Kitap Künyesi

Yazar: Robert Walser

Çevirmen: Cemal Ener

Yayın Evi: Can Yayınları

İSBN: 9789750713965

Sayfa Sayısı: 216

--reklam--

Gezinti Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

İsviçreli yazar Robert Walser'in Gezinti'de yer alan öyküleri, Birinci Dünya Savaşı sonrasında Almanya ve İsviçre'de az sayıda basılan derlemelerde yer aldı. Elinizdeki kitap, Robert Walser'in 1917 yılında, savaş bütün hızıyla sürerken, bir otel odasında yazdığı aynı adlı anlatı ile "küçük düzyazı" adını verdiği öykülerinden kitaplaştırdığı kimi çalışmalarını bir araya getiriyor.

Düzyazının ustası Robert Walser'in öyküleri, farklı bir havayla nefes alıyor. Dünyayı bir çocuğun gözlerinden görürcesine saf, aynı zamanda şaşırtıcı derecede gerçekçi bir atmosferi var bu öykülerin. Naif bir anlatımı, günlük yaşama dair güçlü gözlemlerle besliyor Walser.

Dünya onu geç fark etmiş olsa da bugün hiç tartışmasız XX. yüzyılın ve modern dünya edebiyatının en önemli yazarlarından sayılan Robert Walser'den bahsederken Hesse, "Yüz bin okuru olsaydı, dünya daha güzel bir yer olurdu," demişti.

Gezinti, sadece bu sözler için bile okunması gereken bir kitap.

(Tanıtım Bülteninden)

--reklam--

Gezinti Alıntıları - Sözleri

  • Keskin düşüncelerden büsbütün uzak dururum; fikirler bana hepten uzaktır ve bu nedenle de iyi bir vatandaşım, çün­kü iyi bir vatandaş fazla düşünmez. İyi bir vatandaş ye­meğini yer, hepsi bu!
  • Ben artık kendim değil, bir başkasıydım ve tam da bu neden­le, asıl şimdi kendim olmuştum.
  • Şu hayal gücü de ne hoş, alımlı, mutluluk veren bir varlıktır ama!
  • Çekici ve oyalayı­cı bir okumanın iyi tarafı, bize birbirini rahat bırakma­yan, kötü, kavgacı insanlar olduğumuzu bir süreliğine unutturmasıdır.
  • Çocuklar gökseldirler, çünkü daima bir tür gökte yaşarlar. Yaş alıp büyüdükleri zaman, gökleri solar ve böylece çocuksu­luktan, yetişkinlerin o kuru, hesapçı varlıklarının ve can sıkıcı görüşlerinin içine düşerler.
  • Ama genellikle ben de böyle sevimli, aşırı bakımlı, ay ışığı gibi güzel, narin bitkileri andıran kızların aşığı ve hayranıyımdır. Çekici bir taze, bana aklına esen her emri verebilir, ona gözüm kapalı itaat ederim. Ah, güzellik ne kadar güzel ve cazibe ne caziptir!
  • Hevesli okurlar, deyim yerindeyse usulca zevk alan küçük bir halktır. Okur, kimsenin yoluna çıkmadan ya da kimseye bir fenalık yapmadan kendi yüksek, derin, uzun süreli tatminini yaşar. Harikulade bir şey değil midir bu? Bence öyledir!
  • "Beni rahat bırakın, lütfen."
  • O halde niçin bu çiçekler? "Kendi mutsuzluğumun üzerine bırakmak için mi topluyorum çiçekleri?"

--reklam--

Gezinti İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Herman Hesse’nin “Eğer Walser dünyayı yönetenler arasında yer alsaydı, artık savaş çıkmaz, onu yüz bin kişi okuda, dünya daha yaşanası bir yer olurdu.” demiş Robert Walser hakkında. Canetti ise “ Walser kadar özgün bir karakteri hiçbir edebiyatçı yaratamazdı.” demiş. Walser’ın yaşamı da eserlerindeki, eylemsiz, güçsüz, anti-kahramanların yaşamlarına benziyormuş. Walser’la Haydut kitabı ile tanıştığım için, Gezinti’de beni nasıl bir yazarın beklediğini az çok biliyordum. Walser’ın karakterleri pozitif, canlı, neşeli karakterler olarak görünse de yaşama karışmakta, katılmakta zorluk çekiyorlar. Gezinti’deki hikâyeler, I.Dünya Savaşı sonrası, Almanya ve İsviçre’deki bazı derlemelerde yer almış. Sevdiğim pek çok yazarın favori yazarlarından biri olan Robert Walser’ın hayatından izler taşıyan öykülerin yer aldığı Gezinti’yi ilgiyle okudum.Daha gerçekçi öykülere imza atsa da Robert Walser, Giovanni Papini ‘nin öykü dünyasının tadını aldım ben. Robert Walser’ın çoğu kitabının baskısı tükenmiş maalesef. (Özlem Akbaş)

Yazdıklarıyla ayrı, yaşam öyküsüyle ayrı, farklı bir yazar var karşımızda: yazar/Robert-Walser Yazarı; (İsviçreli Aylak Bir Yazar) olarak tanımlıyor yazar/ahmet-ugur-nalcioglu Sanırım haksız da sayılmaz. Ancak bu aylaklığı boş bir adam olmasından değil tam tersi hem yazdıkları ile hem de yaşamı ile dolu dolu bir adam olmasından kaynaklı. Öncelikle ufak da olsa yazardan bahsetmek gerekiyor sanırım. Çünkü bü kitabı okumadan önce yazar hakkında bir şeyler bilmek yazılanları daha fazla içselleştirip anlamamızı sağlayacaktır. Yazar 1878 yılında çocukların bolca olduğu bir ailede dünyaya geliyor. Okumak istese de maddi yetersizlikler yüzünden okuması yarım kalıyor ve 14 yaşında bankaya çalışmaya veriliyor. Ama bilirsiniz bu tür yazarların çocukluktan gelen tutkuları vardır. Yazarın da tutkusu tiyatrodur ve bu tutkusunun peşinden gidip seçmelere katılır ancak seçmelerde "fazlasıyla ruhsuz" olarak nitelendirilir ve bundan sonra bu tutkusundan vazgeçip tamamen yazıya yönelir. Madem siz oynatmıyorsunuz ben de yazarım düşüncesi sanırım :) Acaba vazgeçmese nasıl olurdu diye düşündüm. Yazdıklarını görünce o alanda da muhteşem işlere imza atabilirdi bence. Birinci Dünya Savaşı sırasında yazdığı hikayeler bu kitapta Gezinti başlığı altında toplanır. Yazarın yaşam öyküsünü öğrendikten sonra hikayeler daha bir farklı geliyor. Çünkü çoğu hikaye otobiyografik izler taşıyor. Yazarın maddi sıkıntılar içindeyken çeşitli işlerde çalıştığı, bir dönem bir malikanede uşak olarak çalıştığını öğrendiğimde bu kitaptaki son hikaye olan “Tobald” daha bir anlamlı geldi ve yazarı tanıma adına da önemli bir kaynak teşkil ediyor. Yazarın yaşamı da, hayatı gibi ilginç bir şekilde son buluyor. Savaş sonrası çoğu yazarın düştüğü bunalımlı duruma Walser da düşüyor ve 1929 yılından ölümüne kadar olan süreçte akıl akıl hastanesinde yatıyor. Bu süreçte artık yazmayı bırakıyor ve şöyle bir söylemi var “Buraya delirdiğim için geldim, yazmak için değil” ancak yine de belirtilen kaynaklara göre yazmayı bırakamamış. Akıl hastanesindeyken çok sevdiği yürüyüşlerinden birini yaparken ormanlık bir alanda kalp krizi geçirerek yaşama veda ediyor. Gezinti hikayesini okuyunca bu yürüme olayını nasıl sevdiğini daha net anlayacaksınız. Yazar kendini şehirli olarak görmüyor. Bir dönem şehirde kalsa da dayanamayıp tekrar dönüyor. Yazdıklarına baktığımızda karamsarlık emareleri pek yoktur. Hikayelerinde karakterler genel olarak mütevazı bir yapıdadır. Ancak yeri geldiğinde ironiyi de, iğnelemeyi de es geçmezler. Gezinti hikayesinde kitapçıya girip onunla olan konuşmalarını buna örnek olarak verebiliriz. O konuşmadan bir bölümü şöyle ekleyelim. "Mümkünse, en değerli ve en ciddi ve doğal olarak aynı zamanda da en çabuk duyulmuş ve satılmış eserin adına ve tadına hemen şimdi vakıf olabilir miyim?..." "…bana bu en başarılı kitabı göstermenizi kibarca rica edebilir miyim sizden?" “Büyük bir memnuniyetle” dedi kitapçı. … .... “Yılın en geniş kesimlere ulaşmış kitabının bu olduğuna yemin edebilir misiniz?” “Hiç kuşkunuz olmasın.” “Mutlaka okunması gereken kitabın bu olduğunu iddia edebilir misiniz?” “Mutlaka” “Bu kitap gerçekten de iyi mi?” “Büsbütün gereksiz ve yakışıksız bir soru bu!” “Size çok teşekkür ederim.”dedim ve sakin bir tavırla; “mutlaka okunması gerektiği için en geniş kesimlere ulaşmış olan kitabı, olduğu yerde öylece bıraktım ve başkaca tek bir söz söylemeden, sessizce uzaklaştım. Satıcı arkamdan haklı ve derin bir öfke içinde “yontulmamış cahil herif!” diye bağırdı elbette. Burada baktığımızda popüler kültürün insanları (kitapçı-yazar-okuyucu-eleştirmen) ne hale getirdiğini, nasıl düşüncelere ittiğini görüyoruz. Bu diyaloglarla çok güzel eleştiri yapmış yazar. Farklı bir tarzı olduğunu buradan da görebiliyoruz. Anlatımı yalın bir dille yapıyor ve okurken zorlanmıyorsun ve keyif alarak okuyorsun. Bazen öyle ilginç hikayelerle karşılaşıyorsunuz ki hayret etmemek elde değil. Bazılarını şöyle yazayım. “Hiçbir Şey” “İşte Şimdi Elimdesin” (çok fenaydı bu yaa:)) “Hiçbir Şeyin Farkına Varamayan Adam” (Bu hikaye bana Gogol’ün burun hikayesini anımsattı) İçerik olarak aynı değil ama burun hikayesinde karakter burnunu kaybediyor ve aramaya çıkıyor, burada da adamın kafası gidiyor ama farkında değil öylece yaşamaya devam ediyor. Öyle derin anlamlar çıkarılır ki bu hikayeden. Nice gözleri olup göremeyen, kulakları olup duyamayan, kafası olup düşünemeyen insan var demeden geçemiyoruz. “Hiç Kimse” “Helblıng” “Hepsi Bu” Ne kadar çok hikaye yazdın yahu diyebilirsiniz ama bunlar daha ne ki? Kısa kısa bolca hikaye var bu kitapta. İçindekilerde 22 tane hikaye görünüyor ancak o hikayelerin içinde de hikayeler yer alıyor. Kısa hikayeleri çok fazla sevemiyorum ama bu yazdıklarım derin anlamlar içeriyor ve düşünmeye sevk ediyor o yüzden güzeldi. Bunların dışında bu kitap bolca yazara, şaire de referans oluyor. Benden bu kadar :) Son olarak beni bu yazarla ve kitapla tanıştıran pek değerli elif22 ‘e de teşekkür etmeden geçmek olmazdı. Çok teşekkür ederim, var ol :) İncelemeye de kitabın son cümleleri ile veda etmek isterim. Çünkü bu kitabı okuduktan sonra aynı burada yazılanlar gibi hissedeceksiniz. "Şimdi sanki bütün dünyayla ya da en azından yarısıyla başa çıkabilirim gibi geliyor bana. Gurur, yanılsama, muhteşem yıldız! Kendimi harika hissediyorum. Şimdi öyle bir yaşama hevesi ve gücü var ki içimde, gerçekten kahkahalarla gülmekten alamıyorum kendimi. Kendimden geçiyorum! Yabani bir at olmak ve dörtnala neşeli diyarlara doğru koşturmak için yanıp tutuşuyorum. Tanrısal bir güzellik, ilahi bir iyilik var bu dünyada. Ne büyük zevk bu! Korkuları, sıkıntıları anlamıyorum artık. Hayat bir gül ve ben göğsümü gururla kabartmak ve bu gülü koparabileceğime kendimi inandırmak istiyorum. Yeryüzü gümbürdeyerek ayaklarımın önüne kapanıyor. Gökyüzü azıcık mahcup maviliğini parça parça gösteriyor. Bu alameti iyiye yormak istiyorum. Dünya; Seninle mücadele etmek istiyorum. Henüz çıktım bir yaşantının içinden ve şimdi daha geniş, daha uzak yaşantılara doğru seyahat ediyorum. Canlı hayat, canlı tecrübe, hoş geldiniz, sefalar getirdiniz! Güzel olan bu: Bir şeylere dayanmalı insan, bir şeylere katlanmalı. Sıkıntıya neşeyle, güçle katlanınca hayat bir oyun kadar kolaylaşıyor. O halde haydi, yılmaz bir usta yüzücü gibi atılalım dalgalara! Bana öyle geliyor ki, daha şimdi bir şeylerin üstesinden geldim ve artık sağlam adımlarla ve kararlı bakışlarla yürüyebilirim ileriye." gonderi/42465953 (Selman Ç.)

“Hevesli okurlar, deyim yerindeyse usulca zevk alan küçük bir halktır. Okur, kimsenin yoluna çıkmadan yada kimseye bir fenalık yapmadan kendi yüksek, derin, uzun süreli tatminini yaşar” Robert Walser okuyan insanların dünyasını bu şekilde belirlemektedir. Bu konuda kitap okuyanlarla ilgili daha bir sürü farklı yorum yapılabilir. Bana göre; kitap okumak sürekli yolda olmak anlamına gelmektedir. Yol her zaman yeniliği, gizemi, keşfetmeyi ve öğrenmeyi beraberinde getiri. Ancak insan iyi kitapları seçerek, bularak bu yolu daha neşeli, verimli ve ilginç hale getirebilir. Bu bağlamda iyi bir kitabı tanımak ve bulmak da önemli bir hususu teşkil etmektedir. Kuşkusuz kitaplar da hazineler gibidir; ilah ki bir arayıcısı olması gerekir. Bu yüzde aradığımız hazine ya şansımız yaver gider rast geliriz ya da birilerin yardımı ve tavsiyesi ile buluruz. İşte bu noktada benim için yaşamı ve varlığı çok değerli olan birini tavsiyesi ve kitap hediyesi ile Robert Walser’i tanıştım. R. Walser’in okuduğum “Gezinti” ilk ve tek kitabıdır. Kitap birbirinde güzel hikayelerde oluşmaktadır. Kitaptaki hikayeler birbirinde çok farklı konular işlesede esasında temel teması; insanın anlamlı bir varoluşa dokunmaktadır. Özelikle Dünya paylaşım savaşların korkunçluğunu görmüş yazarlardan alışık olduğumuz karamsar bir dünyadan ziyade daha iyimser bir geleceği tahayyül etmektedir. Adeta İsviçre’nin tüm sakinliği ve doğal yaşamı dizeler de akmaktadır. İşte yazarda bu nokta da “gezintiye” çıkmış, yaşam ne kadar zor olsada, doğada aldığı enerji ile adeta yenide can vermiştir. Kuşkusuz her hikayeyi ayrı ayrı irdelemek, yorumlamak ve üzerinde durmayı gerekiyor. Ancak şu anki koşullarımdan dolayı yapamıyorum; kısada olsa bir şeyler yazma ihtiyacı duydum. Nitelikli okuyuculara önerimdir:)) (SosyologÇa)

--reklam--

Gezinti PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Robert Walser - Gezinti kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Gezinti PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Robert Walser Kimdir?

Robert Walser, 1878’de İsviçre’nin Bern şehrinde doğdu. Şiirleri ve kısa oyunları ilgi topladı. İlk kitabı Rilke ve Hofmannstal’ın yayıncı tarafından basıldı. Dönemin prestijli dergilerinde yazdı ve ciddi sanat çevrelerine kabul edildi. Ama büyük şehir entelektüel olmaya bir türlü alışamadı. Bu çevrelerden koptu. Son yıllarını bir akıl hastanesinde geçirdi. 1956 yılında öldü. Tamamen unutulan Walser, Carl Seelings’in çabalarıyla tekrar gündeme geldi ve XX. yüzyılın önemli edebiyatçılarını etkiledi. "Geschiwister Tanner", "Der Gehülfe" ve "Geschichten" diğer önemli romanlarıdır.

--reklam--

Robert Walser Kitapları - Eserleri

  • Jacob Von Gunten
  • Haydut
  • Tanner Kardeşler
  • Gezinti
  • Yardımcı

--reklam--

Robert Walser Alıntıları - Sözleri

  • " Mütevazı olmak," " bazı insanların hayattaki son sığınağı değil de nedir? " (Yardımcı)
  • Bunun gibi kötürüm bir sözcük hiç de öyle dostça bir okşama gibi gelmiyordu kulağa. (Yardımcı)
  • " İnsan de ediğin iki ayrı unsurdan oluşmaz, öyle olsaydı bu dünyada yaşamak fazlasıyla kolay bir iş olurdu. " (Yardımcı)
  • " Siz " hayat tarafından ihmal edilmeye mustehaksınız. " (Yardımcı)
  • Saatimi tütün alabilmek için sattım. Saatsiz yaşayabilirim ama tütünsüz asla. (Jacob Von Gunten)
  • Çekici ve oyalayı­cı bir okumanın iyi tarafı, bize birbirini rahat bırakma­yan, kötü, kavgacı insanlar olduğumuzu bir süreliğine unutturmasıdır. (Gezinti)
  • "Ayaklara kapanmalar, önünde eğilinenlerden ziyade yere yığılanlara güzel gelir." (Haydut)
  • " İnsanın aklına estiği gibi girip çıkabildiği, kendine ait müstakil bir evi olması çok cazip ve huzur veren bir şeydi. " (Yardımcı)
  • ... ben şimdiki zamanın gelecek olduğuna inanıyorum... (Tanner Kardeşler)
  • Kraus sadece adil ve iyi olanı yapmak istiyor. İnanın ki abartmıyorum. Asla kötü emelleri yok. Gözleri, ürkütecek kadar iyi bakıyor. Hile, kibir ve yalanla dönen şu dünyada Kraus gibi bir insan nasıl yaşar? İnsan Kraus'a baktığında ister istemez alçakgönüllülüğün nasıl da kurtarılamayacak derecede kaybolduğunu görüyor. (Jacob Von Gunten)
  • Hayatın, benim için o kadar da parlak olması gerekmez, bu haliyle de yeterince ka­maştırıyor gözlerimi. Çoğu zaman güzel buluyorum ha­yatı ve ona çirkin diyen ve bu yüzden verip veriştiren insanları anlamıyorum. (Tanner Kardeşler)
  • Ben hissetmediğim bir memnuniyeti, bir kıvancı, bir mutluluğu yalandan göstermeyi şimdiye kadar öğrenmedim ve bundan sonra öğreneceğimi düşünenler yanılırlar sanıyorum. Ben hile­ karlık ve riyakarlık yapamayacak kadar zayıfım ve ne kadar katı düşünürsem düşüneyim, yalancılığı haklı çıkaracak bir neden de göremiyorum. (Tanner Kardeşler)
  • Neler geride kalıyor bu dünyada. İnsan yaratmak, yaratmak ve yine yaratmak zorunda, bunun için varız, başkalarına acımak için değil. (Tanner Kardeşler)
  • "Aşk tepeden tırnağa bağımsızdır. İnanç muhtaçtır. Umut dilencidir." (Haydut)
  • Artık güzel ve mükemmel bir şey yok. Güzel, iyi ve dürüst olanı sadece hayal edebilirsin. Söyle bana, hayal etmek nedir biliyor musun? (Jacob Von Gunten)
  • Uykuya dalmak için çaba göstermemek gerekir. Aşık olabilmek için de, aşık olmamaya gayret etmeli. O zaman birden aşık olur insan. Saygıyı öğrenmek için, bir süre saygısızlık etmeli, sonunda saygı gösterme ihtiyacı kendiliğinden doğar. Size bu muhteşem tavsiyeleri tamamen ücretsiz veriyorum. (Haydut)
  • " Şu kadınlar insanın kalbini ve huyunu okumayı ne kadar iyi beceriyorlardı. Tek bir kelimeyle , hayretler içinde kalan insanın ruhuna işleyecek en doğru ve en isabetli kelamı etmek konusunda ne kadar yetenekliydiler. " (Yardımcı)
  • Şu hayal gücü de ne hoş, alımlı, mutluluk veren bir varlıktır ama! (Gezinti)
  • ...aşıklar felakete sürüklenseler de, o felaket onların saadeti olacaktı çünkü aşk mutluluktan çok ama çok daha fazlasıdır;aşk bir mülktür,bir insanın kendiliğidir,bir başka-türlü- yapamama halidir tatlı bir mecburiyettir,muazzam bir önemsizliktir... (Haydut)
  • Senin kafan yakında bana kendi kafam gibi gelecek artık, öylesine içindesin kafamın... (Tanner Kardeşler)