Kitap Künyesi

Yazar: Stefan Zweig

Çevirmen: Ahmet Arpad

Yayın Evi: Everest Yayınları

İSBN: 9789752898912

Sayfa Sayısı: 170

Geleceğe Güven Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

20. yüzyıl edebiyatının kuşkusuz en önemli isimlerinden biri olan Stefan Zweig, insanlık durumuna gösterdiği duyarlılık ve olaylara, kişilere karşı hümanist yaklaşımıyla tanınan bir aydındı. Zweig, derin karakter analizleri ve detaylı betimlemeleriyle çağının en önemli yazarları arasında yer almıştı.

Zweig’ın 1909-1941 yılları arasında kaleme aldığı bu denemeler, yazarın dünya görüşünün gelişimine önemli bir ışık tutuyor. I. Dünya Savaşı’na giden süreçten, ölümünden bir yıl önceye kadar geçen zamanda Zweig’ın düşüncelerinin ne tür evrelerden geçtiği, bugün öne çıkan hümanist yönünün nasıl sivrildiği bu yazılarda gözler önüne seriliyor. Geleceğe Güven, yazarı yakından tanıyanlar için şaşırtıcı, yazarla yeni tanışanlar içinse açıklayıcı nitelikte bir kitap.

“Yıldızlarla güneşin tepemizde olduğu andan bu yana dünya hiç böylesine çılgınlaşmamış, insanları böylesine kıyılmamıştır. Birbirinden değişik çıkaryollara inansak da gelelim bir araya. (...) Politik görüşlerimiz ne olursa olsun birleşelim, karşı çıkalım, direnç gösterelim! Gösterelim insanlara bu çılgınlığa yığınların nasıl direndiğini, bir azınlığın dünyamızı nasıl yok ettiğini.”

Geleceğe Güven Alıntıları - Sözleri

  • "İnsan az düşünen çok unutan bir varlıktır."
  • Tek bir insanın kanı, bütün insanlığın özgürlüğünden daha değerlidir...
  • Geçmişe kin duymadan yaşamalı insan
  • "Bu dünyada artık uykular kısa, geceler ve gündüzler uzun."
  • Ancak başkalarına kin beslemeye ben kin duyuyorum, çünkü bu dindar ve aydın bir insana yakışmayan bir karakter özelliğidir . Bana göre sürekli kin duyguları besleyen bir insan zamanla ahlaki değerlerini kısmen de olsa yitirir.
  • “Zengine verilir, daha da zenginleşsin. Fakirin ise elindeki bile alınır." Bu belki iki bin yıllık bir deyiş, fakat günümüzde de çok geçerli. Başarının olduğu yere daha çok başarı akar, para parayı çeker, zenginin, güçlünün peşinden severek giden gönüllüler onlara taparlar. Çünkü bu dünyadaki en gizemli cevher güçtür. Yığınları kolayca inandırır, onları mıknatıs gibi kendine çeker. Hiç kimse sormaz güç nasıl kazanılmış, kimin elinden alınmış diye. İnsan sadece ona sahip olduğunda kendi varoluşunun da daha çok değer kazanacağına gözü kapalı inanır. Tarih bize, insanların isteyerek boyunduruk altına girmelerinin, kulluğu gönüllü kabul etmelerinin en tehlikeli nitelikleri olduğunu göstermiştir.
  • Tek bir insanın kanı,bütün ınsallığın özgürlüğünden daha değerlidir...
  • Nefes alan,kanayan,doğuran,acı çeken milyonlarca insanın yaşamını düşünmek.Günümüzde sadece bu görüş açısı geçerli olmalıdır.
  • İnsan, dış imkanlara değil de sadece düşüncelerine odaklandığında ve hayatından bir inanç, bir inançtan da bir hayat yarattığında yaşamın özüne dokunur.
  • "Neler yitirdik ve daha neler yitireceğiz?"
  • Istila edilmiş topraklarindan kaçıp çoğu Avusturya'ya sığınmış Yahudilerden Rusya'ya dönmeye cesaret edenler aylardır merhametin kuru ekmeğiyle karınlarını doyuruyor. Yahudi milleti Babil Kralı Nabukadnezar' dan ve tapınak yıkımından bu yana böylesine zor bir sınavdan geçmemiştir.

Geleceğe Güven İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Savaşın arkada bıraktığı şeyleri çok iyi anlatan bir kitap. Çok usta bir yazarın hayatını savaşın bu kadar etkilemesi intihar etmesine sebep olması çok üzücü. Bunun yanında 1914 de yazılan bir kitabın hala günümüzü anlatabilmesi insanlığın nasılda hiç değişmediğinin bir göstergesi. Uykusuz insanlar... (MECNUN)

Geleceğe Güven: Stefan Zweig'in Geleceğe Güven adını taşıyan bu kitabı, yazarın 1909 - 1941 yılları arasında yazdığı çeşitli yazıların bir araya getirilmesiyle oluşturulmuş. Kitabın geneli savaş karşıtlığı ve savaşın kötülüğü üzerinedir. Avrupa'da Yahudi olmanın zorluğu; savaş öncesi ve savaş sırasında Yahudilerin çektikleri zorlukları işlerken ayrıca Joseph Roth'un ölümü ardından yazdığı yazı da burada bulunmaktadır. Stefan Zweig'ın külliyatından bir kitap daha eksilttim. Novella (kısa roman, öykü ) okuyanların hoşuna gitmeyebilir. Çünkü Zweig burada yaşadığı dönem içinden çeşitli kesitler sunarak bu denemeleri oluşmuş. Denemelerden oluştuğu için novellalarındaki o uzun uzun diyaloglar, betimlemeler, söz oyunları ya da kapsamlı kişi analizleri burada yer almıyor. O an duyduğu, gördüğü, okuduğu bazı olguları kendince yorumlamış. Dönem içinden memleketimden insan manzaraları eşliğinde çeşitli bilgiler anlatıyor. Bu kitabı 31 Ocak - 1 Şubat 2021 tarihleri arasında okudum. Bu yazı ise 21 Mayıs 2021 tarihinde 1000Kitap sitesine eklendi. Tavsiye ederim. (S. Ali)

Toplumsallığı, ülke gelişimini, dünya düzenini çok iyi tanımış olan Zweig 'ın kaleminden çıkan bu eser; insanda ülkesini yüceltme, toplumu ve toplum haklarını koruma gibi güdüler uyandırarak bilinçli birey oluşmasına katkı sağlıyor. Kitapta geçen bazı paragraflar üzerinden bunu ayrıntılı olarak dilim döndüğünce açıklamak isterim. Avusturyalı yazarın 2.Dünya Savaşı dönemlerinde Almanya hakkındaki fikirleri dikkatimi çekti. Bunlardan bazıları : "Barış içinde geçen son 40 yılda rahatlayıp gevşeyeceğine daha da güçlenmiş, düşmanın yakınlığı ile sürekli bilinçlenmiş ve barış yıllarında, yaratılışının özelliği olan temkini hiç elden bırakmamış, her an savaşa hazır olmuş bir Almanya şimdi bizim yanımızda, bizim silah arkadaşımız." " Yüzlerce yıllık fakirliğin ardından son 40 yılda dürüst ve azimle çalışmanın sonucu insanları bolluğa kavuştu, sanat ve bilim doruğuna ulaştı, ülke güçlendi. Insanlarının azmi ve ısrarlı çabalarıyla bu ulus dünyada artık en ön sıralarda yer alırken diğer ülkeler ona hayranlıkla bakıyor." Geçmişte yazılmış bu satırlardan günümüz hakkında o kadar çok ipucu çıkıyor ki adeta eski zamanlarda gelecekte bulunsun diye gömülmüş bir hazine. Bu hazine bize o dönemdeki Almanya adı altında bugüne öğütler veriyor. Gelelim bunun yorumlanmasına. Günümüzde bir barış ortamı var değil mi? (!) Peki biz bu ortamı nasıl değerlendiriyoruz? Siz değerleri okurlar müstesna, ne kadar insan otobüste, metroda var olan kısacık boş zamanını birkaç satır okuyarak değerlendiriyor? Bunu bizim ülkemizin insanı yapmıyorsa da bir X ülkesinin vatandaşı emin olun yapıyordur. Ve olası bir tehlike durumunda o insanlardan çıkan üretken fikirler bu tehlikeyi baskılayarak soruna engel olabileceği gibi ülkenin refah seviyesinin korunmasına da yardımcı olacaktır.Sonuçta bilim adamlarının silahı bilimdir,teknisyenlerin buluşları, şair ve yazarların kelimeleri, din adamlarının da inançlarıdır,diyor kitap. Biz bundan mesleğimize göre üzerimize düşeni seçmeliyiz. Yine kitaptan bir söz ile paragrafı bitirelim. "Dostoyevski'ye göre, dünyada etkili olmak ve geleceğini garanti etmek isteyen her ulus, evrenin en başarılı ve herkes için zorunlu olan tek ülkesi olduğuna inanmak zorundadır." "Her insan ulusuna sadık olduğu sürece vardır." "Birey toplumun çıkarı uğruna bencilliğini bırakıp onun emrine girmelidir." "Bizler için kurtuluşun tek yolu vardır. O da birlik beraberliktir." "Toprağın altında tohumlar değil, şehitlerin cesetleri, süvari atlarının kadavraları var." Güzel ülkemiz, az savaş görmedi. Kimilerinden başarıyla, kimilerinden yenilgiyle çıktık. Tüm savaşların ortak paydası halkımızın birlik beraberlik duygusunu hiç yitirmemesi ve canı pahasına vatanını savunması. Bunun sebebinin köklü bir etnik yapımız olduğu kanısındayım. Eğer yeni kurulmuş, sağlam geçmişe sahip olmayan bir ülke olsaydık bazı değerlerde noksan olucaktık ve bu bizim birleşmemiz önünde bir engel olacaktı. Fakat biz ilk çağlardan beri tarih sahasında olan bir milletiz. O dönemler ekilmiş birlik beraberlik tohumlarının meyvelerini yıllar geçtikçe daha çok yiyoruz. "Bugün sonsuz ıstıraplar yaşanıyor. Artık merhametler de sonsuz olmalı." "İnsanları kurban etmek sizler için kutsal, bizler için acınacak bir şey. Bireyin özgürlüğünü istemek bizler için kutsal, sizler için nerdeyse bir suç!" "Tek bir insanın kanı, bütün insanlığın özgürlüğünden daha değerlidir." Bu da günümüzdeki vahşete karşı sessiz kalınmasının açıklanamayan sebebi.Bunu bir suçlama olarak söylemiyorum. Bizden kilometrelerce uzakta yaşanan olaylara kayıtsız kalmamız pek de anormal değil. Sonuçta ateş düştüğü yeri yakar ve o yer bizden çok çok uzaktaysa dumanını bile göremeyebilir, görsek de kokusunu alamadığımız için bir şey yapmaya çalışmayız. Aynısı başımıza geldiğinde ise yardım bekleriz. Peki biz zor durumdakine yardım etmezsek biz zor durumda olduğumuzda bize kim yardım edecek? Kaldı ki zor durumdaki birine yardım etmek insanlık için yapımalı, çıkar kaygısıyla değil. Günümüz dünyasında bunun sağlanabileceği inancında değilim. Ama Zweig'ın ricasını yerine getirirsek belki bir hayal olan artık hayal olmaktan çıkar. Sonuçta "Gerçekleşen her düşünce bir zamanlar düş olarak başlamıştır." "BÜTÜN ULUSLARIN İNSANLARI , GELİN BİRLEŞELİM . TOPLUMDAKİ YERİMİZ , POLİTİK GÖRÜŞÜMÜZ NE OLURSA OLSUN GELELİM BİR ARAYA ! HAYKIRALIM BÜTÜN DÜNYAYA SAVAŞLARDAN NEFRET ETTİĞİMİZİ !" Tırnak içindeki ifadeler kitaptan alıntıdır. (Asuman Sare)

Kitabın Yazarı Stefan Zweig Kimdir?

Babası varlıklı bir sanayici olan Stefan Zweig, küçük yaşlardan itibaren kültür ve edebiyat alanında eğitim görmeye başladı. İngilizce, Fransızca, İtalyanca, Latince ve Yunanca öğrendi. Viyana ve Berlin üniversitelerinde felsefe öğrenimi gördü. İlk şiirlerini lisedeyken, Hugo von Hofmannsthal'ın ve Rainer Maria Rilke'nin eserlerinin etkisiyle yazdı. 1901'den sonra Fransızca yazan Paul Verlaine ve Baudelaire'in şiirlerini Almanca'ya çevirdi. 1907-1909 yılları arasında Seylan, Gwaliar, Kalküta, Benores, Rangun ve Kuzey Hindistan'ı gezdi, bunu, 1911'deki New York, Kanada, Panama, Küba ve Porto Riko'yu kapsayan Amerika yolculuğu izledi. 1914 yılında Belçika'ya Émile Verhaeren'in yanına gitti.

I. Dünya Savaşı'nda (1914-1917) gönüllü olarak Viyana'da savaş karargâhında "Savaş Arşivi"nde memur olarak çalıştı. Savaştan sonra Avusturya'ya dönerek Salzburg'a yerleşti. 1920 yılında, Frederike Von Winternit ile evlendi. Stefan Zweig Salzburg'da yaklaşık 20 yıl yaşadı. Kapuzinerberg'in yamacındaki villasında geçirdiği yıllar, Zweig'ın en verimli yıllarıdır. Kapuziner yokuşu, 5 numaradaki villayı, Friderike ile evli olduğu yıllarda satın aldı. Salzburg'da geçirdiği yıllar Zweig'ı edebiyatta doruğa tırmandırdı, en güzel eserlerini, kente ve Salzach’a yukardan bakan iki katlı, ağaçlar arasına gizlenmiş villada yazdı. Kısa sürede ünlü insanlarla dostluk kurdu, onları sık sık Salzburg'da konuk etti. Romain Rolland, Thomas Mann, H.G. Wells, Hugo von Hofmannstahl, James Joyce, Franz Werfel, Paul Valery, Arthur Schnitzler, Ravel, Toscanini ve Richard Strauss, Zweig'in konuğu oldu. Salzburg'da geçen yıllarında Zweig, Avrupa'nın düşünsel birliği için ağırlığını koydu; makaleleriyle ve konferanslarıyla aşırılıklara karşı uyarılarda bulundu; diplomatik çevrelere, akıl ve sabır çağrısı yaptı. 1927'de Almanya'nın Münih şehrinde "Duygu Karmaşası", "Yıldızın Parladığı Anlar" ve "Tarihsel Baş Minyatür" adlı kitapları yayımlandı, yine 1927'nin 20 Şubat tarihinde "Rilke'ye Veda" başlıklı konuşmasını yaptı. 1928'de Leo Tolstoy'un 100. Doğum Yıldönümü Kutlamaları'na katılmak üzere, Sovyetler Birliği'ne gitti. 1933'de, Nazilerin yakmaya başladıkları kitaplar arasında Yahudi kökenli Zweig'ın eserleri de yer alıyordu. 1934'te Gestapo'nun villasını basıp, silah araması üzerine Zweig ülkesini terk etmek zorunda kaldı ve İngiltere'ye, Londra'ya yerleşti. Ancak, kendini burada da rahat hissedemedi ve taşındı.

Zweig, 1937'de ilk karısı Frederike'den ayrıldı ve bir yıl sonra Portekiz'e yanında Lotte Altman adında bir kadınla gitti. O sıralarda Avusturya, Alman Reich'ına katılmıştı ve Zweig da İngiliz vatandaşlığına geçmek için müracaat etti. 1939'da "Kalbin Sabırsızlığı" adlı romanı yayımlandı ve Zweig da, Portekiz seyahatine birlikte çıktığı Lotte Altman ile evlendi. 1940'ta İngiliz tabiiyetine girdi, II. Dünya Savaşı sırasında New York'a, Arjantin'e, Paraguay'a ve Brezilya'ya gitti. Zweig konferanslar için gittiği Brezilya'ya yerleşmeye karar verdi. Orada ünlü "Bir Satranç Öyküsü"nü kaleme aldı. Stefan Zweig, 1941'de Montaigne üzerine çalışmaya başladı ve "Dünün Dünyası - Avrupa Anıları" adlı otobiyografisini kaleme aldı. "Dünün Dünyası" kitabı, 1900’lerin başında gençliğini yaşamış bir yazarın yaşadığı dünyanın asla eskisi gibi olmayacağını farkettiğinde eski günlere düzdüğü bir övgüdür.

Avrupa’nın içine düştüğü durumdan duyduğu üzüntü ve yaşamındaki düş kırıklıkları nedeniyle 22 Şubat 1942'de Rio de Janeiro'da, karısı Lotte ile birlikte intihar etti. Buna Hitler’in dünya düzenini kalıcı sanmasının verdiği karamsarlığın yanı sıra, kendi dünyasının asla bir daha varolmayacağı düşüncesi neden oldu.

Üretken bir yazar olan Zweig, birçok konuda denemeler yaptı. Lirik şiirler yazdı, trajedi ve dram türünde sahne eserleri denedi, özellikle biyografi alanında önemli eserler ortaya koydu. Freud ve psikolojiye olan ilgisi onu bu alana yöneltti. Biyografi alanındaki çalışmaları, dönemin birçok ünlü kişisinin hayatlarını gözler önüne serdi. Üç Büyük Usta: Balzac, Dickens, Dostoyevski; Kendi İçindeki Şeytanla Savaşanlar: Hölderlin, Kleist, Nietzsche; Romain Rolland; Marie Antoinette; Magellan, Stendhal, Erasmus, Fouche eserleri bu biyografilerden birkaçıdır.

Stefan Zweig Kitapları - Eserleri

  • Satranç
  • Amok Koşucusu
  • İnsanlığın Yıldızının Parladığı Anlar
  • Sabırsız Yürek
  • Dünün Dünyası
  • Değişim Rüzgarı

  • Geleceğe Güven
  • Yolculuklar
  • Unutulmuş Düşler
  • Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu
  • Balzac
  • Montaigne
  • Clarissa

  • Macellan
  • Rotterdamlı Erasmus
  • Amerigo
  • Günlükler
  • Joseph Fouche
  • Bir Kadının Yaşamından Yirmi Dört Saat
  • Kendileriyle Savaşanlar: Hölderlin, Kleist, Nietzsche

  • Marie Antoinette
  • Vicdan Zorbalığa Karşı ya da Castello Calvin'e
  • Üç Büyük Usta: Balzac, Dickens, Dostoyevski
  • Ay Işığı Sokağı
  • Avrupa'nın Vicdanı
  • Amok - Usta İşi
  • Ruh Yoluyla Tedavi

  • Korku
  • Kendi Hayatının Şiirini Yazanlar: Casanova, Stendhal, Tolstoy
  • Yarının Tarihi
  • Yakıcı Sır
  • Mektuplaşmalar
  • Sahaf Mendel - Bir Kadının Yirmi Dört Saati
  • Olağanüstü Bir Gece

  • Gömülü Şamdan
  • Dostlarla Mektuplaşmalar
  • Freud - Cinselliğin Yeryüzü
  • Mürebbiye
  • Mary Stuart
  • Korku Ruhu Kemirir
  • Buluşmalar

  • Karmaşık Duygular
  • Alacakaranlıkta Bir Öykü
  • Kurşun Mühürlü Tren
  • Mecburiyet
  • Bir Çöküşün Öyküsü
  • Seçilmiş Öyküler
  • Hikayeler

  • Geçmişe Yolculuk
  • Freud - Mutluluğun Mimarı
  • Kuş Kapanı ve Dönüşüm
  • Kaçak ve Sahaf Mendel
  • Dadı ve Leporella
  • Stefan Zweig - Seçme Eserleri
  • Geç Ödenen Bedel

  • Sanatta Yaratıcılığın Sırrı
  • Virata ya da Ölümsüz Bir Kardeşin Gözleri
  • Rilke'ye Veda
  • Görünmez Koleksiyon - Unutulmuş Düşler - Karda
  • Cenevre Gölü'ndeki Olay
  • Kadın ve Manzara
  • Nietzsche

  • Kızıl
  • O muydu?
  • Bir Kalbin Çöküşü
  • Bizans'ın Fethi
  • Gölge Kadınlar
  • Zalimce Bir Oyun
  • Dürüst Aptal Efsanesi Verlaine

  • Satranç
  • Lyon'da Düğün
  • Satranç Ustası - Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu
  • Rahel Tanrı’yla Hesaplaşıyor
  • Stefan Zweig'ın Mektupları
  • Erika Ewald'ın Aşkı
  • Efsaneler

  • Dostoyevski: Yalnızlığın Keşfi
  • Toplu Öyküler 1
  • Toplu Öyküler 3
  • Toplu Öyküler 2
  • Unutulmaz Bir İnsan
  • İki Yalnız
  • Stefan Zweig - Seçme Eserleri 2

  • Ormanın Üzerindeki Yıldız
  • Leporella
  • Aylak
  • Emile Verhaeren
  • Hayatın Mucizeleri
  • Brezilya
  • Kitapçı Mendel

  • Birbirine Benze(me)yen Kız Kardeşler
  • Stefan Zweig Kutulu Set
  • Bir Zanaatla Beklenmedik Karşılaşma
  • Leman Gölü Kıyısındaki Olay
  • Benimle Dostluk Zordur
  • Stefan Zweig - Seçme Eserleri
  • Seçme Eserler

  • Hikayeler 2
  • Bir Hayat
  • Öz Nəğməsini Oxuyanlar
  • Novellalar
  • Seçilmiş Əsərləri
  • Tolstoy - Û ronahî di tarîye de dibirike
  • Oradan Uzakta

  • Twenty-Four Hours in the Life of a Woman and The Royal Game
  • Wondrak. Der Zwang. Zwei Erzählungen gegen den Krieg
  • Stefan Zweig Seti

Stefan Zweig Alıntıları - Sözleri

  • Verdiği kararın uygulanmasını engelleyecek her şeyi önlemek istiyordu... (Stefan Zweig - Seçme Eserleri)
  • Ancak herkes de bilir ki, yardım çağrısında bulunmayan bir insana yardım etmekten daha zor bir şey yoktur, çünkü yardım dilenmiyorsa mutlaka son bir şey daha vardır: Israr edip incitmememiz gereken gururudur bu. (Bir Zanaatla Beklenmedik Karşılaşma)
  • Karakteri gereği kendini hiçbir şeyden yoksun bırakmaz, insan arasına karışmaktan hoşlanan biri olarak her yerde aranırdı. Arkadaşları, onun yalnızlığa hiç alışık olmadığını bilirdi. (Stefan Zweig - Seçme Eserleri 2)
  • Sana yardım edemem Boris. İnsanlar artık birbirine yardım etmiyor. (Kaçak ve Sahaf Mendel)
  • Unutuldu ve öyle de kaldı. (O muydu?)
  • Doğanın cömert davranarak engin topraklar, sonsuz zenginlikler bahşettiği, güzellikle ve akla hayale gelebilecek her türlü potansiyel güçle kutsanmış bu ülkenin kuruluşundan beri görevi hep aynıdır: Kalabalık bölgelerden aldığı insanlara geniş topraklarında kök saldırmak, eskiyle yeniyi birleştirerek yeni bir medeniyet kurmak. (Brezilya)

  • Ancak gerçeklik tüm düşlerden daha güçlü ve daha sağlamdır. (Aylak)
  • "...bu adam konuşmak istiyordu, konuşmalıydı. Ve biliyordum ki ona ancak sessiz kalarak yardım edebilirdim." (Toplu Öyküler 3)
  • ... eski acısını iki kat daha fazla duyuyordu. (Hayatın Mucizeleri)
  • "...darbeyi yiyen ancak bilir onun ne olduğunu, darbeyi vuran değil ve acı çekmeyi sadece acı çekenler bilir." (Virata ya da Ölümsüz Bir Kardeşin Gözleri)
  • Ruhlarının kapısını kapattıkları için kimse onlara ulaşamıyordu ve bu belki de yıllarca sürecekti. Herkesle savaş halindeydiler. Bir günde, kısacık bir günde büyümüşlerdi! (Dadı ve Leporella)
  • Buralardan çekip gittiğimizde tozun üzerindeki ayak izlerimizi bir rüzgar süpürüp götürecekse yaşamanın ne anlamı var ki? (Kaçak ve Sahaf Mendel)
  • Yoksun kalınan şey öylesine kaybedilmiştir ki, artık sadece bir ağrı gibi hissedilir ve acı verir. (Alacakaranlıkta Bir Öykü)

  • Bir Rus için tek bir şey vardır: ya hep, ya hiç! Rus insanı varoluşun o kozmik gücünü hissetmek ister. (Dostoyevski: Yalnızlığın Keşfi)
  • "İyilikle gülümseyebilen insanlar vardı hâlâ.." . (Satranç)
  • Ne de olsa, güzellik kadınlardan kaçıp gittiğinde ondan boşalan yere bilgelik yerleşirmiş. (Birbirine Benze(me)yen Kız Kardeşler)
  • Derimin altında akışını hissettiğim kan gibi bu karanlık yaşamın etrafımı yavaş yavaş kapladığını hissediyordum. Sanki hiçbir şey bana göre değildi, ama hepsi benim içindi. (Zalimce Bir Oyun)
  • Sevgili bay Zweig, Okumam için ödünç vermis olduğunuz kitaplari geri yollamadigim icin affiniza rica ediyorum... R.M. Rilke (Dostlarla Mektuplaşmalar)
  • Yalnız yaşayan biri yalnızca kendine ders verebilir. (Efsaneler)
  • İki hafta boyunca kitap okumak , yürüyüşe çıkmak , hayal kurmak , rahatsız edilmeden uzun uzun okumak , iki hafta boyunca telefonsuz ve radyosuz yaşamak, konuşmak zorunda olmamak , bir anlamda rahatsız edilmeden kendim olmak istiyordum ... (O muydu?)