Kitap Künyesi

Yazar: Mario Levi

Yayın Evi: Doğan Kitap

İSBN: 9786051118680

Sayfa Sayısı: 376

--reklam--

İçimdeki İstanbul Fotoğrafları Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Mario Levi ilk kez bu kadar içerden yazıyor kendisini,

kendi kendisiyle söyleşiyor, kendine sorular soruyor. İçimdeki İstanbul Fotoğrafları, Mario Levi’nin “Mario Levi” olarak portresi... Renklerini, dillerini, insanını ayırmadan kucaklayan bir kent olarak İstanbul’un da portresi….

1950’lerin İstanbulunda “Mario Levi” adıyla doğmak, çocuk olmak, büyümek, erkek olmak, yazar olmak üzerine sorular... Şehir değişir dönüşürken, Mario Levi de nasıl değişmiş dönüşmüştür, onun üzerine

sorular...

“Herkes kendi dilinde ölüyordu. Dilini fırtınalardan korumak için, yeterince duyurulamayan o yangınları, depremleri, aynaların acımasızlığını taşıma umuduyla en korunaklı yerlerinde hayatta tutmaya çalışanların

sözleri... Bu sözlerin çağrısını hep duymak istemiştin.

Dil... İnşa etmek istediğin dil, hangi dildi? Evlerin, odaların, sende Türkçeninkinin yanı sıra, başka dil dünyalarının, Fransızcanın ve Yahudi İspanyolcasının renkleri, sesleri ve duygularıyla da kalmıştı. Tabii aynı zamanda kaygıları, korkuları ve içe kapanmalarıyla da... Çocukluk günlerinde bu yaşadıklarının, şehrinin tarihinin, sendeki tarihinin kaçamayacağın gerçekleri arasında yer aldığının farkında değildin. Şehir seni kendisine, bu çağrısıyla da bağlıyordu. Biliyordun, çok iyi biliyordun asıl farklılığın, seni yazıya çağıranın o aynalardan geldiğini.”

--reklam--

İçimdeki İstanbul Fotoğrafları Alıntıları - Sözleri

  • " No me kije murir sin verte de muevo. ( Seni bir daha görmeden ölmek istemedim.) "
  • İnsan en çok kaybettikleriyle kazanıyordu galiba. gerçek öğrenmeler, gerçek bedelleri gerektiriyordu.
  • ''Seni bir daha görmeden ölmek istemedim...''
  • “İnsan en çok kaybettikleriyle kazanıyordu galiba. Gerçek öğrenmeler, gerçek bedelleri gerektiriyordu.”
  • İnsan en çok kaybettikleriyle kazanıyordu galiba. Gerçek öğrenmeler, gerçek bedelleri gerektiriyordu.
  • İnsan en çok kaybettiklerine kazanıyordu galiba. Gerçek öğrenmeler, gerçek bedelleri gerektiriyordu.
  • "Şehir hala seviliyorsa, hem de tutkuyla seviliyorsa, dili çok derin bir ülkenin sınırlarını çizmişse... Reddetmelerin, yok saymaların karşısında durmayı göze almak da bir vicdan meselesi değil mi bu durumda? Hele de gidenlerin kimilerini tanıdıktan sonra..."
  • "İstanbul' un tarihi kaybolanların ses verebildiği bir tarih aslında,"
  • "Daha doğru bir ülkeye hepimizin hakkı yok muydu? Herkesin aidiyetini korkmadan yaşayacağı, birilerinin kendilerini daha ait hissetme hakkını bulamayacağı, birilerinse daha az ait hissetmek zorunda kalmayacağı, bırakılmayacağı bir ülkeye... Sesleri duyuyor musunuz? Siz aslında hangi şehri yaşadınız?"
  • "Sarmadımsa da belden, geçmedim bu emelden... Bir haziran maceradır, onu aldılar elden... Başkasına yar oldu, eller bahtiyar oldu... Gönlüm hep baştan viran bir diyar oldu..."
  • O kitaplar o dükkana hangi evlerden ve ölümlerden sonra gelmişti? Kimler onları hangi ayrılıkların ardından vazgeçilebilir ve hayatından koparılabilir bulmuştu? Daha kötüsü hangi zorunluluklar, ihtiyaçlar böyle bir ayrılığı getirmişti, gerektirmişti?
  • Bu limandan o meçhule, belki de yeni bir umuda, geri dönemeyeceğini bilerek mecburen çıkanlar da vardı bu tarihte, bu kıyıyı kendi isteğiyle terk ederek ardından kırgınlıklar, yarım bırakılmış hayatlar bırakarak gidenler de...
  • Geride bırakılanları hep dönülmek istenir kılansa, kaybedilmeye razı olunamayanlardı galiba.
  • İşte böyle... Omuzlarımdaki yüklerle ancak buraya kadar gelebildim. Yolda daha başka kimleri gördüğümü, dahası neleri, nerelerde bıraktığımı, bırakmaktan başka türlüsünü yapamadığımıysa söylemek ve şimdi yeniden hatırlamak istemiyorum. Yürüyüşe ancak bu gizlediklerimle devam edebilirdim. Onları tekrar bulma, görme ve belki de anlatma adına, vakti geldiğinde geri döneceğimi biliyorum nasılsa. Bu ihtimale inanıyorum en azından. Kim bilir, belki de hâla bir yerlerin eşiğindeyimdir.

--reklam--

İçimdeki İstanbul Fotoğrafları İncelemesi - Şahsi Yorumlar

İstanbul'u, kitapta adı geçen semtleri iyi bilenler eminim kitabı çok daha bir merakla okuyacaklardır. Semtlerinin ya da ilçelerinin nasıl değiştiğini geliştiğini ya da yozlaştığını öğrenecekledir. Ama bana göre yazar, çocukluğundan bu yana yaşanan değişimleri İstanbul'un semt ve ilçelerini de işin içine katarak anlatsa da aslında anlattığı Türkiye de ki yaşamın değişimidir. Kitabı okurken yazarla aynı yaş grubuna da olduğum için aaaaa ben bu kitap da olan her bir şeyi doya doya yaşadım dedim... Galiba bizim kuşak gerçekten en çok değişim yaşayan bir kuşak oldu... Gazocağından, doğalgaza, çevirmeli telefonlardan, cep telefonlarına, kışlık, yazlık sinemalardan ev sinemalarına (televizyon da bir sinema değil mi?)... İstanbul'u hiç bilmeseniz de Türkiye de yaşamın nasıl değiştiğini öğrenmek istiyorsanız bu kitap okuyun diyorum ben. (Mahpuker Sönmez)

bitirdikten aylar sonrasında yorum yazmama ragmen okurkenki etkisi bir gram azalmamıs üstümde. o kadar güzel bir kitap ki nasıl anlatsam bilmiyorum. okudugunuz cümlelerden sonra gözlerinizi kapatsanız ve cümleleri düsünseniz sanki gercekten geziyorsunuz o sokaklarda. sanat degeri, betimlemeleri, anılarını anlatıs tarzı, duyguları gecirisi.. her seyiyle istanbul asıgı beni duygudan duyguya sürükleyen bir kitaptı. kesinlikle önerilir :) (nil)

İçimdeki İstanbul Fotoğrafları 15.09.2020 Daha önce okuduğum Bu Salı ve Her Salı Şişli kitabına oranla daha fazla İstanbul kokan bir çalışma olmuş.İstanbul yapılarını ve döneminin insan manzaralarını okumak oldukça keyifli.Yazar fotoğraflarla anılarında gezerken konuşmanın muhatabı kendi ile okur arasında gidip geliyor bazen de beraber oluyor. Yazım hataları : 62-147-211- 213- 300- 313.Syf. (Kâri Civil)

--reklam--

İçimdeki İstanbul Fotoğrafları PDF indirme linki var mı?

--reklam--

Mario Levi - İçimdeki İstanbul Fotoğrafları kitabı için internette en çok yapılan aramalardan birisi de İçimdeki İstanbul Fotoğrafları PDF linkidir. İnternette ücretli olarak satılan çoğu kitabın PDFleri bulunmaktadır. Ancak bu PDF'leri yasal olmayan yollarla indirmek ve kullanmak hem yasalara hem de ahlaka aykırıdır. Yayın evlerinin sitesinden PDF satılıyorsa indirebilirsiniz.

Kitabın Yazarı Mario Levi Kimdir?

Mario Levi, 1957 yılında dünyaya geldi. 1975’te Saint Michel Lisesi’nden, 1980 yılında, İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Fransız Dili ve Edebiyatı Bölümü’nden mezun oldu. İlk yazıları “Şalom” gazetesinde yayımlandı. Bu yazılarını daha sonra “Cumhuriyet”, “Stüdyo İmge”, “Milliyet Sanat”, “Gösteri”, “Argos”, “Gergedan”, “Varlık” gibi yayın organlarındaki yazıları izledi.Yayımlanan ilk kitabı “Jacques Brel: Bir Yalnız Adam” (1986) adını taşır. Bu kitap üniversiteyi bitirme tezinin romanlaştırılmış şeklidir. İlk hikâye kitabı “Bir Şehre Gidememek” ise 1990 yılında yayımlanır. Otobiyografik özellikler taşıyan bu kitap, yazarın hem aşkları, hem de çocukluk ve ilkgençlik yıllarıyla hesaplaşması gibidir. Kitap o yılın Haldun Taner Öykü Ödülü’nü kazanır. 1991 yılında yayımlanan ikinci hikâye kitabı “Madam Floridis Dönmeyebilir”de İstanbul’un azınlık çevrelerine ve topluma uyum sağlamakta zorlanan insanlarına yer verir. 1992 yılında “En Güzel Aşk Hikâyemiz” adını taşıyan ilk romanı yayımlanır. Sonra araya uzun bir sessizlik girer. “İstanbul Bir Masaldı” adındaki hacimli romanı 1999 yılında yayımlanır. Bu kitap da yirmili yıllar ile seksenli yıllar arasında İstanbul’da yaşamış bir Yahudi ailesinin hikâyesidir. Şehrin öteki azınlıklarından kahramanlar bu hikâyede de görünür. Mario Levi, yazarlığın yanı sıra, Fransızca öğretmenliği, ithalatçılık, gazetecilik, radyo programcılığı, reklam yazarlığı gibi işler de yapmıştır. Halen Yeditepe Üniversitesi’nde ders vermeye devam etmektedir. Ayrıca yazı atölyelerinde, bu yola gönül vermiş insanlara Yazı Yaratımı dersleri de vermektedir.

--reklam--

Mario Levi Kitapları - Eserleri

  • Bir Şehre Gidememek
  • Bu Oyunda Gitmek Vardı
  • İstanbul Bir Masaldı
  • Yanlış Tercihler Mahallesi
  • Madam Floridis Dönmeyebilir
  • Karanlık Çökerken Neredeydiniz
  • Lunapark Kapandı
  • Size Pandispanya Yaptım
  • Bir Cümlelik Aşklar
  • İçimdeki İstanbul Fotoğrafları
  • En Güzel Aşk Hikayemiz
  • Bir Cuma Rüzgarı Kadıköy
  • Bir Yaz Yağmuruydu
  • İstanbul Öyküleri
  • Bu Salı ve Her Salı Şişli
  • Bir Yalnız Adam: Jacques Brel
  • O Pazartesi Eminönü
  • Pazarın Yalnızları Beyoğlu

--reklam--

Mario Levi Alıntıları - Sözleri

  • Farklılığın bedelini ödemek kimin için kolay oldu ki?... (İstanbul Bir Masaldı)
  • Sevilecek değil, İstanbul aşık olunacak bir varlıktır. İstanbul ile bizimkisi eski bir kara sevda ve ihanet meselesidir. (İstanbul Öyküleri)
  • Hayatımızda yer etmiş hiçbir acıyı, hiç kimseyi öldüremeyiz aslında... Sadece zamanla onları bir yere koymayı öğreniriz. (Lunapark Kapandı)
  • 'İyi' bir insana giden yol, birçoğumuz için çok kirlendi artık sanırım. (İstanbul Bir Masaldı)
  • Sözler bir mirastır. Duygular da. Onlardan geriye kalan nefesler de. (Bu Oyunda Gitmek Vardı)
  • “Cehennem” sadece “başkaları” değildi, içine düştüğümüz hayattı da çoğu kez… (Karanlık Çökerken Neredeydiniz)
  • Kendi küçük tarihimde kelimelerden ve ket vurmalardan örülmüş bir duvarı bir şekilde aşmaya çalışıyorum anlayacağınız. (Madam Floridis Dönmeyebilir)
  • Bugünlerde hepimizde bir keyifsizlik var . (İstanbul Bir Masaldı)
  • Ancak her hüsran, her çıkmaz, kendince bir yaratıcılığı besler. Her yoksunluk, her yenilgi ve eksiklik aslında bir kapıyı açar. (Bir Yaz Yağmuruydu)
  • Bir yalnızın Bir başka yalnızın yalnızlığına Hiçbir zaman tahammülü olmadı. (Bir Yaz Yağmuruydu)
  • "Sarmadımsa da belden, geçmedim bu emelden... Bir haziran maceradır, onu aldılar elden... Başkasına yar oldu, eller bahtiyar oldu... Gönlüm hep baştan viran bir diyar oldu..." (İçimdeki İstanbul Fotoğrafları)
  • "Nerede yaşıyorsunuz?" "Benim her yere taşıyabildiğim bir bavulum var." (Bir Cümlelik Aşklar)
  • Sevdiğiniz insana neden kavuşamıyorsunuz ki ?.. (Bir Yaz Yağmuruydu)
  • "Geceler soğuk, geceler dingin ve yapayalnızdı. Bir gece rüzgârı çıkardı, dalgalardan eser, sazlıklardan eserdi kimileyin. Kış geceleriydi. Eve tutsak, yerleşikliğe tutsak ilişkilerdi yaşadıkları." (Bir Yalnız Adam: Jacques Brel)
  • İnsan en çok kaybettiklerine kazanıyordu galiba. Gerçek öğrenmeler, gerçek bedelleri gerektiriyordu. (İçimdeki İstanbul Fotoğrafları)
  • Yağmur, o şiirlerdeki gibi, sadece hüznü mü anlatır, dile getirir ?.. (Bir Yaz Yağmuruydu)
  • İnsan hiçbir yere yalnız gidemiyor, hüsranları ve ayrılıkları da hep beraber götürüyor. (Bir Şehre Gidememek)
  • Bir zorunlu suskunluğun ya da daha doğru bir söyleyişle gerçekleştirilemeyen bir rüyanın hikâyesi de diyebilirdiniz buna, bekleyişlerden, kendini ve yankısını aramalardan örülü yılların sessiz, pişmanlıkları bol anlatımı da. (Madam Floridis Dönmeyebilir)
  • Doğruyu çoğu kez yanlışlardan geçerek bulmuyor muyduk?... (Karanlık Çökerken Neredeydiniz)
  • Çünkü insanın hakikatleri daha iyi görmesi birilerinden tokat yemesine de bağlıydı. (Bu Oyunda Gitmek Vardı)