Kitap Künyesi
Yazar: Mihail Şolohov
Çevirmen: Fatih Ardıç
Yayın Evi: Alan Yayıncılık
İSBN:
Sayfa Sayısı: 76
İnsanın Yazgısı Ne Anlatıyor? Konusu, Ana Fikri, Özeti
M.Şolohov'un 1957 yılında yayınladığı "insanın Yazgısı" küçük boyutuna karşın,
çağdaş dünya edebiyatının, savaşın yıkımlarını konu alan en çarpıcı, en insani,
en duyarlı ürünlerinden biri olarak kabul edildi, birçok dile çevrildi, ünlü rejisör
Bondarçuk tarafından 1959'da filme alındı. ·Olağanüstü özellikleri olmayan Andrey
Sokolov, savaşın tüm insanlara getirdiği acıyı yaşamış, ailesini yitirmiş, ama bu
yıkımlar karşısında asla eğilmemiş bir insan.Şolohov, Sokolov tipinde, tüm "yakınlarını
savaşta yitiren bir çocukla karşılaştığında, en insani duyguları yeniden uyanan ve
çocukla sıcak bir birlikteliği üstlenen bir insanı çızmekte. "İnsanın" savaşa, işgale ve
zulüme karşı direnirken kendi değerlerini de yitirmeyişinin, onlara sahip çıkışının
öyküsüdür "İnsanın Yazgısı"
İnsanın Yazgısı Alıntıları - Sözleri
- Bazen, gece uyku tutmadığında, boş gözlerle karanlığa bakıp düşünür insan! "Yaşam beni böyle niye yıktı? Niye bu kadar perişan etti?".
- Yaşamın tek bir çizgisi bile fark edilmez! Geçmiş, işte şu sis içindeki bozkır gibi uzaktır.
- Ben, dokunaklı şarkılar çalıp insanların duygularını sömürenlerden değilim.
- Bütün bunlar, önemli değil nasıl olsa kendimize bir yaşam kurarız, ama yüreğim iyi çalışmıyor, her hücresini değiştirmek gerek ...
- Tek başına sigara içmek de, ölmek de hoş değil.
- “İnsan böyle mi vedalaşır? Bu halinle beni diri diri gömüyorsun!”
- ...dönerek kapıya yöneldim, bu arada "Şimdi kürek kemiğimin ortasına ateş edecek ve bu yiyecekleri arkadaşlara ulaştıramayacağım.” diye düşünüyordum. Hayır, ateş etmedi.
- Tek başına sigara içmek de, ölmek de hoş değil.
- Böyledir benim hayatım. Yalnızca acıyı kaşıklarım. Ama günün birinde sabrın tükenir bağırırsın: Hayat! Hayat! Daha fazla acı mı vermek istiyorsun?
- Bazen, gece uyku tutmadığında, boş gözlerle karanlığa bakıp düşünür insan! "Yaşam beni böyle niye yıktı? Niye bu kadar perişan etti?". Bu soruya ne karanlık yanıt verir, ne de açık, pırıl pırıl bir güneş... Yanıt beklemek de boşuna!
- Ne tuhaf bir yapısı var şu insanoğlunun!
İnsanın Yazgısı İncelemesi - Şahsi Yorumlar
İkinci Dünya Savaşının zorlu şartlarını ele alan Mihail Şolohov, bu kitabı içerisinde üç öyküye yer ayırmakta. Bu öykülerden, kitaba adını veren İnsanın Kaderi'ni nispeten çok beğendiğimi söyleyebilirim. Ailesini terkederek savaşa giden bir adamın etrafında gelişen olay örgüsünde "insan", "faşizmin yaşattığı tüm acılara rağmen umut yaratmak için çırpınan insan" olarak betimlenmekte. Bu tasvir, devrimci sosyalist "insan"ın tarifidir aslında. Her şeye rağmen ailesini kaybetmiş ana karakterin, annesi ölmüş ve babası kayıp bir çocuğa "ben senin babanım" diyerek karşılıklı umutlar yaratmaya çalışması, devrimci insana göre olan "umut"un çok güzel bir örneğidir. Ana karakterin Almanlara esir düştüğünde yaşadıkları, bana Remarque'nin Hayat Kıvılcımı romanını anımsattı. Genel olarak savaş dönemi hikayelerine ilgisi olanlar için İnsanın Kaderi, okunabilecek değerli bir eser. (Yusuf Bozdağ)
Olağanüstü özellikleri olmayan Andrey Sokolov, savaşın tüm insanlara getirdiği acıyı yaşamış, ailesini yitirmiş, ama bu yıkımlar karşısında asla eğilmemiş bir insan. Sokolov, tüm yakınlarını savaşta yitiren bir çocukla karşılaştığında, en insani duyguları yeniden uyanan ve çocukla sıcak bir birlikteliği üstlenen bir insanı çizmekte. İnsanın savaşa, işgale ve zulüme karşı direnirken kendi değerlerini de yitirmeyişini, onlara sahip çıkışının öyküsüdür "İnsanın Yazgısı" (Vaveylâ)
İnsanın yazgısı Şolohov Kazak köyünde doğan, on beş yaşında Kızıl Ordu’ya katılmak amacıyla okulu bırakarak Moskova’ya giden, on yedi yaşında yazmaya başlayan, İkinci Dünya Savaşı esnasında Pravda adına cephede savaş muhabirliği yapan, dört ciltlik başyapıtı olan ve Yaşar Kemal’in dünyanın en iyi üç romanı arasına soktuğu Durgun Akardı Don adlı kitabı yirmi yaşında yazmaya başlayan, 1941’de Stalin Ödülü’ne layık görülen, 1949’da SSCB Bilimler Akademisi üyeliğine, 1954’te Sovyet Yazarlar Birliği Prezidyumu’na, 1961’de Sovyetler Birliği Komünist Partisi Merkez Komite üyeliğine seçilen, 1965 yılında Nobel Edebiyat Ödülü’nü kazanan büyük Sovyet Yazarı Mihail Şolohov 1905 yılında, Ekim Devrimi’nin habercisi sayılan 1905 Devrimi’nin gerçekleştiği yılda doğmuştur. İnsanın yazgısı Şolohov’da, olanca ağırlığına rağmen, Yarın’ı hedefleyen irade gücüyle ve Yarın’a duyulan umutla dengelenir ve aşılır. İkinci Dünya Savaşı’yla beraber bütün yakınlarını yitiren, işgali, zulmü, savaşın tüm insanlara getirdiği acıyı tadan Andrey Sokolov isimli öykü kişisi, tıpkı kendisi gibi tüm yakınlarını savaşta yitiren bir çocukla karşılaştığında yeniden insancıllaşır, insani niteliklerini hatırlar ve çocukla beraber dolu dolu, sıcak bir ilişkiyi üstlenir. Andrey Sokolov vasıtasıyla yazar, insanın savaşa, faşizme, işgale karşı direnirken insani değerlerini yitirmeyişini ve aşılası yazgısının körlüğünü anlatır. “Bazen gece uyku tutmadığında, boş gözlerle bakıp düşünür insan! ‘Yaşam beni niye böyle yıktı? Niye bu kadar perişan etti?’ Bu soruya ne karanlık yanıt verir, ne de açık, pırıl pırıl bir güneş… Yanıt beklemek de boşuna!” Bu kitap, Basit, yalın, sade, acımasız ve umut dolu: Tıpkı insanın yazgısı gibi. Tıpkı, yaşam gibi. Kesinlikle okunmalıdır. Bir günde okunacak, bitene kadar elden düşüremeyeceğiniz bir eseri okumadıysanız okuma listenize alın derim. Sergey Bondarçuk’un aynı adla sinemaya da uyarladığı İnsanın Yazgısı, pek çok Şolohov romanı gibi gerçek bir tanıklığa dayanır. II. Dünya Savaşı hakkında en bilinen edebi yapıtlardan biri olan bu kısa öykü, Şolohov’un avlanırken tanıştığı bir adam tarafından kendisine anlatılan bir anekdota dayanmaktadır. Yazar öyküyü yaklaşık on yıl sonra kaleme alacaktır. Öykünün ana karakteri olan tır şoförü Andrey Sokolov savaşın başlangıcında ailesinden ayrılmak zorunda kalır. Naziler tarafından yakalanır, bir toplama kampına götürülür, fakat oradan kaçmayı başarır. Karısı ve iki kızı hava saldırısında ölmüştür. Asker olan oğluysa savaşın son günü ölecektir. Başına gelen tüm bu olumsuzluklardan sonra yetim ve öksüz kalmış bir çocukla tanışan Sokolov yeni bir hayata başlayacak ve ikisi de birbirlerine destek olacaklardır. Son zamanlarda okuduğum insana dair en içten öykü kitabı idi. Sağlıcakla ve dostlukla kalın (Gürbüz Deniz)
Kitabın Yazarı Mihail Şolohov Kimdir?
Mihail Aleksandroviç Şolohov, 1905'te Don Bölgesi'nde, Viyesenskaya'nın Krujilino köyünde Rusya’da doğar. Annesi bu köyden bir Kazaktır. Babası Orta Rusya'nın Riyazan Bölgesi'nden Don kıyılarına yerleşmiş biridir. Sholohov lisedeyken; I. Dünya Savaşı başlar, bunu 1917 Ekim Devrimi ve iç savaş takip eder. 16 yaşındayken, devrimcilerin yanında savaşa katılır. İç savaş sona erdiğinde, bir süre; hamallık, taşçılık, ilkokul öğretmenliği ve gazetecilik yapar. Yazmaya 17 yaşında başlar. İlk hikâyesi Doğum Lekesi’ni 19 yaşında yazar. 1922 yılında Moskova’ya gider ve gazetecilik yapar. Test adlı makalesi yayımlanır. Fakat geçimi için gazetecilik yeterli değildir. Bu dönemde taş işçisi, rıhtım işçisi ve muhasebeci olarak da çalışır. 1924’de Veşenskaya’ya geri döner ve kendini tamamen yazmaya verir. Aynı yıl Mariya Petrovna Gromoslavskaya ile evlenir. Bu evlilikten iki kız, iki de erkek çocukları olur.
İlk kitabı, 1. Dünya Savaşı ve İç Savaş yıllarındaki Kazakları anlatan Don Hikayeleri, 1926 yılında basılır. Aynı yıl Ve Durgun Akardı Don -Durgun Don diye de bilinir.- adlı romanını yazmaya başlar. Bu romanı yazması 14 yılını alır ve Stalin nişanı ile ödüllendirilir. Bu roman Sovyetler’de zamanın en çok okunan yapıtlarından biri olur ve 1965’de Nobel Edebiyat Ödülü alır. Bitirmesi 28 yılını aldığı Uyandırılmış Toprak adlı romanı ile de 1954 yılında Lenin Nişanı’na layık görülür. Bu roman Yarınların Tohumu (1932) ve Don’da Hasat (1960) olmak üzere 2 kısımdan oluşmaktadır. Bu romanda da kollektivizmin uygulandığı yıllardaki günlük hayatı yansıtır. 1957’de yazdığı kısa hikâyesi İnsanın Kaderi (Sudba çeloveka) film olarak da çekilir.Vatan için dövüştüler isimli eseri bitirilememiştir.
II. Dünya Savaşı boyunca Gerçekler (Pravda) Gazetesinde savaş hakkında yazılar yazmıştır. 1956-1960 yılları arasında toplu eserleri sekiz kitap olarak yayımlanır. Şolohov, Aleksandr Solzhenitsin tarafından Ve Durgun Akardı Don adlı romanında çalıntı yapmakla suçlanmıştır. Delil olarak da eserle yazarın diğer yapıtları arasındaki kalite farkını göstermiştir. Şolohov kendini romanın taslaklarını göstererek ispatlayabilirdi. Ancak tüm taslakların II. Dünya Savaşı sırasında Almanlar tarafından yok edildiğini belirtti. 1984 yılında monograf Geir Kjetsa bilgisayar yardımıyla romanda yapılan incelemelerin sonucunda Ve Durgun Akardı Don adlı romanın Şolohov’un eseri gibi göründüğünü söyledi. Daha sonra da 1987’de de romanla ilgili yazara ait binlerce not, taslak bulundu.
Şolohov 21 Şubat 1984’de, Rostov ilinde hayata gözlerini yumar. Mezarı Don nehri kıyısındaki Veşki köyündedir..
Şolohov 1932’de SSCB Komünist Partisi'ne, 1939’da SSCB Bilimler Akademisi’ne üye oldu ve yine 1939 yılında da Seçkin Sovyet unvanı aldı. 1959’da Sovyet Başkanı Nikita Kuruşkev’e Avrupa ve Amerika Birleşik Devletleri gezisi sırasında eşlik etti. 1961’de SSCB Komünist Partisi Merkez Komitesi'ne seçildi. İki kere Sosyalist Kahramanlık Madalyası ile ödüllendirildi. Sovyet Yazarlar Birliği'nin yardımcı başkanlığını yaptı.
Eserleri
Ve Durgun Akardı Don - Durgun Don
Uyandırılmış Toprak
Don Kıyısında Hasat
Don Öyküleri
Vatan İçin Döğüştüler
Mavi Bozkır
İnsanın Kaderi
Mihail Şolohov Kitapları - Eserleri
- Uyandırılmış Toprak Cilt 2
- Ve Durgun Akardı Don - 2. Cilt
- Ve Durgun Akardı Don - 3. Cilt
- Ve Durgun Akardı Don - 4. Cilt
- Don Hikayeleri
- İnsanın Yazgısı
- Savaş Esirleri
- Mavi Bozkır
- Uyandırılmış Toprak Cilt 1
- İlyuşa
- Vatan İçin Dövüştüler
- Kin ve Sevgi
- Alyoşka'nın Yüreği
- Don Kıyısında Hasat 1
- Don Kıyısında Hasat 2
- Don Kıyısında Hasat 3
- Don Kıyısında Hasat 4
- Durgun Don
- Yaşam Bu mu?
- Durgun Don 1.Cilt
- Yazarın Sorumluluğu
- Seçilmiş Əsərləri
- Durgun Don 1.Cilt
- Durgun Don 2.Cilt
- Durgun Don 3.cilt
- Durgun Don 4.cilt
Mihail Şolohov Alıntıları - Sözleri
- "Ama bir de sen kendin karar ver. Acı çekmesi gereken yalnız ben miyim bu dünyada?" (Durgun Don)
- Kiminin talihine mutluluk düşer, kimininkine mutlulukçuk ... (Alyoşka'nın Yüreği)
- Gelecek, benim için geçmişimden beter olamaz. (Ve Durgun Akardı Don - 4. Cilt)
- "Artık ölümden korkmuyorum. Bütün korkum, öte dünyada, şarkıda olduğu gibi birbirimizi tanımayacağımızdır. Sen de ben de orada olacağız Feodor ama birer yabancı gibi karşılaşacağız... Ben bundan korkuyorum!" (Durgun Don)
- "Biz bütün insanların kardeş olmalarından yanayız." (Ve Durgun Akardı Don - 3. Cilt)
- “…üç kere lanet sana,lanetledim seni…Eğer bir daha birbirimizi göremeyecek olursak ne ala,cehennemin dibine kadar yolun var.” (Don Hikayeleri)
- bunca okumuş yazmışlığınız var, siyasetten yana bu denli bilgisiz olmanıza şaştım doğrusu! (Durgun Don 2.Cilt)
- . Güneş batarken ilk don belli belirsiz tuttu. Nilüferlerin yaygın yaprakları üzerine gümüşî bir ışıltı serpti don, ertesi sabah erken erken, suyla işleyen değirmenin dolabında mika gibi, çeşitli renklere bürünmüş incecik buz tabakaları gördü Lukiç. . (Don Hikayeleri)
- Burada, şu çitin üstünde oturmak,sessizlik ve yalnızlık içinde tek başına kalmak,eski asker pantolonumu çıkarabilmek,yolda ıslanmış saçlarımı güneş ve rüzgarda kurutmak ve şu solgun mavi gökte dalgalanan dolgun bulutları seyretmek ve hiçbir şey düşünmemek ne hoştu. (Yaşam Bu mu?)
- "bir insan mutluluğu kadar güzelsiniz." (Durgun Don)
- "Silahlarınızla kurşun sıkıp atlarınızın üstünde çalımınan dolaşmak hoşunuza gidiyor. Ama biz analar n’olacaz, biz? Ölenler bizim evlatlarımız değil mi? Savaşınız da batsın, siz de batın inşallah, emi!” (Ve Durgun Akardı Don - 3. Cilt)
- .
<< ......İnsan yüzüne hasret kaldın demek, ha?>>
<
> < > . (Don Hikayeleri) - Başkasının bitinin hesabını tutma sen ! Kendininkiler yeter ! Kendin ekmek dilenirken başkasının babasına laf ediyorsun. (Alyoşka'nın Yüreği)
- "Insan birlikte çarpışır ama yalnız ölür " (Vatan İçin Dövüştüler)
- "Üzümlü kek gibi mübarek kadın, yalnız üzümleri çıkartılmış işte. Tam bana göre!" (Durgun Don)
- Bazen, gece uyku tutmadığında, boş gözlerle karanlığa bakıp düşünür insan! "Yaşam beni böyle niye yıktı? Niye bu kadar perişan etti?". Bu soruya ne karanlık yanıt verir, ne de açık, pırıl pırıl bir güneş... Yanıt beklemek de boşuna! (İnsanın Yazgısı)
- Toprak için, yoksullar için çarpışmaya gidiyorum, herkes eşit olsun diye çarpışacağım, ortalıkta ne zengin, ne de yoksul kalsın diye... Herkes eşit olsun diye. (Mavi Bozkır)
- Tanrı bizi dostlarımızdan korusun, düşmanlarımızın hakkından nasıl olsa geliriz. (Ve Durgun Akardı Don - 2. Cilt)
- Kadın dediğin çok ciddi bir konudur! Hayatta birçok şey kadına bağlıdır! (Uyandırılmış Toprak Cilt 1)
- "Kimi zaman uyayamazsın geceleri; boş gözlerle karanlığa 10 dalar gidersin :"Yaşam, nasıl da savurdun beni böyle ? Neden sürdün beni böyle ordan oraya?"Ve yanıt alamazsın, ne karanlıktan, ne aydınlık günden... Yanıt veren olmaz, yaşadığın sürece de olmayacaktır." Sen aşağı in de su kenarında oyna oğul. Akan suda her zaman birşeyler bulunur. (Kin ve Sevgi)
Yorumlar
0 yorumYorum yazmak için tam sürüme geçin