Kitap Künyesi

Yazar: Diana Gabaldon

Çevirmen: Kübra Tekneci

Orijinal Adı: An Echo in the Bone

Yayın Evi: Epsilon Yayınları

İSBN: 9786051730141

Sayfa Sayısı: 656

--reklam--

Geçmişin Yankısı: Kısım 2 Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Diana Gabaldon milyonları büyüleyen YABANCI serisine Geçmişin Yankısı ile devam ediyor. 18. yüzyılda yaşayan İskoç savaşçısı Jamie Fraser ile 20. yüzyıl İngiltere’sinden gelen eşi Claire Randall’ın olağanüstü hikâyesine bir kez daha hayran olacaksınız. GEÇMİŞİN YANKISI KISIM II Bir zamanların II. James yanlısı Jamie Fraser, Amerikan ayaklanması hakkında üç şeyden emindir: İlki kazanan tarafın Amerikalılar olacağı, ikincisi kazanan taraf adına savaşmanın hayatta kalmayı garanti etmeyeceği ve üçüncüsü ise namlunun diğer tarafında İngiliz ordusu için savaşan, evlilik dışı doğan oğluyla yüzleşmektense ölmeyi tercih edeceği. Claire ise Amerika’nın kazanacağını bilse de bedelinin ne kadar ağır olacağından habersizdir… Bu sırada, on sekizinci yüzyıla kıyasla daha güvenli olan yirminci yüzyılda, Brianna ile eşi Roger MacKenzie, iki yüzyıl öncesinden kalan mektuplar aracılığıyla Jamie ve Claire’in dramatik hikâyesini adım adım takip ederken, hiç beklemedikleri büyük bir tehlikeyle karşı karşıya kalacaklardır.

--reklam--

Geçmişin Yankısı: Kısım 2 Alıntıları - Sözleri

  • "Beni dört yüz doksan dokuz kez kırbaçladılar.Saydım."Kalabalık kahkaha patlatınca Bay Morgen gülümsedi."Beş yüz defa kırbaçlaması gerekiyordu ama bir tanesini unuttu.Ben de söylemedim."
  • "Kadınların neden savaşmadığını merak ediyorum." "Sizler savaşmaya uygun değilsiniz Sassenach." Sert ve pürüzlü elini yanağımın üstüne koydu. "Hem bu doğru olmazdı; siz kadınlar gittiğinizde beraberinizde çok fazla şey götürüyorsunuz." "Ne demek istiyorsun?" Uygun kelimeyi ya da düşünceyi aradığını belirtircesine hafifçe omuzlarını silkti, sanki ceketi çok darmış gibi farkında olmadan yaptığı bir hareketti. "Bir adam öldüğünde, sadece bir kişi ölmüş olur," dedi. Erkekler birbirlerinden pek farklı değillerdir. Hem onları doyurması ve koruması için her ailenin bir erkeğe ihtiyacı vardır. Ve doğru düzgün her adam bunu yapabilir. Kadınlara gelince..." Parmaklarımın ucundaki dudaklarını kıpırdatıp hafifçe gülümsedi. "Bir kadın öldüğünde beraberinde tüm canlılığı götürür. Bir kadın.... sonsuz olasılıklarla doludur."
  • Küçük çocuk William'ın kılıcına bakarak, "Birini öldürdün mü?" diye ilgiyle sordu. William gülümseyerek, "Hayır, henüz değil," diye cevap verdi. "Dedem iki düzine adam öldürmüş!" Ebeveynleri aynı anda, "Jemmy!" diye bağırırken küçük çocuk omzunu silkti. "Ama öldürmüş!" "Dedenin cesur ve acımasız bir adam olduğundan eminim," diyen William, küçük çocuğu usulca ikna etti. "Kral'ın her zaman bu tür adamlara ihtiyacı vardır." Çocuk sakin bir şekilde, "Dedem Kral'ın kıçını öpebileceğini söylüyor." dedi. "JEMMY!" Bay MacKenzie oğlunun ağzını eliyle kapattı. "Biliyorsun ki senin deden böyle bir şey söylemedi," diye uyardı Bayan MacKenzie. Küçük çocuk kabul ederek başını salladığında babası elini ağzından çekti. "O halde büyükannem öldürdü." "İşte bu daha olası," diye mırıldandı Bay MacKenzie.
  • "Sana söylediğim diğer sözü hatırlıyor musun?" diye sordum ona. "Edinburgh'tan Lallybroch'a döndüğümüzde, ben Jamie'yi... tekrar bulduktan sonra. Ev, gitmen gerektiğinde seni içeri kabul etmek zorunda oldukları yerdir." Ian tek kaşını kaldırarak bakışlarını benden Jamie'ye çevirip kafasını salladı. "Ona neden bu kadar düşkün olduğuna şaşmamalı dayı. İnsana nadir bulunan bir huzur veriyor." "Eh," dedi Jamie, gözlerini işinden ayırmadan, "beni hala içeri almaya devam ettiğine göre, sanırım evim de o olmalı."
  • Kiliseleri ya da Claire'i düşünüyor olmak ona başka bir kiliseyi hatırlatmıştı - evlendikleri kiliseyi, bunu hatırladığında kendi kendine gülümsedi. Pek huzurlu bir bekleyiş değildi. İçeri girdiğinde kalbinin göğsünde gümbür gümbür attığını hala hissedebiliyor, terinin berbat kokusunu -azgın bir keçi gibi koktuğunu Claire'in fark etmemesini ummuştu- ve doğru düzgün nefes alamayışını hatırlıyordu. Buz gibi soğuk, küçük parmaklarını ve destek almak için onu yakalayan elini elinin içinde hissedişi... Tapınak. Birbirleri için hep öyle olmuşlardı ve hala öyleydiler. Kanın benim kanım. Küçük kesik iyileşmişti, soğukkanlı bir şekilde söylediği bu cümleye gülümseyerek başparmağını ovdu.
  • "Ian," dedim mümkün olduğunda sakin bir sesle, "sanırım bayılacağım." Göğsümdeki beni boğan baskı artmıştı. Güçlükle öksürünce bir an rahatladığımı hissettim. Ulu Tanrım, kalp krizi mi geçirecektim? Sol kolumda ağrı var mıydı? Hayır. Çenemde ağrı var mıydı? Evet, dişlerimi birbirine kenetlediğim için bu çok normaldi... Gözlerimin açık olduğunu düşündüm ama hiçbir şey göremiyordum. Belirsiz bir şekilde, ölüyor olduğumu düşünmeye başlamıştım ancak bu fikri hemen aklımdan attım. Hayır. Hiç de ölmüyordum. Ölemezdim. Yine de garip bir şekilde bana doğru dönerek yaklaşan gri bir sis görüyordum. "Ian," dedim ya da söylediğimi sandım. Çok sakin hissediyordum. "Ian, ne olur ne olmaz, Jamie'ye onu sevdiğimi söyle." Neyse ki etraf kararmamıştı ama sis bana ulaşmıştı, huzur dolu gri bir buluta nazikçe sarıldığımı hissettim. Üzerimde hissettiğim tüm baskı, boğulma hissi ve acı dinmişti. Mutlu ve düşüncesiz bir şekilde gri sisin içinde süzülüyor olabilirdim. "Jamie'ye söyle," deyip duruyordum bulanık haldeki Ian'a. "Jamie'ye onu sevdiğimi söyle." "Gözlerini aç da kendin söyle Sassenach," dedi yakınlardan gelen tok ve telaşlı ses.
  • "Sanırım senin gibi hissediyorum," dedi Jamie, Claire'i uyandıramayacak kadar hafifçe. "Taşların içinden geldiğinde hissettiğin gibi. Dünya hala orada ama senin bir zamanlar sahip olduğun dünyadan farklı bir haldeymiş gibi." Jamie, çarşafların içinden elini çıkarıp yoklamaya başlayınca Claire'in elini tuttu. İçini çekti, derin ve uykulu bir şekilde, sonra Jamie'yi kendisine doğru çekti. "Benim dünyam sensin," diye mırıldandı Claire ve sonra nefes alışı değişti, kendisiyle birlikte Jamie'yi güvenli bir yere götürdü.
  • "Karanlık bir odada bir düzine erkeğin içinde seni bulabilirim."
  • Jamie, çarşafların içinden elini çıkarıp yoklamaya başlayınca Claire'in elini tuttu. İçini çekti , derin ve uykulu bir şekilde, sonra Jamie'yi kendisine doğru çekti. "Benim dünyam sensin," diye mırıldandı Claire ve sonra nefes alışı değişti kendisiyle birlikte Jamie'yi güvenli bir yere götürdü...
  • "Bir adam öldüğünde,sadece bir kişi ölmüş olur,"dedi. "Erkekler birbirlerinden pek farklı değillerdir.Hem onları doyurması ve koruması için her ailenin bir erkeğe ihtiyacı vardır ve doğru düzgün her adam bunu yapabilir.Kadınlara gelince..." Parmaklarımın ucundaki dudaklarını kıpırdatıp hafifçe gülümsedi."Bir kadın öldüğünde beraberinde tüm canlılığı götürür.Bir kadın...sonsuz olasılıklarla doludur."
  • Seninle aynı isme sahip birinin ismini söylemenin ne kadar tuhaf olduğunu biliyor musun?
  • Bir adam istediği kadar gülümsedin,yine de kötü olabilir.
  • Düşünmemeye çalış.Elindekileri kabul et ve sahip olmadıklarını düşünme.
  • "Bir kadın öldüğünde beraberinde tüm canlılığı götürür. Bir kadın... sonsuz olasılıklarla doludur."
  • Bir adam öldüğünde, sadece bir kişi ölmüş olur. Erkekler birbirlerinden pek farklı değillerdir. Kadınlara gelince... Bir kadın öldüğünde beraberinde tüm canlılığı götürür. Bir kadın... Sonsuz olasılıklarla doludur.

--reklam--

Geçmişin Yankısı: Kısım 2 İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Bu seri sayesinde emin olduğum bir şey var; olur da bir gün kendimi 18. yüzyılda bulursam asla bir gemiye binmeyeceğim. Yıl 1776. Savaş ve kan Claire ile Jamie'nin peşini bırakmıyor. Kızları Brianna ve damatları Roger torunlarıyla birlikte geleceğe, kendi zamanlarına gittikten sonra Amerikan Bağımsızlık savaşının ortasında yalnızlar. Jamie, İngilizlere bu sefer Amerika'da karşı duracak. Sadece bunu kılıç ile değil, kelimeler ile yapacak. Bu yüzden de İskoçya'da bıraktığı matbaa makinesini alması gerek. Ayrıca Ian'ın başına gelen talihsiz yeni bir olaydan sonra onu ailesinin yanına götürmelerinin de zamanı gelmiştir. Ama İskoçya'ya olan yolculuk hiç de kolay olmuyor ve kendilerini savaşın tam içinde buluyorlar. Üstelik Jamie Amerikan cephesindeyken, oğlu William ise İngiliz cephesinde. "Sanırım senin gibi hissediyorum," dedi Jamie, Claire'ı uyandıramayacak kadar hafifçe. "Taşların içinden geldiğinde hissettiğin gibi. Dünya hâlâ orada ama senin bir zamanlar sahip olduğun dünyadan farklı bir haldeymiş gibi." Geçmişin Yankısı serinin diğer kitaplarından farklı olarak pek çok bakış açısına yer veriyor. Önceki kitaplarda Claire dışında Jamie, Brianna ve Roger'ın bakış açısına alışkındık. Olay örgüsü gereğince de zaten onların bakış açısı olmasa kitaplar tıkanırdı. Bu kitapta da pek çok kez Bree ve Roger'ın kısımlarını sabırsızlıkla bekledim. Diğer yandan John ve William'ın kısımları... Dürüst olmam gerekirse gıcıklana gıcıklana okudum. Ama bir süre sonra şunu fark ettim, William'ı sevmeye başladım. Komik olan William'ı sevmiyor filan değildim. Sadece onu tanımıyormuşum. Birkaç kere gördüğüm bir çocukken, ailenin parçası oluverdi. Bundan önceki üç kitapta Jamie ve Claire yeni bir dünyada hayat, yuva kurmuştu. Eğer o kitaplar olmasa Amerika'da kalmak için mücadele etmek istemeleri çok anlamsız gelebilirdi. Kurgu öyle güzel örülü ki geldiğimiz noktada o mücadele ruhunu, ne için savaştıklarını tam içimde hissettim. Geçmişin Yankısı, Kehribardaki Yusufçuk ve Yolcu'nun havasına daha çok sahip. Önemli bir fark olarak sadece o zaman olduklarından daha olgun daha akıllılar. Beni en etkileyen de kişiliklerindeki bu gelişme sürecinin her aşamasına şahit olduk. Ayrıca kendi olaylara bakış açımın da onlarla birlikte geliştiğini düşünüyorum. Kitap incelemelerinde karakter gelişimi diyerek bahsedip durulan durum hiç bu kadar sahi olmamıştı. Jamie ve Claire, aile üyeleri, çevreleri, yaşadıkları adeta gerçek. Diana Gabaldon çıkıp bunu iddia ederse, inanırım. "Galce konuşmak neden kötü baba?" diye mırıldandı, yorgun düşmüştü. "Kötü bir şey demek istememiştim." "Bu kötü bir şey değil." Jem'in ipeksi saçlarını okşarken Roger fısıldadı. "Canını sıkma. Annen ve ben hallederiz. Söz veriyorum. Ayrıca yarın okula gitmek zorunda değilsin." Jem rahatlamıştı, bir çuval dolusu tahıl gibi hareketsiz kaldı. Sonra başını kaldırıp hafifçe güldü. "Sence annem Bay Menzies'i döver mi?" Çocukları da alıp kendi zamanlarına, 20. yüzyıla giden Bree ve Roger'a gelirsek... Lallybroch'a yerleşiyorlar ama bir yandan geleceğe uyum sağlamaya çalışırken ne onlar geçmişi bırakabiliyor ne de geçmiş onları bırakıyor. Özellikle çocukların, Jemmy ve Mandy'nin olduğu kısımlar inanılmaz merak uyandırıyordu. Jem her Jamie'den bahsettiğinde tüylerim diken diken oldu. Düşündükçe heyecandan çıldırıyorum. "Küçükken uzun bir süre boyunca, çok büyük bir adamın gayri meşru çocuğuymuşum gibi yaptım. Sanırım tüm öksüzler böyle yapıyordur. Birinin gelip seni dünyada hak ettiğin yere geri koyacağını düşünmek hayatı daha çekilir kılıyor sanırım. Sonra büyüdüm ve bunun doğru olmadığını anladım. Kimse beni kurtarmak için gelmeyecekti. Ama sonra-" Dönüp Jamie'ye kocaman bir gülümsemeyle baktı. "Daha da büyüdüm ve anladım ki sonuçta bu doğruymuş. Ben gerçekten de çok büyük bir adamın oğluymuşum." Ve tabii en çok bahsetmek istediğim, bahsedilmesi gereken Fergus... Bu kitapta Fergus'un hikayesi de gün yüzüne çıkıyor. Fakat ne olursa olursa olsun tek önemli olan gerçek Fergus, benim için Jamie ve Claire'ın oğlu. Jamie'nin dediği gibi, isminin ve kalbinin oğlu. Germain için de ayrı bir sevgi gösterisi yapabilir miyim? GERMAIN. SEN. NASIL. BİR. VELETSİN? Boynuz kulağı geçer. Fergus'un kendi gibi bir oğlu olduğu için çok mutluyum! Bahsedecek o kadar çok şey var ki kitaba asla hakkıyla yorum yapamıyorum ve bu beni çok üzüyor. Her kitaba afili afili yorumlar ve övgüler dizmek istiyorum. Parmaklarım klavyeye değdiğindeyse zihnimde sadece tekrar tekrar aynı kelimeler beliriyor: Çok güzel, çok güzel, harika. (Nur D.)

--reklam--

Geçmişin Yankısı: Kısım 2 PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Diana Gabaldon - Geçmişin Yankısı: Kısım 2 kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Geçmişin Yankısı: Kısım 2 PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Diana Gabaldon Kimdir?

Zooloji bölümünden mezundur. Yüksek lisansını deniz bilimi, doktorasını ekoloji üzerine yapmıştır. Eğitiminden farklı olarak edebiyat alanına yönelmiştir. İlk kitabı Yabancı ile New York Times gaztesinin çok satanlar listesine girmiştir.  Yabancı Starz yapım tarafından dizi haline getirilmiştir.

--reklam--

Diana Gabaldon Kitapları - Eserleri

  • Yabancı
  • Kehribardaki Yusufçuk
  • Yolcu
  • Güz Davulları: Kısım 1
  • Güz Davulları: Kısım 2
  • Ateşin Çağrısı: Kısım 1
  • Ateşin Çağrısı: Kısım 2
  • Kar ve Kül - Kısım 1
  • Kar ve Kül - Kısım 2
  • Geçmişin Yankısı: Kısım 1
  • Geçmişin Yankısı: Kısım 2
  • Kalbimin Kanıyla Yazdım Kısım 1
  • Kalbimin Kanıyla Yazdım - Kısım 2
  • The Scottish Prisoner
  • Lord John and the Hand of Devils
  • Lord John and the Brotherhood of the Blade:
  • Lord John and the Private Matter

--reklam--

Diana Gabaldon Alıntıları - Sözleri

  • Bir adam istediği kadar gülümsedin,yine de kötü olabilir. (Geçmişin Yankısı: Kısım 2)
  • İnsanın fiziksel gücünün tükendiği anda bile bedeli ne olursa olsun savaşı bitene kadar dayandığı ve kendini güçlü hissettiği anlar vardı. Bu güce kadınlar doğum yaparken erkekler de savaş alanında ulaşıyorlardı. (Yabancı)
  • "Dünyanın sonu gelse de sevgi ve müzik var olmaya devam edecek." (Kalbimin Kanıyla Yazdım - Kısım 2)
  • “Savaşta kaybetmek utanılacak şey değildir, mo caraidh,” dedi yavaşça. “Büyük savaşçıların erdemi bunun üstesinden gelmeyi başarmalarında saklıdır.” (Kehribardaki Yusufçuk)
  • "Aramızda yeterince hayalet var Sassenach. Eğer geçmişin kötülükleri bizi yıldıramıyorsa gelecek korkusu da zayıflatmamalı. Bazı şeyleri arkamızda bırakıp devam etmeliyiz. Değil mi?" (Kar ve Kül - Kısım 2)
  • "Daha önce hiç böyle bir şey görmemiştim Sassenach. Bana mikroplardan bahsetmiştin ama onları hiç böyle hayal etmemiştim! Dişleri olduğunu sanıyordum ama yokmuş. Bu kadar güzel kuyruklarının olacağını ve böyle kalabalık bir şekilde yüzeceklerini tahmin edemezdim!" "Bazı mikroorganizmalar böyledir," dedim merceğe bakmak için mikroskoba yaklaşırken. "Bu küçük şeyler mikrop değil, sperm." "Ne?" Boş gözlerle bana baktı. "Sperm," dedim sabırla. "Erkek üreme hücreleri. Bebeklerin nasıl olduğunu biliyorsun, değil mi?" Nefesi kesiliyor sandım. Ağzını açtı, yüzü kıpkırmızı oldu. "Tohum mu yani?" dedi hırıltılı bir sesle. "Döl mü?" "Yani... evet." Kaynayan çayı temiz bir deney tüpüne döküp kendine gelmesi için Jamie'ye verdim. Çayı istemede ve sanki her an mercekten bir şeyin fırlayıp ayaklarımızın altında dolanmaya başlayacağından korkuyormuş gibi gözlerini mikroskoptan bir saniye ayırmadı. "Sperm," dedi kendi kendine. "Sperm." Başını sert bir şekilde sallayıp bana doğru döndü. Aklına korkunç bir fikir gelmişti. "Kimin onlar?" diye sordu. Sesinde karanlık bir şüphe vardı. "Eee... senin tabi." Biraz utanmıştım, boğazımı temizledim. "Başka kimin olacak ki?" Eli refleks olarak bacaklarının arasına gitti. Kendini korumaya çalışıyor gibiydi. "Nasıl aldın onları?" "Sence nasıl almışımdır?" dedim soğuk bir sesle. "Bu sabah onlarla uyandım." Elini bıraktı. Kendini küçük düşmüş hissetmişti, yanakları kızardı. Çay tüpünü alıp sıcaklığına aldırmadan tem yudumda içip bitirdi. "Anladım," diyip öksürdü. (Ateşin Çağrısı: Kısım 2)
  • Düşünmemeye çalış.Elindekileri kabul et ve sahip olmadıklarını düşünme. (Geçmişin Yankısı: Kısım 2)
  • 'Hodie mihi cras tibi - sic transit gloria mundi. Benim günüm bugün- seninki yarın. Ve böylece dünya şanı da gelip geçecek.' (Kar ve Kül - Kısım 1)
  • "O gün yani ayrılmamız gereken gün geldiğinde." Dedi usulca, dönüp bana baktı, "eğer son sözlerim 'seni seviyorum' olmazsa, bil ki bunun nedeni zamanımın kalmamış olmasıdır." (Ateşin Çağrısı: Kısım 2)
  • "Tavsiye mi istiyorsun? Tavsiye verilmek için fazla yaşlı, tavsiyeye uymak içinse fazla gençsin." (Kalbimin Kanıyla Yazdım - Kısım 2)
  • Şanslıydık. Yağmur dönmüş, bulutlar çekilince ortaya çıkan gümüş renkli ay, aksak ama ışıklı bir şekilde Black Dağı'nın yamaçlarından yükseliyordu; gizli bir aile düğünü için uygun bir ışıklandırmaydı bu. (Ateşin Çağrısı: Kısım 1)
  • "Hiçbir şey yok olmaz,Sassenach,sadece değişir." "Bu termodinamiğin ilk yasasıdır ,"dedim burnumu silerken. "Hayır,"dedi."Bu inançtır." (Güz Davulları: Kısım 1)
  • “Ah, Claire, beni seni sevmeye mecbur bırakarak kalbimi öyle kırıyorsun ki.” (Kehribardaki Yusufçuk)
  • Zaman, insanların Tanrı hakkında söylediklerinin bir çoğuna uyar. Öncelikle, ezeli ve sonsuz bir varlıktır. Gücü her şeye yeter, ne de olsa hiçbir şey zamana dayanamaz, değil mi? Ne dağlar, ne ordular... Elbette, zaman bunun dışında her şeyi iyileştirir de. Herhangi bir şeye yeterince zaman verdiğinizde hallolur: bütün acılar yok olur, bütün zorluklar silinir, bütün kayıplar telafi edilir. Küller küllere, toprak toprağa karışır. Unutma: topraksın, topraktan yaratıldın ve yine toprağa döneceksin. Eğer Zaman biraz olsun Tanrı'ya benzeyen bir şeyse, o halde Hafıza'nın da Şeytan olması gerektiğini düşünüyorum. (Kar ve Kül - Kısım 1)
  • "Eğer kendini bir çelişkinin ortasında bulursan, hakikatin kenarında durduğundan emin olabilirsin." (Geçmişin Yankısı: Kısım 1)
  • Kiliseleri ya da Claire'i düşünüyor olmak ona başka bir kiliseyi hatırlatmıştı - evlendikleri kiliseyi, bunu hatırladığında kendi kendine gülümsedi. Pek huzurlu bir bekleyiş değildi. İçeri girdiğinde kalbinin göğsünde gümbür gümbür attığını hala hissedebiliyor, terinin berbat kokusunu -azgın bir keçi gibi koktuğunu Claire'in fark etmemesini ummuştu- ve doğru düzgün nefes alamayışını hatırlıyordu. Buz gibi soğuk, küçük parmaklarını ve destek almak için onu yakalayan elini elinin içinde hissedişi... Tapınak. Birbirleri için hep öyle olmuşlardı ve hala öyleydiler. Kanın benim kanım. Küçük kesik iyileşmişti, soğukkanlı bir şekilde söylediği bu cümleye gülümseyerek başparmağını ovdu. (Geçmişin Yankısı: Kısım 2)
  • "Eskisi kadar cesur değilim artık anlıyor musun?" dedi çok yumuşak bir sesle. "Sensiz yaşayabilecek kadar cesur değilim." (Kar ve Kül - Kısım 2)
  • “O gün, yani ayrılmamız gereken gün geldiğinde,” dedi usulca, dönüp bana baktı, “eğer son sözlerim ‘seni seviyorum’ olmazsa, bil ki bunun nedeni zamanımın kalmamış olmasıdır.” (Ateşin Çağrısı: Kısım 2)
  • "Tüm insanlar aynı yazar tarafından yazılmıştır,” dedi Jamie yavaşça, “ve tek cilttir. Biri öldüğü vakit, kitaptan bir bölüm yırtılıp atılmaz, daha güzel bir dile çevrilir ve tüm bölümler bu şekilde çevrilmelidir.” (Geçmişin Yankısı: Kısım 1)
  • Sana merhamet gösterebilirim,hem de cennetten düşen bir çiy damlasının saflığında ve nazikliğinde... (Yabancı)