Kitap Künyesi

Yazar: Küçük İskender

Yayın Evi: Can Yayınları

İSBN: 9789750737565

Sayfa Sayısı: 160

İkinci Waliz Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti

Yolumda ilerliyorum. Waliz’im kamaşıyor.

Karanlığın

Işıltısı gözlerimi alıyor.

Bir sevdaya içini dökmek olmasın şelale

Waliz’in ikincisindeyiz. küçük İskender’in şiirle,

anılarla, düşüncelerle ördüğü, sürdürdüğü bir günlük

Waliz. Sınırı, kapısı yok. Şiirimizin en özgün

kalemlerinden birinin açıklıkla yazıp okura gönderdiği

bir süreksiz mektup. Okurlar için de esinleyici, su

imgeleriyle dolu bir metin. Devamı geleceği için,

şimdiden koleksiyonluk bir kitap…

(Tanıtım Bülteninden)

İkinci Waliz Alıntıları - Sözleri

  • Araştırmalıyım: Niçin hayattayım hâlâ, veya rüzgârlardan başka kim okşar saçlarımı?
  • Siktir et, Ortadoğu’dayım nasılsa. Burada halüsinasyon hayatta kalmanın tek yolu.
  • Dünya, tanrının intihar girişimidir.
  • Yalnızlar! Sizi seviyorum.
  • Kimse beni sevmiyor çok mutluyum.
  • Allah’a değil, insan’a inandığım için öldürecek beni insan.
  • Vahşet, canlının hayat iksiridir.
  • Bilinçaltımdan başka sığınak bulamadım.
  • Gezegen bir şaka. Komik gelmeyen bir şaka.
  • ülke içler acısı.
  • İnsan lüzumsuz bir eşyadır zaten.
  • İnsan zehirlidir. Dikkat!
  • Yalnızlık gurur verici — yalnızlık büyük ödüldür çünkü.
  • Birileriyle aranızdaki fark şu veya hissedilmesi gereken fark şu: Siz cehennemin gerçek, cennetin ise uydurma olduğunu biliyorsunuz.
  • İntihar, uzun yıllar boyu meşgul etti beynimi. Hatta, işgal etti. Çünkü sıradanlığı kabullenemiyordum.

İkinci Waliz İncelemesi - Şahsi Yorumlar

‘İşi kılıfına uydursam, uyanık davransam bir ayda yüz sayfalık ‘aşk şiirleri kitabı’ yazabilirim mesela - çok kolay. Satar da. Ama ben, ipuçlarının peşindeyim dedim ya- galaksinin arazisinde izinsiz, bir arkeolog titizliğiyle hummalı bir çalışma içindeyim’ diyor küçük İskender kitabında. (Syf.74) . • Şiir dediğinizde aklınıza naif cümleler gelebilir. küçük İskender okumaya başladığınızda, aklınızdaki şiir tanımını bir kenara bırakmalısınız. Yazdıklarının arasında şöyle diyor şairimiz, “Taklidi bozmak gerek. Pencereden sarkmak gerek.” • Şairlerin, şiir olarak kalıplandırdığı sınırları çoktan aştığını düşünüyorum. Çünkü anlatımı farklı. Marjinal bir dili var. İnsanı, okuduktan sonra defalarca kez düşündürüyor. Cümleleri zarif değil, aksine gerçekleri yüzünüze yüzünüze vuruyor. Sadece aşk üzerine yazmamış mesela. Günlük tarzında yazdığı için, bulunduğu döneme ait güncel konuları da ele almış. Siyasette geçiyor, inançta. Milliyetçilikte geçiyor, ırkçılıkta. Cahillikte geçiyor,bilgelikte. Argo kelimeler kullandığı da doğru. Bu yüzden kitaplarının herkese hitap etmeyeceğini belirtmeliyim. . • Bunun üzerine, düşüncelerine katıldığım, altını çizdiğim yerler kadar -ki genel olarak düşünce tarzını beğendim- benimsemediklerimde oldu. Örnek verecek olursam; “Tanrısız bir varoluşa katlanamıyorsan benimle teması kes.” demiş. (Syf.19) Yazdıklarında eşcinsel oluşundan bahsetmiş? Ama bunları anlatırken kendisini hiç geri çekmemiş. Okurken ne düşünürler, ne derler dememiş. Bir nevi kendisi için yaşamış. Ve yine eklemiş; • “küçük İskender’i öldürmemi istiyor hayat. Ben çocuk öldüremem ki!” • Saygı,özlem ve rahmetle (N’)

Kendisi "küçük", yüreği büyük adam...: küçük İskender, adındaki "küçük" ibaresinin bile küçük harfle başlamasını isteyen güzel insan... Tanıdığım, okuduğum günümüz şairlerinin son örneklerindendi. Çok çok az kaldı sayıları, bu beni oldukça korkutuyor. Kendisiyle bir gün tanışacağıma inanırdım ama; hastalığının gün geçtikçe kötüleştiğini görüyor, ara sıra sözlerini açıyor, röportajlarını dinliyordum. Sanki, sanki hissetmiştim bir şeyler olacağını. Tam da o sıralarda, bir Temmuz sabahı kalktığımda gördüm ölüm haberini. Buna hala inanasım gelmiyor, "50'li yaşlarındaydı henüz" diyorum. Kanserdi. Güzel insanlar, dünyaya bakmaktan, insanlığı kurtarmaktan ötürü kendisine güzel bakamıyor sanırım. İkinci Waliz, bir seri olması planlanan bütünün bir parçasıydı (ilk kitabın adı da zaten "Waliz Bir" idi). 2018 yılında çıktı, küçük İskender'in el yazmalarının, hastalığı ötürü arkadaşlarının bilgisayara geçirmesiyle kitaplaştırıldı. Sanırsam ki son kitabı bu. küçük İskender'in kendine has bir tarzı var, bu "günlük-şiir" konsepti gerçekten çok hoşuma gidiyor. Okuduğunuz şey ne tam olarak günlük, ne de tam olarak şiir. Form olarak şiir, içerik olarak günlük gibi. Aradaki ince çizgi sanki yüzde elli olacak şekilde ayarlanmış, ki bu detay bence takdire şayandır. Sembolizm, realizm, dadaizm, sürrealizm ve nice "izm"leri kendisine yakıştırmıyor İskender. Kalıplara, anlayışlara karşı. "Tanrı'ya değil, insana inanıyor" (kitapta geçen bir dizesidir). Kendimi onda o kadar buluyorum ki, bütün kitaplarını okumak istiyor; bir yandan da okuyup bitirdikten sonra hüzün çökeceğini bildiğim için bunu zamana yayarak yapmak istiyorum. Kitap 2016 yılının ortalarından başlıyor, 2018'in sonbaharında sona eriyor. Zaten küçük İskender'in sağlığı gün geçtikçe kötüleştiği için, yazdıklarında da, özellikle son kısımlarında sağlığını anlatır hale gelmiş. Ölümü düşünüyor ve başka konuları koyveriyor, o isyankar hali gidiyor, yerine yaşlı, naif, ölümü kabullenmiş bir adam geliveriyor. Türkiye'nin ne kadar zor bir coğrafya olduğunu gösteriyor, sizi 3-4 yıl öncesine geri götürüyor. İskender'deki bir ince çizgi de, hem toplumculuğu hem de bireysel hayatını şiire yakın oranlarda yansıtması. Çünkü ne kadar bireysel olursanız olun, toplumdaki gelişmeler illaki sizi etkiliyor. küçük İskender, içinde çocuk olan koca adam. Bu çocuğu lütfen tanıyın, eminim ki takipleştiğim insanlar henüz okumadılarsa okudukları takdirde çok ama çok sevecekler. Kendisi ile ilgili bir video bırakıyorum, lütfen ama lütfen izleyin. Ölümle ilgili bu kadar güzel konuşan çok az kişi tanıdım: "Benim öldüğümü duydukları gün dansa gitsinler. Yani dansa gitmeyenler dansa gitsin, bir gün önce dansa gidenler de uzun zamandır çok özledikleri sevgililerini arasınlar. O arayanlar varsa ne bileyim, parti versinler o gece yani. Çok eğlensinler. Ben öldüm diye eğlenmesinler. Böyle bir adam yaşadı diye eğlensinler. Tabii ki öleceğim. Niye ölmeyeyim ki?" https://www.youtube.com/watch?v=0x0O0ObyEt8 (Batu)

İkinci Waliz |4/5| Waliz’i bir seri olarak yazmayı toplamayı ömrüm boyunca sürdüreceğim. Waliz Bir, Waliz İki, Üç… böyle gidecek. / Elbette son notlarımın kitap halini göremeyeceğim. / -‘O kitabın adını da Açık Kalan Son Waliz koyarsınız ardımdan’ dedim. Üzüldü dostlarım / Oysa ölen birine değil, yaşayan birine üzülmek önemli. / Ölüye üzülen kendine üzülür; yalnızlaştığının farkına varır./ Ölü bol. Diri az./” Kitabın daha on beşinci sayfasında bu cümleler ile karşılaştım. Yazarı yakın zamanda kaybettiğimizi hatırladım ve yutkundum. Waliz, henüz ikincisi yeni çıkmış sayılabilecek bir diziydi. Eğer yeteri kadar not varsa da, Waliz’in üçüncüsünü Waliz Üç değil, Açık Kalan Son Waliz olarak göreceğiz. Topladı Waliz’ini çekti gitti bu dünyadan. Normalde yapmayacağım bir şey yapıp, Waliz’e ikincisinden başladım. Kitabın esasında yazarın günlüklerinden derleme notlar olduğunu bildiğimden, anlamayacağım bir süreklilik olduğunu düşünmüyordum. Ki olması muhtemeldi aslında. Yine de bu riski almak ve ikincisinden başlamak istedim. Henüz yeni kaybettiğiniz birinin günlüğünü okumak, hele güncel, yakın tarihli olaylarda tuttuğu notları okumak tuhaf hissettiriyor. Ki bütün bu her şeyi bir kenara bırakıp hala bedenen bizle olduğunu varsaysak da bu kitabı okumak oldukça değişik bir deneyim. Bir insanın günlüğünü okumak o insanın zihnine girmek demek olduğunu birçok yerde duymuştum ama ilk defa bu günlükte, birinin zihnine gerçekten girdiğimi hissettim. Çünkü, günlük hayat sırasındaki bir insan zihni gibi yazılmış sayfalar. Bazen bağlantılı, bazen bağlantısız. İnişli çıkışlı. 2 Ekim 2016’dan 31 Mart 2018’e kadar ki bir zaman dilimine şahit oluyoruz. Bazen günler arasında uzun bir aralık oluyor, hala bedenen bizle olduğunu varsaysak da bu kitabı okumak oldukça değişik bir deneyim. Bir insanın günlüğünü okumak o insanın zihnine girmek demek olduğunu birçok yerde duymuştum ama ilk defa bu günlükte, birinin zihnine gerçekten girdiğimi hissettim. Çünkü, günlük hayat sırasındaki bir insan zihni gibi yazılmış sayfalar. Bazen bağlantılı, bazen bağlantısız. İnişli çıkışlı. 2 Ekim 2016’dan 31 Mart 2018’e kadar ki bir zaman dilimine şahit oluyoruz. Bazen günler arasında uzun bir aralık oluyor, bazen ise olmuyor. Bazen yazar geçmişindeki anılardan bahsediyor, bazen ise bahsetmeyip gündem hakkında konuşuyor. Bazen sadece düşünüyor, bazen ise düşünmeyip bizim düşünmemizi istiyor. Tüm bu sürekli değişen bazenlere karşın değişmeyen tek bir şey var. Bütün kitap boyunca devam eden ve kitabı bence diğer günlüklerden orijinal kılan en temel unsur. Yazı biçimi. En üstteki alıntıda cümlelerin arasında neden ‘/’ kullandığımı merak etmiş olabilirsiniz. İmla işaretlerinden emoji yapmak için değildi. Yazar, günlük notlarını şiire benzer bir üslupla kaleme almış. Paragraf biçiminden ziyade, biten cümleden sonra bir satır aşağı kayılan bir tarzda. İlk bakışta uzun cümlelerin alt alta sıralandığı şiirler gibi görmenizi sağlayacak türden bir yazı biçimi. Bunu sevdim. Hem derin anlamları olan cümlelerin derin anlamlara sahip olduğunu okuyucuya biçimsel olarak uyarıyor hem de okumasını daha keyifli kılıyor. Gerçi bu kitabı okumak keyifli mi, sürükleyici olduğu kesin ama kitaptan bana gelen, buyur ettiğim hisler mutluluk, eğlence gibi pozitif duygular mı emin olamayacağım. Ama bir yandan da yakın zaman içinde gördüğüm en güzel kitap açılışlarından birine sahip. “Çıkar üstündekileri de sevişelim, dedim. Soyundu Portakal.” Belki hiçbir numarası yoktur ve sıradandır bu cümle ama bana öyle gelmedi. Kitabın daha ilk sayfalarında bu ufacık yazıyı görünce bile az çok tahmin edebildiğimi düşündüğümü düşündüm. Cinsel tercihini saklamaması, kendisi hakkında gurur duyulabilecek davranışlarının başında geliyor bence. Yazarın ‘şeysi’ bulaşır diye kitabı okumayacak olanlara taahhüt edebilirim, bulaşıcı değil. Merak etmeyin. Sadece günlük deyip geçmemek lazım. Yazar bunların yayınlanacağını bildiği için çoğu sayfada bize hitap etmiş, doğrudan bize seslenmiş. Altını çizebileceğiniz, hak vereceğiniz sayfaların sayısı bir hayli fazla. Ben severek ve anarak okudum bütün kitabı. Keşke daha çok Waliz görseydik. Beşi geçseydi en azından. “2017 yılı hesabıyla İstanbul’da her gün yaklaşık olarak 220 kişi ölüyormuş. Bir metropol için az. Bence her gün eş sayıda kişi de şiir yazmaya başlıyordur. Oysa waliz satış rakamları oldukça düşük.” Bundan yıllar yıllar sonra yazarı çok satanlar listesinde görürsem, o sayfaları/ekranları bu alıntıyı hatırlamadan nasıl izlerim bilemiyorum. Yaşarken hak ettiği kadar okunmayan yazarlar kümesine kaptırmalı mıydık Küçük İskender’i? Yazarın diğer kitaplarını da okuyacağım. Günlüğünü böyle tutan bir şahsın şiirlerde de çok başarılı olduğunu tahmin ediyorum. Umarım yanılmıyorumdur. Şiirli güzel günler dileğiyle. Kendinize iyi bakın. (Klavyetik)

Kitabın Yazarı Küçük İskender Kimdir?

Asıl adı Derman İskender Över. Grafik sanatçısı Derman Över’in oğludur. Kabataş Erkek Lisesi'nden mezundur. Beş yıl İÜ Cerrahpaşa Tıp Fakültesi, ardından da üç yıl İÜ Edebiyat Fakültesi Sosyoloji Bölümünde devam ettiği yüksek öğrenimini tamamlamadı. Tezgâhtarlık, düzeltmenlik, sokaklarda kartpostal satıcılığı, seslendirme, televizyon için skeç ve senaryo yazarlığı, fotoroman oyunculuğu, reklam ajansında kostümcülük, mizah dergilerinde köşe yazarlığı, resepsiyon memurluğu, barmenlik, meyhane işletmeciliği, erotik dergilerde köşe yazarlığı, televizyonda şiir programları, barlarda sanat söyleşileri, radyolarda programcılık, şarkı sözü yazarlığı gibi çok çeşitli işler yaptı.

İlk şiiri Milliyet Sanat’ta İskender Över imzasıyla yayımlandı. Şiir ve yazıları, 1986’dan itibaren Adam Sanat, Gösteri, Şiir Atı Öküz, Deli, Sombahar gibi dergilerde yer aldı ve 'Marjinal şair' olarak tanınmaya başladı. 1980’lerde yazılan şiirin içinde ayrıksı kişiliğiyle paralel bir şiir koydu ortaya. Erotik şiirleriyle tanındı. Başta, sözcük oyunlarından şiirini arındırarak sözcüklerin arka planını ön plana çıkaran bir tutum sergiledi. Olduğu gibi görünmekten yana olduğunu vurgulayarak “naif yani çocuk diliyle pat diye söylemekten” yana şiirler yazdı. Şiiri, çizgisini, modern çağa yönelttiği eleştirilerle, uyumsuzluğu ve aykırılığı ile belirledi. Bütün yazı ve şiirlerinde yerleşik ahlâksal değerleri sorguladı.

Kimi Avrupa ülkelerinde çıkan antolojilerde şiirleri basıldı. Kanada'da yayımlanan Descant adlı edebiyat dergisinin Türkiye özel sayısında, ABD'de ise Murat Nemet Nejat'ın 'eda' kavramında yoğunlaştığı Türk şairlerinden çeviri antolojisinde kendine yer buldu. 2000 yılında İtalya'da düzenlenen Avrupalı Genç Şairler Yarışması'nda (La Giovane Poesia D'europa Nel 1999) ilk ona girdi ve bu şairlerle birlikte kitaplaştırıldı. Yine aynı yıl Orhon Murat Arıburnu Ödülleri'nde Bir Çift Siyah Deri Eldiven adlı şiir kitabıyla birincilik alarak ödüllendirildi. 2001 yılında Almanya'da, 2002'de de Hollanda'nın çeşitli şehirlerindeki etkinliklerde konuşmacı olarak ve şiir performanslarıyla yeraldı. 2003 yılında Berlin'de düzenlenen İlk Türkiyeli Eşcinseller Kongresi'nde bu konudaki dekleresini okudu. 2004'te Newyork'ta ve Kuzey Carolania'da üniversitelerde konuşma yaptı ve tek kişilik okuma gecelerine konuk oldu. Bir dönem seslendirme, senaristlik, radyo programcılığı, şiir matineleri de yapan Küçük İskender, içlerinde Ağır Roman ve O Şimdi Asker'in de bulunduğu beş filmde de oyuncu olarak rol alan sanatçı, kanser tedavisi gördüğü hastanede 3 Temmuz 2019'da 55 yaşında hayatını kaybetmiştir.

ESERLERİ:

Şiir:

Gözlerim Sığmıyor Yüzüme (1988),

Erotika (1991),

Yirmi5 April (1994),

Periler Ölürken Özür Diler (1994),

Güzel Annemin Hayal Gücü (1996),

Suzidilâra (1996),

Ciddiye Alındığım Kara Parçaları (1997),

Papağana Silah Çekme (1998),

Gözyaşlarım Nal Sesleri (1999),

Cehenneme Gitme Yöntemleri (1999),

Bahname (2000),

İpucu Bırakma Sanatı (2000),

Bir Çift Siyah Deri Eldiven (2001),

Klarnet (2001),

Çürük Et Deposu (2001),

Bir Nedeni Yok Yalnızca Öptüm (2002),

Siyah Beyaz Denizatları (Toplu Şiirleri 1, 2003),

Insectiside (2003),

Bir Daha Bana Benzeme Angel! (2004),

Dicle ile Fırat (2004),

Çok Ayıp Bir Şey Mutluluk (seçme şiirler, 2004),

İskender’i Ben Öldürmedim (2005),

Karanlıkta Herkes Biraz Zencidir (2006).

Deneme:

666 (1994),

Şiirli Değnek (1995),

Pop H’art (1997),

Eski Kral Deposu (2002),

Made in Hell (2001),

Eflatun Sufleler (2002),

Rimbaud’ya Akıl Notları (2004),

Ortadoğa Hapishanesi (seçme yazılar, 2004),

Burç Hikâyeleri (2005).

Hikâye:

Dedem Beni Korkuttu Hikâyeleri (1992),

İkizler Burcu Hikâyeleri (1993),

Belden Aşağı Aşk Hikâyeleri (1996),

The Kırmızı Başlıklı İstasyon Şefi (1996),

Alp Ağrısı (2000),

Balık Burcu Hikâyeleri (2000).

Günce:

Cangüncem 1984-1993 (1996).

Roman:

Flu’es (1998),

Zatülcenp (2000).

Derleme:

Aşk Şiirleri Kolonisi (2003).

Küçük İskender Kitapları - Eserleri

  • Karanlıkta Herkes Biraz Zencidir
  • Bu Defa Çok Fena
  • Periler Ölürken Özür Diler
  • Balık Burcu Hikayeleri
  • Eflatun Sufleler
  • Ali

  • Kanlı Lağım Fareleri'nden Küçük İskender'e
  • 666
  • Bir Delinin Ot Defteri
  • Can Güncem
  • Yirmi5april
  • Elli Belirsiz
  • İskender'i Ben Öldürmedim

  • Sarı Şey
  • Bir Daha Bana Benzeme Angel
  • Belden Aşağı Aşk Hikayeleri
  • Kahramanlar Ölü Doğar
  • Gözlerim Sığmıyor Yüzüme
  • The God Jr
  • Hasta Hayat Depoları

  • Lezzetli Tümörler Lokantası
  • Lucifer'in Bisikleti
  • Underground Otopark
  • Bir Yaratığın Akıl Almaz Ahlaksız Maceraları
  • Siyah Beyaz Denizatları
  • Galileo'nun Pergeli
  • Zatülcenp

  • İt Cazı
  • Ağır Abiler Orkestrası
  • Burç Hikayeleri
  • Cin Kontrol Noktası
  • Rahibinden Satılık Kilise
  • Teklifsiz Serseri
  • Medusa'nın Makası

  • Papağana Silah Çekme!
  • Çok Ayıp Bir Şey Mutluluk
  • Cehenneme Gitme Yöntemleri
  • Ölü Evinde Seks Partisi
  • Rimbaud'ya Akıl Notları
  • Erotika
  • Alp Krizi

  • The Kırmızı Başlıklı İstasyon Şefi
  • İkizler Burcu Hikayeleri
  • Aşk Şiirleri Kolonisi
  • Bir Nedeni Yok Yalnızca Öptüm
  • Necronomicon
  • Mayıs Giremez
  • Flu'es

  • Waliz Bir
  • Her Şey Ayrı Yazılır
  • Bahname
  • Güzel Annemin Hayal Gücü
  • Ortadoğa Hapishanesi
  • Ölen Sevgilimin Şiir Defteri
  • Bir Çift Siyah Deri Eldiven

  • Dicle İle Fırat
  • Pop H'art
  • İkinci Waliz
  • Insectisid
  • İpucu Bırakma Sanatı
  • Ciddiye Alındığım Kara Parçaları
  • Gözyaşlarım Nal Sesleri

  • Suzidilara
  • Türkçe Sözlü Hafif Mavi
  • Kırık Kadeh Sineması İftiharla Sunar
  • Şiirlideğnek
  • Eski Kral Deposu
  • Arkadaşlar İçin İntihar Vakti
  • Dedem Beni Korkuttu Hikayeleri

  • Klarnet
  • Made İn Hell
  • Şifalı Rehabilitasyon Ortamı
  • Ruhdaki Peri
  • Çürük Et Deposu
  • Rimbaud'ya Akıl Notları
  • Dedem Beni Korkuttu Hikayeleri

Küçük İskender Alıntıları - Sözleri

  • beni annemin yanına gömme sakın (Kahramanlar Ölü Doğar)
  • içimde bir sıkıntı gibi cinayet içimde bir sıkıntı gibi telaş içimde felaket gibi bir merak hislerimin uzağına düştüm, şimdi çok üzgünüm şimdi çocukluğumun uzağına da düştüm daha da düşersem diye korktum seni birkaç saniye düşünürsem ay kıvrılırsa diye kan kıvranırsa diye can sıçrarsa ölürken bir yerlere daha da ölürsem diye korktum seni birkaç saniye düşünürsem sessem, sersem bir heceysem eğer seni bir kelime edersem diye korktum seni kötü bir cümlede kullanırsam adını söylerken takılırsam, yanlış telaffuz edersem böyle bir günah işlersem tanrı affeder diye korktum (Bir Daha Bana Benzeme Angel)
  • 'Bir gün buluşacağız seninle o koskoca bir pastaneye benzeyen şehirde! Kremalar içinde ağlayarak öpeceğim seni kaşlarının arasından dudaklarını en çok dudaklarını özledim: Görmeyeli epey büyümüşlerdir! Üstteki serseriydi biraz, şimdi gönüllüdür belki birine Alttaki okumak isterdi, dilimde yayınlanan aşk tefrikalarını! Bir gün buluşacağız seninle o koskoca bir pastaneye benzeyen şehirde! Pandispanya kokacak coşkuyla, hasretle kucaklaşmamız! Canım! Canım benim! Hazırla kendini! (Klarnet)
  • Dünya, tanrının intihar girişimidir. (İkinci Waliz)
  • 'Yalnızlıktan hoşlanan ya vahşi bir hayvandır ya da Tanrı' (Eflatun Sufleler)
  • Otuz yıllık ömrümde ilk kez düşledim ölümü.. (Periler Ölürken Özür Diler)

  • Aklımdasın diyen balıklar, ömrümsün diyen kelebekler gördüm.. (Periler Ölürken Özür Diler)
  • "Kanayan yüzlerle çevrili bir gezegende, rüzgâra karışan bellek tozlarımızla, erdemlerimizle, ideallerimizle ayaktayız." (Karanlıkta Herkes Biraz Zencidir)
  • Oy birliğiyle yalnızız. (Periler Ölürken Özür Diler)
  • sonra da sonra da sıçtık aşkın içine! (İpucu Bırakma Sanatı)
  • Senin burcun değişmiş. Eskiden bir balık gibi davranır­dın. Şimdi akrep gibisin. (Insectisid)
  • Sebebe gel! Kimsenin konuşmadığı bir unutulmuş lisan gibi diril etimde ve devlet ol sertleşen renklerimde. Hicvet! Ulaşılmazdaki sivri hayvanlarla konuş adımı; ve bereketli bir ölüm ol gecenin Kur'an'a el bastığı şizofrenilerde. yeniden ateşe at alevimi! (Klarnet)
  • ama senin gözlerinden büyük, gözlerinden iyi ne vardı ki başka inanmak, tapinmak, kollamak dostunu ve yaranmak aşka! Diklenmek sevdakirana! yaralı bir hayvanın intiharı sayılmaz mi uzaklara bakmak yuh be oysa bize! sesimize katlanabilir mi su, gök, toprak?! seni orda, mezarında, börtü böcekle yalnız bırakmak! delikanlılık mi bu ha, delikanlılık mı.. Karanlık mı, soğuk mu yüreğin örneğin, ben, sen, bize benzeyenler! kim gezer ha, söyle, kim gezer bu havada ölü saçlarında?! ben gezerim! kim dinler mizikandan çıkan iniltileri kim - ki ben dinlerim! o iniltileri -ki, atardamarlarımla, toplardamarlarımla tek kapıya gele atan hayatımla selamlarım sensizliği remzi! tanışamadık, alışamadık sanki birbirimize.. sonra abi bir sabah serinliğinde tam serinliğinde öpüvermek onu alnından bir ürkek tavşanı kovalamak onun musalla taşındaki çıplak vücudunda ve tavşanı kurumuş bir havuz ağzın kenarında tir tir titrerken yakalamak deymek.. ona deymek... ona, yağmura sudan şeyler söylermişcesine deymek.. abicim, şeker abicim şöyle bir duygudur ki.. anlatamam anlatılmazı anlatmak zorunda olmam demek! (Cehenneme Gitme Yöntemleri)

  • beni sen aşk şairi yaptın buram buram (Bu Defa Çok Fena)
  • Neden Türkiye'de yeraltı sineması, edebiyatı, tiyatrosu, müziği kendi üyelerini yaratamamıştır? Çünkü biz yalınayaklıktan hep korkmuş, çünkü biz hep temiz çorapla gizlemeyi öğrenmişizdir kirli ayaklarımızı. (İkizler Burcu Hikayeleri)
  • Nisana bir şey olsa hemen mayıstan biliyorlar. (Dedem Beni Korkuttu Hikayeleri)
  • İntihar, hayallerin bana borcudur.. (Periler Ölürken Özür Diler)
  • beni unut, öyle utandır! beğendin mi? önemser misin; beni unut, seni özlerim! mektup yazarım, yollamam! sen iyisin. güzel...Allah kahretsin. Allah her şeyi kahretsin. biz dahil! aynalar patlamıştı; yüzüme fışkırtmıştı. işeyen sarhoşun önüne diz çöküyorum; tenimde sade sidik ışıltısı: ağlıyorum. beni unut... (Bir Yaratığın Akıl Almaz Ahlaksız Maceraları)
  • Aynaya bakarken, yalnızca bana baktığını unutma! (Bir Çift Siyah Deri Eldiven)
  • islamiyetten önce Kabe'de duran üç puttan biri oydu, biri ben. öbürkünden arada bir şifreli mektuplar alırdık. mektuplara gülerdik biz. mektuplara gülmekle geçerdi vaktimiz. mutluyduk. cahildik ve bununla mutluyduk. (Insectisid)