Kitap Künyesi

Yazar: Chuck Palahniuk

Çevirmen: Funda Uncu

Orijinal Adı: Diary

Yayın Evi: Ayrıntı Yayınları

İSBN: 9789755394701

Sayfa Sayısı: 219

Günce Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

"Her şey bir otoportre. Her şey bir günce."

Elinizde tuttuğunuz kitap bir günce. Kalemi eline alan kişinin korkularına, sevinçlerine, hüzünlerine yapılan bir yolculuk. Sıradan bir insanın sıradan yaşamı... Belki de sıra dışı birinin zaman zaman peri masalına, zaman zaman kâbusa dönüşen yaşamından kesitler sunan anı parçacıkları. Sahte mücevherlerin ışıltısına kapılan bir kadının öyküsü bu. Komadaki kocasının günbegün çürümesini izleyen, sanat, yaşam ve ölüm üçgeninde sıkışıp kalmış bir kadının. Kimilerine göre basit bir garson, kimilerine göre ise her an bir başyapıt yaratabilecek büyük bir ressam. Anakarayla bağlantısı her an yok olabilecekmiş gibi gözüken Waytansea Adası'nın gizemli öyküsü bu aynı zamanda. 

Her şey başka birinin yaşamın sürdürmeye zorlanarak bireyselliğini yitiren Misty Marie Kleinman'ın güncesinde saklı. Bir tek kişi tarafından yazılmış bir günce bu. Ancak gerek anlatıcı gerek anlatılan hikâye açısından pek çok katman söz konusu.

Chuck Palahniuk, insanın ezeli ölümsüzlük arayışına tüyler ürperten bir bakış atarken, sanatın denetlenemeyen gücüne de saygı duruşunda bulunuyor. Misty'nin güncesini tuvale yansıtırken hiçbir detayı göz ardı etmiyor. Bizler, kimi zaman acımasızca vurulan fırça darbelerini izlerken, geçmiş, şimdi ve gelecek iç içe geçiyor. Ben ve öteki arasındaki ayrım gittikçe silikleşiyor. Gerçek ve hayal arasındaki karmaşık ilişki zihnimizi bulandırıyor. Ve kişisel komalarımızdan çıkıp kolektif bir komaya giriyoruz hep beraber. Kimin kimi kandırdığı belli olmayan bir oyun oynanıyor. Kimin kurban olduğu belli değil. İnsan kendi yazgısını elinde tutabilir mi? Yoksa zalim feleğin elinde oyuncak mıdır? Yalan mı daha gerçek, gerçek mi en büyük yalan, belli değil. Zira Waytansea Adası dört tarafı gerçeklerle kaplı bir yalan...

Günce Alıntıları - Sözleri

  • Herkes kendi kişisel komasında.
  • Rasyonel zihnimizin bastırılması, ilhamın kaynağıdır. İlham perisidir. Koruyucu meleğimizdir. Acı çekmek bizi rasyonel özdenetimimizden çıkarır ve ilahi kanalın içimizden akıp gitmesini sağlar.
  • Leonardo’nun Mona Lisa'sı binlerce boya katmanından ibaret. Michelangelo’nun Davud'u sadece milyonlarca çekiç darbesinden oluşuyor. Biz, hepimiz, doğru şekilde bir araya getirilmiş milyonlarca parçadan meydana geliyoruz.
  • İnsanlar hayatlarını beyinlerinin sol tarafıyla yaşarlar. Ancak kişi aşırı derecede acı hisseder, üzülür veya hasta olursa, bilinçaltı bilince sızabilir. Biri yaralandığında, hastalandığında, yas tuttuğunda veya depresyona girdiğinde beyninin sağ kısmında bir anda bir flaş patlar ve kısa bir süreliğine ilahi esine ulaşma imkânı sağlar. Ani esin patlaması. Bir anlık kavrayış. Fransız psikolog Pierre Janet, bu durumu, “zihinsel eşiğin alçalması” olarak adlandırmıştır.
  • Kan bağın olan insanlar, ailen ama yine de yabancılar.
  • Gerçek şu ki, nerede olmayı seçersen seç, seçimin hep yanlış olacaktır.
  • ''İlham; hastalık, yara ve delilik ister.''
  • İlham; hastalık, yara ve delilik ister.
  • Acıyı unutmak çok zor olsa da güzelliği hatırlamak daha da zordur. Bir tane bile mutluluk yaramız yoktur. Barıştan çok az ders alırız.
  • kayıtlara göre, bugün hava yer yer umutsuzluk gösteriyor..
  • Gerçek sanat yapmak istiyorsan, acı çekmelisin.
  • sadece kayıtlarda bulunması açısından, kendin olmaya mahkumsun..
  • bu bildiğiniz hikâyelerden değil.. hatırlatmak gerekebilir diye söylüyorum..
  • Anlamadığın şeyi her tarafa çekebilirsin.
  • Bir şeyi okumak suratınızda patlayan bir tokat olabilir.

Günce İncelemesi - Şahsi Yorumlar

HERKES KENDİ KİŞİSEL KOMASINDA!! Çocukken Yunan Tanrı’larının gerçek olduğuna inanırdım, Allah’ın bizim, Yunan Tanrı’larının Yunanlıların olduğunu sanırdım çocukluğum boyunca, ta ki okulda hepsinin mitolojik hikaye, efsane olduğunu öğrene kadar, kabul ediyorum büyük hayal kırıklığına uğramıştım. Son ansiklopedi okuyan nesil olmanın avantajlarından biri de, şimdilerde bir tık uzağında ki bilgiye erişmeye üşenirken, o zaman öğrendiğin ne varsa kitabın kokusundan mı, dokusundan mı bilmiyorum bilginin zihinde pırıl pırıl kalıyor olması. Oidipus, Poseidon, Ares, Medusa, Zeus, Hades, Athena hepsi benim çocukluğumun kahramanları. Ve bana göre hepsi ölümsüz. Dünyaya maalesef kazık çakamıyoruz arkadaşlar burada bir anlaşalım önce. Olsa olsa en fazla bir iki çam fidanı, bir iki limon selvi bırakırız ardımız sıra. Elli bilemedin yüz sene sonra adımızın esamesi bile okunmaz, mezar taşı dışında da anımsayan olmaz. Peki ya bazıları ölümsüzlüğü buldu desem ne dersiniz? İnsanoğlu yıllar boyunca, fani olduğunu kanıksadığı bu hayatın sonunda kendinden yüzyıllar sonra bile, söz konusu edilmesini sağlayacak şeylerin peşinde koşuyor. Van Gogh, Beethoven, Frida, Shakespeare, Atatürk, Nietzsche, Dostoyevski, Tolstoy, Tarkovski, Sigmund Freud, Stephan Hawking, Einstein, Che hepsi ölümsüzlüğü bulmuş kişiler bana göre. Hepsinin bu dünyadan göçüp gitmeden yeryüzüne bıraktığı savunduğu bir fikri, bestelediği bir şarkısı, yazdığı bir kitabı, çizip boyadığı bir tablosu, uğruna savaştığı idealleri, insanları aydınlatmak gibi gayeleri vardı. Nitekim bundan 300-500 belki 1000 yıl sonra onları hala milyonlar tanıyor olacak. Çünkü hemen herkes bu dünyaya kendi imzasını bırakmak istiyor, kimi kendisine benzeyen bir çocuk doğurarak, kimi pastoral bir şiir yazarak ama Chuck abinin de dediği gibi ; “Hepimiz kendimizi anlatmak istiyoruz. Hiç kimse unutulmak istemiyor” Ve sadece kayıtlarda bulunması açısından söylüyorum; “Herkes kendi kişisel komasında.” Ölümsüzlüğü aramak için yollara düşen Lokman hekim gibiyiz, vitesi biraz daha yükseltip günümüze geliyorum, sosyal medya hesaplarındaki binlerce taşlaşmış an, yüzlerce yaşanmadan yaşanıyormuş gibi yapılan, teğet geçilen hayat. Sürekli beğenilme, unutulmama, takdir görme arzusu, büyük kaos. Demem o ki, ölümsüz olmak o kadar da zor değil. Görmeyeceğim bir ölümsüzlüğün bana ne yararı var derseniz boşverin, ölümsüz olmak istiyorsanız da zaten göremeyeceksiniz yine boşverin. Ne diyordu Amelie film sahnesinin girişinde ki replikte; “Hayat asla sahnelenemeyecek bir oyunun sonsuz tekrarından ibaret! “ Chuck Palahniuk’un okuduğum 4. Kitabı ve en beğendiğim kitabı diyebilirim. Kitap sürekli bir flashback halinde, iki satırda bir geçmiş gelecek yer değiştiriyor, yazarın diline artık aşina olduğum için pek zorluk yaşamadım ama yeni başlayacak arkadaşlara önerim Chuck Palahniuk okumaya Görünmez Canavarlar ile başlamaları yönünde. Kitaba puanım on üzerinden on (sana puanım on kanka \w/ ) Keyifli okumalar diliyorum, tabi mümkünse :) (Ayşe*)

Ünlü olmayan ressam Misty Kleinman, kafasındaki travmaların oluşum süreçlerini ve sebeplerini bir bir yazıyor 'Günce'ye ve Waytansea adasının tarihini ve de adanın faşist sakinlerini. Kitabın sonundaki not, hikayenin gerçek bir olaydan esinlenildiğini düşündürüyor okuyucuya, böylelikle okuyucu da kitabın yazılma amacı diye bir yığın kuramlar kuruyor kafasında, sırf bu not yüzünden; en azından bu bende böyle oldu... Psikolojik, zaman zaman da nevrotik içerikli bu günceyi okumanızı tavsiye ederim, güzeldir... İyi okumalar... (Black Garden)

Böylesine kurgusal beyne sahip zeka küpü bir yazarın sadece tek kitabını okuduğum için kendime kızsam da en azından diyerek, bitirdiğim kitap için kendime teşekkür ediyorum. En çok " Dövüş Kulübü" nün yazarı olarak anılsa da, diğer eserlerini yabana atmamalı. "Her kim hünerin tek başına kafi geleceği inancıyla İlham Perileri'nin tapınağına esinlenmeden yaklaşırsa, acemilikten kurtulamayacak ve küstah şiirleri delilerin şarkılarının gölgesinde kalacaktır." Seni sevdim Chuck! (marco stanley fogg)

Kitabın Yazarı Chuck Palahniuk Kimdir?

Chuck Palahniuk 21 Şubat 1962'de Washington'da doğdu. Asıl adı Charles Michael Palahniuk'tur. Palahniuk Washington eyaletinin doğusundaki bir çiftlikte büyüdü. Bir süre Eyalet Üniversitesi'ne devam ettikten sonra Oregon Üniversitesi'ne geçti ve öğrenimini orada tamamladı. Otuzlu yaşlarına kadar herhangi bir edebi metin yazmayan, sanıldığını tam aksine, ilk romanı olan Invisible Monsters (Görünmez Canavarlar) dır. Bu romanı yayıncılar tarafından içeriği nedeniyle kabul görmemiştir ancak Palahniuk yayıncılara olan bu öfkesi nedeniyle içeriği çok daha "yok edici" olan Dövüş Kulübü'nü yazmıştır ve bu romanı yayıncılar tarafından zevkle kitaplaştırılmıştır.

Palahniuk, üniversite yıllarından sonra üç yıl boyunca Freightliner adlı bir şirkette montaj hattında, ardından tamirci olarak çalıştı. İlk yazdığı metinler taşıt modifikasyon prosedürleri ve kamyonların onarımı üzerinedir.

Dövüş Kulübü'nün ortaya çıkmasında büyük etkisi bulunan bir olayıda bu yıllarda yaşar. Arkadaşlarıyla birlikte tatildedir. Bitişikteki kamp yerinde müzik rahatsız edici derecede açılır ve bu nedenle başlayan tartışma yerini kavgaya bırakır. Bu olayda yaralanan Chuck tatil'den döndüğünde iş yerinde kimse tarafından ilgi görmez çünkü kimse korkunç derecedeki yüzü hakkında bir şey sormaya, yorum yapmaya cesaret edemez. Bunun üzerine Chuck, eğer insanın yeterince kötü görünürse dilediği gibi hareket edebileceğini keşfeder. Bu olayın ardından devam ettiği bir edebiyat grubu bünyesinde yaptıkları çeşitli gösteri ve eylemler "Kargaşa Projesi"ni esinler. Kısa bir süre sonra aynı isimle bir kısa öykü yayımlar ve bu öykü,üç ay içinde Fight Club (Dövüş Kulübü) romanına dönüşür.

Romanlarındaki tavır isyan gibi görünse de, aslında varoluşumuza özlem duymamıza neden olur. Yarattığımız değer yargıları, para, şöhret, saygınlık, güzellik gibi tüm önemli şeylerin anlamsız yalanlar olduğunu söyler.

Chuck Palahniuk Kitapları - Eserleri

  • Dövüş Kulübü
  • Gösteri Peygamberi
  • Ölüm Pornosu
  • Tıkanma
  • Görünmez Canavarlar
  • Ninni

  • Lanetli
  • Günce
  • Tekinsiz
  • Pigme
  • Kurgudan da Garip
  • Çarpışma Partisi
  • Bir Haz Markası - Beautiful You

  • Anlat Bakalım
  • Kaçaklar ve Mülteciler
  • Dövüş Kulübü 2 (Toplu Set)
  • Dövüş Kulübü 2 - Sayı 0
  • Yanık Diller
  • Dövüş Kulübü 2 - Sayı 1
  • Dövüş Kulübü 2 - Sayı 2

  • Dövüş Kulübü 2 - Sayı 3
  • Dövüş Kulübü 2 - Sayı 4
  • Uydurma Bir Şeyler
  • Dövüş Kulübü 2 - Sayı 5
  • Dövüş Kulübü 2 - Sayı 6
  • Cehennem Azabı
  • Dövüş Kulübü 2 - Sayı 9

  • Dövüş Kulübü 2 - Sayı 10
  • Dövüş Kulübü 2 - Sayı 7
  • Dövüş Kulübü 2 - Sayı 8
  • Dövüş Kulübü 3
  • Bunu Bi' Düşün
  • Zoka
  • Guts

Chuck Palahniuk Alıntıları - Sözleri

  • “Polis aracılıyla intihar” terimini duydunuz mu? (Dövüş Kulübü 2 - Sayı 0)
  • İnsanın kendisini bir dans yıldızına dönüştürebilmesi için içinde karmaşa olması gerekir. (Pigme)
  • -Saatin kaç olduğunu biliyor musun? -3.45 -Bir kahraman gibi ölme zamanı. (Dövüş Kulübü 2 - Sayı 8)
  • "Kahkaha en iyi ilaçtır." (Dövüş Kulübü)
  • AŞK... A. Hiçbir zaman özür dilemek zorunda kalmamaktır. B. Uzun süreli duygusal bir yakınlıktır. C. Nihai amacı üreme ve soyun devamlılığını sağlamak olan, hormonların hormonlara biyokimyasal çağrısıdır. D. Hiçbir fikrim yok. (Dövüş Kulübü 2 - Sayı 1)
  • İnsanoğlu fikir geliştirmez. Aksine fikirler bizi geliştirir. (Dövüş Kulübü 2 - Sayı 6)

  • İnan bana, öldüğünde arkada bırakması en zor gelecek kişi kendinsin... (Cehennem Azabı)
  • Yaşamak için bir sürü iyi sebep var, diyorum ve benden bir liste istememesi için dua ediyorum (Gösteri Peygamberi)
  • Oğlan kızla tanışır.Oğlan kıza sahip olur.Oğlan kızı öldürür..! (Anlat Bakalım)
  • “Önce,” diyor, “aileniz size hayat verir, ama sonra onların hayatını yaşamanızı ister.” (Görünmez Canavarlar)
  • Hepimiz, hayatımızı daha büyük bir kadere yönlendiren şeytanlarla doğarız. Şimdi bir felaket olarak gördüğümüz şeyler, zamanla bir kutsama olduklarını belli edecekler. Önemli olan şu ana kadar ne olduğu değil Diren ya da Öl’de bundan sonra nelerin gerçekleşeceğidir. (Dövüş Kulübü 2 - Sayı 5)
  • "Vahşi tabiat daima yanı başınızda. Yağmur yağıyor ve her şey çabucak çürüyor" (Kaçaklar ve Mülteciler)
  • İnsan hayatının geri kalanını sadece bir dakikada tüketebilir... (Ölüm Pornosu)

  • Rasyonel zihnimizin bastırılması, ilhamın kaynağıdır. İlham perisidir. Koruyucu meleğimizdir. Acı çekmek bizi rasyonel özdenetimimizden çıkarır ve ilahi kanalın içimizden akıp gitmesini sağlar. (Günce)
  • "Kadınlar epey bir zamandır bedenlerinin el verdiği derinlikli hazdan mahrum bırakılmışlardır." diye sayıp dökmeye başlamıştı. . . "Birçok tıp erbabı gibi, ben de inanıyorum ki, kronik ruhsal ve bedensel sağlık sorunlarının büyük bir bölümü kadınların yakasını bırakmıyor çünkü aksi takdirde doğru araçlarla rahatlıkla ve çarçabuk kurulabilecekleri stres birikimine maruz kalmaktadırlar..." (Bir Haz Markası - Beautiful You)
  • Çok önemli bir soru bu: ‘Neden yalnızsınız?’ Yani aslında, hepimiz yalnızız. Yalnızlık... hayatın ta kendisi. Önemli olan şey yalnızlığımızın niteliği. Söz konusu olan kaliteli bir yalnızlık mı, değil mi? İşte asıl mesele bu. Ben yalnız bir insanım. Hep böyle oldum, çocukluğumdan beri. Bence zor bir şey... birini hayatıma almak için çok çaba sarf etmem gerekiyor. (Kurgudan da Garip)
  • “Bayan Kathie’m kendini kapana kıstırıyordu çünkü son anda zincirlerinden kurtulmak ona muazzam bir başarı hissi veriyordu.” (Anlat Bakalım)
  • ...Dünyayı cehenneme çeviren, onun cennet gibi olması gerektiğine dair beklentimiz. Dünya dünyadır. (Lanetli)
  • Niçin insanları, canlarını yaktıktan hemen sonra daha çok severiz? (Dövüş Kulübü 2 - Sayı 2)
  • Sevilebilmek için hayatını riske atmak gerektiğini düşündü. Kurtarılabilmek için ölümün kıyısına kadar gelmek gerekiyordu. (Tıkanma)