıyor diye bu kıtada saygı gören bu kadınları sorgusuz sualsız özgür iradelerinden mahrum bırakıyorlar. Hiç bir benlik duyguları kalmıyor. Bilinçli karar veremiyorlar, vermeleri engelleniyor. Ömürleri dövülmekten korkarak geçiyor. Bu kıtadaki yönlendirebilen kadınlar yeminler ile bağlanmış olsun veya olmasın kendilerini korumaları gerekmediği sürece tek gücü öldürmek için kullanmıyor. Özgür iradenin bir illüzyon olduğunu söylediğimiz de bile bu kadınların ellerinden bu illüzyon ile yaşama hakları da ellerinden alınıyor. Bazen ne yaptığını bilmeden bilge/hikmet olup insanlara yardım eden kadınlar alınıp sırf yönlendirdikleri için tehlikeli oldukları varsayılıp tasmalanıyor. İyi davranıyor gibi gözükmelerine rağmen iradesi elinden alınan bir kadına iyi davranmak iğrençligi gölgelemekten başka bir şey değil. Aes sedailer de çok manipülatif ve benciller ama bakınca kıtada ki her asil bu şekilde. Bu onların yönlendirmesinden görece daha bağımsız gibi. Bir insanı manipüle etmekte iradesini elinden almanın daha incelikli yolu gibi gözükse de aslında bu yönlendirmeden bağımsız çünkü baktığımızda kitaptaki hemen hemen her asil böyle yönetiyor. Hem deniz halkı için hem aieller için yönlendiren kadınlar kültürlerinin bir parçası onların yaşam biçimi. Seanchanlar deniz halkı kadınlarını tasmaladığında onların kültürlerine de saldırmış, bir halkı asimile etmiş oluyor. Ama bunu göremeyecek kadar sığlar ve sabit fikirliler. Burada yaşayan insanları öğrenme çabasına girmiyorlar bile. Kendi kültürlerini dikte etmekten başka yaptıkları hiç bir şey yok. Tuon Mat ile zaman geçirmeseydi hükmetmek istediği toprakların halkını öğrenmeye çalışmayacaktı bile. Aviendha'nın gördükleri beni bütün bunlarla birleştirince çok huzursuz etti açıkçası ve yazarın seanchanlara çok fazla açık çek verdiğini hissettim. Tuon kendi bencilliği yüzünden az daha bir terkedilmişin serbest kalmasına sebep olacaktı. Eğer Gawyn yetişmeseydi Egwene düşler dünyasında ölseydi Mesaana serbest kalacaktı. Bu mesele son kitapta kesinlikle belirtilmesi gereken bir şey. Bu seanchanların tabiri ile gözlerinin yere indirilmesini gerektirecek bir hata. Byar (beyaz pelerin) ile Tuon'nun düşünce sistemi çok benzer işliyor. İkisi de sabit fikirli ve at gözlüklerini çıkarmıyor. Tuon'da kendi önemine o kadar takıntılı ki Ejder'e diz çöktürmeye çalışmak için beyaz kulede bıraktığı suikastçıların öldürdüğü her kadının gölgeye yarayacağını düşünemiyor. Son savaşın yaklaşyığının kendiside farkında olmasına rağmen. Min ile devam edecek olursam hala tam olarak bu karakterin işlevini anlamış değilim. Rand'ı insan olarak tutmak gibi bir rol vermeye çalışılmış gibi ama bu o kadar göze sokuluyor ki sanki bak aslında çok önemi bir karakter denmek için yapılmış gibi. Tam'ı bulma fikri Cadsune'nindi. Nynaeve Rand için bu kadar zaten endişelenirken bu "insanlığı koruma" meselesi sadece Min'e veriliyor gibi ki ben bunun kızı ise yarar gibi göstermekten başka bir amaca hizmet ettiğini sanmıyorum. Ve bence aslında kızın görüşlerinin her zaman olması çok kısıtlayıcı ve hikayeyi tek bir yöne itiyor. Mesela Avi'nin çocukları'nın olacağı. Eğer Avi geleceği değişirmek isterse yapabileceği ilk şey çocuk yapmamak ama biz biliyoruz ki Min'nin gördüğü her şey olur. Bu kitapta Perrin'nin bazı bölümlerinin bir önceki kitapta olması gerektiğini düşünüyorum. Bunca zaman lider olmak istemiyorum diye direndikten sonra sonunda bunu kabul etmesi güzeldi. Keşke o düş çubuğu yok olmasaydı özellikle seanchanlar yolculuğu öğrendikten sonra beyaz kulede kalması çok iyi olurdu. Nynaeve'yi sevmediğim bir ara vardı. Bu karakteri sevmemek o kadar zor ki. Şu anda favori karakterlerimden biri. Şala yükseldiğinde söyledikleri o kadar doğruydu ki. Matrim bu kitapta harikaydı (Vernin'nin mektubu hariç). Gholam'ı halletti. Ejderlerin yapımına öncelik etti ve en önemlisi Moiraine'yi kurtardı. Moiraine özlemişim. Karakter yeniden belirince bunca kitap boyunca yokluğu daha da belli oldu. Mat'ın değişiyle neler çekeceğini bildiği halde Lanfear'ı o kapıya itti. Belki de asıl kahraman oydu. Mat'ın aslında Moiraine'yi yeniden görünce kadını sevdiğinin farkına varması onun yaptığı fedakarlıkların farkına varması çok güzel ve duygusaldı. Ama hala Tuon'u sindiremiyorum. Noal'ın ölümü hiç bir şeye hizmet etmiyor bence. Ölmesi gerekmiyordu. Rodel Ituralde bu serideki en muhteşem karakter olabilir. Önce azınlıkta olmasına rağmen hemde seanchanların yüz küsür damanesine rağmen koskoca bir seanchan ordusunu son kisisine kadar yok etti hemde harika bir hile ile ve şimdi yine kendi ordusundan çok daha fazla trolloc ordusu ile baş etti. Hemde karanlık dostu bir lord'un onu "istilacı" ilan edip şehre almamasına şehirde isyan çıkmasına rağmen. Şehri bir pusuya dönüştürdü ve elindeki her şeyi kullandı ve kendi toprakları bile değil. Bu kadar zeki ve taktik düşünebilen karakterlere bayılıyorum. Eğer Ituralde olmasaydı Rand gelene kadar belki de trolloclar daha da güneye ilerleyecekti. Bu arada sınırboyluların güneyde olmasının arkasında terkedilmişler var gibi. Sınırın boş kalması en çok onlara yarar. Her nekadar Rand'ı test etmek için geldik deseler de. Sonunda Caemlyn'i trolloc saldırı altında bıraktılar. Umarım Talmanes zamanında yetişir. Lan intihara gidiyor. Zamanında yardım gelir umarım. Genel olarak okurken duygusal olarak çok yorucu bir kitaptı. Okurken çok içine çekildiğim sanki bir başka dünyaya baktığımı hissettiğim bir kitaptı. Biraz uzun oldu. Sonuna kadar okuduysanız çok teşekkürler. (Dantalian)

--reklam--

Geceyarısı Kuleleri PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Robert Jordan - Geceyarısı Kuleleri kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Geceyarısı Kuleleri PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Robert Jordan Kimdir?

Robert Jordan olarak bilinen James O. Rigney (d. 17 Ekim 1948, Güney Carolina - ö. 16 Eylül 2007), Zaman Çarkı adlı epik fantazya dizisinin yazarıdır.

Karısı ve yayıncısı Harriet ile Güney Carolina'da yaşamaktadır. Jordan yirmili yaşlarının sonunda bu yana yazmaktadır ve farklı isimler altında, farklı türlerde pek çok eser vermiştir. Kullandığı isimler arasında Reagan O'Neal, Jackson o'Reilly ve Chang Lung vardır. Jordan adı altında bir Conan dizisi de yazmıştır.

Robert Jordan yazmaya küçük yaşlarda ilgi duydu. Büyürken ağabeyi sık sık ona bakıcılık yapar, kitaplar okurdu. Ağabeyi ona çocuk kitapları okumak yerine Mark Twain ve H.G.Wells gibi kendi tercih ettiği yazarların eserlerini okurdu. Jordan hikâyelere kendini öyle kaptırırdı ki ağabeyinin bıraktığı yerde beklemek yerine kitapları kendi kendine okumak için sözcükleri çözmeye çalışırdı. Bu büyük yazarlardan kendine ders çıkartan Jordan bir gün kendisinin de hikâyeler yaratacağına karar verdi.

Yazar olacağını daha küçükken bilmesine rağmen Jordan yazmaya ileri yaşlarına kadar başlamadı. Yetişirken okuduğu kurgu romanlara benzer romanlar yazmak için ihtiyaç duyduğu yaşam deneyiminden yoksun olduğunu biliyordu. Bu yüzden kendi kendine bir gün gerçekten yazacağını söyleyerek bekledi.

Bu dönemde Jordan epey deneyim edindi. ABD Ordusu'na katıldı ve Vietnam'da iki dönem geçirdi. Orada geçirdiği zamanda pek çok madalya kazandı. Jordan aynı zamanda South Carolina'daki askeri kolej the Citadel'den fizik diploması aldı ve nükleer mühendis oldu. Sonunda, yirmili yaşlarının sonunda, yaralanarak hastaneye yatan Jordan yaşamın o 'bir gün'ü beklemek için fazla kısa olduğuna karar verdi.

Jordan Zaman Çarkı'nın hikâyesini yazmaya başlamadan çok önce düşünmeye başlamıştı. Hikayenin zihninde beklemesine, yazıya dökmeye hazır hissedene kadar büyümesine izin verdi. Gerçekten de düşündüğü kadar hazırlıklı değildi, çünkü Dünyanın Gözü'nü bitirmesi dört senesini aldı. Ana hikâyeye devam etmeden önce, dünya ile ilgili daha fazla kurgu yapması gerektiğini gördü. Ve sonuçta ortaya çıkan dünya öyle dinamik, öyle karmaşıktı ki neredeyse gerçek gibi görünüyordu.

Dünyanın Gözü yayınlandıktan sonra Jordan uluslararası alanda beğenilen bir fantazya yazarı oldu. Zaman Çarkı dizisi pek çok dile çevrildi.

Jordan yazmadığı zamanlarda avcılık ve balıkçılık yapar, poker, satranç ve bilardo oynar. Antika silahlar, kılıçlar, eski tüfekler, Asya ve Afrika sanatı koleksiyonu yapar. Jordan kendini tarih meraklısı saymakta ve gelecek senelerde yazmaya devam etmeyi planlamaktadır.

16 Eylül 2007 tarihinde, bir yılı aşkın süredir mücadele ettiği hastalık "amyloidosis" yüzünden ölmüştür.

--reklam--

Robert Jordan Kitapları - Eserleri

  • Dünyanın Gözü
  • Büyük Av
  • Yenidendoğan Ejder
  • Gölge Yükseliyor
  • Göğün Ateşleri
  • Kılıçtan Taç
  • Kaos Lordu
  • Hançer Yolu
  • Yeni Bahar
  • Kışın Yüreği
  • Alacakaranlık Kavşağı
  • Düş Hançeri
  • Fırtına Toplanıyor
  • Geceyarısı Kuleleri
  • Işığın Anısı
  • The Wheel of Time Companion

--reklam--

Robert Jordan Alıntıları - Sözleri

  • Güç, başkalarının sizin ne kadar güçlü olduğunuza inanmalarından gelir. (Yeni Bahar)
  • Mat, odada çevresine bakındı, sonra diğerlerine masum masum gülümsedi. Onlardan kuşkulandığını bilmemeleri gerekiyordu. "Neden herkese pis pis sırıtıyorsun?" diye sordu Elayne. (Işığın Anısı)
  • Gelenek solmasına izin verilmemesi gereken kıymetli bir şeydir. (Yeni Bahar)
  • Ayı kurdu da yense, kurt ayıyı da, kaybeden hep tavşandır. (Dünyanın Gözü)
  • Geçmiş, közlerden ve külden ibarettir. (Fırtına Toplanıyor)
  • “Gurura verilen zararlar, ete verilen zararlar iyileştikten sonra bile hatırlanır.” (Kılıçtan Taç)
  • Bir kadına sinirli olduğunuzu belli ederseniz, üzerine kendi anlamlarını yüklerdi ve duygudaşlık pencereden kaçıp giderdi. (Kışın Yüreği)
  • "Her adamın bir yerde ölmesi gerekir." (Yeni Bahar)
  • “Başka hiçbir şeye yer olmadığını düşündüğüm kalbimde yer edindin. Benim toz ve taş ektiğim yerde çiçekler bitirdin..” (Gölge Yükseliyor)
  • "Yükseklerde, tüm yollar hançerlerle döşelidir." (Hançer Yolu)
  • Moiraine’in sakinliğini bozmak için çok şey gerekirdi. (Gölge Yükseliyor)
  • Bir kelebek bir dalın üzerinden kanatlarını çırpar ve dünyanın diğer yanında bir dağ yıkılır. (Kışın Yüreği)
  • Elindeki elmayı soy, kızım, ağaçtakini değil. (Hançer Yolu)
  • “Zamanlar eskisi gibi değil, biz de eskisi gibi olamayız..” (Gölge Yükseliyor)
  • Ne dilersen yapabilirsin, çocuğum. Bedelini ödemeye razı olduğun sürece... (Hançer Yolu)
  • Ama bugünün doğrusu, yarının doğrusu olmak zorunda değildi. İzleyici bir gündoğumu ile günbatımı arasında doğrunun yüz kez değiştiğini görmüştü. (Kılıçtan Taç)
  • Ancak bir aptal, nereden geliyor olursa olsun sağduyuyu reddeder. (Gölge Yükseliyor)
  • Onurunun kıymetini ve görevinin derinliğini kim kendisinden daha iyi bilebilirdi ki? (Kaos Lordu)
  • Ama bazen tek seçim kötü ile daha kötü arasında oluyordu. (Kışın Yüreği)
  • "Çocukların ne zaman büyüyeceğine zaman karar verir Aviendha ve bu zamanda, Yüksek Makam olan bir çocuk artık çocuk olamaz." (Alacakaranlık Kavşağı)