Kitap Künyesi

Yazar: Şebnem İşigüzel

Yayın Evi: İletişim Yayıncılık

İSBN: 9789750519758

Sayfa Sayısı: 250

--reklam--

Gözyaşı Konağı Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

1876 yılı baharında gayrimeşru bebeğimi doğurmak üzere evin erkeklerinden habersiz Büyükada'ya gönderildim. Yanıma Bedriye Kalfa'yı verdiler. Evin kadınları baba ve ağabeyime küçük bir hikâye takdim ettiler. Para kazanma hırsıyla yaşayan babam yokluğumu dikkate alacak vaziyette değildi zaten. Sadece ağabeyim bir süre uzaklarda olacağımı duyunca şaşırmış. Sofrada kızılcık hoşafını kaşıklarken bir an donup kalmış. Ona öyle anlatıldığı üzere, güya, talihsiz bir kaza neticesinde saçlarım tutuşup yandığından, Bedriye Kalfa ile halamın Beyazıd'daki konağına gideceğime, bu sayede kendimi biraz olsun toparlayacağıma inanıvermiş. Böyle başlıyor Gözyaşı Konağı. Gencecik bir kadın, karnında bebeği, kederli ve mağrur, adaya geliyor. Kaderden, ayıp arayan gözlerden, hayata hükmeden erkeklerden uzağa… Bir yanda ahlâka hürmet ve fikri mukaddes masalları, diğer yanda kıpır kıpır hürriyet meseleleri… Şebnem İşigüzel, neşeli, aşk dolu, hayat dolu bir romanla yeni bir ses katıyor, sesine… edebiyata…

(Tanıtım Bülteninden)

--reklam--

Gözyaşı Konağı Alıntıları - Sözleri

  • Kendi cinsini ezen kadın erkekten beterdir.
  • "Hukuksuzluk ve adaletsizlik bütün toplumları bir batağa saplar."
  • Ah herkesin içinden geçirip kimseye diyemedikleri...
  • Bende hiç tükenmeyen bir hayat vardı Kırlara yayılan ilkbahar gibi Kalbim durmadan hızla çarpardı Göğsümün içinde ateş var gibi. Sabahattin Ali
  • Herkesin sustuğu bir yer vardır kalbinde.
  • Ne kadar sevmişim..., ne kadar sevmişim meğer.
  • Vicdanını kaybedince yok olur bir insan.
  • Sana acı veren şeye bakma. Sana acı veren şeyin üstüne gitme. Başka tarafa bak.
  • "Hem elâlem ne der?"
  • Aşk zaten görür görmez olan bir şeydir. Kalp yolunu bilir.

--reklam--

Gözyaşı Konağı İncelemesi - Şahsi Yorumlar

Memleketler içerisinde bir çok güzel bir memlekettir Türkiyem❤: Spoilerli incelemecik Kitapla ilgili o kadar alıntı yaptım ki paylaştığımın yanımda paylaşmadığım bir o kadar daha vardı diyebilirim :) uzun bir inceleme yazmak, derinlere de inmek istemiyorum inersem çıkamam :) ve hemen başlıyorum; "Karnında gayrimeşru bir bebekle çaresiz bir genç kadın. Ya zorla evlendirilecektim ya öldürülecek ya da yaşayan bir ölü olacaktım." Giriş bölümü böyle olunca kitabı tahmin etmemek mümkün değil sanırım. Hikaye 1876 yılında geçiyor. Şu yaşadığımız yıllarda bile böyle kadınlara nasıl bir gözle bakıldığını düşünürsek kahramanımızın durumu daha da vahim. Evli bir kadın olmak zor, bekar bir kadın olmak zor, eşinden ayrılmış bir kadın olmak zor, garimeşru bir bebeğe sahip bir kadın olmak zor. "Kadın olmak çok ama çok zor." Çevrendeki herkes, kendi ailen bile sana düşman kesilirken (erkeklerin düşmanlığı yetmezmiş gibi) bir de kendi cinsinden düşmanlık görmek nasıl bir utançtır... gonderi/108290439 "1876 yılı baharında gayrimeşru bebeğimi doğurmak üzere evin erkeklerinden habersiz Büyükada’ya gönderildim. Yanıma Bedriye Kalfa’yı verdiler." Burada, bu konakta çocuğunu doğuracak, ailedeki gözlerden uzak ama dillerden değil. gonderi/108053016 Yıl belli, ortam belli, şartlar belli ve en başta tecavüze uğramış kadın... Hoş belli olmasa da yıllar hep aynı sorunların  benzerliğiyle geçiyor. Ama yine de O her şeye rağmen yeni hayatını özgürce yaşamak istiyor. Konağa yerleşiyor, ailesinin onun tüm aşağılamalarına, bu çocuk dolayısıyla tüm kötülüklerine rağmen sevgi ve özlemle hatırlıyor ve hala seviyor onları, onlar onu öldürme planları yapsa bile... Günlük tutuyor, geçmiş, gelecek, şimdiki zaman içerisinde kendi duygu ve düşüncelerini, hatıralarını, anne ve kardeşlerinin sözlerine de yer veriyor ara sıra, aile sırlarını da günlüğüne yazıyor, bir kaçağa aşık oluyor daha adaya ilk geldiği günlerde ve gelecek planları kuruyorlar. Çocuğunu doğuruyor, taşlanıyor, dedikodu kazanları kaynamaya devam ediyor, ötekileştirme, kötü kadın muamelesi her devirde olduğu gibi onun da canını yakıyor. Görmek bile üzerken yaşamak nasıl can yakmaz? Eski çocukluk günlerini anlatırken ailesini de tanıtıyor bize, baskı altında yaşanan hayatların izlerini görüyoruz her birinde. Çocuk doğuyor, çocuk öldürülüyor, sevdiği adam yakalanıyor,  annesi ve iki kız kardeşi yakılan konakta yanarak can veriyor. Ama o bunların hiç birine inanmak istemiyor. Ve kaçınılmaz sonuç. Aşk var; gonderi/107958121 isyan var; gonderi/108304676 sevgi var, özlem var; gonderi/108293569, yaşanmışlıklar var; gonderi/108291806 yaşanmak istenenler var gonderi/108294186 yapayalnızlık var gonderi/108289756 ve tabi siyaset de var. gonderi/108316017 gonderi/108302480 gonderi/109035936 gonderi/109035663 Ben de sormak istiyorum gonderi/107964681 sadece kadın olarak değil, insan olarak, canlı cansız varlık olarak. Yok öyle bir dünya tamam da, acaba hiç olmayacak mı? Ayrıca dileğin dileğimdir gonderi/108289619 Ve şunu da unutmayalım: gonderi/108154312 Daha da fazlası okumak isteyenlere kalsın. Kadın olmanın zorluğunun yer ve zaman fark etmediğini bir kez daha görmek, o güzel tespitlere hak vermek, özlemek, isyan etmek, üzülmek, sevinmek... daha başka duygular yaşamak ve hissetmek isteyenlere tıpkı film izler gibi okunacak bir kitap diyeyim ve son sözümü dilimde dolanan bir şarkı ve şarkı içindeki cümlelerle bitireyim. "… Evet Ayşem, memleketler içerisinde bir güzel memlekettir Türkiyem. Ama memleketimizde kadın olmak zor zanaat öyle değil mi?" https://youtu.be/IwCDm-n7Lxk Yazar da bana karşılık versin; gonderi/108304717 (Günay)

Türk filmi tadında ve aralarda insanı can eviden vuran tespitlerle dolu harika roman. ben cok begendim. kitap/kitap--61512 yazar/i1532 Kitabı okurken o günlerden bugünlere bir şeylerin değişmediğini de görüyoruz aslında,ah bir de "kadının kadına yaptığını kimse yapmıyor" un 146 yıl öncede olması hiçbir şeyin değişmediğini ne güzel gösteriyor. (Nil bal)

1876 yılında yaşayan bir kadının yaşadıklarını, hislerini anlatan, anı-günlük arasında , birebir kahramanın ağzından yazılan harika bir eserdir Gözyaşı Konağı. Eser, sadece bir kadının anıları olarak düşünülmesin zira Osmanlı'nın en sancılı yıllarına da yer verilir Eserde Osmanlı' dan bu yana kadın olmanın hüzünlü ve değişmez yazgısı da harika anlatılmış. Sultan Abdülhamid dönemini de kahramanın bakış açısıyla seziyoruz eserde. Yüzyıllardır kadına biçilmiş yazgının değişmediğine de tanık oluyoruz. "Kadın kadının kurdudur. " tezi bu kitapta ispatlanmış desem abartmamış olurum sanırım. Kadının kadına ettiği eziyet ise içler acısı. Bundan sonra yazımız spoi içerir, uyarmadı demeyin :) Gayri-meşru bir çocuğa hamile kalan kahramanımız ailesinin kadınları tarafından babasından gizli, Bedriye kalfa ile sürgüne yollanır. Orada hayatının aşkı ile tanışan küçük hanım ilk defa umut dolar. Yaşadıklarına isyan eder ve kimseyi umursamadan, özgür bir kadın olarak yaşamayı arzu eder. Onu gebe bırakan şeyi araştırmak, bu işin nasıl başına geldiğini öğrenmek yerine dayakla sindirip öldürülmesi için adaya tutsak ederler. Eserde küçük hanım sayesinde anılar yoluyla aileyi tanıma fırsatı bulur okuyucu. Saraya borç veren ve bu gururla gezinen baba Recep Bey'in paraya, mala, mülke nasıl taptığı, ilk karısının bir müddet sonra nasıl 'kokona' hayatı yaşadığı, yanlış Batılılaşmanın başarılı anlatıldığı bir eser olarak hatıralarımda yer edecek bir kitap olarak kalacak. Hatta o kadar ki evin annesi bir ara saray fotoğrafçısına her hafta fotoğraf çektirmek isteyince, bunu yaparken de görkemli eşyalarını ön plana almasını istediğinde fotoğrafçının tespiti çok ironik ve doğruydu : "Fransa kraliçesi sizin gibi değildi. O hayatını yaşardı. Oysa siz eşyaların hayatını yaşıyorsunuz. Bu dünyanın kölesisiniz ama zevkin ve sefanın değil, eşyaların kölesi. " s. 170 Evin mutsuz kızı Fatma Kayserili bir adamla evlenir. Damat altı ayda bir karısını ziyarete İstanbula gelirdi anasından kopamadığı için:)Hicran ise bahçıvanın oğluna aşıktır ama yaşlı bir paşayla nişanlanır, mevki sahibi olduğu için.Bundan da rahatsızlık duymaz. Annenin amacı kızlarının hepsini paşalarla evlendirmekti bunun için de kızlarını sürekli etrafına toplar nasihatler verirdi:"Çok konuşanı kimse sevmez, gereksiz gevezeliklerinizi içinizden yapın, kendi kendinize sessizce konuşun, hem bu sayede aklınız çalışır bunazmazsınız." s. 198 vs... Ama emeline kavuşur mu orasını buyurun siz okuyun :) Evin kalfası Bedriye ise Romanda eserin başından sonuna var olan, trajik bir hayat hikayesi olan zalim, çözülemeyen bir kadın olarak karşımıza çıkar. İkiziyle köle olarak satılmış, ikizi saraya gitmişken o sıradan bir konağa satılır. Bir ayağı aksak, iki parmağı da kopuktur. Kopuk parmağın hikayesi kitapta detaylı verilir.Küçükhanımı öldürünce azat edilme sözü almış ama Mehmet çıkınca bunu başaramamıştır. Bedriye Küçük hanımı öldürmek isterken aslında kendisinden şimdiye kadar esirgenenleri öldürmek istemiştir.Yitirilen umutlar, kin ve öfkeye dönüşmüştür aslında zamanla. İşte değişik ruh hali içinde bir kalfa hayal edin. Küçük hanımefendi en çok kadınlar yüzünden zarar görür eser boyunca. Annesi, ablası, Hicran, Bedriye, adadaki kadınlar... Küçük hanım, Mehmet'le bir araya geldikçe sürekli annesini, Fatma'yı, Hicran'ı anlatır, anlattıkça da onlara olan özlemi azalırdı. Bir kadın olarak kızlarının, kardeşlerinin ne yaşadığını düşünmekten aciz davranan ailenin kadınları zalimlikte sınır tanımazlar, hele annesi ölmesi için zehirli gül şerbeti bile gönderir adaya:( Bunlar ne ağır travmadır ve çok başarılı anlatılır, kahramanın yaşadığı hayal kırıklığı. Finali de anlatmayayım ama: “Ölüm sevdiklerimizi bizden alsa bile aslında onları sevmeye, özlemeye ve hatıralarıyla yaşamaya devam ettiğimiz sürece onlardan ayrılmış olmayız değil mi? Onları kaybetmiş olmayız.” 249 S. (Arzu Polatkan)

--reklam--

Gözyaşı Konağı PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Şebnem İşigüzel - Gözyaşı Konağı kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Gözyaşı Konağı PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Şebnem İşigüzel Kimdir?

İlk ve orta öğrenimini Yalova'da tamamladıktan sonra İstanbul Üniversitesi Antropoloji bölümüne girdi. Pek çok dergi, gazete ve televizyon kuruluşunda muhabirlik ve editörlük yaptı. 1993 yılında ilk kitabı olan Hanene Ay Doğacak ile Yunus Nadi Öykü Ödülü'nü kazandı. Bu kitabı Öykümü Kim Anlatacak (1994) ve ilk romanı olan Eski Dostum Kertenkele (1996) takip etti ve Eylül 2009 da "Kevnedostê Min Gumgumok" ismiyle Ronî War tafından Kürtçeye çevirildi. Bir kız (Tamar) ve bir oğlan (Ararat) annesi olan yazar hayatını yazarak sürdürmektedir.

--reklam--

Şebnem İşigüzel Kitapları - Eserleri

  • Gözyaşı Konağı
  • Ağaçtaki Kız
  • İyilik
  • Sarmaşık
  • Hanene Ay Doğacak
  • Kirpiklerimin Gölgesi
  • Venüs
  • İstanbullu Amazonlar, 1809
  • Çöplük
  • Öykümü Kim Anlatacak
  • Eski Dostum Kertenkele
  • Bir Puding Hikayesi
  • Resmi Geçit
  • Kaderimin Efendisi
  • Annem, Kargalar ve Ben
  • Öykümü Kim Anlatacak
  • Neşeli Kadınlar Arasında
  • Kevnedoste Min Gumgumok
  • Uçtu Uçtu

--reklam--

Şebnem İşigüzel Alıntıları - Sözleri

  • Dünyanın kaçıp gidebileceğin bir deliği yok. İğne başı kadar bile olsa yok. (Kirpiklerimin Gölgesi)
  • "Siz onu bırakın, devletin kurumlarında bir yer kapmaktan başka gayesi olmayan subay bile, altlarında, genç kız elinden çıkmış dantel gibi serilmiş Ege kıyılarını seyretmekte olan Cevdet Kara ile Ali Çoban'a bakarken aklından şunu geçirmişti: 'Aynı pencereyi paylaşıp aşağıdaki manzarayı seyredebiliyorlar. Neden beraberce ülkeyi yönetemediler?" Sorun buna indirgenemezdi. Ateşle su kadar birbirinden uzak bu iki siyasi şimdi aynı yatakta uyuyor gibiydiler." (Resmi Geçit)
  • "Sarmaşık gibidir insan, kime dolanacağı hiç belli olmaz / Sarmaşık gibidir hayat, nereden geçip nereye tırmanacağı hiç belli olmaz." (Sarmaşık)
  • Sana acı veren şeye bakma. Sana acı veren şeyin üstüne gitme. Başka tarafa bak. (Gözyaşı Konağı)
  • "Aşk başkasını kendine köle etmektir yada kölesi olmaktır. Eşit olduğunuz durumlar da olabilir. O zaman dış güçler müdahale eder aşka. Aşka birinin nefes vermesi gerekir. Onu harlaması." (Ağaçtaki Kız)
  • Zehrin tortusu dibe çökeceği yerde kafamda birikti. Çünkü insan vücudunun dibi, sanıldığı gibi ayakları değil, kafasıdır, zihnidir. Bütün ömrün tortusu işte buraya çöker. (Kirpiklerimin Gölgesi)
  • Kimse ne kadar kötü olabileceğini bilemez, bunu bilmeden yaşar. (Çöplük)
  • “Olmuştan çok olmamışa bakmak bir şeyin nasıl iyi ve yerinde olabileceğini öğrenmenin en doğru metodudur.” (Ağaçtaki Kız)
  • -Her şey sonra kötü olursa? +Sen de yatar uyursun. (Eski Dostum Kertenkele)
  • Vicdanını kaybedince yok olur bir insan. (Gözyaşı Konağı)
  • Geçmiş olmadan bugün yaşanamaz çünkü. Hele çocukluk, gençlik bunlar başımızın üzerindeki gökyüzü gibidir, hiçbir yere gitmezler. (Ağaçtaki Kız)
  • İnsan kimseyi aniden bir günde bir saat içinde terk etmez. Kimse kimseden ışık hızıyla kaçmaz. Kaçmak, terk etmek yıllar sürer ama aniden olur. (İyilik)
  • Ali Çoban dünyaya siyaset yapmak için gelmişti. Nitekim yapıyordu da. Sorsanız kimin için? “Halk için” derdi muhtemelen. Ama okuyup göreceksiniz, bu sözünü ettiğimiz memlekette siyaset hiçbir zaman halk için yapılmamıştı. Kişisel hırslar, ihtiraslar, çıkarlar, inatlaşmalar, daha ne kadar saçmalık varsa siz ekleyin, bunlar yönlendirmişti siyaseti. (Resmi Geçit)
  • Söylemiştim , her acı bu dünyayı terkettirir , her kedere başka bir evren yaratılır . (Çöplük)
  • "Belki kalp yerine çam kozalağı taşıyanlardansınızdır." (Ağaçtaki Kız)
  • “Hiçbir hayalinden vazgeçme. İnsan açlığa bile dayanır ancak hayallerinin ve talihinin yarıda kalmasına asla.” (Ağaçtaki Kız)
  • .. Kimse ne kadar perişan olduğumu görmedi. Göstermedim belki de. Hayatta en acıklı şey bir insanın sorunun kendinden kaynaklandığını görmemesi. Bu böyle ama bence en kötü şey insanın kendisini yapayalnız hissetmesine neden olan insanlarla yaşaması. (İyilik)
  • “Karanlık tekinsiz sularda sizi taşıyan fındık kabuğudur kafamızın içi.” (Kirpiklerimin Gölgesi)
  • “Hafıza sadece akılda mıydı yoksa kalpte yeri var mıydı?” (İstanbullu Amazonlar, 1809)
  • Babam, annemin bir fotoğrafının arkasına, "Seni gördüğümde her şeyin nedeni olabilirmişsin gibi geldi bana. Ölmemin, dünyanın bir ucuna gitmemin, ayaklarına kapanmamın," diye yazmıştı. (Öykümü Kim Anlatacak)