Kitap Künyesi
Yazar: Bohumil Hrabal
Çevirmen: Elif Gökteke
Yayın Evi: Tavanarası Yayınları
İSBN: 9789758616312
Sayfa Sayısı: 96
--reklam--
Gürültülü Yalnızlık Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti
İstemeden edindiği tuhaf eğitim sonucu, Talmud, Hegel, Kant ve Lao-Tzu'dan alıntılar yapabilen, değişen zaman ve modernleşmeye ayak uyduramayan bir işçinin, ölüm, felsefe ve bira içeren öyküsü.
Kitabın kahramanı Hanta, patronunun söylediği gibi, bira fıçısı budalanın teki olabilir ama o farklı bir budala: İstemeden edindiği o tuhaf eğitimi, bir polis devletinde otuz beş yıldır yaptığı işten kaynaklanıyor. Atık kâğıtları ve kitapları hamur haline getiriyor Hanta. Hidrolik presinin kocaman çenelerinden sayısız kitap kurtardı ama. Şimdi düşüncelerinin hangisi kendine ait, hangisi o kitaplardan geliyor, bilemiyor. Hanta, yazılı söz'ün hem yok edicisi, hem de sürdürücüsü.
--reklam--
Gürültülü Yalnızlık Alıntıları - Sözleri
- Gülümserim, çünkü çantamda hakkımda henüz bilmediğim şeyleri hemen o akşam açıklayacaklarını beklediğim kitaplar vardır.
- ''Yalnız değilim, sadece tek başımayım, düşüncelerle dolu bir yalnızlığın içinde yaşarım; ilksizlik ve sonsuzluğun Don Kişot'uyum biraz.''
- "İki şey zihnimi hep yeni ve büyüyen bir hayranlıkla dolduruyor: üzerimdeki yıldızlı gökkubbe ve içimdeki ahlak yasası..."
- Çünkü itiraf etmeliyim ki ben bir kitaba gömülünce büsbütün başka yerde olurum, metnin içinde... şaşakalır, hayallere dalar, daha güzel bir dünyaya, gerçeğin tam kalbine girerim.
- Talmud’daki şu cümle söz konusuydu: “Zeytine benzeriz biz, en iyi tarafımızı ancak ezilince veririz."
- “Hem ölüm hem yaşam suyuyla dolu bir testiyim ben, güzel düşüncelerden bir ırmağın içimden akıvermesi için biraz eğilmem yeterli.”
- "Aklımda bir tek Sandburg'un şu dizeleri vardı: İnsandan geriye bir kutu kibrit yapmaya yetecek kadar fosfor ve bir idamlığın çivisini dövecek kadar demir kalır sadece."
- Hem taze ve serin hem de durgun suyla dolu bir testiyim ben, güzel düşüncelerden bir ırmağın içimden akıvermesi için biraz eğilmem yeterli.
- Utancını tanı ve şöhretini taşı.
- "Sevilen her nesne cennet bahçesinin merkez noktasıdır."
- ''Bu dünyada gördüğüm her şey eşzamanlı bir git-gel içinde deviniyor, her şey ilerliyor ve birden her şey geri çekiliyor, tıpkı bir demirci körüğü gibi.''
- …engizisyoncular boşuna yakar kitapları. Bir kitapta işe yarar bir şey varsa, alevlerin ortasında sessiz kahkahalarını işitmeye devam edersiniz
- Yazmayı bilseydim, insanların en büyük mutsuzlukları ve en büyük mutlulukları üzerine bir kitap yazardim.
- Hiçbir zaman yalnız değilim, sadece tek başımayım, düşüncelerin kalabalıklaştırdığı bir yanlızlığın içinde yaşarım;
--reklam--
Gürültülü Yalnızlık İncelemesi - Şahsi Yorumlar
Kendimizi bir yere ait hissetmek ve oradan kopamamak. Tatar çölü'nü anımsıyorum kitap boyu. Dayı, yıllardır makinist olarak çalıştığı işinden ayrılır,ancak bahçesine koyduğu hurda lokomatif içinde can verir. Hanta,35 yıl kağıt preslemiş,kitap tutkusu ile mesleğini harmanlamış,O da " kopamamak " girdabından kaçamamış. İnsanın kendini git gide derinleşen bir kuyuda bulması bu. İçimizdeki yalnızlığı,kafamızdaki seslerden sıyrılıp duyabiliyor muyuz? Belkide hepimiz bu kuyuda,kendi kazdığımız kuyudayız da farkında bile değiliz. (Nalan)
Çek yazar Bohumil Hrabal kendi hayatından çokça izler taşıyan kitapta, 35 yıldır bir bodrumda atık kağıt presleyen Hanta’nın dokunaklı hikayesini anlatıyor. Hanta, atık kağıtları balyalamıyor, kitaplara o kadar düşkün ki adeta sanat eseri yaratıyor merkezine Kant’ı koyduğu balyalarla. Okuyor kitapları, kopamadıklarını evine götürüp saklıyor. Entelektüel üretimin ve kitapların değer görmediği toplumdan ve insanlardan dışlanmış ama kafasında balyaladığı kitaplarla paylaştığı bir yalnızlığı var. Arka planda 2.Dünya Savaşı travmalarını, SSCB dönemini ve endüstrileşmenin etkilerini de gördüğümüz eser, kitap sevgisine dair okuduğum en güzel ve en zengin metin. Kitaplarla bağ kuran herkesin çok seveceğine inanıyorum. Mutlaka okuyun. (İpek Dadakçı)
35 yıldır atık kağıtları presleyen ve preslediği her balyaya kıymetli eserlerden bir parça ekleyerek onlara kişilik kazandıran ihtiyar Hanta'nın hikayesi GÜRÜLTÜLÜ YALNIZLIK. Tüm hayatı kitapları ve işi olan, yalnızlığının içinde düşüncelerinin gürültüsüyle var olma mücadelesini sürdüren Hanta'nın; endüstrinin getirdiği yeni çalışma koşulları karşısında bocalamasına eşlik edeceğiniz, çarpıcı sonu ile de kapağını kapatmakta zorlanacağınız etkileyici bir eser. "... kendi kendime kalabilirim, çünkü ben hiç bir zaman yalnız değilim, sadece tek başınayım, düşüncelerin kalabalıklaştırdığı bir yalnızlığın içinde yaşarım." "... otuz beş yıldır presimin yeşil ve kırmızı düğmelerine basıyorum, otuz beş yıldır litrelerce bira içiyorum, sevdiğimden değil düşünmeye yardımı olsun diye, metinlerin içine daha iyi girebileyim diye içiyorum, çünkü eğlenmek, vakit öldürmek ya da daha kolay uykuya dalmak için okumam ben; on beş kuşaktır okuma yazma bilen bir ülkede yaşayan ben, okumak sonsuz bir uykuya dalmamı engellesin, korkudan tir tir titretsin beni diye okuyorum..." (BAŞBİLEN KÜTÜPHANESİ)
--reklam--
Gürültülü Yalnızlık PDF indirme linki var mı?
--reklam--
Bohumil Hrabal - Gürültülü Yalnızlık kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de Gürültülü Yalnızlık PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.
Kitabın Yazarı Bohumil Hrabal Kimdir?
Çek yazar Bohumil Hrabal 28 Mart 1914'te Brno'da evlilik dışı bir ilişkiden doğdu. Üç yaşına kadar anneannesi ve dedesiyle yaşadı. 1916'da, bira fabrikasında çalışan annesi aynı yerde muhasebeci olan üvey babasıyla evlendi. On yaşındayken dayısı Pepin onların evine yerleşti. Çocukluğunda, kültürlü ve güngörmüş bir hikaye anlatıcısı olan dayısının fıkralarından ve anılarından etkilendi. 1934'te Prag Karl Üniversitesi'nde hukuk okumaya başladı. 1939'da savaş çıkınca öğrenimine ara vermek zorunda kaldı. Nazi işgali bitene kadar küçük bir kasabada demiryolu işçiliği ve memurluğu yaptı. 1946'da hukuk diplomasını aldı ama mesleğini icra etmedi. 1962'de yazarlık kariyerine başlayana kadar çeşitli işlerde çalıştı: sigortacılık (1946-1947), satıcılık (1947-1949), metal işçiliği (1949-1952), atık kağıt işçiliği (1954-1959), tiyatroda sahne görevlisi (1939-1962). 1948'de ilk kitabı (şiir) "Kayıp Sokak"ı yayımladı. 1956'da bazı yapıtlarında "Pipsi" adıyla geçen Eli§ka Plevova'yla evlendi. 1950'lerde yakın arkadaşı Çek şair ve sanatçı JiPi Koların eşliğinde Prag'ın yeraltı sanat ve edebiyat çevreleriyle içli dışlı oldu. Bu yıllarda yazdıkları müstehcenlik ve sansür nedeniyle ancak 1963'ten itibaren yayımlanmaya başladı. Düzyazı ilk kitabı (öykü) "Derindeki İnci" 1963'te, Pepin Dayı'nın başrolde olduğu, doksan sayfalık kesintisiz bir paragraftan oluşan "Yaşı Kemale Etmişler İçin Dans Dersleri" 1964'te, JifI Menzel'in sinemaya uyarladığı ve yabancı film Oscar'ını alan "Sıkı Kontrol Edilen Trenler" 1965'te yayımlandı. 1960 ve 1970'lerde yayımladığı öbür kitaplarında da —Çekçede kendi türettiği terimle— "pdbitel" (farfaracı, berduş) karakterler öne çıktı. 1968'de Prag Baharı'yla kitapları yasaklandı. 1970'ten 1989'a kadar kitapları samizdat (yeraltı) basımlarla yayımlandı. En çok tanınan kitaplarından Nazi işgali döneminde geçen "İngiltere Kralına Servis Yaptım" romanı 1971'de, otobiyografık başyapıtı "Gürültülü Yalnızlık" 1976'da yine samizdat basımlarla dolaşıma girdi. 1980'lerde "Evde Düğün" üçlemesini yazdı. 1987'de eşi Elisca Plevova'yı kaybetti. Uluslararası tanınırlık kazandığı 1990'larda zamanının çoğunu Altın Kaplan birahanesinde ve Kersko'da kedileriyle yaşadığı kır evinde inzivada geçirdi. 3 Şubat 1997'de, Prag'da kaldığı hastanede güvercinleri beslerken pencereden düşerek veya atlayarak hayata veda etti. Yapıtları yirmi yedi dile çevrilen, eserlerinde trajik ile komik olanı harmanlayan Hrabal Jaroslav Hasek, Karel Capek ve Milan Kundera ile beraber 20. yüzyılın en önemli Çek yazarlarından biridir.
--reklam--
Bohumil Hrabal Kitapları - Eserleri
- Gürültülü Yalnızlık
- Sıkı Kontrol Edilen Trenler
--reklam--
Bohumil Hrabal Alıntıları - Sözleri
- Her pencerenin ardında beni gözetlemekte olan en azından bir çift göz bulunduğu inancı daima içimde taşıdığım ve taşıyacağım bir duygudur. Biriyle konuşmaya mı koyuldum, o saat kıpkırmızı kesilirdim, çünkü hâlimde insanları rahatsız eden bir şey vardır diye düşünürdüm de ondan. Üç ay önce boktan bir nedenle bilek damarlarımı kestim. Hoş, bence bir nedeni vardı ya, benim farkında olduğum ve yüzüme bakan herkes de farkına varıyordur diye korktuğum bir şey. Onun içindir ki her pencerenin ardında bir çift göz görüyorum işte. (Sıkı Kontrol Edilen Trenler)
- İşte ilerleyen umudumuz. Bizim gençlik, özgür bir Avrupa için çarpışıyor. Ya siz ne yapıyorsunuz burada? Telgrafçı kızın poposuna mühür basıyorsunuz!.. (Sıkı Kontrol Edilen Trenler)
- Doğadan bana ne canım, doğada her şey aşırı bir hareket halinde. Doğaya göre resim yaparsam her şeyi küçültmem gerekiyor. (Sıkı Kontrol Edilen Trenler)
- Karşı karşıya durduk öyle, aramızda parmaklık, ellerimizde astar boya ile dolu kova, karşılıklı fırçalarımızı dokundurur, parmaklığı boyar dururduk işte, tabi her birimiz kendi tarafını; hiç ara vermeksizin de yüz yüze gelirdik, toptan tam dört kilometrelik bir parmaklıktı, beş ay böyle sürdüydü, Maşa ile birbirimize söylenecek her şeyi söylemiştik ama, aramızda hep o parmaklık vardı... (Sıkı Kontrol Edilen Trenler)
- Güzel insanlarla öteden beri güçlük çekmişimdir, şöyle karşı karşıya geçip de konuşmaya girişememişimdir güzel insanlarla; hemen terlemeye başlar, kekeledim. Öylesine hayranlık duyardım güzel yüzlere, öylesine gözümü kamaştırırdı ki güzellik, güzel bir yüze şöyle alıcı gözle bir bakamazdım bile. (Sıkı Kontrol Edilen Trenler)
- "İki şey zihnimi hep yeni ve büyüyen bir hayranlıkla dolduruyor: üzerimdeki yıldızlı gökkubbe ve içimdeki ahlak yasası..." (Gürültülü Yalnızlık)
- …engizisyoncular boşuna yakar kitapları. Bir kitapta işe yarar bir şey varsa, alevlerin ortasında sessiz kahkahalarını işitmeye devam edersiniz (Gürültülü Yalnızlık)
- Yazmayı bilseydim, insanların en büyük mutsuzlukları ve en büyük mutlulukları üzerine bir kitap yazardim. (Gürültülü Yalnızlık)
- Bizim istasyon şefi bay Hubiçka kadınları ötedenberi iki kısma ayırırdı. Belinden aşağısı hürmetlice olanlara, kontes gibi olanlara yani, popozella der, belinden yukarıya doğru göğüsleri hürmetli olanlara da, memezilla adını verirdi. (Sıkı Kontrol Edilen Trenler)
- Gülümserim, çünkü çantamda hakkımda henüz bilmediğim şeyleri hemen o akşam açıklayacaklarını beklediğim kitaplar vardır. (Gürültülü Yalnızlık)
- ''Bu dünyada gördüğüm her şey eşzamanlı bir git-gel içinde deviniyor, her şey ilerliyor ve birden her şey geri çekiliyor, tıpkı bir demirci körüğü gibi.'' (Gürültülü Yalnızlık)
- Üç ay önce boktan bir nedenle bilek damarlarımı kestim. Hoş, bence bir nedeni vardı ya, benim farkında olduğum ve yüzüme bakan herkes de farkına varıyordur diye korktuğum bir şey. Onun içindir ki her pencerenin ardında bir çift göz görüyorum işte. Yirmi yaşına basmış bir gencin aklına neler gelmez ki... (Sıkı Kontrol Edilen Trenler)
- “Hem ölüm hem yaşam suyuyla dolu bir testiyim ben, güzel düşüncelerden bir ırmağın içimden akıvermesi için biraz eğilmem yeterli.” (Gürültülü Yalnızlık)
- Talmud’daki şu cümle söz konusuydu: “Zeytine benzeriz biz, en iyi tarafımızı ancak ezilince veririz." (Gürültülü Yalnızlık)
- Hem taze ve serin hem de durgun suyla dolu bir testiyim ben, güzel düşüncelerden bir ırmağın içimden akıvermesi için biraz eğilmem yeterli. (Gürültülü Yalnızlık)
- Ahlâksızlık ve zevk tutkusu arttıkça beşikler azalıyor, tabutlar çoğalıyor. (Sıkı Kontrol Edilen Trenler)
- Müdürün kanepesini yırtmak ha... Neden biliyor musun, insanın üstünde inanılan hiçbir şey kalmadı da ondan... Ne Tanrı, ne efsane, ne bir suret ne de bir sembol... Yalnız başımıza kaldık bu yeryüzünde, onun için her şeye izin var... Ama benim için öyle değil. Benim için henüz Tanrı diye bir şey var. (Sıkı Kontrol Edilen Trenler)
- Utancını tanı ve şöhretini taşı. (Gürültülü Yalnızlık)
- Hiçbir zaman yalnız değilim, sadece tek başımayım, düşüncelerin kalabalıklaştırdığı bir yanlızlığın içinde yaşarım; (Gürültülü Yalnızlık)
- "Aklımda bir tek Sandburg'un şu dizeleri vardı: İnsandan geriye bir kutu kibrit yapmaya yetecek kadar fosfor ve bir idamlığın çivisini dövecek kadar demir kalır sadece." (Gürültülü Yalnızlık)
Yorumlar
0 yorumYorum yazmak için tam sürüme geçin